§ 1. W razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego
okoliczności wyłączającej ściganie lub danych przemawiających za warunkowym
umorzeniem postępowania, sąd wyrokiem umarza postępowanie albo umarza je
warunkowo. Jednakże w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych w art. 17 § 1
pkt 1 i 2 sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był
niepoczytalny.
§ 2. Umarzając postępowanie sąd stosuje odpowiednio art. 322 § 2 i 3, art. 323
§ 1 i 2 oraz art. 340 § 2 i 3.
§ 3. Sąd stosuje środek zabezpieczający wskazany w art. 93a § 2 Kodeksu
karnego, w art. 22 § 3 pkt 5 i 6 Kodeksu karnego skarbowego lub orzeka przepadek
przedmiotów wskazany w art. 45a Kodeksu karnego, jeżeli wyniki przewodu
sądowego to uzasadniają, a umorzenie następuje z powodu niepoczytalności sprawcy
w chwili popełnienia czynu.
§ 4. Umarzając postępowanie warunkowo, sąd stosuje odpowiednio art. 341.
§ 5. Przewidując możliwość warunkowego umorzenia postępowania albo
możliwość orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd może
wznowić przewód sądowy celem odpowiedniego zastosowania art. 341 § 3; wówczas
sąd może zarządzić przerwę.