W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr
74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114,
poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z
2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 90, poz. 1008 oraz z 2001
r. Nr 49, poz. 508 i poz. 509) po art. 12c dodaje się art. 12d i 12e w brzmieniu:
„Art. 12d. 1. Sądem dyscyplinarnym w sprawach sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego jest Naczelny Sąd Administracyjny, który orzeka:
1) w pierwszej instancji - w składzie trzech sędziów Naczelnego
Sądu Administracyjnego,
2) w drugiej instancji - w składzie siedmiu sędziów Naczelnego
Sądu Administracyjnego.
2. Do orzekania w sądzie dyscyplinarnym uprawnieni są wszyscy
sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyjątkiem Prezesa i wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz
Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego
i jego zastępcy.
3. Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza Kolegium Sądu w drodze
losowania, z listy sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego,
składowi orzekającemu przewodniczy sędzia najstarszy służbą.
4. Rzecznika Dyscyplinarnego i jego zastępców, spośród sędziów
Naczelnego Sądu Administracyjnego, wybiera Kolegium Sądu na okres 4 lat.
Art. 12e. 1. Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego przechodzi w stan
spoczynku z dniem ukończenia siedemdziesiątego roku życia.
2. Sędzia, o którym mowa w ust. 1, może przejść w stan spoczynku,
na swój wniosek, po ukończeniu sześćdziesiątego piątego roku życia.".