1. Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”. 2. Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek oraz dokumenty wskazane w ust. 5 pkt 1–7 składa się w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nich danych, a dane źródłowe stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3, wnioskodawca może przedłożyć wyłącznie w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nich danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat. 3. Wniosek zawiera:
1) oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania;
2) numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości wnioskodawcy zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.4)), formę prawną wnioskodawcy, identyfikator gminy, w której wnioskodawca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz klasę PKD, w związku z którą podmiot ubiega się o pomoc publiczną;
3) dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o:
a) produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy,
b) stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 – w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta z wzoru określonego w art. 7 ust. 2;
4) wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;
5) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat. 4. (uchylony) 5. Do wniosku dołącza się:
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 14.06.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 28.
1) dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do instalacji albo, w przypadku wnioskodawcy występującego z wnioskiem po raz kolejny, oświadczenie, że stan faktyczny znany Prezesowi URE z urzędu w przedmiotowym zakresie nie uległ zmianie;
1a) dokumenty potwierdzające eksploatację instalacji w dacie składania wniosku;
2) dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunku, o którym mowa w art. 5 pkt 2;
3) oświadczenie wnioskodawcy o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków uprawniających do przyznania rekompensat, o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że:
– dane zawarte we wniosku i załącznikach do niego o przyznanie rekompensat są zgodne z prawdą;
– znane mi są i spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat wynikające z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
4) oświadczenie wnioskodawcy:
a) że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji – Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji,
b) że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego rodzaju finansowania pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej, przyznanych na pokrycie tych samych kosztów kwalifikowanych, co objęte wnioskiem;
5) zaświadczenia właściwych organów potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w art. 5 pkt 4 i 5, wydane po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym składany jest wniosek;
6) opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych we wniosku, wraz z metodyką zbierania danych zawartych we wniosku;
7) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3. 6. (uchylony) 6a. Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, dołącza do wniosku:
1) informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość jej wyliczenia;
2) (uchylony)
3) oświadczenie o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
4) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1. 7. Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1–5 i 7, podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności zawartych w nim danych. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca. 8. Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w zakresie ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie jest określana wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat. 9. W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę. 9a. W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacja, oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1. 10. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników do wniosku,
2) szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób obliczania tych danych,
3) zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,
4) szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora,
5) szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4
– mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

Art. 10a. 1. W celu uzyskania zaliczki na poczet rekompensaty za rok kalendarzowy objęty wnioskiem, zwanej dalej „zaliczką”, wnioskodawca dołącza do wniosku oświadczenie o ubieganie się o zaliczkę wraz z oświadczeniem o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że nie są mi znane okoliczności wykluczające możliwość wypłaty, na rachunek bankowy wskazany we wniosku o przyznanie rekompensat wynikających z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, zaliczki na poczet rekompensat za rok, którego dotyczy złożony wniosek.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 2. Zaliczkę może uzyskać wnioskodawca, który:
1) otrzymał rekompensaty w poprzednim roku kalendarzowym oraz
2) do wniosku złożonego w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, dołączył w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej wszystkie dokumenty wskazane w art. 10 ust. 5 pkt 1–6. 3. Prezes URE do dnia 15 maja danego roku kalendarzowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, informację o kwocie, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 2, oraz, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów uprawnionych do otrzymania zaliczki wraz ze wskazaniem ich siedzib lub miejsc zamieszkania, wysokości zaliczek oraz numerów rachunków bankowych, na które mają zostać dokonane wypłaty zaliczek. 4. Do sporządzania wykazu, o którym mowa w ust. 3, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 9 nie stosuje się.

Art. 10b. 1. Wysokość zaliczki oblicza się zgodnie ze wzorem: Pt−1 Zt = 0,6 × R × Pt−2 w którym poszczególne symbole oznaczają: 𝑍𝑡 – kwotę zaliczki obliczoną dla wnioskodawcy; R – wartość rekompensat wypłaconych wnioskodawcy w poprzednim roku kalendarzowym; Pt−1 – terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Pt−2 – terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat dla roku kalendarzowego poprzedzającego rok, za który są przyznawane rekompensaty. 2. Zaliczki są wypłacane przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w art. 10a ust. 3. 3. Zaliczek nie wypłaca się w przypadku, gdy ich łączna wysokość przekracza kwotę, o której mowa w art. 10a ust. 3.