1. W przypadku gdy z informacji uzyskanych w ramach Krajowego
systemu wynika, że wielkość emisji powoduje lub może powodować przekroczenie krajowego pułapu emisji, Krajowy ośrodek opracowuje projekt Krajowego planu redukcji emisji i przedkłada go ministrowi właściwemu do spraw klimatu.
2. Krajowy plan redukcji emisji przyjmuje, w drodze rozporządzenia, Rada
Ministrów, kierując się potrzebą ograniczenia emisji i trwałego nieprzekraczania
krajowych pułapów emisji w przyszłości oraz biorąc pod uwagę interesy gospodarcze
Rzeczypospolitej Polskiej oraz jej zobowiązania wynikające z przepisów prawa Unii
Europejskiej lub umów międzynarodowych z zakresu ochrony środowiska.
3. Krajowy plan redukcji emisji powinien zawierać w szczególności:
1) określenie substancji, których plan dotyczy, wraz z podaniem zakresu
przekroczenia krajowego pułapu emisji tych substancji;
2) wykaz sektorów gospodarki objętych planem;
3) określenie podstawowych kierunków i zakresu działań dla poszczególnych
sektorów gospodarki, niezbędnych do przywracania krajowego pułapu emisji;
4) określenie sposobu dokumentowania realizacji planu i jego efektów przez Krajowy ośrodek.
4. W przypadku przyjęcia Krajowego planu redukcji emisji organy administracji
publicznej są obowiązane do dokonania analizy dotyczącej konieczności ograniczenia
lub cofnięcia pozwoleń zintegrowanych albo pozwoleń na wprowadzanie gazów lub
pyłów, niezbędnych dla osiągnięcia celów wynikających z planu.