1. Dokument „zgoda na pobyt tolerowany” unieważnia się w przypadku:
1) utraty albo uszkodzenia tego dokumentu – z dniem zgłoszenia jego utraty albo uszkodzenia do właściwego organu;
2) wymiany dokumentu z powodu zmiany:
a) wizerunku twarzy posiadacza dokumentu w stosunku do wizerunku twarzy umieszczonego w dokumencie w stopniu utrudniającym lub uniemożliwiającym identyfikację posiadacza dokumentu,
b) danych w nim umieszczonych
– z dniem odbioru nowego dokumentu;
3) nabycia przez cudzoziemca obywatelstwa polskiego – z dniem upływu terminu zwrotu dokumentu;
4) zgonu posiadacza dokumentu – z dniem uzyskania przez organ informacji o jego zgonie;
5) gdy cudzoziemiec nie zwrócił go na podstawie art. 280 ust. 2 pkt 2–4 – z dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 280 ust. 2 pkt 2–4, stała się ostateczna albo wygasła;
6) gdy został przekazany przez osobę, która go znalazła, i nie zgłoszono wcześniej jego utraty – z dniem tego przekazania;
7) gdy cudzoziemiec, któremu po utracie dokumentu „zgoda na pobyt tolerowany” wydano kolejny dokument, zwrócił odzyskany dokument „zgoda na pobyt tolerowany”, chyba że dokument ten został już unieważniony – z dniem jego zwrócenia. 2. Dokument „zgoda na pobyt tolerowany” unieważnia:
1) organ, który wydał ten dokument, w przypadku:
a) nabycia przez posiadacza tego dokumentu obywatelstwa polskiego albo jego zgonu,
b) zwrócenia cudzego dokumentu przez osobę, która go znalazła, chyba że dokument ten został już unieważniony,
c) zwrócenia przez cudzoziemca odzyskanego dokumentu w przypadku, o którym mowa w art. 233 ust. 2, chyba że dokument ten został już unieważniony,
d) gdy decyzja o cofnięciu zgody na pobyt tolerowany lub o stwierdzeniu nieważności dokumentu stała się ostateczna,
e) wygaśnięcia decyzji o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany z mocy prawa na podstawie przepisów art. 354 ust. 1 pkt 1, 3 lub 4 oraz ust. 2;
2) organ, który wymienił ten dokument, w przypadku:
a) zgłoszenia do właściwego organu utraty lub uszkodzenia tego dokumentu,
b) odbioru nowego dokumentu w przypadkach, o których mowa w art. 256 pkt 1 lub 2.

Art. 281a. 1. Cudzoziemcowi, który został zobowiązany do powrotu lub podlega przekazaniu do państwa trzeciego na podstawie umowy międzynarodowej o przekazywaniu i przyjmowaniu osób i nie posiada własnego dokumentu podróży, może być wydany europejski dokument podróży do celów powrotu. 2. Europejski dokument podróży do celów powrotu uprawnia cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, do wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Europejski dokument podróży do celów powrotu wydaje Komendant Główny Straży Granicznej, komendant oddziału Straży Granicznej albo komendant placówki Straży Granicznej. 4. W europejskim dokumencie podróży do celów powrotu nie zamieszcza się podpisu posiadacza. 5. W sprawach wydawania europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 281b. 1. Europejski dokument podróży do celów powrotu unieważnia się w przypadku:
1) wydania go osobie nieuprawnionej;
2) zamieszczenia w nim nieprawdziwych danych;
3) jego utraty lub zniszczenia. 2. Europejski dokument podróży do celów powrotu unieważnia organ, który wydał ten dokument, przez wprowadzenie do rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. ia, informacji o dacie i przyczynie unieważnienia tego dokumentu. 3. Unieważniony europejski dokument podróży do celów powrotu podlega zniszczeniu, jeśli jest on w posiadaniu organu, który unieważnił ten dokument.

Art. 281c. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu, uwzględniając w szczególności dane i informacje, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającego zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r., oraz konieczność zapewnienia czytelności i kompletności wzoru tego dokumentu.