§ 1. Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na
wniosek strony.
§ 2. Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40,
wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny
sędzia.
§ 3. Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41,
może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie. Wniosek rozpoznaje się
niezwłocznie. Z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe dokonane z jego
udziałem po złożeniu wniosku stają się bezskuteczne.
§ 4. Poza wypadkiem określonym w § 2 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym
toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać
udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego
składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu.