1. W decyzji o odmowie lub cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, której wydanie zakończy postępowanie wszczęte przed dniem
wejścia w życie ustawy i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną, nie orzeka
się o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2. W decyzji o:
1) cofnięciu zezwolenia na:
a) osiedlenie się,
b) pobyt rezydenta długoterminowego UE,
2) odmowie nadania cudzoziemcowi statusu uchodźcy, udzielenia ochrony
uzupełniającej i udzielenia zgody na pobyt tolerowany,
3) pozbawieniu cudzoziemca azylu,
4) cofnięciu zgody na pobyt tolerowany
– kończącej postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy
i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną nie orzeka się o wydaleniu.
3. Organy prowadzące postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2,
poinformują organ Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu
cudzoziemca o zakończeniu postępowań, gdy decyzje w tych sprawach staną się
ostateczne.