1. Jeżeli po dniu, od którego przyznano emeryturę określoną w art. 24
lub 24a, emeryt podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, wysokość
świadczenia ulega ponownemu ustaleniu w sposób określony w ust. 2.
2. Emerytury obliczone według zasad określonych w art. 26 powiększa się
o kwotę wynikającą z podzielenia składek zewidencjonowanych na koncie
ubezpieczonego po dniu ustalenia prawa do emerytury, o której mowa w art. 24 i 24a,
i zwaloryzowanych zgodnie z art. 25 przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze
trwanie życia ustalone dla wieku danego ubezpieczonego w dniu złożenia wniosku
o przeliczenie wysokości emerytury, z uwzględnieniem ust. 4 i 5.
2a. Złożenie przez członka otwartego funduszu emerytalnego wniosku
o ponowne ustalenie wysokości emerytury, o której mowa w art. 24 lub art. 24a,
oznacza jednocześnie złożenie wniosku o ponowne ustalenie wysokości okresowej
emerytury kapitałowej w trybie art. 25 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.
o emeryturach kapitałowych.
3. Ponowne ustalenie wysokości emerytury następuje na wniosek zgłoszony nie
wcześniej niż po upływie roku kalendarzowego lub po ustaniu ubezpieczeń
emerytalnego i rentowych.
4. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek zaewidencjonowanych
od miesiąca, od którego została podjęta wypłata emerytury po raz pierwszy, do
miesiąca poprzedzającego miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie
emerytury.
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do kolejnych wniosków o ustalenie
emerytury w nowej wysokości.