1. Ustawa określa:
1) zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającego rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.2)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/787”;
2) (uchylony)
3) wymagania dotyczące napojów spirytusowych w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu 2019/787 oraz w przepisach wydanych w jego trybie;
4) właściwość organów w zakresie wykonywania zadań określonych w rozporządzeniu 2019/787 oraz w przepisach wydanych w jego trybie. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do napojów spirytusowych wytworzonych domowym sposobem, na własny użytek i nieprzeznaczonych do obrotu. 3. Napoje spirytusowe, o których mowa w ust. 2, nie mogą być wytwarzane bezpośrednio w wyniku destylacji po fermentacji alkoholowej.

Art. 1a. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, zwany dalej „ministrem”, wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie powiadamiania Komisji Europejskiej o organie wyznaczonym do:
1) nadzorowania procesu dojrzewania (leżakowania) napoju spirytusowego, o którym mowa w art. 13 ust. 6 rozporządzenia 2019/787;
2) przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2019/787, napojów spirytusowych w zakresie ich zgodności z przepisami rozporządzenia 2019/787.