Ustawa o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Obowiązuje
Artykuły 38
Wejście w życie brak
Ostatnia zmiana 23.06.2026
art.
Widoczne: 38 z 38 artykułów
rozdzial

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

art. 1-4
Art. 1
Ustawa określa zasady, tryb udzielania oraz sposób obliczania wielkości pomocy publicznej z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji w rozumieniu ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1685 i 1863) na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorach lub podsektorach energochłonnych, zwanej dalej „rekompensatami”.
Art. 2
Do ubiegania się o rekompensaty są uprawnione podmioty wykonujące działalność w sektorze lub podsektorze energochłonnym, określonym w wykazie sektorów oraz podsektorów energochłonnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy.
Art. 3
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) instalacji – rozumie się przez to instalację w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.2)), wytwarzającą co najmniej jeden produkt z sektora lub podsektora energochłonnego, określonych w załączniku nr 1 do ustawy;
2) tytule prawnym – rozumie się przez to prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy;
3) weryfikatorze – rozumie się przez to:
a) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, o której mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 334 z 31.12.2018, str. 94),
b) osobę fizyczną, która uzyskała akredytację w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w lit. a.
Art. 4
1. Do postępowania w sprawie przyznania rekompensat, zwrotu zaliczek, zwrotu rekompensat, zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat oraz nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 26, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.
1691). 2. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów. 3. Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468 i 473) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki. 4. Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa URE w toku postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Rozdział 2 Zasady, tryb przyznawania oraz sposób obliczania wysokości rekompensat
rozdzial

Rozdział 2 - Zasady, tryb przyznawania oraz sposób obliczania wysokości rekompensat

art. 5-20
Art. 5
Art. 6
Art. 7
Art. 10
Art. 11
Art. 12
Art. 13
Rekompensaty przyznane:
1) bez spełnienia warunków określonych w art. 5 lub
2) w wysokości wyższej niż należna, lub
3) podmiotowi, który zaprzestał produkcji w instalacji, w okresie 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty, chyba że podmiot wykaże, że zaprzestanie produkcji wynika z przeniesienia jej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
4) podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1
– podlegają zwrotowi.

Art. 13a. Zaliczki wypłacone podmiotowi, który nie uzyskał decyzji o przyznaniu rekompensat albo wypłacone w wysokości wyższej niż kwota rekompensat przyznanych decyzją, o której mowa w art. 11 ust. 1, podlegają zwrotowi.
Art. 14
Zwrotowi podlega kwota wypłaconej zaliczki w przypadku nieuzyskania decyzji o przyznaniu rekompensat, kwota wypłaconej zaliczki w części przekraczającej kwotę przyznanych rekompensat, kwota rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, bezpodstawnie pobranych rekompensat lub część rekompensat przekraczająca należną kwotę, wraz z odsetkami obliczonymi z zastosowaniem stopy zwrotu pomocy określonej zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 140 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.6)) w przeliczeniu na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji, począwszy od dnia przekazania zaliczki albo rekompensat na rachunek bankowy podmiotu, który otrzymał zaliczkę albo rekompensaty.
Art. 15
Prezes URE wydaje decyzję w sprawie zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat określającą kwotę podlegającą zwrotowi. Zaliczki lub rekompensaty zwracane są na rachunek Banku w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.
Art. 16
Do egzekucji zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2026 r. poz. 268 i 516).
Art. 17
Postępowanie w sprawie zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte, jeżeli od dnia zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 13 lub art. 13a, upłynęło 5 lat.
Art. 18
Art. 19
1. Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić, na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku i załącznikach do niego. 2. Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub dokumentów będących w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
Art. 20
rozdzial

Rozdział 3 - Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji

art. 21-25
Art. 21
1. Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym funduszem celowym. 2. Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.
Art. 22
Art. 23
Art. 24
1. Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu z uwzględnieniem trybu i terminów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 2. Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i przekazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 25
Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć Bankowi, w drodze umowy, inne czynności związane z obsługą Funduszu. Rozdział 4 Kary pieniężne
rozdzial

Rozdział 4 - Kary pieniężne

art. 26
Art. 26
rozdzial

Rozdział 5 - Przepisy zmieniające, dostosowujące i przejściowe oraz przepis końcowy

art. 27-38
Art. 29
Tworzy się Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.
Art. 30
1. Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019. 2. Maksymalny limit środków finansowych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, przeznaczony na przyznanie rekompensat za:
1) 2019 r. – wynosi 890 000 000,00 zł;
2) 2020 r. – wynosi 890 000 000,00 zł.
Art. 31
Art. 32
1. Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo decyzji stwierdzającej, że środek ten nie stanowi pomocy publicznej, art. 11 ust. 1 nie stosuje się. 2. W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o braku zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym, środki zgromadzone w Funduszu podlegają zwrotowi do budżetu państwa, z wyjątkiem środków, o których mowa w art. 23 pkt 2.
Art. 33
1. Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w:
1) 2019 r. – 0,00 zł;
2) 2020 r. – 890 000 000,00 zł;
3) 2021 r. – 890 000 000,00 zł.
4) (uchylony)
5) (uchylony)
6) (uchylony)
7) (uchylony)
8) (uchylony)
9) (uchylony)
10) (uchylony) 1a. Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w:
1) 2022 r. – 1 000 000 000 zł;
2) 2023 r. – 2 648 341 000 zł;
3) 2024 r. – 3 744 660 000,00 zł;
4) 2025 r. – 3 824 310 000,00 zł;
5) 2026 r. – 5 014 070 000,00 zł;
6) 2027 r. – 5 134 740 000,00 zł;
7) 2028 r. – 5 276 260 000,00 zł;
8) 2029 r. – 5 688 290 000,00 zł;
9) 2030 r. – 5 604 440 000,00 zł;
10) 2031 r. – 5 192 040 000,00 zł. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a. 3. Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z art. 6 ust. 3 przez Prezesa URE.
Art. 34
Art. 35
Art. 36
Art. 37
Plan finansowy Funduszu na rok 2020 sporządza się w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 38
Brak wyników