1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) we wniosku o przyznanie rekompensaty podał nieprawdziwe informacje i uzyskał zaliczkę albo rekompensaty:
a) nie spełniając warunków przewidzianych przepisami ustawy, lub
b) w kwocie wyższej niż należna;
2) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 19, nie zapewnił wglądu do ksiąg rachunkowych lub odmówił udzielenia informacji lub przedłożenia dokumentów;
3) nie przekazał Prezesowi URE w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1. 2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji. 3. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku:
1) wnioskodawcy, któremu została przyznana zaliczka albo rekompensata – nie może być wyższa niż dwukrotność bezpodstawnie uzyskanej zaliczki albo rekompensaty;
2) podmiotu innego niż wnioskodawca – wynosi 10 000 zł. 3a. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł. 4. Karę pieniężną wnosi się na rachunek Urzędu Regulacji Energetyki. 5. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. 6. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna. 7. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozdział 5 Przepisy zmieniające, dostosowujące i przejściowe oraz przepis końcowy