1. Obywatel UE, który przestał być pracownikiem lub osobą
pracującą na własny rachunek, zachowuje prawo pobytu przysługujące
pracownikowi lub osobie pracującej na własny rachunek w następujących
przypadkach:
1) nieświadczenia pracy lub niewykonywania innej działalności zarobkowej we
własnym imieniu i na własny rachunek wskutek okresowej niezdolności do
pracy z powodu choroby lub wypadku lub w związku z ciążą i połogiem albo
2) niezamierzonego bezrobocia wynikającego z rejestru bezrobotnych
prowadzonego przez powiatowy urząd pracy;
3) podjęcia kształcenia lub szkolenia zawodowego.
2. Jeżeli okres wykonywania pracy lub wykonywania innej działalności
zarobkowej we własnym imieniu i na własny rachunek na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej poprzedzający bezrobocie, o którym mowa w ust. 1
pkt 2, był krótszy niż rok, prawo pobytu przysługujące pracownikowi lub osobie
pracującej na własny rachunek obywatel UE zachowuje przez okres 6 miesięcy od
dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy.