sygn. III K 160/23 5 maja 2026 Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Wyrok z 5 maja 2026, sygn. III K 160/23

Data orzeczenia 5 maja 2026

Sąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Wydział III Wydział Karny

Przewodniczący Sędzia Zbigniew Muszyński

Podstawa prawna

art. 3 kk art. 4 kk art. 5 kk art. 5 kpk art. 6 kk art. 6 kks art. 7 kk art. 7 kks

Pokaż pozostałe podstawy prawne (47)

art. 7 kpk art. 8 kk art. 8 kks art. 12 kk art. 12 kks art. 13 kks art. 17 kpk art. 18 kk art. 23 kks art. 30 kks art. 31 kks art. 33 kk art. 33 kks art. 37 kks art. 38 kk art. 38 kks art. 39 kk art. 39 kks art. 41 akks art. 44 kk art. 53 kk art. 53 kks art. 54 kk art. 54 kks art. 60 kk art. 63 kk art. 63 kks art. 65 kk art. 65 kks art. 69 bkks art. 69 kk art. 71 kk art. 71 kpk art. 72 kk art. 73 kk art. 85 kk art. 86 kk art. 99 akpk art. 115 kk art. 230 kpk art. 258 kk art. 327 kk art. 389 kpk art. 391 kpk art. 414 kpk art. 627 kpk art. 632 kpk

Sygn. akt (...)

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 maja 2026 roku

Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Zbigniew Muszyński

Protokolant: Alicja Łobos

przy udziale Prokuratora: Lucyny Skrzyczek-Knopek

po rozpoznaniu w dniach: 23 sierpnia 2023 r., 9 października 2023 r., 13 listopada 2023 r., 13 grudnia 2023 r., 24 stycznia 2024 r., 6 marca 2024 r., 17 kwietnia 2024 r., 22 maja 2024 r., 19 sierpnia 2024 r., 9 października 2024 r., 19 grudnia 2024 r., 17 marca 2025 r., 19 maja 2025 r., 23 czerwca 2025 r., 8 września 2025 r., 29 października 2025 r., 18 grudnia 2025 r., 11 lutego 2026 r., 25 lutego 2026 r., 11 marca 2026 r., 30 marca 2026 r., 13 kwietnia 2026 r., 21 kwietnia 2026 r.

sprawy:

1. L. E. (1) , syna C. i S. z domu B., urodzonego (...) we L.

oskarżonego o to, że:

I. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do listopada 2018 roku i od 2 lutego 2019 roku do 5 czerwca 2019 roku, we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodzili: H. G., K. G. i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k.

II. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do listopada 2018 roku i od 2 lutego 2019 roku do 5 czerwca 2019 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., w ramach zorganizowanej grupy, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 17 726 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego w ilości 17 726 i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadził faktycznie na terytorium P., przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywała, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 8 791 586 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 661 733 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 8 129 853 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s

III. w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., kierował zorganizowana grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy dokumentów (...)

tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k.

IV. w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., kierując zorganizowaną grupą przestępczą , w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego oraz produkcji tytoniu do palenia i ich dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości co najmniej 10 600 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na terytorium P. suszu tytoniowego w ilości 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości 10 600 kilogramów, przy czym dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), wskazujących iż zakupu suszu dokonał obywatel N. K. H. 8, który wprowadził do obrotu na terytorium P., czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 12 880 151 złotych, w tym zakresie podatku VAT w kwocie 2 599 649 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 10 280 502 złotych,

V. w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku w H. i innych miastach na terenie P., działając w ramach w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i czyniąc sobie z tego stałe źródła dochodu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, wytworzył wyroby tytoniowe w postaci: tytoniu do palenia w łącznej ilości około 10 600 kg tytoniu do palenia (krajanki tytoniowej) o wartości rynkowej w kwocie 7 925 302 złotych,

tj. o czyn z art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 31, poz. 353 z późn. zm.) w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

2. K. G., córki A. i K. z domu W., urodzonej (...) w C.,

oskarżonej o to, że:

VI. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

VII. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 we L., w H. i innych miastach na terenie P. oraz N. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylała się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 37 500 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonała wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadziła faktycznie na terytorium P., przechowywała, pomagała w zbyciu oraz zbywała, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczupliła należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 18 598 920 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1 399 920 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 17 199 000 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.

3. H. G. , syna R. i K. z domu G., urodzonego (...) we L.,

oskarżonego o to, że:

VIII. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

IX. w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku we L., H. w i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 37 500 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadził faktycznie na terytorium P., przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 18 598 920 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1 399 920 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 17 199 000 złotych,

4. A. S. , syna R. i G. z domu Ś., urodzonego (...) we L.,

oskarżonego o to, że:

X. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy faktur Vat oraz dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XI. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku we L., H. w i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, chcą by L. E. (1) i inne osoby, będące podatnikami podatku akcyzowego i podatku VAT z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, dokonali czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 2460 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, ułatwił im w ten sposób, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadził faktycznie na terytorium P., pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez udzielił im pomocy w uszczupleniu należności publicznoprawnej, to jest łącznej wysokości 1 220 089 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 91 835 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 1 128 254 złotych,

tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § pkt 2, 5 k.k.s.

5. L. E. (2) , syna K. i W. z domu E., ur. (...) w H.,

oskarżonego o to, że:

XII. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy faktur Vat oraz dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XIII. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w H. w i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 1260 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 624 923 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 47 037 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 577 886 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. w zw. z art. 37 § pkt 2, 5 k.k.s.

6. U. K. (1) , syna B. i W. z domu M., urodzonego (...) w M.,

oskarżonego o to, że:

XIV. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1) w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy faktur Vat oraz dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XV. W okresie od nieustalonego dnia 2019 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w H. w i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 1260 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 624 923 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 47 037 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 577 886 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § pkt 2, 5 k.k.s.

7. R. V. , syna X. i P. z domu D., urodzonego (...) w V.,

oskarżonego o to, że:

XVI. w okresie od lipca 2020 roku do połowy października 2020 roku , w N. i innych miastach na terenie P., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XVII. w okresie od lipca 2020 roku do połowy października 2020 roku , w N. i innych miastach na terenie P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, chcąc by L. E. (1) i inna ustalona osoba będący podatnikiem podatku akcyzowego i podatku VAT z tytułu importu na terytorium P. suszu tytoniowego i produkcji tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży, uchylała się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci sprowadzenia na terytorium P. susz tytoniowego i produkcji tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. co najmniej 4900 kilogramów suszu tytoniowego i produkcji tytoniu do palenia w ilości co najmniej 4900 kilogramów krajanki tytoniowej i jej dalszej odsprzedaży, udzielił mu pomocy w narażeniu na uszczuplenie a w konsekwencji uszczupleniu należność publicznoprawnej wielkiej wartości w łącznej wysokości 5 185 805 złotych, w tym zakresie podatku VAT 1 097 980 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 4 087 825 złotych,

tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.

XVIII. w okresie od lipca 2020 roku do połowy października 2020 roku , w N. i innych miastach na terenie P., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, wytworzył wyroby tytoniowe w postaci: tytoniu do palenia w łącznej ilości około co najmniej 4900 kg tytoniu do palenia (krajanki tytoniowej) o wartości rynkowej w kwocie 3 457 587 złotych,,

8. W. H. (1) , syna B. i R. z domu Ż., urodzonego (...) we L.,

oskarżonego o to, że:

XIX. W okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na nielegalnym przywozie z zagranicy wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz uchylania się od ujawnienia przedmiotu i podstawy opodatkowania, przestępstwa produkcji bez wymaganego wpisu do rejestrów, wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia oraz wystawiania fikcyjnych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy dokumentów (...),

tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k.

XX. w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., w H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, chcąc by L. E. (1) i inna ustalona osoba będący podatnikami podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu importu na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego oraz produkcji tytoniu do palenia i ich dalszej odsprzedaży, dokonali czynu zabronionego polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi podatkowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci sprowadzenia na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości co najmniej 10 600 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na terytorium P. suszu tytoniowego w ilości 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości 10 600 kilogramów, , ułatwił mu to w ten sposób że, w trakcie kilkunastu transportów na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), wskazujących iż zakupu suszu dokonał obywatel N. K. H. 8, który to susz tytoniowy sprowadził na teren P. bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, celem produkcji tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży podmiotom nie będącym pośredniczącymi podmiotami tytoniowymi , pomagając w ten sposób L. E. (1) i innej ustalonej osobie w uszczupleniu i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 12 880 151 złotych, w tym zakresie podatku VAT w kwocie 2 599 649 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 10 280 502 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s

XXI. w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku w H. i innych miastach na terenie P., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w ramach w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez L. E. (1), czyniąc sobie z tego stałe źródła dochodu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, wytworzył wyroby tytoniowe w postaci: tytoniu do palenia w łącznej ilości około 10 600 kg tytoniu do palenia (krajanki tytoniowej) o wartości rynkowej w kwocie 7 925 302 złotych,

9. C. G. (1) , syna H. i M. z domu H., urodzonego (...) w N.,

oskarżonego o to, że:

XXII. W okresie od co najmniej od września 2020 roku do końca października 2020 roku w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu zakupu i sprzedaży na terenie P. wyrobów akcyzowych w postaci tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży, przechowywania, przewożenia, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci zakupu i dalszej odsprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 1500 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu obrotu tytoniem do palenia na terytorium P. w ilości 1500 kilogramów, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 1 587 491 złotych, w tym zakresie podatku VAT w kwocie 336 116 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 1 251 375 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s

XXIII. w okresie od bliżej nieustalonego dnia lutego 2022 roku do 7 marca 2022 roku w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu zakupu i sprzedaży na terenie P. wyrobów akcyzowych w postaci tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży, przechowywania, przewożenia, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci zakupu, celem dalszej odsprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 32,50 kilograma oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu obrotu tytoniem do palenia na terytorium P. w ilości 32,50 kilograma, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 28 096 złotych,

tj. o czyn z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 1 k.k.s przy zast. art. 7 § 1 k.k.s w związku z art. 6 § 2 k.k.s

*********

stosując, na podstawie art. 4 § 1 k.k., przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dnia 1 października 2023 r. oraz ustawę z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dnia 30 października 2022r.

I. uznaje oskarżonego L. E. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I. części wstępnej wyroku, przyjmując, iż wspólnie z inną ustaloną osobą kierował zorganizowaną grupą w skład której wchodzili: K. G., H. G. i inne ustalone i nieustalone osoby tj. przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 3 k.k. wymierza mu karę roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

II. w miejsce czynu opisanego w pkt II. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego L. E. (1) za winnego, tego że w okresach: od dnia 6 września 2018 roku do listopada 2018 roku i od 2 lutego 2019 roku do 5 czerwca 2019 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy opisanej w pkt. I. części dyspozytywnej wyroku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 17 726 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego w ilości 17 726 i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z K. G. i H. G. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadził faktycznie na terytorium P., przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 8 791 586 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 661 733 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 8 129 853 złotych tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 300 (trzystu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych;

III. uznaje oskarżonego L. E. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III. części wstępnej wyroku, przyjmując, iż wspólnie z inną ustaloną osobą kierował zorganizowaną grupą w skład której wchodził: W. H. (1) i inne ustalone i nieustalone osoby tj. przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 3 k.k. wymierza mu karę roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. w miejsce czynu opisanego w pkt IV. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego L. E. (1) za winnego, tego że w okresie od września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy opisanej w pkt. III. części dyspozytywnej wyroku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego oraz produkcji tytoniu do palenia i ich dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości co najmniej 10 600 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na terytorium P. suszu tytoniowego w ilości 12 600 kilogramów oraz produkcji tytoniu do palenia w ilości 10 600 kilogramów, przy czym dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), wskazujących iż zakupu suszu dokonał obywatel N. K. H. (...), który wprowadził do obrotu na terytorium P., czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 12 880 151 złotych, w tym zakresie podatku VAT w kwocie 2 599 649 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 10 280 502 złotych, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 360 (trzystu sześćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych;

V. na podstawie art. 33 § 1 k.k.s. orzeka wobec oskarżonego L. E. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa o którym mowa w pkt. II. i IV. części dyspozytywnej wyroku, w wysokości 54.000 (pięćdziesiąt cztery tysiące) złotych;

VI. uznaje oskarżonego L. E. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. V. części wstępnej wyroku, przyjmując, iż działał w ramach opisanej w pkt III. części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, tj. przestępstwa z art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 65§ 1 k.k. oraz przy zastosowaniu art. 33 § 2 k.k. wymierza mu karę roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 300 (trzystu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych;

VII. przyjmuje, że czyny przypisane w punkcie IV. i VI. części dyspozytywnej wyroku stanowią jeden czyn i na podstawie art. 8 § 2 k.k.s orzeka, że wobec oskarżonego podlegają wykonaniu kary orzeczone w pkt IV. części dyspozytywnej wyroku;

VIII. uznaje oskarżoną K. G. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt. VI. części wstępnej wyroku, przyjmując, iż w skład zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1) wchodzili: H. G. i inne ustalone i nieustalone osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IX. w miejsce czynu opisanego w pkt VII. części wstępnej wyroku uznaje oskarżoną K. G. za winną, tego że w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 we L., w H. i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w pkt VIII. części dyspozytywnej wyroku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylała się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 37 500 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając wspólnie i w porozumieniu z H. G., A. S. i innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonała wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadziła faktycznie na terytorium P. i następnie pomagała w zbyciu oraz zbywała, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylała się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraziła na uszczuplenie i w konsekwencji uszczupliła należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 18 598 920 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1 399 920 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 17 199 000 złotych, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1) k.k.s. wymierza jej karę roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

X. uznaje oskarżonego H. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. VIII. części wstępnej wyroku, przyjmując, iż w skład zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1) wchodzili: K. G. i inne ustalone i nieustalone osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XI. w miejsce czynu opisanego w pkt IX. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego H. G. za winnego, tego że w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku we L., H. w i innych miastach na terenie P. oraz N., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w pkt X. części dyspozytywnej wyroku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, uchylał się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci wewnątrzwspólnotowej dostaw na teren P. wyrobów akcyzowych w postaci suszu tytoniowego w łącznej ilości co najmniej 37 500 kilogramów oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, z tytułu sprowadzenia na teren P. suszu tytoniowego i jego dalszej odsprzedaży, w ten sposób, iż działając kolejno samodzielnie oraz wspólnie i w porozumieniu z K. G. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, dokonał wprowadzenia na P. obszar celny suszu tytoniowego na podstawie fikcyjnych dokumentów (...), który to susz tytoniowy sprowadził faktycznie na terytorium P. i następnie pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, to jest łącznej wysokości 18 598 920 złotych, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1 399 920 złotych oraz podatku akcyzowego w kwocie 17 199 000 złotych, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1) k.k.s. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XII. uniewinnia oskarżonego A. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt X. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

XIII. w miejsce czynu opisanego w pkt XI. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego A. S. za winnego, tego że w dniach 4 i 5 czerwca 2019 r. działając wspólnie z K. G., za pomocą wypożyczonego przez siebie pojazdu marki S. (...) (1) o nr rej. (...) - przewiózł przez terytorium N. na terytorium (...) w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy – wyroby akcyzowe wydane bez uprzedniego oznaczania ich znakami akcyzy w postaci suszu tytoniowego o łącznej wadze nie mniej niż 1260 kg, przez co naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek akcyzowy w kwocie nie mniejszej niż 577 886 złotych tj. czynu z art. 65 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 69b k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 80 (osiemdziesiąt) złotych;

XIV. uniewinnia oskarżonego L. E. (2) od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XII. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

XV. w miejsce czynu opisanego w pkt XIII. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego L. E. (2) za winnego, tego że w dniach 6, 7 i 14 maja 2019 r. oraz 4 i 5 czerwca 2019 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu oraz na polecenie innej ustalonej osoby oraz wspólnie z U. K. (1) – przenosił wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 i 3 k.k.s., w postaci nie mniej niż 1260 kg suszu tytoniowego - sprowadzanego na terytorium kraju bez uprzedniego oznaczania ich znakami akcyzy i wydanego bez uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy – z pojazdów uprzednio odbieranych od członków zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1), a w tym odebranego od K. G. pojazdu m-ki S. (...) (1) nr rej. (...) do pojazdów udostępnionych mu przez inną ustaloną osobę, a w tym pojazdu m-ki U. (...) (3) rej. (...) - do ich części załadunkowej, przez co naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek akcyzowy w kwocie nie mniejszej niż 577 886 złotych, tj. czynu z art. 65 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. wymierza mu karę grzywny w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 100 (sto) złotych);

XVI. uniewinnia oskarżonego U. K. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XIV. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

XVII. w miejsce czynu opisanego w pkt XV. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego U. K. (1) za winnego, tego że w dniach 6, 7 i 14 maja 2019 r. oraz 4 i 5 czerwca 2019 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wspólnie z L. E. (2) – przenosił wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 i 3 k.k.s., w postaci nie mniej niż 1260 kg suszu tytoniowego - sprowadzanego na terytorium kraju bez uprzedniego oznaczania ich znakami akcyzy i wydanego bez uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy – z pojazdów uprzednio odbieranych od członków zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1), a w tym odebranego od K. G. pojazdu m-ki S. (...) (1) nr rej. (...) do pojazdów wskazywanych mu przez L. E. (2), a w tym pojazdu m-ki U. (...) (1) nr rej. (...) - do ich części załadunkowej, przez co naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek akcyzowy w kwocie nie mniejszej niż 577 886 złotych, tj. przestępstwa skarbowego z art. 65 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. wymierza mu karę grzywny w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 100 (sto) złotych);

XVIII. na podstawie art. 33 § 1 k.k.s. orzeka wobec oskarżonego U. K. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa o którym mowa w pkt. XVII. części dyspozytywnej wyroku, w wysokości 1250 (tysiąc dwieście pięćdziesiąt) złotych;

XIX. uniewinnia oskarżonego R. V. od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XVI. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

XX. na podstawie art. 414 §1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu R. V. o czyny opisane w pkt XVII-XVIII części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

XXI. uznaje oskarżonego W. H. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XIX. części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. wymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych;

XXII. uznaje oskarżonego W. H. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XX. części wstępnej wyroku przyjmując, iż podatek akcyzowy i podatek VAT należny był z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy - tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXIII. na podstawie art. 33 § 1 k.k.s. orzeka wobec oskarżonego W. H. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa o którym mowa w pkt. XXII. części dyspozytywnej wyroku, w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych;

XXIV. uznaje oskarżonego W. H. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XXI. części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. tj. z art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. wymierza mu karę grzywny w liczbie 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXV. przyjmuje, że czyny przypisane w punkcie XXII i XXIV części dyspozytywnej wyroku stanowią jeden czyn i na podstawie art. 8 § 2 k.k.s orzeka, że wobec oskarżonego podlegają wykonaniu kary orzeczone w pkt XXII. części dyspozytywnej wyroku;

XXVI. w miejsce czynu opisanego w pkt XXII. części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego C. G. (1) za winnego, tego że w okresie od co najmniej od września 2020 roku do końca października 2020 roku działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu będąc podatnikiem podatku akcyzowego i podatku Vat z tytułu zakupu i sprzedaży na terenie P. wyrobów akcyzowych w postaci tytoniu do palenia i jego dalszej odsprzedaży przechowywania, przewożenia:

a) trzykrotnie nabywając od ustalonej osoby w celu dalszego wprowadzenia do obrotu wyroby akcyzowe w postaci tytoniu do palenia w łącznej ilości nie mniejszej niż 500 kg, stanowiącej przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 i 3 k.k.s, sprowadzanej na terytorium kraju bez uprzedniego oznaczania znakami akcyzy lub produkowanej poza składem podatkowym i wydanych bez uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy,

b) jednorazowo przechowując na prośbę ustalonej osoby wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 i 3 k.k.s, tj. sprowadzane na terytorium kraju bez uprzedniego oznaczania znakami akcyzy lub produkowane poza składem podatkowym i wydane bez uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy - w postaci tytoniu do palenia w łącznej ilości nie mniejszej niż 500 kg,

c) jednorazowo pomagając ustalonej osobie w zbyciu wyrobów akcyzowych stanowiących przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 i 3 k.k.s, tj. sprowadzanych na terytorium kraju bez uprzedniego oznaczania znakami akcyzy lub produkowane poza składem podatkowym i wydane bez uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy - w postaci tytoniu do palenia w łącznej ilości nie mniejszej niż 500 kg, poprzez udostępnienie swojej posesji celem dokonania transakcji i przeładunku

i nie ujawniając właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania tym podatkiem – naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 1.587.491 złotych w tym zakresie podatku VAT w kwocie 336.116 złotych oraz w zakresie podatku akcyzowego w kwocie 1.251.375 złotych, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 120 (sto dwadzieścia) zł;

XXVII. na podstawie art. 33 § 1 k.k.s. orzeka wobec oskarżonego C. G. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa o którym mowa w pkt. XXVI. części dyspozytywnej wyroku, w wysokości 3.000 (trzech tysięcy) złotych;

XXVIII. uznaje oskarżonego C. G. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XVII. części wstępnej wyroku, uznając iż czyn stanowi ten przestępstwo z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. przy zast. art.7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 65 § 3 k.k.s. i art. 7 § 2 k.k.s. wymierza mu karę grzywny w liczbie 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXIX. na podstawie art. 39 § 2 k.k.s w zw. z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonych: K. G., H. G. kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierza:

a) K. G. karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

b) H. G. karę łączną roku pozbawienia wolności;

XXX. na podstawie art. 39 § 2 k.k.s. w zw. z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego L. E. (1) kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz grzywny i orzeka karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 500 (pięciuset) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXXI. na podstawie art. 39 § 2 k.k.s. w zw. z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 2 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego W. H. (1) kary jednostkowe grzywny i orzeka karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXXII. na podstawie art. 39 § 2 k.k.s. w zw. z art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego C. G. (1) kary grzywny i orzeka karę łączną 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych;

XXXIII. na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 73 § 2 k.k. i art. 41a § 1 i 2 k.k.s. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego H. G. kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby i w tym zakresie oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

XXXIV. na podstawie art. 60 § 5 k.k., art. 73 § 2 k.k. i art. 41a § 1 i 2 k.k.s. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego W. H. (1) kary jednostkowej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby i w tym zakresie oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

XXXV. na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 73 § 1 k.k. i art. 41a § 1 i 2 k.k.s. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego C. G. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby i w tym okresie oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

XXXVI. na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1 k.k. zobowiązuje oskarżonych: H. G., W. H. (1) i C. G. (1) do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co sześć miesięcy,

XXXVII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu C. G. (1) okres zatrzymania w dniu 7 marca 2022 r. na poczet kary grzywny przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny oraz zalicza okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania:

⚫

L. E. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności od dnia 22 marca 2023 r. godz. 20:50 do dnia 20 czerwca 2023 r. godz. 20:50;

⚫

K. G. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności od dnia 5 czerwca 2019 r. godz. 14:10 do dnia 3 września 2019 r. godz. 14:10;

⚫

H. G. na poczet orzeczonej kary grzywny od dnia 5 czerwca 2019 r. godz. 16:41 do dnia 3 września 2019 r. godz. 14:30, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

⚫

A. S. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności od dnia 5 czerwca 2019 r. godz. 13:30 do dnia 3 września 2019 r. godz. 10:27;

⚫

L. E. (2) na poczet orzeczonej kary grzywny od dnia 5 czerwca 2019 r. godz. 13:30 do dnia 3 września 2019 r. godz. 13:10, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

⚫

U. K. (1) na poczet orzeczonej kary grzywny od dnia 5 czerwca 2019 r. godz. 13:30 do dnia 3 września 2019 r. godz. 11:30, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

⚫

W. H. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny od dnia 9 listopada 2021 r. godz. 19:50 do dnia 2 grudnia 2021 r. godz. 13:50, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

XXXVIII. na podstawie art. 44 § 1 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów ujętych w wykazie dowodów rzeczowych akt (...) tut. Sądu: M. (...) na k. 4643; M. (...) (1)/23 na k. 4643; M. (...) na k. 4645; M. (...) (4) na k. 4647, M. (...) (1)23-(...)/23 na k. 4643, M. (...) (1)-(...)/23 na k. 4643, M. (...) (1)23-6432/23 na k. 4643, M. (...) (1)23 na k. 4645,

XXXIX. na podstawie art. 30 § 2 i 6 k.k.s. w zw. z art. 31 § 6 k.k.s. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów ujętych w wykazie akt (...) tut. Sądu: M. 4580/22 - (...)/22 na k. 4642; (...) na k. 4642; M. (...) (1)23 – (...)23 na k. 4645; M. (...) (3)23 - (...)23 na k. 4647;

XL. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. (a contrario) pozostawia w aktach sprawy dowody rzeczowe ujęte w wykazie akt (...) tut. Sądu: M. (...) (2)-(...)23, M. (...) (1)23, (...)23, (...)23 – (...)23, (...)23, (...)23 na k. 4644; M. (...) (1)23 – (...)23, (...)23 – (...)23 na k. 4645-4647; M. (...) (1)23 na k. 4647;

XLI. na podstawie art. 632 pkt 2. k.p.k. w zw. z § 11 ust. 1 i 2 oraz § 17 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego R. V. kwotę 6660 zł, tytułem zwrotu kosztów ustanowienia jednego obrońcy z wyboru w osobie adw. R. H. (1);

XLII. zasądza od oskarżonych: L. E. (1), K. G., H. G., A. S., L. E. (2), U. K. (1), W. H. (1) i C. G. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwotach na nich przypadających oraz wymierza im opłaty:



L. E. (1) – 12.400 zł



K. G. – 8.700 zł



H. G. – 8.580 zł



A. S. – 2.520 zł



L. E. (2) – 1000 zł



U. K. (1) – 1000 zł



W. H. (1) – 2580 zł



C. G. (1) – 2.280 zł

Sędzia Zbigniew Muszyński

Sygn. akt III K 160/23

UZASADNIENIE

W rozpoznanej sprawie Sąd odstąpił od realizacji wyrażonej w przepisie art. 99a § 1 k.p.k. zasady stanowiącej o tym, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji, sporządza się na urzędowym formularzu, którego wzór określony jest w rozporządzeniu wykonawczym wydanym przez Ministra Sprawiedliwości i sporządził uzasadnienie w tradycyjnej formie – jako bardziej czytelne i zrozumiałe dla stron.

Na podstawie zabranego w sprawie materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:

W 2016 r. na terenie N. rozpoczęła działalność firma (...) należąca do H. i W. B., którzy w związku z przygotowywaną w 2015 roku w (...) zmianą przepisów w zakresie dotyczącym pośredniczących podmiotów tytoniowych zakupili podmiot na terenie N., gdzie susz tytoniowy nie był objęty podatkiem akcyzowym. Firma ta korzysta z magazynów w mieście Ż. – P.. (...).

Głównymi odbiorcami suszu tytoniowego z firmy (...) byli obywatele P., którzy dokonywali jego transportu do P. z naruszeniem obowiązujących przepisów, a dla zabezpieczenia transportów przed ewentualnymi kontrolami służb wykorzystywali do tego fikcyjne dokumenty (...) tj. (...) Listy Przewozowe, wskazujące, że tytoń przez P. był jedynie transportowany do innych krajów (...), gdzie handel suszem tytoniowym był dopuszczalny bez spełniania dodatkowych wymogów prawnych.

Jednymi z takich odbiorców była m.in. działająca m.in. w okresie od 6 września 2018 roku do 5 czerwca 2019 r. oraz września 2020 roku do 8 listopada 2021 roku we L., H., H. i innych miastach na terenie P. oraz N. zorganizowana grupa przestępcza kierowana m.in. przez L. E. (1) oraz R. X. (1) zajmująca się m.in. nielegalnym przywozem z N. suszu tytoniowego z wykorzystaniem fikcyjnych dokumentów (...). Grupa ta miała rozbudowany skład osobowy, którego trzonem były osoby najbardziej zaufane dla L. E. (1) tj. jego znajomy – R. X. (1), konkubina – K. G., jej syn – H. G.. W skład grupy wchodziły także osoby bezpośrednio powiązane z R. X. (1) tj. W. H. (1), L. M. (do października 2020 r.) oraz inne ustalone i nieustalone osoby. Członkowie tej grupy współpracowali ze sobą w sposób zorganizowany i systematyczny dokonując za pomocą pojazdów pożyczanych od innych osób bądź wypożyczanych od różnych firm przez członków grupy lub znajomych – przewozu znacznych ilości suszu tytoniowego – nierzadko i w asyście tzw. pojazdu pilotującego, czy też, z wykorzystaniem fałszywych dokumentów (...), zagłuszarek sygnału (...), telefonów zarejestrowanych na dane innych osób czy też wykorzystując do kontaktu bezpieczne komunikatory wykorzystujące szyfrowanie (...) – tj. W., B..

Od czasu zakończenia współpracy R. X. (1) z L. M. (październik 2020 r.) – odrębnym odbiorcą tytoniu od firmy (...) był także i L. M. oraz inne powiązane z nim ustalone osoby, przy czym, jakkolwiek jego działalność oraz działających z nim innych ustalonych osób była odrębna od „grupy L. E. (1)” to jednak korzystali oni ze wspólnego źródła zaopatrzenia (K.) i pozyskiwany tytoń sprzedawali często wspólnym, docelowym odbiorcom, a w tym i C. E. ps. (...).

Dowód:



zeznania świadka – H. B. (1) – k. 4968-4970, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-4990 tom XXVI., k. 5057v – 5058 tom XXVI.;



zeznania świadka – H. B. (2) – k. 4936-4937, (...)-(...), (...)-4950, (...)-(...), (...)-4955 tom XXV., k. 4956-4957 tom XXVI., k. 5057 tom XXVI.;



zeznania świadka – L. M. – k. 3808, 3810-3814, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-3890, (...)-(...) tom XXI., k. 5030-5033v, 5054v-5057 tom XXVI.



wyjaśnienia oskarżonego W. H. (1) k. 2995-2997, k. 3060, 3062-3066, 3067-3068, 3080, (...), (...)-3107, 3108-3109 tom XVII.,



protokół eksperymentu procesowego – k. 3851-3855 XXI.,



protokół oględzin danych telekomunikacyjnych – k. 1496-1503 tom IX.;



umowy najmu pojazdów – k. 3749-3750 tom XX.;



zeznania R. X. (1) k. 3915-3916 tom XXI.;



zeznania świadka – U. N. k. 5076-5077 tom XXVI., (...) tom XXVII.



zeznania świadka – L. N. (2) k. 1199-1200 tom VII., k. 5078-5079 tom XXVI.;



częściowo - raport z analizy kryminalnej – k. 4460-4509 tom XXIII .;



zrzuty logowań (...) k. 1371-1373 tom VIII.;



lista najmu pojazdów od (...) sp. z o.o. – k. 1374-1382 tom VIII., k. 2894-2905 tom XVI.,



zeznania świadka – M. H. k. 2509-2510 tom XIV.;



umowy najmu pojazdów – k. 2512-2520 tom XIV.;



zeznania świadka – W. V. (1) k. 2635-2636, 2648-2649 tom XV., k. 2784-2785 tom XVI.,



umowa (...) nr (...) k. 2787 tom XVI.;



protokół oględzin płyty CD od niemieckiej służby celnej wraz ze zdjęciami poglądowymi – k. 1444-1494 tom IX., k. 2790-2843 tom XVI. ;



protokół oględzin akt sprawy Sądu Rejonowego w (...), sygn. (...) – przeciwko W. R. k. 2431-2506 tom XIV.;



protokół oględzin akt sprawy (...) wraz z ich kserokopią – k. (...)-(...) tom IX., k. 1583-1782 tom X., k. 1787-1981 tom XI. K. 1982-2186 tom XII., k. 2187-2322 tom XIII., k. 2323-2429 tom XIV.;



dane GPS dotyczące pojazdu P. (...) nr rej. (...) k. 1127-1132 tom VII.;



protokół kontroli nr (...)2.(...).5.2019 – k. 777-778 tom V.;



protokół zatrzymania rzeczy – k. 772-774 tom V., k.1268-1270 tom VII;



dokument (...) wraz z pokwitowaniem – k. 775-776 tom V., k. 1357-1359 tom VIII.,



akta sprawy (...) (...). – k. 1265-1314 tom VIII.;



kserokopia akt dochodzenia o sygn. akt (...) – k. 2523-2721 tom XV., k. 2722-2783 tom XVI.;

Na łamach wskazywanej powyższej zorganizowanej grupy przestępczej L. E. (1) pełnił rolę kierowniczą i kolejno monitorował, koordynował oraz organizował podejmowane na jej kanwie działania, a w tym w jej ramach:

a) osobiście bądź za pośrednictwem innych osób [a w tym: A. S., H. G., L. N. (3), U. N. oraz zaangażowanego w prowadzony proceder przez R. H. (2)] licznie wynajmował w m.in. (...) sp. z o.o., (...) oraz innych wypożyczalniach pojazdy typu „bus” – celem ich następnie wykorzystania do przewozu suszu tytoniowego z magazynu wykorzystywanego przez (...) w mieście Ż. – P. (...). (...) na teren P.;

b) organizował i kontrolował przebieg dokonywanych transportów i ich przekazanie nabywcom, a w tym dokonywał oceny zapotrzebowania na tytoń;

c) koordynował podejmowane działania z działaniami R. X. (1), a w tym decydował o wysyłaniu poszczególnych kierowców po transport;

d) odbierał pocięty tytoń od W. H. (1);

e) pośredniczył w złagodzeniu konfliktu pomiędzy R. X. (1) a W. H. (1).

f) organizował produkcję tytoniu do palenia wykorzystując przy tym L. M. do przewożenia maszyn do cięcia tytoniu i szkolenia „pracowników” w zakresie prawidłowego cięcia,

g) zainicjował próbę odzyskania przewożonego w dniu 20 lutego 2019 r. przez K. G. i H. G. suszu tytoniowego, a utraconego wskutek kontroli pojazdu przeprowadzonej przez Funkcjonariuszy (...) Urzędu Celno-Skarbowego,

przy czym czasie odbywania przez L. E. (1) kary pozbawienia wolności - działalnością grupy zarządzał R. X. (1), zaś po opuszczeniu Zakładu Karnego - L. E. (1) ponownie objął w niej przywództwo.

Dowód:



zeznania świadka - W. V. (1) k. 2635-2636, 2648-2649 tom XV., k. 2784-2785 tom XVI.,



zeznania świadka – H. B. (2) – k. 4936-4937, (...)-(...), (...)-4950, (...)-(...), (...)-(...) tom XXV., k. 4956-4957 tom XXVI., k. 5057 tom XXVI.;



zeznania świadka – H. B. (1) k.4968-4970, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-4990 tom XXVI., k. 5057v – 5058 tom XXVI.;



zeznania świadka – L. M. – k. 3808, 3810-3814, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-3890, (...)-(...) tom XXI., k. 5030-5033v, 5054v-5057 tom XXVI.



wyjaśnienia oskarżonego W. H. (1) k. 2995-2997, k. 3060, 3062-3066, 3067-3068, 3080, (...), (...)-(...), (...)-(...) tom XVII.,



lista najmu pojazdów od (...) sp. z o.o. – k. 1374-1382 tom VIII., k. 2894-2905 tom XVI.,



zeznania świadka – R. X. (1) k. 3915-3916 tom XXI.,



zeznania świadka – U. N. k. 5076-5077 tom XXVI., (...) tom XXVII.



zeznania świadka – L. N. (2) k. 1199-1200 tom VII., k. 5078-5079 tom XXVI.;

Jednocześnie w okresie od listopada 2018 r. do dnia 15 grudnia 2018 r. L. E. (1) działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej - wspólnie z W. H. (2) i M. S. oraz innymi nieustalonymi osobami – wykorzystując wypożyczone przez siebie bądź inne ustalone osoby pojazdy m.in. od spółki (...) sp. z o.o., do przewozu tytoniu – wytworzył wyroby tytoniowe bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych w ilości nie mniejszej niż 1.900 kg krajanki tytoniowej, a nadto usiłował wytworzyć bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych wyroby tytoniowe znacznej wartości w ilości nie mniejszej niż 4.372 kg suszu tytoniowego, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez Policję.

Dowód:



protokół oględzin akt sprawy (...) wraz z ich kserokopią – k. 1538-1582 tom IX., k. 1583-1782 tom X., k. 1787-1981 tom XI. K. 1982-2186 tom XII., k. 2187-2322 tom XIII., k. 2323-2429 tom XIV.;

W skład zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej m.in. przez L. E. (1) wchodziły między innymi osoby dla niego najbliższe tj. K. G. – będąca jego konkubiną oraz jej syn – H. G. , którzy to w strukturze grupy przestępczej w okresie od 6 września 2018 r. do 5 czerwca 2019 r. odpowiedzialni byli za transport suszu tytoniowego z magazynu wykorzystywanego przez (...) w mieście Ż. – P. B.. (...) na teren P.. K. G. i H. G. dokonując w okresie od 6 września 2018 r. do 7 lutego 2019 r. transportów działali kolejno: bądź to samodzielnie lub wspólnie, bądź też wykorzystując w charakterze kierowców inne bliskie im osoby i niepowiązane z organizowanym przez L. E. (1) procederem [A. S.].

W tym też zakresie K. G. w okresie od 6 września 2018 r. do dnia 7 lutego 2019 r. dokonała łącznie nie mniej niż 15 kursów do miejscowości Ż. tj. kolejno:

1. w dniu 6 września 2018 r. za pomocą należącego do (...) S.A. pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

2. w dniu 11 września 2018 r. za pomocą wypożyczonego przez H. G. pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

3. w dniu 12 września 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą wypożyczonego przez niego pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

4. w dniu 27 września 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą należącego do (...) S.A. pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

5. w dniu 30 października 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą należącego do (...) S.A. pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

6. w dniu 8 listopada 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą wypożyczonego przez niego pojazdu m-ki E. (...) (1) o nr rej. (...);

7. w dniu 16 listopada 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą wypożyczonego przez R. D. pojazdu m-ki E. (...) (1) nr rej. (...);

8. w dniu 19 listopada 2018 r. za pomocą wypożyczonego przez L. E. (1) pojazdu m-ki E. (...) (1) nr rej. (...);

9. w dniu 20 listopada 2018 r. za pomocą wypożyczonego przez L. E. (1) pojazdu m-ki E. (...) (1) nr rej. (...);

10. w dniu 5 grudnia 2018 r. wspólnie z H. G.;

11. w dniu 6 grudnia 2018 r. wspólnie z H. G. za pomocą wypożyczonego przez L. E. (1) pojazdu m-ki S. (...) (1) nr rej. (...);

12. w dniu 10 grudnia 2018 r. wspólnie z H. G. oraz za pomocą wypożyczonego przez R. D. pojazdu m-ki E. (...) (1) nr rej. (...);

13. w dniu 7 stycznia 2019 r. wspólnie z H. G. za pomocą wypożyczonego przez L. E. (1) pojazdu m-ki S. (...) (1) nr rej. (...);

14. w dniu 22 stycznia 2019 r. [zeznania H. i H. B. (2)]

15. w dniu 7 lutego 2019 r. wspólnie z H. G. za pomocą należącego do W. V. (2) pojazdu m-ki E. (...) (2).

W okresie od 6 września 2018 r. do 7 lutego 2019 r. H. G. dokonał natomiast łącznie nie mniej niż 13 kursów, z czego – w dniach: 12, 27 września 2018 r., 30 października 2018 r., 8, 16 listopada 2018 r., 5, 6, 10 grudnia 2018 r., 7, 22 stycznia 2019 r. oraz 7 lutego 2019 r. - wspólnie z K. G. oraz w dniach 15 i 21 listopada 2018 r. – samodzielnie – za pomocą pojazdu m-ki E. (...) (1) nr rej. (...).

W czasie wspólnych kursów K. G. i H. G. – do pojazdów którym się poruszali zapakowanych zostało co najmniej - 18 dużych kartonów zawierających tytoń.

W dniach 19 listopada 2018 r. oraz 10 grudnia 2018 r. pojazd m-ki E. (...) (1) o nr rejestracyjnym (...) wypożyczony od (...) sp. z o.o. przez L. E. (1) – zlokalizowany w miejscowości Ż. przemieścił się z tego miejsca do m. J. nr 105, gdzie też w garażu użytkowanym przez W. R. cięto tytoń.

Dowód:



zrzuty logowań (...) k. 1371-1373 tom VIII.;



lista najmu pojazdów od (...) sp. z o.o. – k. 1374-1382 tom VIII., k. 2894-2905 tom XVI.,



zeznania świadka – M. H. – k. 2509-2510 tom XIV.;



umowy najmu pojazdów – k. 2512-2520 tom XIV.;



zeznania świadka – W. V. (1) – k. 2635-2636, 2648-2649 tom XV., k. 2784-2785 tom XVI.,



umowa najmu nr (...) k. 2787 tom XVI.;



protokoły przeszukania pomieszczeń w m. J. nr. 105 – k. 1383-1384, (...)-1386 tom VIII.,



zeznania świadka – L. G. – k. 1387-1388 tom VIII.;



zeznania świadka W. R. k.1390-1391 tom IX., k. 2459-2462, 2473-2474 tom XIV., k. 4932 tom XXV.;



protokół oględzin akt sprawy Sądu Rejonowego w (...), sygn. (...) – przeciwko W. R. k. 2431-2506 tom XIV.;



protokół oględzin płyty CD od niemieckiej służby celnej wraz ze zdjęciami poglądowymi – k. 1444-1494 tom IX., k. 2790-2843 tom XVI. ;



zeznania świadka – H. B. (2) – k. 4936-4937, (...)-(...), (...)-4950, (...)-(...), (...)-(...) tom XXV., k. 4956-4957 tom XXVI., k. 5057 tom XXVI.;



zeznania świadka – H. B. (1) k.4968-4970, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-4990 tom XXVI., k. 5057v – 5058 tom XXVI.;

W dniu 12 lutego 2019 r. H. G. w towarzystwie K. G. wypożyczył od firmy (...) sp. z o.o. pojazd m-ki P. o nr rej. (...), który to następnie tego samego zlokalizowany został w miejscowości V. na terytorium N..

Dowód:



zeznania świadka – U. B. k. 1114-1115 tom VII.;



umowa wypożyczenia pojazdu P. nr rej. (...) wraz z protokołem przekazania – k. 1120-1125 tom VII.;



dane GPS dotyczące pojazdu P. nr rej. (...) k. 1127-1132 tom VII.;

W dniu 20 lutego 2019 r. H. G. kierując wypożyczonym (w towarzystwie K. G. i L. E. (1)) przez siebie w dniu 18 lutego 2019 r. pojazdem P. nr rej. (...) dokonał wspólnie z K. G. (pasażerka) przywozu nabytego od K. Ł.. z miejscowości Ż. łącznie 1.470 kg suszu tytoniowego zapakowanego w 15 kartonów tekturowych bez nazw i oznaczeń – który to następnie został zatrzymany i zabezpieczony przez Funkcjonariuszy (...) Urzędu Celno-Skarbowego wskutek przeprowadzonej kontroli pojazdu. Okazany przez K. G. dokument (...) nie zawierał odnotowanego numeru (...), a dalsza dokumentacja wskazywała, że nadawcą tytoniu jest firma (...), zaś odbiorcą (...) S.R.O z siedzibą w H. na Słowacji, która w rzeczywistości w zakresie swojej działalności nie prowadzi obrotu suszem tytoniowym ani też nie wykonywała czynności związanych z jego transportem.

L. E. (1) chcąc odzyskać utracony susz tytoniowy skontaktował się w tym celu z H. B. (1), który to też następnie jako prezes K. (...) działając za pośrednictwem swojego pełnomocnika starał się odzyskać zatrzymany susz tytoniowy.

Po ww. wydarzeniach K. G. w asyście H. G. dokonała jeszcze co najmniej 4 kursy po susz tytoniowy do siedziby firmy (...) tj. w dniach: 6, 7, 14 i 15 maja 2019 r.

Dowód:



zeznania świadka U. B. k. 1114-1115 tom VII.;



umowa wypożyczenia pojazdu P. (...) nr rej. (...) wraz z protokołem przekazania – k. 1116-1119 tom VII., k. 1360-1361 tom VIII.,



dane GPS dotyczące pojazdu P. (...) nr rej. (...) k. 1127-1132 tom VII.;



protokół kontroli nr (...)2.(...).5.2019 – k. 777-778 tom V.;



protokół zatrzymania rzeczy – k. 772-774 tom V., k.1268-1270 tom VII;



dokument (...) wraz z pokwitowaniem – k. 775-776 tom V., k. 1357-1359 tom VIII.,



akta sprawy (...) (...). – k. 1265-1314 tom VIII.;



zeznania świadka – H. B. (1) k. 4968-4970, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-4990 tom XXVI., k. 5057v – 5058 tom XXVI.;



protokół oględzin danych telekomunikacyjnych – k. 1496-1503 tom IX.;



zeznania świadka – W. S. – k. 4273-4277 tom XXII.,

W dniu 19 marca 2019 r. bliżej nieustalone osoby za pomocą pojazdu dostawczego m-ki S. (...) (1) o nr rej. (...) wypożyczonego przez U. N. oraz pilotującego ww. busa - pojazdu osobowego m-ki B. (...) o nr rej. (...) – dokonały przewozu z wykorzystywanego przez firmę (...) magazynu w Ż. [P. B.. (...) na teren P. – tytoniu o łącznej wadze 1.813 kg.

W dniu 20 marca 2019 r. Funkcjonariusze (...) Urzędu Celno-Skarbowego we L. wskutek ujawnienia faktu dokonywania w miejscowości B. przy ul. (...) przeładunku tytoniu z pojazdu S. (...) (1) o nr rej. (...) do pojazdu S. (...) (1) o nr rej. (...) zatrzymały dokonującego przeładunku C. G. (2) i Z. R. oraz znajdującego się w miejscu zdarzenia kierowcę pojazdu B. (...) o nr rej. (...) L. E. (1). Pojazd m-ki S. (...) (1) o nr rej. (...) został wypożyczony przez C. G. (2) od swojego znajomego – M. W., który nie posiadał wiedzy o celu w jakim C. G. (3) zamierzał go wykorzystać.

Dowód:



kserokopia akt dochodzenia o sygn. akt (...) – k. 2523-2721 tom XV., k. 2722-2783 tom XVI.;



protokoły zatrzymania – k. 2528, (...), (...) tom XV.;



protokół przeszukania miejsca przeładunku przy ul. (...) w B. – k. 2549-2551 tom XV.;



protokół oględzin pojazdu m-ki S. (...) (1) o nr rej. (...) – k. 2553-2555 tom XV.;



protokół oględzin pojazdu m-ki S. (...) (1) o nr rej. (...) – k. 2565-2567 tom XV.;



protokół przeszukania pojazdu -ki S. (...) (1) o nr rej. (...) – k. 2560-2561 tom XV.;



zeznania świadka - W. V. (1) k. 2635-2636, 2648-2649 tom XV.,



zeznania świadka – Z. R. – k. 2583-2584, (...)-(...) tom XV., k. 4994 tom XXVI.,



zeznania świadka – C. G. (2) k. 2578-2580, (...)-(...) tom XV., k. 4930v-4931 tom XXV.;



zeznania świadka – M. W. – k. 2739-2740 tom XVI., k. 4994 tom XXVI.;



zeznania świadka – U. N. – k. 5076-5077 tom XXVI.;

W dniu 4 czerwca 2019 r. A. S. wraz z nieustalonym bliżej mężczyzną - na prośbę K. G. – wypożyczył od spółki (...) sp. z o.o. pojazd m-ki S. (...) (1) nr rej. (...) do dnia 6 czerwca 2019 r. do godz. 18:00 i następnie jeszcze tego samego dnia o godzinie 6:00 z L. udał się wraz z K. G. do miejscowości V. na terenie N. - skąd odebrali zapakowany w kartony susz tytoniowy i następnie wrócili do P. na parking Centrum Handlowego (...). Po dotarciu do celu – K. G. przekazała kluczyki do pojazdu L. E. (2) i U. K. (1) a następnie z A. S. udała się na obiad. W tym czasie L. E. (2) i U. K. (1) przepakowali przywiezione paczki z suszem tytoniowym na inny bliżej nieustalony pojazd, odstawiając następnie pojazd m-ki S. (...) (1) nr rej. (...) z powrotem na parking galerii (...) – skąd w dalszej kolejności został odebrany przez K. G. i A. S., którzy udali się do L.. Przepakowany na bliżej nieustalony pojazd tytoń był następnie przewieziony przez L. E. (3) do krajalni tytoniu w B. i na zlecenie K. L. przez niego krojony i rozwożony w miejsca przez niego wskazane.

Dowód:



umowa wynajmu samochodu S. (...) (1) nr rej. (...) – k. 491-492 tom IV., k. 697-698, 737, 755-756 tom V.;



wiadomość e-mail przedłużająca termin najmu – k. 493 tom IV.;



częściowe wyjaśnienia oskarżonej K. G. k. 500-50, 524-526, 628 tom IV., k. 1070-1071 tom VII., k. 1425-1426 tom IX.,



zeznania świadka – B. H. – k. 695-696, 751-754 tom V.;



częściowe wyjaśnienia A. S. – k. 505-506, 581-583, 597 tom IV., k. 942-952 tom VI., k. 1027-1029 tom VII., k. 1422-1423 tom IX., k. 4536- tom XXIII.,



paragony ze stacji benzynowych – k. 691-693 tom V.;



dane z systemu (...) dot. pojazdu S. (...) (2) – k. 702-713 tom V.;



częściowe wyjaśnienia oskarżonego L. E. (2) k. 511-512, 518-520, 590 tom IV., k. 936-938 tom VI., k. 1414-1415 tom IX., k. 5065v – 5066, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), 5090-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...) tom XXVI., k. 5253 tom XXVII.;



częściowe wyjaśnienia U. K. (1) k. 604-605, 615-618 tom IV., k. 929-932 tom VI., k. 1428-1429 tom IX., k. 4862v-4863 tom XXV.



protokół oględzin nagrań z monitoringu galerii (...) wraz z dokumentacją poglądową – k. 1107-1112 tom VII.;

W dniu 5 czerwca 2019 r. A. S. ponownie kierując pojazdem S. (...) (1) nr rej (...) udał się wraz z K. G. na teren N., tym razem jednak do magazynów firmy (...). - skąd odebrali łącznie 957 kg suszu tytoniowego. Po przekroczeniu granicy (...) udali się na parking przy (...), gdzie czekał H. G. – celem odbioru A. S. oraz K. G.. Po dotarciu na parking, do pojazdu S. (...) (1) nr rej (...) w miejsce K. G. wsiadł L. E. (2), zaś za A. K., którzy to następnie ww. pojazdem udali się na ul. (...) – celem przeładunku liści tytoniu do busa U. (...) (1) nr rej. (...) – udostępnionego przez K. L.. Czynność przekazywania busa z załadowanym tytoniem pomiędzy K. G., L. E. (2) i U. K. (1) miała miejsce również w przeszłości tj. w dniach 6, 7 i 14 maja oraz 4 czerwca 2019 r., przy których to co najmniej dwukrotnie obecny był również L. E. (1).

L. E. (2) i U. K. (1) zostali zatrzymani w toku dokonywanego w dniu 5 czerwca 2019 r. przeładunku. W toku czynności przeszukania na terenie posesji przy ul. (...) ujawniono również zaparkowany bus m-ki E. bez numeru rejestracyjnego, w którym znajdowało się kolejno 5 kg ciętego tytoniu, 8 balotów suszu tytoniowego o łącznej wadze 224 kg oraz 5 worków liści tytoniu o łącznej wadze 55 kg. Pojazd ten z powodu czynionych przez K. G. uwag co do czasu oczekiwania na zwrot pojazdu - wskazany został L. E. (2) przez K. L. jako „punkt zrzutu” odbieranego m.in. od L. E. (1) tytoniu.

Dowód:



częściowe wyjaśnienia oskarżonego U. K. (1) – k. 604-605, 615-618, 630 tom IV., k. 929-932 tom VI., k. 1428-1429 tom IX., k. 4862v-4863 tom XXV.



częściowe wyjaśnienia oskarżonego A. S. – k. 505-506, 581-583, 597 tom IV., k. 942-952 tom VI.,



paragony ze stacji benzynowych – k. 691-693 tom V.;



dane z systemu (...) dot. pojazdu S. (...) (2) – k. 702-713 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Straży Granicznej – E. Z. – k. 587-588 tom IV.;



zeznania funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej – R. H. (3) – k. 739-740 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej – E. M. k. 742-743 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Straży Granicznej – C. H. k. 817-819 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Straży Granicznej – R. U. k. 822-824 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Straży Granicznej – R. X. (2) k. 827-829 tom V.;



zeznania funkcjonariusza Straży Granicznej – K. W. (2) k. 832-834 tom V.;



protokół zatrzymania L. E. (2) k. 438-440 tom IV.;



protokół zatrzymania U. K. (1) k. 454-455 tom IV.;



protokół zatrzymania A. S. k. 463-464 tom IV.;



protokół zatrzymania K. G. k. 467-468 tom IV.;



protokół zatrzymania H. G. k. 483-484 tom IV.;



protokół przeszukania pojazdu E. – k. 443-445 tom IV.;



protokół przeszukania pojazd S. (...) (1) nr rej. (...) k. 446-448 tom IV.;



protokoły oględzin nagrań z monitoringu galerii (...) wraz z dokumentacją poglądową – k. 1076-1106 tom VII.,



protokół oględzin danych telekomunikacyjnych – k. 1496-1503 tom IX.;

A. S. nie był uczestnikiem zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej m.in. przez L. E. (1) i nie posiadał wiedzy o jej funkcjonowaniu. Dokonane w dniu 4 i 5 czerwca 2019 r. transporty wykonał wyłącznie na prośbę K. G., która jest jego szwagierką.

Dowód:



częściowe wyjaśnienia oskarżonego A. S. k. 505-506, 581-583, 597 tom IV., k. 942-952 tom VI.,

L. E. (3) i U. K. (1) nie byli uczestnikami zorganizowanej grupy kierowanej przez L. E. (1), tym niemniej jednak L. E. (3) w bliżej nieustalonym czasie 2018 r. początkowo pomagając K. L. w wynajęciu od R. B. nieruchomości pod krajalnie tytoniu - odbierał następnie dostarczany początkowo przez K. L. tytoń z terenu H., ciął go i dostarczał we wskazywane przez K. L. miejsca, a w dalszej kolejności – w bliżej nieokreślonym czasie 2019 r. - dobierając sobie, za wiedzą K. L., do pomocy w przeładunku tytoniu U. K. (1) – odbierał wspólnie z nim w dniach 6, 7 i 14 maja oraz 4 i 5 czerwca 2019 zamawiany przez K. L. od L. E. (1) tytoń z parkingu galerii (...). Przepakowany tytoń do krajalni w B. dostarczał samodzielnie L. E. (3) . U. K. (1) nie posiadał wiedzy o istnieniu zorganizowanej grupy kierowanej przez L. E. (1), istnieniu krajalni tytoniu w B. i nie znał K. L., a jego rola ograniczała się wyłącznie do pomocy L. E. (3) w przepakowywaniu tytoniu z jednego pojazdu na drugi – w zamian za kwotę 250 zł od jednego przeładunku.

Dowód:



częściowe wyjaśnienia oskarżonego L. E. (2) – k. 511-512, 518-520, 590 tom IV., k. 936-938 tom VI., k. 1414-1415 tom IX., k. 5065v – 5066, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), 5090-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...) tom XXVI., k. 5253 tom XXVII.;



częściowe wyjaśnienia oskarżonego U. K. (1) – k. 604-605, 615-618, 630 tom IV., k. 929-932 tom VI., k. 1428-1429 tom IX., k. 4862v-4863 tom XXV.

W strukturze zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej m.in. przez L. E. (1) – oskarżony W. H. (1) – podobnie jak K. G. i H. G. – odpowiedzialny był w znacznej mierze za transport tytoniu z magazynu wykorzystywanego przez (...) w mieście Ż. – P. (...). (...) na teren P., przy czym w proceder ten został wprowadzony we wrześniu 2020 r. bezpośrednio przez swojego znajomego R. X. (1) i początkowo jego rola ograniczała się do wynajmowania w zamian za kwotę ok. 200-300 zł, na swoje dane pojazdów z wypożyczalni dla L. M. (m.in. o nr rej. (...), (...)), a następnie przekształciła się w samodzielne dokonywanie transportów – w miejsce K. G. i H. G.. I tak też W. H. (1) działając w ramach zorganizowanej grupy:



wypożyczył pojazd od wskazanej przez R. X. (1) bliżej nieustalonej kobiety zamieszkałej na osiedlu (...) we L. i następnie przekazał go L. M.;



w okresie od września 2020 r. do końca października 2020 r. na polecenie R. X. (1) pięciokrotnie wypożyczył pojazd dla L. (...) z wypożyczalni (...) a D. znajdującej się przy ul. (...) we L. i wraz z L. M. pojechał po tytoń do magazynu wykorzystywanego przez (...) w mieście Ż. - gdzie każdorazowo przewieźli susz tytoniowy o wadze nie mniej niż 700 kg (tj. łącznie 3.500 kg.);



w okresie od marca 2021 r. do 8 listopada 2021 r. dokonał samodzielnie łącznie 27 przewozów susz tytoniowego z firmy (...) na teren P., a w tym:

⚫

pięciokrotnie za pomocą organizowanych przez R. X. (1) i odbieranego przez siebie z T. pojazdu m-ki U. (...) (1) – gdzie każdorazowo przewiózł susz tytoniowy o wadze nie mniej niż 400 kg (tj. łącznie 2.000 kg.);

⚫

dwukrotnie za pomocą wypożyczanego w dniach 14.12.2020 i 13.01.2021 r. przez siebie od B. O. pojazdu m-ki R. (...) (1) o nr rej. (...) - gdzie każdorazowo przewiózł susz tytoniowy o wadze nie mniej niż 600 kg (tj. łącznie 1.200 kg.);

⚫

dziesięciokrotnie za pomocą wypożyczanego przez siebie wypożyczalni z N. [znalezionej przez R. X. (1)] pojazdu m-ki U. (...) (2) gdzie każdorazowo przewiózł susz tytoniowy o wadze nie mniej niż 600 kg (tj. łącznie 6.000 kg.);

⚫

dziesięciokrotnie [tj. w dniach: 5,11,13,14,18,20, 26, 28 października 2021 r. oraz 3 i 8 listopada 2021 r.] za pomocą wypożyczanego przez siebie od F.H.U. R. - pojazdu m-ki I. (...) (2) o nr rej. (...) – gdzie każdorazowo przewiózł susz tytoniowy o wadze nie mniej niż 600 kg (tj. łącznie 6.000 kg.).

W dniu 8 listopada W. H. (1) został zatrzymany w trakcie dokonywanego transportu, zaś w toku przeszukania pojazdu ujawniono kartony z suszem tytoniowym w ilości 480 kilogramów oraz susz tytoniowy w ilości 370 kilogramów, zagłuszarkę sygnału (...) oraz dokument (...) z dnia 8 listopada 2021 roku wystawiony przez firmę (...) z/s w Ż. na rzekomego nabywcę (...) zam. H..

O przyjazdach W. H. (1) po tytoń do (...) jako jeden „z ludzi L. E. (1)” – informowany był H. B. (1).

Przywożony okresie od września 2020 r. do końca października 2020 r. przez W. H. (1) wspólnie z L. M. susz tytoniowy dostarczany był następnie przez ww. do mieszczącego się przy ul. (...) w N. garażu – wynajmowanego od H. D. przez R. X. (1), gdzie był odbierany/rozpakowywany przez W. H. (1) , L. M. oraz oskarżonego R. V. i L. H. (1) którzy to też [R. V. i L. H. (1)] nie będąc świadomi nielegalności działań prowadzonych przez nieznane im wówczas z imienia osoby zajmowali się cięciem tytoniu.

Od czasu zakończenia współpracy R. X. (1) i L. M. oraz zlikwidowania krajalni przez Straż Graniczną – W. H. (1) transportował przewożony z N. susz tytoniowy, każdorazowo do wynajmowanego garażu przez R. X. (1) i W. H. (1) od A. G. mieszczącego się przy ul. (...) w H., gdzie następnie na prośbę R. X. (1) wspólnie z nim dokonywał cięcia tytoniu w ilości ok. 300-400 kg, pakował pocięty tytoń do pojazdu K. (...) o nr rej. (...) 273 i zawoził w uzgodnione uprzednio lokalizacje, gdzie go przeładowywał do pojazdu L. E. (1). W. H. (1) w ten sposób wytworzył dla L. E. (1) łącznie ok. 10.600 kg. tytoniu do palenia.

W okresie współpracy R. X. (1) z L. M. (tj. do października 2020 r.) W. H. (1) na prośbę R. X. (1) jednorazowo wykonał także przy pomocy należącego do L. pojazdu I. (...) (1) – transportu nie mniej niż 18 worków po 20 kg każdy pociętego tytoniu [a pakowanych do pojazdu przez R. V. oraz L. H. (3)] do N. do C. E. ps. (...) oraz w październiku 2020 r. próbował ponownie przewieźć pokrojony tytoń z N. do N., lecz powyższego ostatecznie nie dokonał z uwagi na znajdujących się w krajalni tytoniu w N. funkcjonariuszy Straży Granicznej. Za dokonywane transporty suszu tytoniowego z N. W. H. (1) każdorazowo otrzymywał od R. X. (1) kwotę 500 zł, zaś za cięcie tytoniu – 1,50 zł/kg.

Dowód:



wyjaśnienia oskarżonego W. H. (1) k. 2995-2997, k. 3060, 3062-3066, 3067-3068, 3080, (...), (...)-(...), (...)-(...) tom XVII.,



zeznania świadka – L. M. – k. 3808, 3810-3814, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-3890, (...)-(...) tom XXI., k. 5030-5033v, 5054v-5057 tom XXVI.



protokół konfrontacji W. H. (1) i L. M. – k. 3893-3894 tom XXI.,



zeznania świadka – R. X. (1) – k. 3915-3916, 3930-(...), (...)-(...),3940 tom XXI.,



zeznania świadka – G. E. – k. 2998-2999 tom XVII.;



umowy najmu pojazdu I. (...) (2) k. 3002-3010, 3022-3023 tom XVII.;



dane z (...) k. 3013-3014 tom XVII.;



protokół przeszukania pojazdu I. (...) (3) o nr rej. (...) - k. 2972-2974 tom XVII.



dokument D. na dane K. W. (1) k. 2975-2977 tom XVII.,



protokół oględzin płyty DVD z zapisem monitoringu budynku wykorzystywanego przez K. K.. – k. 3024- 3038 tom XVII.,



zeznania świadka – A. G. k. 3090-3091 tom XVII, (...)-3725 tom XX., k. 3929 tom XXI., k. 4931v-4932 tom XXV.



zeznania świadka – U. L. k. 3730-3733 tom XX.; k. 3927-3928 tom XXI., k. 4994v-4995 tom XXVI.;



protokół konfrontacji świadka A. G. z W. H. (1) k. 3090-3091 tom XVII.;



protokół przeszukania pomieszczeń gospodarczych przy ul. (...) w H. – k. 3709-3720- tom XX.



protokół eksperymentu procesowego – k. 3101-3102 tom XVII.;



zeznania świadka – B. O. k. 3110-3111 tom XVII.;



umowy najmu pojazdu m-ki R. (...) (2) k. 3114-3119 tom XVII.;



protokół oględzin umów wynajmu – k. 3136 tom XVIII.,



umowy najmu – k. 3141-3147 tom XVIII.,



zeznania świadka – H. H. k. 3137-3138 tom XVIII.,



protokół oględzin danych (...) dot. m.in. pojazdu o nr rej. (...), (...), DW (...) – k. 3314-3316 tom XVIII., k. 3684-3686 tom XX.,



dane (...) dot. pojazdu o nr rej. (...) – k. 3338, 3343-3344 tom XVIII., k. 3707 tom XX., k. 4283-4284 tom XXII.,



dane (...) dot. pojazdu o nr rej. (...) – k. 3687 tom XX., k. 4286 tom XXII.,



zeznania świadka – H. B. (1) – k. 4968-4970, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-4990 tom XXVI., k. 5057v – 5058 tom XXVI.;



zeznania świadka – H. B. (2) – k. 4936-4937, (...)-(...), (...)-4950, (...)-(...), (...)-(...) tom XXV., k. 4956-4957 tom XXVI., k. 5057 tom XXVI.;

R. V. nie był uczestnikiem zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1), tym niemniej jednak został on wraz z L. H. (1), pod pozorem prowadzenia legalnej działalności uwikłany i wprowadzony przez nieustalonego bliżej mężczyznę w proceder cięcia tytoniu. Na kanwie istnienia i działania „krajalni w N.” rola R. V. ograniczała się jedynie do wskazania nieustalonemu bliżej mężczyźnie osoby chcącej wynająć garaż oraz następnie rozpakowywania przywożonego przez nieznane mu wówczas z imienia osoby tytoniu i następnie jego cięcia. W powyższym przedmiocie przeciwko R. V. oraz L. H. (1) prowadzone było postępowanie o sygn. akt (...) (...).2020 - które postanowieniem z dnia 9 czerwca 2021 r. zostało umorzone wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego.

Dowód:



zeznania świadka – L. M. – k. 3808, 3810-3814, (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-(...), (...)-3890, (...)-(...) tom XXI., k. 5030-5033v, 5054v-5057 tom XXVI.



wyjaśnienia oskarżonego R. V. k. 4313-4315, 4316 tom XXII., k. 4863v-4865 tom XXV.;



protokół konfrontacji R. V. i L. M. – k. 4316 tom XXII.,



zeznania świadka – H. D. k. 4319-4320 tom XXII.



zeznania świadka – H. W. k. 4322-4323 tom XXII.,



zeznania świadka – L. H. (1) k. 4958-4960, (...)-4962, (...)-(...) tom XXVI., k. 5059-5060 tom XXVI.;



protokół konfrontacji L. H. (1) i L. M. k. 4966-4967 tom XXVI.;



protokoły przeszukania – k. 4305-4306, (...)-(...) tom XXII.,



protokół przeszukania pomieszczenia gospodarczego w N. - k. 4309-4310 tom XXII.



prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania (...) – k. 5035-5036 tom XXVI.;

Po zakończeniu r. współpracy R. X. (1) z L. M. – w październiku 2020 r., L. M. wykorzystując nabyte w okresie współpracy z R. X. (1) kontakty oraz sposób działania (wypożyczanie aut) – rozpoczął z innymi ustalonymi osobami odrębną działalność w zakresie przywozu tytoniu z magazynu (...) na teren P., który to następnie już pocięty przez inne ustalone osoby, objęte odrębnym postępowaniem - zbywał m.in. C. E. ps. (...), a także w okresie od co najmniej od września 2020 roku do końca października 2020 roku - tj. zarówno w czasie „działalności z R. X. (1)” oraz po jej zakończeniu - i prowadzącemu działalność gospodarczą oskarżonemu C. G. (1) , który za pośrednictwem nieustalonej bliżej osoby obywatelstwa ukraińskiego z targowiska w N. – umówił się na spotkanie z L. M. w kwestii możliwości nabycia tytoniu. W tym też zakresie C. G. (1) w toku pierwszego spotkania z L. M. wyrażając chęć nabycia tytoniu uzgodnił z nim cenę na 60 zł/kg i następnie w toku łącznie trzech spotkań zakupił łącznie 19 worków tytoniu po 20 kg. dostarczanych pod domowy adres, a w tym:



w toku pierwszego spotkania 5 worków tytoniu, z których to jeden zachował dla siebie, a tytoń z pozostałych czterech worków sprzedał bądź to znajomym bądź nieodpłatnie wręczył pracownikom remontującym mu dom;



w toku drugiego spotkania 11 worków tytoniu, które to następnie w całości sprzedał znajomym oraz osobom spotkanym pod sklepem.



w toku trzeciego spotkania – zainicjowanego przez L. M. – zezwolił mu na przechowanie ok. 25 worków tytoniu w swoim garażu i następnie w trakcie czwartego spotkania – kiedy to L. odbierał przechowywany u C. G. (1) tytoń – zakupił od L. M. 3 worki tytoniu za 60zł/kg.

E. spotkanie C. G. (1) z L. M. zostało zainicjowane przez tego drugiego, który to przyjeżdżając do domu C. G. (1) wystąpił do niego z zapytaniem o możliwość spotkania z kupcem pod jego adresem i dokonania przeładunku tytoniu na terenie jego posesji – na co otrzymał zgodę. Wskutek powyższego L. M. spotkał się na terenie posesji C. G. (1) z bliżej nieustalonym mężczyzną i dokonał przeładunku na jego samochód nie mniej niż 25 worków tytoniu.

Po powyższym wydarzeniu L. M. przyjeżdżał do C. G. (1) jeszcze dwa razy, ale już wyłącznie w celu zapytania, czy nie chciał on nabyć więcej tytoniu. Po dwukrotnej odmowie C. G. (1) jego kontakt z L. M. się urwał.

Po tym, oskarżony C. G. (1) poznał na (...) bliżej nieustalonego mężczyznę od którego to też kupił łącznie 8 worków tytoniu do palenia po 15 kg każdy, przy czym pierwszy worek kupił na próbę, po ok. 3 tygodniach – umawiając się ze zbywca obok szkoły rolniczej - kolejne 2 i ostatnim razem 5 worków. Nabyty tytoń do palenia rozdysponował w ten sposób, że częściowo sprzedał go znajomym, dwa worki mu zgniły, zaś pozostałe zostały zatrzymane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w toku przeszukania.

Dowód:



zeznania świadka – L. M. – k. (...), 3810-3814, (...)-(...), (...)-(...), 3824-(...), (...)-(...), (...)-3850 tom XXI.;



wyjaśnienia oskarżonego C. G. (1) k. 4154-4156 tom XXII., k. 4406-4407 tom XXIII., k. 5316, 5318v tom XXVII.;



protokół eksperymentu procesowego – k. 3828-3843 tom XXI.,



protokół przeszukania domu przy ul. (...) w N. – k. 4119-4124 tom XXII.,



protokół przeszukania pomieszczeń przy ul. (...) w N. – k. 4131-4133 tom XXII.,



protokół przeszukania pojazdu I. o nr rej. (...) k. 4135-4137 tom XXII.,



protokół oględzin tytoniu – k. 4138-4139 tom XXII.,

***

Oskarżony L. E. (1) urodził się (...) we L., posiada wykształcenie podstawowe, przed zatrzymaniem pozostawał bezrobotny i nie uzyskiwał żadnych dochodów. (...). Był karany sądownie. In tempore criminis oskarżony L. E. (1) nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania jego znaczenia jak i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 ani 2 k.k.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 1635 tom X., k. 2882 tom XVI., k. 4062,4070,(...) tom XXI., k. 4351 tom XXIII., k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – k. 4072-4077 tom XXI., k. 4382-4387 tom XXIII., k. 4997-4500 tom XXVI.;



opinia sądowo - psychiatryczna – k. 4552-4553 tom XXIII.

Oskarżona K. G. urodziła się (...) w C., (...) (...) (...) nie posiada nikogo innego na utrzymaniu i nie była karana sądownie. In tempore criminis oskarżona K. G. nie miała zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania jego znaczenia jak i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 ani 2 k.k. Oskarżona może stawać przed Sądem i brać udział w toczącym się postępowaniu oraz korzystać z prawa do obrony w sposób samodzielny i rozsądny.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 500, 524,628 tom IV., k. 1070 tom VII., k. 1425 tom IX., k. 2852, k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – k. 717 tom V., k. 1241 tom VIII., k. 2867 tom XVI., k. 4405 tom XXIII., k. 5001 tom XXVI.;



opinia sądowo - psychiatryczna – k. 4457-4459 tom XXIII., k. 5304-5314 tom XXVII.;

Oskarżony H. G. urodził się (...) we L., posiada wykształcenie zawodowe - kucharz, przed zatrzymaniem zatrudniony był na 1/3 etatu w sklepie (...), z czego osiągał dochód w wysokości 800 zł. Oskarżony jest kawalerem, nie posiada dzieci ani innych osób na utrzymaniu. Oskarżony nie był karany sądownie.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 599-600 tom IV., k. 1074-1075 tom VII., k. 1418-1420 tom IX., k. 2847-2848 tom XVI, k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – k. 718 tom V., k. 887-888 tom VI., k. 2868 tom XVI., k. 2919 tom XVII., k. 4400 tom XXIII., k. 5002 tom XXVI.;

Oskarżony A. S. urodził się (...) we L., (...), które pozostają na jego utrzymaniu. Oskarżony był karany sądownie. In tempore criminis oskarżony A. S. nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania jego znaczenia jak i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 ani 2 k.k.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 505-506, 581-583 tom IV., k. 942 tom VI. k. 1422-1423 tom IX., k. 4886 tom XXV.;



dane o karalności – k. 722-724 tom V., k. 884-886 tom VI., k. 2865-2866 tom XVI., k. 2920-2922 tom XVII., k. 4393-4398 tom XXIII., k. 5003-5005 tom XXVI.;



opinia sądowo - psychiatryczna – k. 4550-4551 tom XXIII.,

Oskarżony L. E. (2) urodził się (...) w H., (...), z których jedno pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony był karany sądownie.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 511-512, 518-520 tom IV., k. 936-938 tom VI, k. 1414-1415, k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – 719-721 tom V., k. 889-892 tom VI., k. 2870-2872 tom XVI., k. 4388-4392 tom XXIII., k. 5006-5008 tom XXVI.;

Oskarżony U. K. (1) urodził się (...) w M., posiada wykształcenie średnie techniczne – technik handlowiec, przed zatrzymaniem zatrudniony był w firmie (...) jako monter paneli fotowoltaicznych. Oskarżony jest rozwiedziony, posiada jedno dziecko i nie był karany sądownie.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 604-605, 615 tom IV., k. 929 tom VI., k. 1428-1429 tom IX., k. 4862v-4863 tom XXV., k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – k. 716 tom V., k. 893-894 tom VI., k. 2869 tom XVI., k. 2937 tom XVII., k. 4399 tom XXIII., k. 5009 tom XXVI.;

Oskarżony R. V. urodził się (...) w V., (...). Oskarżony nie był karany sądownie.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 4313-4315, (...) tom XXII ., k. 4860 tom XXV.



zaświadczenie o zatrudnieniu – k. 4847 tom XXV.,



dane o karalności – k. 4404 tom XXIII., k. 5010 tom XXVI.;

Oskarżony W. H. (1) urodził się (...) we L., (...). Oskarżony był karany sądownie.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 2995, k. 3060, 3062, 3067, 3080, (...), (...), (...) tom XVII.;



dane o karalności – k. (...)-(...) tom XXIII.,

Oskarżony C. G. (1) urodził się (...) w N., (...). Oskarżony był karany sądownie. In tempore criminis oskarżony C. G. (1) nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania jego znaczenia jak i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 ani 2 k.k.

Dowód:



dane osobopoznawcze – k. 4154 tom XXII., k. 4406-4407 tom XXIII., k. 4860 tom XXV.



dane o karalności – k. 4188 tom XXII., k. 4537-4538 tom XXIII., k. 5011 tom XXVI.;



opinia sądowo-psychiatryczna – k. 4548-4549 tom XXIII.,

***

Oskarżony L. E. (1) przesłuchiwany kilkukrotnie w charakterze podejrzanego (k. 1635-1637 tom X., k. 2882-2883 tom XVI., k. 4062-4063, 4070-4071, 4102-4103 tom XXI., k. 4531-4532 tom XXIII.) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i konsekwentnie odmawiał składania wyjaśnień.

Przesłuchiwany również w toku postępowania sądowego (k. 4860v-4861 tom XXV.) oskarżony L. E. (1) podtrzymując swoje dotychczasowe wyjaśnienia całkowicie odmówił odpowiedzi na pytania Sądu, Prokuratora, współoskarżonych oraz obrońców.

Oskarżona K. G. przesłuchiwana po raz pierwszy w dniu 6 czerwca 2019 r. r. (k. 500-501 tom IV.) nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i odmówiła składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania – jednocześnie jednak składając oświadczenie, iż zatrzymany również w H. jej syn – H. G. przywoził jej jedynie leki na cukrzycę oraz tężyczkę, których zapomniała. Przesłuchiwana po raz drugi w dniu 6 czerwca 2019 r. (k. 524-526 tom IV.;) – oskarżona odmówiła składania wyjaśnień przedkładając również dokumentację medyczną celem wykazania stanu zdrowia i przeciwwskazań do stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego. W toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania – oskarżona również odmówiła złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania (k. 628 tom IV.).

W czasie kolejnego przesłuchania w dniu 16 sierpnia 2019 r. (k. 1070-1071 tom VII.) – oskarżona złożyła wyjaśnienia w których przedstawiła okoliczności w jakich poznała H. B. (2), liczbę dokonanych przez siebie transportów oraz osoby uczestniczące w transportach. W tym też zakresie oskarżona zrelacjonowała, że o możliwości przewiezienia liści tytoniu z (...) dowiedziała się od w toku sylwestra na przełomie 2017/2018 roku i wówczas też od rozmówców, a w tym i (...) dostała kontakt do H. B. (2), którego następnie poznała latem 2018 r. w N. przy pierwszym kursie po susz tytoniowy. Oskarżona wskazała przy tym, że po susz tytoniowy jeździła łącznie około 4 razy, przy czym pierwszy raz jechała sama – celem ustalenia miejsca, gdzie można nabyć towar [Ż.]. W ślad za relacją oskarżonej jej drugi wyjazd odbył się z kierowcą od B. i jej rolą było głównie towarzyszenie kierowcy i rozmowa z kontrolującymi w razie kontroli drogowej – za co dostała 500 zł, zaś w kolejnych wyjazdach jeden raz udział wziął jej syn – H. G., a następnie w charakterze kierowcy wzięła A. S.. W toku swej relacji oskarżona zaprzeczyła również, aby H. G. miał pilotować transporty z suszem tytoniu oraz wyjaśniła, że w czasie dokonywania transportu suszu tytoniowego spotkała się z kolejno: z L. E. (1) w X., N. i H. oraz ze swoim synem – H. G. – gdyż zapomniała leków, które brała o określonych porach dnia. Odnosząc się natomiast do przekazywania pojazdów wskazała, że pojazdy przekazywała mężczyźnie, który mówił, że był od B. i po ok. godzinie otrzymywała rozpakowany pojazd, zaś jeśli chodzi o przekazywanie kluczy U. K. (1) i L. E. (2) to przekazywała klucze dwa razy „temu większemu”.

W toku przesłuchania w dniu 14 listopada 2019 r. (k. 1425-1426 tom IX.) oraz w dniu 5 lutego 2020 r. (k. 2852-2853) – odmówiła złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.

Przesłuchiwana natomiast w toku postępowania sądowego (k. 4885v-4886 tom XXV.) oskarżona K. G. nie przyznała się do winy oraz odmówiła składania wyjaśnień, z wyjątkiem odpowiedzi na pytania swojego obrońcy – nie podtrzymała treści swoich wyjaśnień złożonych w dniu 16 sierpnia 2019 r . (k. 1070-1071 tom VII.) oraz podtrzymała pozostałe swoje depozycje (k. 500-501, 524-526 tom IV., k. 1425-1426 tom IX., k. 2852-2853 tom XVI.). Odpowiadając na pytania swojego obrońcy i ustosunkowując się do przedstawionej w dniu 16 sierpnia 2019 r. relacji podniosła, iż ich treść wynikała z zażywanych przez nią wówczas leków.

Oskarżony H. G. przesłuchiwany kilkukrotnie w charakterze podejrzanego (k. 599-600 tom IV., k. 1074-1075 tom VII., k. 1418-1420 tom IX., k. 2847-2848 tom XVI.) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i konsekwentnie odmawiał składania wyjaśnień.

Przesłuchiwany również w toku postępowania sądowego (k. 4861 tom XXV.) oskarżony podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia i odmówił odpowiedzi na pytania Sądu, Prokuratora, współoskarżonych oraz obrońców.

Oskarżony A. S. przesłuchiwany dwukrotnie w dniu 6 czerwca 2019 r. (k. 505-506, 581-583 tom IV.) oraz w toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania - nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i konsekwentnie odmawiał składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania.

W czasie kolejnego przesłuchania w dniu 30 lipca 2019 r. (k. 942-952 tom VI.) – złożył obszerne wyjaśnienia, w których wskazał na okoliczności dotyczące wynajmu pojazdu S. (...) (1), wyjazdów do N. i ich celu, dokonywane przystanki na stacjach benzynowych i przekazania pojazdu na terenie galerii (...). I tak też w powyższym zakresie wskazał, że to jego szwagierka – K. G. zwróciła się do niego o pomoc w przewiezieniu do N. sprzętu AGD i w tym też celu otrzymał od niej środki na wypożyczenie busa – którego to uzyskał od wypożyczalni, którą znalazł poprzez portal (...) Następnie o godzinie 6:00 udał się z L. wraz z K. G. na teren N. – korzystając przy tym z należącej do niej nawigacji z wpisanym już adresem. W ślad za relacją oskarżonego – mieli oni w okolicach południa dotrzeć do bliżej nieokreślonej miejscowości na terenie N. obok jakiegoś magazynu, gdzie znajdowały się niewielkie kartony z nieznaną mu zawartością i które to następnie były zapakowywane przez nieznane mu osoby, których też nie widział. W tym też kontekście oskarżony podniósł jednak, że na miejscu widział jednego mężczyznę mówiącego po polsku w wieku ok. 40 lat, który to po ich przyjeździe przywitał ich i następnie rozpoczął rozmowę z K. G., której przekazał nieznane mu dokumenty. Oskarżony wskazał, że po powyższym wydarzeniu wrócili z N. do P. – (...) (...) wg. trasy jaką wyznaczyła K. G. w swoim (...) po drodze zatrzymując się na stacji (...). W ślad za relacją oskarżonego po dodarciu do C. do K. G. miało podejść dwóch nieznanych mu mężczyzn i odebrać od niej klucze do busa i odjechać, zaś on sam z K. G. mieli udać się na obiad i następnie odebrać z parkingu busa od ww. wskazywanych mężczyzn i pojechać się do L.. W tym też kontekście oskarżony podniósł, iż po zapoznaniu się z aktami sprawy – dowiedział się, że Ci dwaj nieznani mu mężczyźni to L. E. (2) i U. K. (1).

Oskarżony relacjonując drugi z wyjazdów – wskazał, że miał on miejsce następnego dnia tj. 5 czerwca 2019 r. i tak samo jak poprzednio – jechał wedle wskazówek z (...) K. G., przy czym przed niemiecką granicą się zatrzymali na stacji benzynowej w oczekiwaniu na H. G., który na prośbę matki miał jej przywieźć leki. W ślad za relacją oskarżonego po odebraniu leków miał on z K. G. udać się do N. i dojechać na parking przy opuszczonych zakładach, gdzie następnie spotkali się z nieznanym mu mężczyzną z którym rozmawiała jego matka. Wyjaśnił również, że nie był on uczestnikiem tej rozmowy, zaś po jej zakończeniu wraz z tym nieznanym mu mężczyzną jednocześnie ważąc bale tytoniu - przerzucał je z jego busa m-ki S. (...) (1) na samochód którym przyjechał z K. G. i następnie tak jak poprzedniego dnia – wrócili do P. do C. po drodze zatrzymując się również na stacji (...). W tym też zakresie oskarżony wskazał, iż tak jak poprzedniego dnia – z parkingu C. – ci sami mężczyźni odebrali busa, zaś on sam z K. G. i obecnym wówczas H. G. udali się na obiad, po którym to oczekując na parkingu przyjazd busa – zostali zatrzymani.

W toku okazania wizerunków – oskarżony rozpoznał L. E. (2) jako osobę, która odbierała od nich busa z parkingu C. i następnie H. G. oraz K. G.. Oskarżony na okazywanych mu tablicach nie rozpoznał wizerunku U. K. (1).

W toku przesłuchania w dniu 13 listopada 2019 r. (k. 1422-1423 tom IX.) – odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania, zaś w dniu 30 maja 2023 r. (k. 4536 tom XXIII.) – w całości przyznał się do zarzucanych mu czynów jednocześnie wyrażając wolę dobrowolnego poddania się karze.

Przesłuchiwany natomiast w toku postępowania sądowego (k. 4886 tom XXV.) oskarżony A. S. nie przyznał się do winy oraz odmówił składania wyjaśnień z wyjątkiem odpowiedzi na pytania swojego obrońcy – nie podtrzymał treści swoich wyjaśnień złożonych w dniu 30 lipca 2019 r. oraz w dniu 30 maja 2023 r. kolejno wskazując, że H. nie był z nim i K. G. w drodze do N. a jedynie przywiózł swojej mamie leki – a w dalszym etapie, że on sam żadnej wagi nie widział zaś tytoń ładowany był wyłącznie przez nieznanego mu mężczyznę. Oskarżony zaprzeczył również, aby w dniu 30 maja 2023 r. chciał dobrowolnie poddać się karze jednocześnie zaznaczając, że w czasie składania tych wyjaśnień znajdował się pod wpływem narkotyków. A. S. odpowiadając na pytanie swojego obrońcy podniósł również, że nigdy nie działał w zorganizowanej grupie przestępczej prowadzonej przez K. G., nigdy nie dostał polecenia od niej do przewiezienia tytoniu jak też nie słyszał nic o grupie przestępczej L. E. (1), nie brał w niej udziału i nie przyjmował od niego żadnych poleceń.

Oskarżony L. E. (2) przesłuchiwany po raz pierwszy w dniu 6 czerwca 2019 r. (k. 511-512 tom IV.) częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wskazał, że z ludzi wskazanych w treści zarzutu znał jedynie U. K. (1), zaś jego rola w wydarzeniu, wskutek którego to następnie został zatrzymany, ograniczała się wyłącznie do odbioru kluczy od zatrzymanej również w związku z tym wydarzeniem kobiety [K. G.] i następnie do dokonania przeładunku. W ślad za relacją wyżej wymienionego – po przeładowany towar o ustalonej godzinie miał następnie przyjechać (...), zaś on sam za dokonany przeładunek miał otrzymać gotówkę. Przesłuchiwany po raz drugi w dniu 6 czerwca 2019 r. (k. 518-520 tom IV.) – oskarżony nie przyznał się do stawianych mu zarzutów i odmówił składania wyjaśnień, podnosząc jedynie, że w dniu 5 czerwca 2019 r. został już ukarany mandatem w wysokości 7.500 zł za brak znaków akcyzowych.

W czasie kolejnego przesłuchania w dniu 29 lipca 2019 r. (k. 936-938 tom VI.) – oskarżony odmówił składania wyjaśnień podtrzymując w całości dotychczas przedstawione relacje, przy czym w toku okazania wizerunków – oskarżony rozpoznał U. K. (1) – który jest jego znajomym i z którym wspólnie zamieszkuje oraz K. G. – jako osobę od której dostał kluczyki do busa. Przesłuchiwany następnie dniu 12 listopada 2019 r. (k. 1414-1415.) – oskarżony nie przyznał się do stawianych mu zarzutów i odmówił składania wyjaśnień.

Przesłuchiwany natomiast w toku postępowania sądowego ( k. 4861v-4862 tom XXV.) początkowo przyznał się do zakupu suszu tytoniu, który zatrzymano i złożył krótkie wyjaśnienia w których przedstawił kulisy dokonywanych wspólnie z U. K. (1) transakcji w celach zarobkowych. W tym też kontekście wskazał, że inicjatorem tego sposobu zarobkowania był U. K. (1), zaś łączna ilość nabytego przez nich tytoniu w czasie dwóch transakcji [tj. w dniu 4 i 5 czerwca 2019 r.] wynosiła 1260 kg. Oskarżony powołując się na upływ czasu nie był w stanie przytoczyć szczegółów transakcji, lecz kategorycznie zaprzeczył jakoby to miał on być uczestnikiem jakiejkolwiek zorganizowanej grupy przestępczej i nie posiadał informacji o źródle pochodzenia nabywanego tytoniu ani też wiedzy o dokumentacji (...). Oskarżony odnosząc się do złożonych przez siebie w toku śledztwa depozycji nie podtrzymał jedynie treści wyjaśnień z dnia 6 czerwca 2019 r. wskazując, iż osobę (...) wymyślił, gdyż bał się konsekwencji. W dniu 19 sierpnia 2024 r. złożył jednak uzupełniające wyjaśnienia, w których odmiennie aniżeli dotychczas – zwięźle przedstawił kulisy prowadzonej m.in. przez siebie działalności obejmującej obrót tytoniem. I tak też w powyższym zakresie oskarżony ujawnił, iż w zakresie objętym niniejszym postępowaniem – od 2018 roku wraz z U. K. (1) w B. na terenie starej kuźni kroił tytoń, który był dowożony przez różne osoby, a w tym i około 5 razy przez L. E. (1) oraz około 7-8 razy przez K. G.. W ślad za wyjaśnieniami oskarżonego dostarczany przez ww. tytoń był początkowo odbierany z terenu parkingu przy galerii i następnie zawożony do krajalni w B., lecz z uwagi na narzekanie K. G. na długi czas oczekiwania na zwrot pojazdu – w dalszej kolejności tytoń przepakowywany był w pobliżu galerii do innego pojazdu. Oskarżony w toku swojej relacji wskazał również, że w czasie opisywanych przez siebie wydarzeń nie posiadał wiedzy o tym, że L. E. (1) kierował jakąś grupą, zaś z jego perspektywy wyglądało to tak, że tytoń był organizowany przez osobę dla której kroił tytoń tj. K. L., zaś on sam jedynie odbierał go od L. E. (1). Powyższe okoliczności, a w tym i kolejno: geneza utworzenia krajalni tytoniu w B., szczegółowa rola K. L., rola U. K. (1) [wyłącznie pomoc w przeładunku tytoniu], K. G. i L. E. (1) [dostawcy tytoniu dla K. L.], częstotliwość dokonywanych transakcji – zostały przez oskarżonego szczegółowo przedstawione również w składanych przez niego w okresie od marca do lipca 2024 r. wyjaśnieniach w Prokuraturze Krajowej oraz Placówce Straży Granicznej w H. (k. 5087-5089, 5090-5091, 5092-5093, 5094-5095, 5096-5097, 5098-5099 tom XXVI.).

Oskarżony U. K. (1) przesłuchiwany po raz pierwszy w dniu 7 czerwca 2019 r. (k. 604-605 tom IV.) – zaprzeczył udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej i podniósł, że z osób zatrzymanych znał jedynie L. E. (2) - częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, krótko potwierdzając, że kierował busem w którym znajdował się tytoń. Oskarżony będąc przesłuchiwany po raz drugi (k. 615-618 tom IV.) sprecyzował, że był kierowcą busa na odcinku od (...) (...) do miejsca jego zatrzymania jak również relacjonując przebieg odbioru auta – wskazał, iż zarówno on jak i towarzyszący mu L. E. (2) – byli świadomi charakteru znajdującego się w pojeździe ładunku oraz że ich rolą było przeładowanie tytoniu do drugiego pojazdu. W toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k. 630 tom IV.) oskarżony przyznał się do zatrzymania z tytoniem oraz zaprzeczył udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej.

W czasie kolejnego przesłuchania w dniu 29 lipca 2019 r. (k. 929-932 tom VI.) – oskarżony U. K. (1), podtrzymując swoje dotychczasowe wyjaśnienia przytoczył okoliczności tożsame z dotychczas wskazywanymi, zaś w toku okazania wizerunków – rozpoznał L. E. (2) oraz osoby które zostały z nim zatrzymane tj. H. G. i K. G., przy czym oskarżony nie znał danych osobowych ww. osób ani tej ich ról, związku z tytoniem oraz przyczyn ich zatrzymania. W toku przesłuchania w dniu 15 listopada 2019 r. (k. 1428-1429 tom IX.) – odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.

Przesłuchiwany natomiast w toku postępowania sądowego (k. 4862v-4863 tom XXV.) przyznał się do zakupu tytoniu ujętego w drugim ze stawianych mu zarzutów i jednocześnie nie przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Podtrzymał złożone w toku śledztwa depozycje i złożył krótkie lecz treściwe wyjaśnienia, w których częściowo zasłaniając się niepamięcią potwierdził, że wspólnie z L. E. (2) odebrali busa z tytoniem, który potem przeładowali do „wraku starego busa” i następnie zwrócili busa na teren galerii z kluczykami w środku. Jednocześnie wskazał, iż tytoń został zakupiony przez niego oraz L. E. (2) w celach zarobkowych, lecz w dalszej kolejności nie był on w stanie określić sposobu przekazania pieniędzy, tożsamości sprzedającego, dni w których był na terenie galerii (...) ani też miejsc w których bus po rozładowaniu tytoniu miał być oddawany.

Oskarżony R. V. przesłuchiwany w charakterze podejrzanego po raz pierwszy w dniu 21 października 2022 r. (k. 4313-4315 tom XXII.) – złożył szczegółowe wyjaśnienia, w toku których przyznając się do krojenia tytoniu kategorycznie zaprzeczył jakoby to miał brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej i przedstawił okoliczności w jakich to podczas D. wraz ze swoim znajomym – L. H. (1) podjął się pracy przy cięciu tytoniu oraz ujawnił powzięte wówczas informacje o innych osobach. W tym też zakresie oskarżony wskazał, iż propozycję cięcia tytoniu otrzymał od bliżej nieokreślonego znajomego, który to też zapewniając o legalności swojej działalności następnie poznał go z R. X. (1), który nadzorował działalność krajalni. Ujawnił także, że tytoń do wynajętego przez jego znajomego garażu przywoził bądź samodzielnie ciemny i wysoki mężczyzna (L. M.), bądź też L. M. w towarzystwie nieznanego mu mężczyzny [W. H. (1)].

W toku konfrontacji z L. M. (k. 4316 tom XXII.) oskarżony R. V. w całości podtrzymał swoją relację, zaznaczając jednocześnie, że wcześniej nie znał i nie pracował dla R. X. (1), którego widział go dwukrotnie i nie rozmawiał z nim na temat tytoniu.

Przesłuchiwany natomiast w toku postępowania sądowego (k. 4863v-4865 tom XXV..) nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i nie podtrzymał swoich uprzednio złożonych depozycji, przy czym złożył wyjaśnienia, w których przytoczył okoliczności niemalże tożsame z uprzednio wskazywanymi z zastrzeżeniem, że w rzeczywistości ofertę pracy przy cięciu tytoniu otrzymał od nieznanego mu mężczyzny o ciemnej karnacji, który to też uprzednio pytał go o możliwość wynajęcia lokalu w okolicy, zaś bliżej nieustaloną osobę mającą być jego znajomym wymyślił z uwagi na presję ze strony przesłuchujących go funkcjonariuszy. Podtrzymał również okoliczność, że wówczas z uwagi na przedłożenie mu faktur i jakichś dokumentów w języku niemieckim był przeświadczony o legalności prowadzonej przez niego działalności w zakresie tytoniu. W dalszej kolejności oskarżony szczegółowo relacjonując przebieg jego zatrzymania, okoliczność ostatecznego umorzenia wobec niego postępowania o sygnaturze akt (...) (...).2020 wskazał także na wywieraną na niego presję ze strony funkcjonariuszy w toku aktualnego postępowania, co przeważyło na złożenie przez niego fałszywych wyjaśnień. W tym też zakresie oskarżony odnosząc się do uprzednio złożonych przez siebie relacji wskazał, kolejno, że:

a) w rzeczywistości wymyślił osobę mającą być jego znajomym, zaś ofertę pracy otrzymał od mężczyzny o ciemnej karnacji;

b) nieprawdą było jakoby to L. M. miał wypłacać mu wynagrodzenie jak też aby miał on otrzymywać 2 zł za kilogram pociętego tytoniu, albowiem w rzeczywistości nie otrzymał on żadnych pieniędzy;

c) nieprawdą było aby znał on R. X. (1) bądź też widział go na terenie krajalni;

d) nie znał osoby L. E. (1) i nigdy też nikt mu o nim nic nie mówił.

Oskarżony w toku swojej relacji podtrzymał jednak w całości wskazywaną przez siebie uprzednio rolę L. M. jako osoby, która miała przywozić tytoń do pokrojenia i następnie odbierać pokrojony, jednocześnie dodając, że w jego ocenie na kanwie opisywanych przez siebie wydarzeń był on osobą decyzyjną i to od niego otrzymywał wszystkie polecenia. Potwierdził także i to, że L. M. towarzyszył również nieznany mu mężczyzna.

W dniu 25 lutego 2026 r. (k. 5316v – 5318 tom XXVII.) oskarżony R. V. złożył także uzupełniające wyjaśnienia, w których ponownie podkreślając kluczowe wydarzenia z jego udziałem – szczegółowo zrelacjonował podejmowane wobec niego przez funkcjonariuszy czynności oraz liczne zachowania jednego z nich mające na celu wymuszenie złożenia wyjaśnień.

Oskarżony W. H. (1) przesłuchiwany po raz pierwszy w dniu 9 listopada 2021 r. (k. 2995-2997 tom XVII.) nie przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i przyznając się do drugiego ze stawianych mu zarzutów, złożył obszerne wyjaśnienia w których wskazał na genezę współpracy z L. M. i bliżej nieokreślonym mężczyzną o imieniu K. i P. oraz dokonywane transporty suszu tytoniowego z firmy (...) w N.. I tak też oskarżony podniósł, że L. M. poznał w kasynie, zaś od K. pożyczał pieniądze i z uwagi na wypracowane zadłużenie otrzymał od niego propozycję pracy, która miała polegać na dokonywaniu transportów bliżej nieokreślonego towaru z N. do P.. Oskarżony odnosząc się do dokonywanych transportów wskazał, natomiast że każdorazowo dokonywał je za pomocą wypożyczanych przez siebie samochodów za środki otrzymane od K. i P. i początkowo nie był informowany, że transport obejmować będzie susz tytoniowy. W ślad za wyjaśnieniami oskarżonego za każdy dokonany kurs otrzymywał 2000 zł, przy czym w rzeczywistości otrzymywał 1400-1600 zł a pozostała część była zaliczana na poczet długu. W tym też kontekście W. H. (1) relacjonując przebieg wykonywanych kursów podniósł, że w trakcie pierwszego przejazdu do firmy (...) miał być pilotowany przez P., który to też za każdym razem w toku kolejnych kursów - podobnie jak H. B. (2) z firmy (...) - instruował go, że po opuszczeniu terytorium N. ma wyrzucić dokument (...) oraz że od P. otrzymał zagłuszarkę (...), którą to miał włączać za każdym razem jak tylko dojeżdżał do miejsca przekazania tytoniu na terenie P. tj. na parking w E.. W ślad za relacją oskarżonego przewożony przez niego tytoń miał być odbierany bądź to przez P. bądź innego człowieka od P., który to też przekazywał mu informacje o terminie kolejnego kursu.

W toku kolejnego przesłuchania w dniu 10 listopada 2021 r. (k. 3060 tom XVII.) oskarżony odmówił złożenia wyjaśnień, zaś przesłuchiwany w dniu 12 listopada 2021 r. (k. 3062-3066 tom XVII.) złożył obszerne wyjaśnienia w których szczegółowo opisał kolejno: genezę swojej współpracy z R. X. (1), okoliczności w jakich poznał L. M. i L. E. (1), istniejące relacje pomiędzy ww. oraz nim oraz podejmowane przez siebie działania, a w tym miejsca z których wypożyczał pojazdy, liczbę dokonywanych transportów przy i bez użycia dokumentów (...) oraz szacunkową wagę przewożonego tytoniu. I tak też w ślad za relacją oskarżonego jego rola początkowo w zamian za kwotę 200-300 zł ograniczała się do wypożyczania na polecenie R. X. (1) pojazdów typu bus dla L. M., zaś dopiero po jakimś czasie miał on początkowo w zamian za kwotę ok. 500 zł wraz z L. M., a następnie w miarę pogarszania się stosunków pomiędzy R. X. (1) a L. M. - samodzielnie dokonywać transportów suszu tytoniowego z terytorium N. – firmy (...) – na teren P.. W tym też kontekście W. H. (1) wskazał, że susz tytoniowy odbierał zarówno z L. M. jak i samodzielnie od obsługującego magazyn tej firmy – H. B. (2), który to też po jakimś czasie wręczał mu dokumenty (...) instruując go o konieczności ich zniszczenia po opuszczeniu terytorium N. oraz trasie jaką ma jechać. Oskarżony W. H. (1) wskazał także, że od R. X. (1) otrzymał zagłuszarkę (...), którą miał włączać od określonego fragmentu trasy, a sam susz tytoniowy w okresie dokonywanych transportów z L. M. – zawożony był przez ww. w nieznane mu miejsce docelowe w okolicy G., które w ślad za informacją uzyskaną od R. X. (1) miało zostać następnie rozbite przez Straż Graniczną i po tym wydarzeniu współpraca pomiędzy R. a L. zakończona, zaś w czasie samodzielnie dokonywanych transportów transportował go do garażu w miejscowości H., gdzie następnie wspólnie z R. X. (1) ciął susz i po uzyskaniu ok. 300-400 kg suszu – pakował go do pojazdu marki K. (...) i dostarczał L. E. (1) będącemu znajomym R. X. (1).

W toku kolejnego przesłuchania w dniu 16 listopada 2021 r. (k. 3067-3068 tom XVII.) oskarżony W. H. (1) precyzując swoją relację w zakresie współpracy (...) M. z R. X. (1) oraz funkcjonowaniem krajalni tytoniu w okolicach G. – wskazał, że wspólnie z L. M. dwu lub trzykrotnie zawoził tytoń do tej krajalni, w której znajdował się postawny mężczyzna o imieniu R., na którego L. wołał (...) [R. V.] oraz jednokrotnie z L. odbierał z niej tytoń za pomocą pojazdu m-ki I. (...) (1), który to też wedle jego wiedzy trafiał następnie do odbiorcy w N. – osoby o ps. (...). W zakresie krajalni w miejscowości H. oskarżony dodał natomiast, jedynie, że garaż pod krajalnie wynajął on sam na prośbę R. X. (1), który to też następnie płacił należny wynajmującemu należny czynsz oraz szczegółowo opisując „jeden dzień cięcia i rozwożenia suszu” w całości podtrzymał wskazywaną przez siebie okoliczność, że krojony tam przez niego wspólnie z R. X. (1) tytoń przekazywany był L. E. (1). Oskarżony W. H. (1) w toku swojej relacji podniósł również, że kilkakrotnie uczestniczył w mających miejsce przy ul. (...) spotkaniach pomiędzy R. X. (1) a L. E. (1) w toku których ustalano ile suszu należy przywieźć i jaki jest na niego zbyt i w jego ocenie osobą decyzyjną w powyższym zakresie był L. E. (1).

W kolejnych wyjaśnieniach (k. 3080, 3090-3091, 3092, 3101-(...), (...)-(...), (...)-(...) tom XVII.) oskarżony, powtarzając okoliczności tożsame z wskazywanymi powyżej rozszerzał swoje wyjaśnienia o kolejne szczegóły dotyczące kolejno: częstotliwości transportów i wypożyczanych pojazdów; miejsc przeładunku suszu tytoniu i do których dostarczał pocięty tytoń; dominującej roli L. E. (1) w procederze sprowadzania suszu tytoniu oraz roli innych osób powiązanych z tą działalnością [C. E. ps. „kalkulator”, L. M., R. V., L. H. (1)]

W toku postępowania sądowego oskarżony W. H. (1), prawidłowo zawiadamiany o kolejno wyznaczanych terminach rozpraw, nie stawiał się na rozprawach i nie usprawiedliwiał swojej nieobecności. Sąd uznał jego obecność za nieobowiązkową.

Oskarżony C. G. (1) przesłuchiwany po raz pierwszy w dniu 7 marca 2022 r. (k. 4154-4156 tom XXII.) częściowo przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył szerokie wyjaśnienia w których opisał okoliczności w jakich poznał L. M., w jakich nabywał od niego worki z tytoniem z jednoczesnym wskazaniem ilości nabytego tytoniu, ceny i następnie sposobu jego rozgospodarowania czy też przebieg spotkań w toku których L. M. miał występować z prośbą o przechowanie tytoniu bądź też udostępnienie posesji celem spotkania z innym kupcem i dokonania przeładunku. W tym też zakresie oskarżony C. G. (1) potwierdził, że za cenę 60 zł/kg nabył od L. M. w toku trzech spotkań łącznie 19 worków tytoniu po 20 kg, a w tym:



w toku drugiego spotkania 11 worków tytoniu, które to następnie w całości sprzedał znajomym oraz osobom spotkanym pod sklepem.



w trakcie czwartego spotkania – kiedy to L. odbierał przechowywany u C. G. (1) tytoń – zakupił od L. M. 3 worki tytoniu za 60zł/kg.

W dalszej kolejności oskarżony szczegółowo zrelacjonował również okoliczności w jakich poznał także na stacji (...) nieustalonego bliżej mężczyznę, od którego to nabył łącznie 8 worków tytoniu o wadze po 15 kg, z których to część sam zużył, część rozdał znajomym, a część uległa zgniciu lub została zatrzymana przez funkcjonariuszy.

Przesłuchiwany po raz kolejny w dniu 24 maja 2023 r. (k. 4406-4407 tom XXIII.) oskarżony C. G. (1) odnosząc się do złożonych uprzednio wyjaśnień i wskazując na zażywanie licznych leków podniósł jedynie, iż zawyżył przez siebie liczbę nabytych worków z tytoniem.

W toku postępowania sądowego oskarżony prawidłowo zawiadamiany o kolejno wyznaczanych terminach rozpraw, nie stawiał się na rozprawach i nie. Sąd uznał jego obecność za nieobowiązkową. W dniu 25 lutego 2026 r. (k. 5316, 5318v tom XXVII.) oskarżony C. G. (1) stawił się na termin rozprawy i złożył uzupełniające wyjaśnienia, w toku których kolejno wskazując na stan swojego zdrowia oraz dokonując z perspektywy czasu samooceny swojego zachowania wskazał, że rzeczywistości od L. M. nabył łącznie 8 worków tytoniu po 15 kg tj. 3 worki na pierwszym spotkaniu i następnie 5 na drugim. W tym też zakresie podniósł również, że w toku trzeciego spotkania L. M. chciał przechować tytoń na jego posesji, zaś on sam nie chciał się zgodzić i czuł się przez niego naciskany przez co kontakt z nim się urwał. W toku rozprawy oskarżony podobnie jak oskarżony R. V., opisując zachowanie jednego z przesłuchujących go funkcjonariuszy podniósł, że w stosunku do niego także miało miejsce wymuszanie wyjaśnień.

***

Jedynym wyrokiem jaki może zapaść w tej sprawie karnej jak i w każdej sprawie jest wyrok, który opiera się na dowodach, ich wzajemnym powiązaniu, logicznej argumentacji a jego ferowanie pozbawione jest wszelkich domysłów i spekulacji.

Udowodnienie według C. V. i J. C.-„…oznacza taki stan, w którym fakt przeciwny dowodzonemu wydaje się realnie niemożliwy lub wysoce nieprawdopodobny. Dopóki przeciwieństwo tego faktu nie może być wykluczone, dopóty nie można przyjąć, że jest on udowodniony” (Polskie postępowanie karne, Warszawa 1998r., s.415). Dowodzenie zmierzające do udowodnienia faktu głównego (objętego znamionami typu czynu zarzucanego) jest szczególnie złożone wtedy, gdy sąd nie dysponuje dowodami bezpośrednimi tj. wprost potwierdzającymi lub przeczącymi prawdziwości okoliczności objętych faktem głównym, lecz tylko dowodami pośrednimi, to jest takimi dowodami, które pozwalają na udowodnienie faktów ubocznych, które z kolei stanowią przesłanki rozumowania odnośne do faktu głównego. Udowodniony fakt uboczny określany jest mianem poszlaki a proces, w którym sąd dysponuje wyłącznie lub głównie takimi dowodami, procesem poszlakowym. Kilka zatem uwag co do istoty dowodu poszlakowego. Przez poszlakę, według X. E. (X. E.: dowód poszlakowy w postępowaniu karnym, s.32-33) należy rozumieć okoliczność faktyczną, która pozwala nam wysnuć pewne wnioski, co do prawdziwości innej okoliczności faktycznej. Może nią być każdy fakt, każde zdarzenie mniej lub więcej głośne, ważne, które by pozostawało w pewnym związku z tym, co chcemy udowodnić w procesie”. Z kolei według J. O. (J. O.: Dowód poszlakowy w procesie karnym, L. 1970, s.14-16,115) „poszlaką jest fakt uboczny w stosunku do faktu głównego”. Tym samym nie wchodzi on w zakres zestawu znamion przestępstwa (faktu głównego). Fakt taki rozpatrywany pojedynczo stwarza jedynie prawdopodobieństwo dotyczące sprawcy przestępstwa, łącznie natomiast z innymi faktami stwarza podstawę do pewności, co do sprawcy przestępstwa. Dowodzenie oparte na poszlakach, pisze dalej autor, cechuje stopniowa, w miarę gromadzenia poszlak – przemiana prawdopodobieństwa w pewność. Pośredniość dowodu poszlakowego polega na tym, że środki dowodowe wskazują na fakt główny „za pośrednictwem” faktów ubocznych (poszlak). W literaturze podkreśla się, że organ procesowy przy uzyskiwaniu dowodu poszlakowego nie jest związany żadnymi ograniczeniami w zakresie oceny przydatności poszczególnych faktów. Wszystkie poszlaki prawidłowo ustalone, przy trafnie ustalonym ich związku przyczynowym z faktem głównym, mają tę samą wartość przy konstruowaniu podstawy dowodu poszlakowego. Brak jest podstaw do stwierdzenia, że dowód poszlakowy ma niższą wartość od dowodu bezpośredniego, czy też, że stanowi on gorszą postać dowodu, każdy z nich powiem podlega ocenie według tych samych kryteriów oceny sędziowskiej zawartej w art.7 k.p.k. Poszlaka, pisze C. V. ,…to fakt uboczny obciążający oskarżonego, a dowód poszlakowy to dowód z poszlak, czyli faktów pośrednich, ubocznych niekorzystnych dla oskarżonego. W procesie opartym na dowodach poszlakowych trafność dokonanych ustaleń występuje dopiero wówczas, gdy ustalenia te nie mogą być podważone przez jakąkolwiek inną wersję zdarzenia. O zgodności ustaleń z rzeczywistym przebiegiem zdarzenia nie świadczy więc sama ilość poszlak, ale logiczne powiązanie całokształtu tych poszlak wykluczające realnie inne wersje zdarzenia. W tym sensie, poszlaką może być także brak alibi oskarżonego, która w powiązaniu z innymi poszlakami może pozwolić na wysnucie wniosku o odpowiedzialności oskarżonego (C. V., J. (...), jw., s.517). Analogiczne poglądy wyraża w tej materii Sąd Najwyższy. W związku z powyższymi uwagami należy stwierdzić, że sąd nie jest zobowiązany do dowodowego weryfikowania, faktów i tez domniemywanych w sposób dowolny i abstrakcyjny, o dowolnie określanym ich związku przyczynowym ze zdarzeniem, gdy jednocześnie pozbawione są one racjonalnego uwiarygodnienia, ale też nie jest uprawniony do uznawania i włączania do podstawy wyroku faktów w taki trybie ustalanych. W procesie poszlakowym nie ulegają zawieszeniu zasady ani też reguły dowodzenia właściwe dla procesu poznawczego w sprawach karnych. Rzecz w tym, że jeśli powstają dwie lub więcej wersji zdarzenia, przyjęcie jednej z nich i odrzucenie pozostałych wymaga logicznie nienagannego wykazania, że te inne wersje zdarzenia są nieprawdopodobne lub też ich prawdopodobieństwo jest w racjonalnej ocenie znikome, niedające się rozsądnie uzasadnić, pozostaje w sprzeczności z elementarnymi zasadami życiowego doświadczenia lub w sprzeczności ze wskazaniami wiedzy.

W dochodzeniu do prawdy obiektywnej sąd posługiwał się nie tylko dowodami bezpośrednimi, którymi aktualnie dysponuje, ale również prawidłowym, logicznym rozumowaniem, wspieranym przesłankami natury empirycznej. Pozwoliło to sądowi na uznanie za dowód logicznie poprawnej koncepcji myślowej, której wnioski (informacje) swoją konsekwencją eliminują inne, chociaż nie muszą całkowicie wyłączać rozumowania odmiennego. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcia także na tego rodzaju dowodach pośrednich, jeżeli racjonalnie uznał je za czyniące zadość postulatowi dochodzenia do prawdy obiektywnej i wyprowadził z nich wnioski odpowiadające zasadom logicznego rozumowania, z jednoczesnym respektowaniem wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k. zasady in dubio pro reo./por. Postanowienie Sąd Najwyższy z dnia 3 listopada 2004 r. Sąd Najwyższy II KK 390/04/. Wynikająca z zasady domniemania niewinności zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pomimo przeprowadzenia wszystkich dostępnych dowodów, pozostają w dalszym ciągu niewyjaśnione okoliczności. W takiej sytuacji niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Wybiera się wersję, która dla oskarżonego jest najkorzystniejsza, choć nie wyklucza to tego, że mogło być inaczej, ale nie zdołano tego ustalić w sposób stanowczy. Wspomniana zasada odnosi się w praktyce do zagadnień związanych z ustaleniami faktycznym, nie wolno jednak rozumieć jej jako reguły swoistego, uproszczonego traktowania wątpliwości. Wszelka wątpliwość w zakresie ustaleń faktycznych powinna być wyjaśniona i usunięta przez wszechstronną inicjatywę dowodową organu procesowego i gruntowną analizę całego dostępnego materiału dowodowego. Dopiero wtedy, gdy po wykorzystaniu wszelkich istniejących możliwości, wątpliwość ta nie zostanie usunięta, należy ją tłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego (M. (...), Polska procedura…s.359 oraz SN WR 107/91, OSNKW 1992, nr 1, poz.14).

Sąd miał przy tym na względzie tezę wyrażoną w wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29 kwietnia 2009r., sygn. akt II AKa 63/09, KZS 2009/7-8/90, w którym wskazano, że ocena każdego dowodu, również z wyjaśnień oskarżonego, jako pozostawiona sądowi orzekającemu, musi być dokonywana z przekonaniem, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu. Dopiero kiedy przeprowadzone dowody, ich ocena i wyprowadzone z nich wnioski, obalą owo przekonanie - można ferować wyrok skazujący. Stanowisko takie ma swoje uargumentowanie w treści art. 5 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., jako że przepisy tej ustawy uznają jedynie zasadę swobodnej oceny dowodów, będącej efektem rozważań całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz nie różnicują wartości dowodów od tego, w jakiej fazie postępowania i od kogo zostały one pozyskane.

Sąd mając zatem w polu swego widzenia wszystkie dowody i fakty dotyczące oskarżonych, zarówno te, które są dla nich korzystne, jak i te, które przemawiają na ich niekorzyść – doszedł do wniosku, iż wina i sprawstwo:

1. oskarżonego L. E. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie I - IV i VI części dyspozytywnej wyroku,

2. oskarżonego W. H. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie XXI, XXII, XXIV części dyspozytywnej wyroku,

3. oskarżonego A. S. w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XIII części dyspozytywnej wyroku,

4. oskarżonej K. G. w zakresie czynów przypisanych jej w punkcie VIII i IX części dyspozytywnej wyroku,

5. oskarżonego H. G. w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie X i XI części dyspozytywnej wyroku,

6. oskarżonego L. E. (2) w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XV części dyspozytywnej wyroku,

7. oskarżonego U. K. (1) w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XVII części dyspozytywnej wyroku,

8. oskarżonego C. G. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie XXVI i XXVIII części dyspozytywnej wyroku

– tj. po dokonaniu odpowiednich zmian opisu i kwalifikacji zarzucanych im czynów – nie budzą żadnych wątpliwości, zaś brak jest dostatecznych i bezsprzecznych dowodów pozwalających na uznanie, że A. S., L. E. (2), U. K. (1) i R. V. byli uczestnikami zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1). W sprawie wyczerpano wszelką inicjatywę dowodową a poszerzenie skali dowodów jest w ocenie sądu niemożliwe. W ocenie Sądu poczynione ustalenia dają podstawę do wydania sprawiedliwego wyroku.

Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd dokonał przede wszystkim w oparciu o dowody w postaci: wyjaśnień W. H. (1), A. S., C. G. (1), U. K. (1) i złożonych już po rozpoczęciu postępowania sądowego wyjaśnień L. E. (3), zeznaniach: L. M., H. B. (2), H. B. (1), U. N., W. V. (1), U. B., Z. R., C. G. (2), M. W., a także w istotnym zakresie o złożone w toku śledztwa wyjaśnienia K. G., która nie przyznając się do zarzucanych jej czynów wskazywała na istotne dla niniejszej sprawy okoliczności. W zależności również od występującego w niniejszej sprawie i przypisanego poszczególnym oskarżonym wariantu przestępczego działania, Sąd opierał się również w znacznej mierze na zgromadzonej w sprawie dokumentacji obejmującej m.in. protokoły oględzin materiałów pozyskanych przez niemiecką służbę celną, protokoły oględzin nagrań z monitoringu, protokoły przeszukań, dane (...), dane (...), dane telekomunikacyjne, umowy najmu, protokół oględzin akt sprawy Sądu Rejonowego w (...), sygn. (...) – przeciwko W. R., akta sprawy (...)-(...) (...), akta dochodzenia o sygn. akt (...) i odpowiednio ważył wynikające z nich okoliczności z zeznaniami świadków oraz twierdzeniami oskarżonych, do których konkretny wariant przestępnego działania się odnosi i stanowi przedmiot stawianego im zarzutu.

Nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności i wiarygodności dokumenty w postaci opinii sądowo-psychiatrycznych. Zostały one prawidłowo zebrane i poddane ocenie przez profesjonalne i wykwalifikowane podmioty. Nie budzą również wątpliwości dowody w postaci dokumentów w postaci protokołów oględzin, protokołów przeszukania, protokołów eksperymentów procesowych czy też uzyskanych od strony niemieckiej danych (...). Potwierdzają one okoliczności w nich zawarte. Istotnym materiałem dowodowym była także dostarczona przez stronę niemiecką dokumentacja obejmująca zdjęcia pojazdów i wizerunki osób przyjeżdżających i wyjeżdżających do firmy (...). Dokumenty te w połączeniu następnie z zeznaniami kolejno H. B. (2) i H. B. (1) pozwoliły bowiem nie tylko na prawidłowe w ocenie Sądu odtworzenie chronologii dokonywanych na kanwie niniejszej sprawy transakcji, ale i ustalenie tożsamości osób biorących w nich udział, co natomiast było kwestią kluczową do stwierdzenia, czy na kanwie zaistniałych w okresie od dnia 6 września 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku wydarzeń doszło do realizacji znamion zarzucanych m.in. K. G., H. G. i L. E. (1) czynów. Sąd nie znalazł także podstaw do kwestionowania informacji z (...), zaś budując stan faktyczny uwzględnił wszelkie dokumenty zebrane w toku postępowania przygotowawczego oraz ujawnione w toku rozprawy.

Sąd dokonując oceny wyjaśnień oskarżonych miał przede wszystkim na uwadze fakt, że w część z nich pozostawała z sobą w bliskich relacjach, znali się, kojarzyli, a częściowo związani byli nawet i więzami rodzinnymi. Z tych oczywistych względów rodziło to daleko idące obawy, że ich wyjaśnienia mogą być tendencyjne i obawy te częściowo znalazły potwierdzenie. Konfrontacja treści wyjaśnień oskarżonej: K. G. i L. E. (1) z zeznaniami H. B. (2), H. B. (1) oraz pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym prowadzi bowiem do wniosku, że oskarżona K. G. bądź to przyznając się częściowo do dokonywania transportów i wskazując liczbę kursów oraz osoby w nich uczestniczące, bądź odwołując swoje uprzednie wyjaśnienia – starała się umniejszać swoją rolę, a w tym przede wszystkim rolę swojego syna – H. G.. W tym też zakresie Sąd uznał wyjaśnienia m.in. K. G., H. G. oraz L. E. (1) (będącego w czasie wydarzeń objętych przedmiotowym postępowaniem partnerem K. G.) za wiarygodne jedynie w zakresie w jakim nie pozostają one w sprzeczności z zebranych w sprawie materiałem dowodowym oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

I tak też w odniesieniu stawianych L. E. (1) zarzutów, Sąd nie dał wiary jego wyjaśnieniom w zakresie w jakim nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów. Na sprawstwo oskarżonego w powyższym zakresie wskazywała wszak nie budząca wątpliwości co do wiarygodności dokumentacja obejmująca m.in. protokoły oględzin nagrań monitoringu galerii (...), analizy danych GPS pojazdów, dane telekomunikacyjne, protokoły oględzin monitoringu na terenie siedziby firmy (...) oraz następnie szczegółowe, logiczne i w ocenie Sądu wzajemnie uzupełniające się oraz tworzące jedną całość:

a) częściowe wyjaśnienia W. H. (1) , który nie tylko w sposób szczegółowy przedstawił genezę swojej współpracy z R. X. (1), okoliczności w jakich poznał L. M. i L. E. (1), istniejące relacje pomiędzy ww., ale także i ujawnił dokonywane przez siebie dostawy pociętego tytoniu dla L. E. (1), istniejące pomiędzy nim a R. X. (1) i w dalszej kolejności L. M. i L. E. (1) relacje, a w tym przebieg spotkań R. X. (1) i L. E. (1), w których uczestniczył i poruszane w tematy [ocena zapotrzebowania na susz tytoniowy] oraz dominującą i decyzyjną rolę L. E. (1) w tym zakresie;

b) częściowe zeznania L. M. , który szczegółowo przedstawił m.in. genezę współpracy z R. X. (1) i W. H. (1), okoliczności w jakich poznał L. E. (1), sposób komunikowania się z nim (aplikacja B.), jego rolę oraz otrzymywane od niego polecenia [przywiezienie tytoniu z Niemiec], liczbę dokonywanych transportów, ilość dostarczanego mu tytoniu, miejsca dostaw, sposób odbioru i osoby odbierające i inne osoby, które wedle jego wiedzy współpracowały z kolejno: R. X. (1) lub L. E. (1), istniejące pomiędzy nim a R. X. (1) oraz L. E. (1) relacje i konflikty, które przeważyły na zakończeniu jego współpracy z wyżej wymienionymi i rozpoczęcie odrębnej działalności,

c) wyjaśnienia L. E. (3), który szczegółowo relacjonując przedsiębrane przez siebie działania na rzecz K. L., ujawnił rolę L. E. (1) jako dostawcy tytoniu dla K. L. i jego krajalni;

d) zeznania H. B. (2), który odnosząc się do okazywanych mu zdjęć poglądowych rozpoznał K. G. [znaną mu jako G.] oraz L. E. (1) jednocześnie wskazując, na znane mu ich wizyty oraz dokonywane przez nich transporty i zastrzeżenia L. E. (1) co do jakości uprzednich partii towaru;

e) zeznania H. B. (1), który szczegółowo relacjonując podejmowane przez siebie działania, a w tym i klientów którym sprzedawał susz tytoniowy – rozpoznał na tablicy poglądowej K. G., którą kojarzy pod imieniem (...), zaznaczając jednocześnie, że przyjeżdżała ona wraz z kierowcą po uprzednim telefonicznym ustaleniu rodzaju, ceny i dostępności towaru z nieznanym mu mężczyzną, który to też kontaktował się z nim zarówno w czasie kiedy to przewożony przez K. G. susz został zatrzymany przez celników jak i po dokonanych już transportach z uwagami co do jakości suszu bądź jego wagi [L. E. (1)],

f) zeznania M. H., który ujawnił, że w okresie od 3 stycznia 2018 r. do 17 grudnia 2018 r. L. E. (1) wypożyczył ponad 70 razy 23 różne pojazdy, w tym pojazdy typu bus;

g) zeznania W. V. (1), który ujawnił, że L. E. (1) był obecny przy wypożyczaniu przez H. G. pojazdu, którym to następnie przewożono w dniu 20 lutego 2019 r. susz tytoniowy;

h) zeznania U. N., który ujawnił, że na prośbę K. G. wypożyczał pojazdy, a w tym i pojazd przy którym zatrzymano i L. E. (1);

i) częściowo zeznania L. N. (1), który ujawnił, nie tylko że na prośbę K. G. wypożyczał pojazdy, ale i że na prośbę L. E. (1) zarejestrował na swoje dane „przyczepkę”;

W ocenie Sądu wiarygodność relacji ww. osób w przeważającej mierze nie budziła natomiast żadnej wątpliwości. Tworzą one wszak logiczne ciągi wydarzeń, wzajemnie się uzupełniają i nie wykluczają, wskazują na te same wydarzenia lub okoliczności i pozostają w zgodzie z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Treść zeznań świadka L. M. jak i wyjaśnień oskarżonego W. H. (1) w sposób jasny przedstawia sposób działania oskarżonych. Wyżej wymienieni w bardzo obszerny, a przy tym szczegółowy sposób odnieśli się do swoich działań oraz kontaktów m.in. z oskarżonym L. E. (1) oraz innymi osobami – ujawniając tym samym, że główną rolę w wydarzeniach stanowiących przedmiot niniejszej sprawy odgrywał kolejno L. E. (1) i R. X. (1), a rola m.in. oskarżonego R. V. oraz świadka L. H. (1) – w istocie ograniczała się jedynie do cięcia tytoniu „w krajalni w N.” oraz bycia obecnym przy dostawach suszu tytoniowego i częściowo przy odbiorach już pociętego. W tym też zakresie Sąd mając na uwadze powyższą zbieżność relacji, jak i okoliczność że wyjaśnienia oskarżonego R. V. pozostają w zgodzie z okolicznościami podnoszonymi przez L. H. (1) Sąd za wiarygodne uznał jego wyjaśnienia, z zastrzeżeniem, że odmówił jednak waloru wiarygodności jego aktualnemu stanowisku jakoby to miał on nie znać R. X. (1) i rozpoznać go na okazywanej mu tablicy poglądowej wskutek presji i przymuszeń do składania fałszywych wyjaśnień, jak i jego początkowym twierdzeniom (k. 4313-4315 tom XXII.) jakoby to w opisywanych przez niego wydarzeniach miał brać udział jego bliżej nieustalony znajomy, który to też miał mu przedstawić osobę R. X. (1). W obliczu natomiast treści postanowienia z dnia 9 czerwca 2021 r. o umorzeniu dochodzenia i zakresu prowadzonego wówczas postępowania – wątpliwości nie budziły twierdzenia oskarżonego R. V., że przeciwko niemu prowadzone i umorzone zostało postępowanie dotyczące wydarzeń z jego udziałem, a objętych niniejszym postępowaniem.

Co należy podkreślić odnoszące się do L. E. (1) wyjaśnienia W. H. (1) i zeznania L. M., podobnie jak odnoszące się do okoliczności dokonywanych transportów (wykorzystywanie wypożyczanych aut, wykorzystywanie zagłuszarek (...), niszczenie dokumentacji (...) po przekroczeniu granicy, trasy powrotu) wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, a dodatkowo ukazują równie istotną rolę R. X. (1), który w czasie odbywania przez L. E. (1) kary pozbawienia wolności nie tylko nadzorował prowadzone wspólnie z L. E. (1) przedsięwzięcie, ale i również ogrywał angażował w nie nowe osoby.

W tym też zakresie zauważyć również należy, że świadek L. M. i oskarżony W. H. (1) (podobnie jak i H. B. (2) oraz H. B. (1)) w toku składanych przez siebie depozycji nie ograniczali się do przyznania, że kolejno bądź to przywozili z K. (...) na teren P. susz tytoniowy i wytwarzali krajankę tytoniową [L. M. i W. H. (1)], bądź też dokonywali sprzedaży ww. suszu tytoniowego [H. i H. B. (1)] ale i opisali szczegółowo okoliczności ich popełnienia. Zarówno L. M. jak i W. H. (1), czy też przesłuchiwani ww. świadkowie nie próbowali wskazywać, że ich rola była uboczna, tylko starali się opisywać w sposób obiektywny, kto i jakie czynności przy popełnianiu tego przestępstwa wykonał. Oskarżony W. H. (1), podobnie jak i L. M. oraz H. i H. B. (1) składając depozycje obciążali zarówno oskarżonego L. E. (1) oraz inne ustalone osoby, ale także i siebie samych. Nie sposób zatem uznać, iż wskazując na kolejno swoje role oraz innych osób twierdzili nieprawdę narażając się na odpowiedzialność karną, a także finalnie taką odpowiedzialność ponosząc.

I tak też w tym miejscu, mając na uwadze powyższe rozważania, wskazać należy, że wątpliwości Sądu co do wiarygodności nie budziły wyjaśnienia oskarżonego W. H. (1) co do zarzucanych mu czynów. O sprawstwie oskarżonego, poza treścią jego wyjaśnień i zeznań L. M. świadczą bowiem także i częściowo wyjaśnienia oskarżonego R. V., ujawnione umowy wynajmu pojazdów, dane (...) oraz zeznania B. O., A. G. i U. L.,

W obliczu również szczegółowej relacji L. M. oraz wyników eksperymentów procesowych z jego udziałem – Sąd w pełni dał wiarę także złożonym w dniu 7 marca 2022 r. wyjaśnieniom oskarżonego C. G. (1) (k. 4154-4156 tom XXII). Były one bowiem spójne, logiczne, a nadto pokrywały się i uzupełniały okoliczności wskazywane przez ww. świadka. Sąd oczywiście ma na uwadze, że L. M. częściowo odmiennie aniżeli C. G. (1) wskazywał na ilość worków z tytoniem, które dostarczył oskarżonemu C. G. (1), tym niemniej jednak z uwagi na fakt, że wskazywane przez ww. liczby i wartości są nieweryfikowalne (brak innego dowodu potwierdzającego ich relacje w powyższym zakresie) – Sąd dokonując ustaleń faktycznych przyjął ilości wskazywane bezpośrednio przez oskarżonego, z tym jednak zastrzeżeniem, że odmówił wiarygodności składanym przed sądem twierdzeniom jakoby to też wskazywane przez niego w toku pierwszego przesłuchania wartości miały być zawyżone. Wskazywane przez oskarżonego w toku pierwszego przesłuchania ilości worków w konfrontacji ze wskazywaną przez niego ceną tytoniu za 1 kg oraz następnie konsekwentnie wskazywanymi przez niego łącznymi sumami jakie miał zapłacić L. M. bądź pożyczyć od swojego teścia celem nabycia tytoniu w pełni się pokrywają.

W odniesieniu natomiast do stawianych kolejno K. G. w pkt. VII. części wstępnej wyroku, H. G. w pkt. IX. części wstępnej wyrok, A. S. w pkt. XI. części wstępnej wyroku, L. E. (2) w pkt. XIII. części wstępnej wyroku i U. K. (1) w pkt. XV. części wstępnej wyroku zarzutów Sąd nie dał wiary ich wyjaśnieniom w zakresie w jakim nie przyznawali się do zarzucanych im czynów, z zastrzeżeniem jednak, iż Sąd nie miał powodów, aby odmówić wiarygodności twierdzeniu A. S., L. E. (2) oraz U. K. (1) oraz następnie także i R. V. , że nie byli oni członkami zorganizowanej grupy przestępczej, jak i relacji A. S., L. E. (2) oraz U. K. (1) w zakresie w jakim początkowo częściowo przyznawali się do stawianych im zarzutów, o czym szerzej Sąd wypowie się w dalszej części uzasadnienia.

Na sprawstwo K. G., H. G., A. S., L. E. (2) i U. K. (1) w zakresie czynów im przypisanych wskazywała bowiem nie tylko nie budząca wątpliwości co do wiarygodności dokumentacja obejmująca m.in. protokoły oględzin monitoringu z terenu siedziby firmy (...), protokoły oględzin monitoringu galerii (...), umowy wynajmu pojazdów, dane (...), ale i w przypadku K. G. i H. G. – w zakresie dokonywanych przez nich transportów w okresie od 6 września 2018 r. do dnia 7 lutego 2019 r. także bezpośrednio zeznania H. B. (2) i H. B. (1), którzy odnosząc się do okazywanych im zdjęć poglądowych oraz transakcji rozpoznali K. G. oraz H. G.. Na sprawstwo oskarżonych w zakresie wydarzeń m.in. z dnia 4 i 5 czerwca 2019 r. wskazują także i:



wyjaśnienia oskarżonego A. S., który szczegółowo zrelacjonował okoliczności dokonywanych transportów w tych dniach, podejmowane przez siebie działania na prośbę K. G. oraz rozpoznał L. E. (2) jako osobę, która odbierała przywieziony przez nich susz tytoniowy;



wyjaśnienia oskarżonego L. E. (2), który ujawniając kulisy działalności obejmującej obrót tytoniem, a prowadzonej m.in. z K. L. – nie tylko ujawnił rolę L. E. (1) jako dostawcy tytoniu, ale i wskazał na rolę m.in. U. K. (1) oraz okoliczności i częstotliwość dokonywanych transakcji z L. E. (1) i osoby w nich uczestniczące,



zeznania funkcjonariuszy dokonujących zatrzymania ww. w dniu 5 czerwca 2019 r.;

Co należy zauważyć - wyjaśnienia A. S. złożone w dniu 30 lipca 2019 (k. 942-952 tom VI.) pozostają w zgodzie z kolejno danymi (...), jak też i częściowo wyjaśnieniami K. G. stąd też, Sąd częściowo przyznał im walor wiarygodności – jednocześnie odmawiając tego waloru ich relacjom, w toku których nie przyznając się do stawianych mu czynów odwoływali złożone pierwotnie depozycje – uznając, że twierdzenia oskarżonych w powyższym zakresie stanowią przyjętą przez nich linię obrony skierowaną na zmniejszenie grożącej im odpowiedzialności karnej, a w przypadku K. G. – także na ochronę swojego syna H. G.. Sąd z uwagi na zgodność wyjaśnień L. E. (3) złożonych po rozpoczęciu przewodu sądowego z częścią depozycji U. K. (1) jak i dalszymi okolicznościami ustalanymi w oparciu o pozostały materiał dowodowy - w pełni dał im wiarę – uznając przy tym jego początkowe wyjaśnienia za niewiarygodne, jak i w dalszej kolejności za niewiarygodne uznając twierdzenia U. K. (1) jakoby to wskazywane przez niego działania miały ograniczać się wyłącznie do dnia 5 czerwca 2019 r. Twierdzenie to nie odnajduje bowiem oparcia w uznanych za wiarygodne wyjaśnieniach L. E. (2), w których wskazywał na dokonywanie wspólnie z U. K. (1) przeładunku suszu tytoniowego „co najmniej siedem razy” (k.5088v) oraz zabezpieczonych nagraniach monitoringu z galerii (...). Relacja U. K. (1) w zakresie w jakim relacjonował on przebieg wydarzeń z dnia 5 czerwca 2019 r. nie budzi natomiast żadnych wątpliwości. Relacja ta jest spójna i konsekwentna, zaś twierdzenie jakoby to jego rola miała ograniczać się wyłącznie do pomocy w przeładunku odnajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach L. E. (2). Brak jest przy tym dowodów podważających powyższą okoliczność.

Dokonując natomiast kolejno oceny wyjaśnień A. S., L. E. (2), U. K. (1) oraz R. V. w zakresie w jakim zaprzeczali swojemu udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej – Sąd nie miał powodów aby odmówić im wiarygodności. Zgromadzony materiał dowodowy, a w tym i zeznania świadków, czy ujawniona dokumentacja - nie wskazują bowiem jednoznacznie na to, aby w ramach prowadzonego przez m.in. L. E. (1) przedsięwzięcia obejmującego sprowadzania suszu tytoniowego – A. S., L. E. (2) i U. K. (2) poza przypisanymi im poszczególnymi czynami czy też i R. V. poza cięciem tytoniu na zlecenie bliżej nieustalonej osoby i pod pozorem prowadzenia legalnej działalności gospodarczej w zakresie tytoniu – podejmowali jakiekolwiek inne działania, czy to organizacyjne, czy też zmierzające do wykonania poleceń wydawanych przez L. E. (1), bądź też aby w jakikolwiek sposób z jego grupą mieli się identyfikować bądź w ogóle wiedzieć o jej istnieniu. W tym też kontekście Sąd oczywiście dostrzega, że L. E. (2) posiadał szeroką wiedzę o krajalni tytoniu w B. i działalności K. L. – jednakże zdaniem Sądu powyższa okoliczność, o ile pozwala na wystąpienie z tezą, że mógł być on członkiem odrębnej zorganizowanej grupy przestępczej mogącej być kierowanej przez K. L. (a na co wskazuje m.in. wykonywanie przez L. E. (2) bezpośrednich poleceń K. L. czy też udzielanie mu pomocy w organizacji krajalni tytoniu w B.), o tyle w żaden sposób nie świadczy o jego członkostwie w grupie przestępczej kierowanej przez L. E. (1). Podobnie znajomość U. K. (1) z L. E. (2), czy też dokonywanie wspólnie z nim przeładunku tytoniu uzyskiwanego od L. E. (1) nie przesądza automatycznie, że U. K. (1) był członkiem jakiejkolwiek zorganizowanej grupy. Zgromadzony na kanwie niniejszej sprawy materiał dowodowy nie pozwala również na stwierdzenie, że wskazywana przez m.in. L. E. (2) okoliczność jakoby to U. K. (1) miał być przez niego przybrany wyłącznie do pomocy w przeładunku – jest nieprawdziwa. Brak jest danych wskazujących na to aby rzeczywista rola ww. miała wykraczać poza ten zakres. Co również istotne na kanwie niniejszej sprawy brak jest również okoliczności pozwalających również na ewentualne stwierdzenie, że i K. L. wchodził w skład grupy przestępczej L. E. (1), bądź też aby krajalnia w B. stanowiła podlegające mu „przedsięwzięcie”.

Sąd dostrzega także, że A. S. osobiście wynajął pojazd użyty następnie do przewozu suszu tytoniowego z terytorium N., tym niemniej jednak zauważyć należy, że w ślad za jego relacją miał on to uczynić na prośbę K. G., zaś brak jest okoliczności wskazujących na to, że ww. miał świadomość istnienia zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1) bądź też uczestnictwa w niej K. G.. Z wyjątkiem osoby W. V. (1) – inne osoby zajmujące się wynajmem pojazdów nie wskazywały, aby A. S. osobiście wynajmował od nich pojazdy. W ocenie Sądu mając natomiast ustalony zakres działań podejmowanych na kanwie wydarzeń objętych niniejszym postepowaniem, a ukierunkowanych na maskowanie działalności [wynajmowanie pojazdów/ garaży na dane innych osób, posługiwanie się numerami telefonów zarejestrowanymi na dane innych osób, posługiwanie się względem nabywców fałszywymi imionami – co jest widoczne m.in. przypadku zeznań H. i H. B. (2), którzy K. G. znają pod imieniem (...), posługiwanie się komunikatorami z szyfrowaniem (...) – nie budzi wątpliwości Sądu, że i w tym przypadku wystosowana przez K. G. w stosunku do A. S. prośba o wynajęcie przez niego pojazdu - służyć miała właśnie ukryciu prowadzonego procederu. Z pola widzenia nie należy natomiast i tracić okoliczności wskazywanej przez świadków – U. N. (k. 5076-5077 tom XXVI., (...) tom XXVII.) i L. N. (1) (k. 1199-1200 tom VII., k. 5078-5079 tom XXVI.), że również i oni jako partnerzy córki K. G. - wypożyczali na prośbę K. G. pojazdy typu bus, zaś L. N. (1) – także i na prośbę L. E. (1) zarejestrował na swoje dane przyczepkę (k. 5080-5081 tom XXVI.)

Sąd ustalając stan faktyczny oraz dokonując oceny treści wyjaśnień oskarżonych nie uwzględnił zeznań oskarżonego L. E. (1) i K. G. złożonych na etapie postępowania przygotowawczego w charakterze świadka (k. 2574-2575 tom XV., k. 3968-3969, 3970-3971 tom XXI.).

W tym bowiem zakresie przypomnieć należy, że przepis art. 389 § 1 k.p.k. expressis verbis stanowi, że: „jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Z cytowanego przepisu a contrario wynika, iż niedopuszczalne jest odczytywanie protokołów zeznań złożonych przez oskarżonego w charakterze świadka.

U podstaw takiego unormowania leży założenie, wyłączające możliwość wykorzystywania przeciwko oskarżonemu jego własnych oświadczeń złożonych w innym układzie procesowym niż przewidziane przez ustawę przesłuchanie go w charakterze podejrzanego. Takie rozwiązanie jest oczywiście zrozumiałe, jeśli się zważy, iż świadek ma obowiązek zeznawać prawdę i to pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań, oskarżony zaś ma prawo do odmowy składania wyjaśnień, do odmowy odpowiedzi na zadawane mu pytania, co oznacza, iż rygory, które odnoszą się do świadka nie mają zastosowania wobec oskarżonego. Stąd też w literaturze procesu karnego przyjmuje się, że a contrario ex art. 391 § 2 k.p.k. zw. z art. 389 k.p.k. wynika samoistny zakaz wykorzystania protokołu zeznań złożonych przez świadka w stadium przygotowawczym, który jest następnie przesłuchiwany w charakterze oskarżonego ( X. H.: Zakazy dowodowe w procesie karnym. X. 2005, s. 349-355).

Sąd nie oparł swoich ustaleń również na zeznaniach L. H. (2), L. L. (1), K. R. (1), Ż. C., L. L. (2), K. R. (2), E. E., E. D., jak też i materiałach dotyczących L. H. (2) (k. 4212-4245 tom XXII.) i protokole oględzin monitoringu budynku magazynowego (k. 3131-3135 tom XVII.) albowiem nie mają one związku z niniejszym postępowaniem i nie dotyczyły przedmiotu sprawy. Sąd nie oparł swoich ustaleń również i na zgromadzonych w aktach sprawy notatkach urzędowych, bowiem nie można czynności z której można sporządzić protokół zastąpić notatką urzędową. Materiały niejawne zarejestrowane w Kancelarii (...) tut. Sądu nie dostarczyły bezpośrednich dowodów do ustaleń faktycznych. Świadczyły o tym, że proceder przestępczy trwał znacznie wcześniej, w innych konfiguracjach osobowych, niż czyny objęte aktem oskarżenia.

***

Po dokonaniu analizy i przedstawionej powyżej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że wina i sprawstwo:

1. oskarżonego L. E. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie I - IV i VI części dyspozytywnej wyroku,

2. oskarżonego W. H. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie XXI, XXII, XXIV części dyspozytywnej wyroku,

3. oskarżonego A. S. w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XIII części dyspozytywnej wyroku,

4. oskarżonej K. G. w zakresie czynów przypisanych jej w punkcie VIII i IX części dyspozytywnej wyroku,

5. oskarżonego H. G. w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie X i XI części dyspozytywnej wyroku,

6. oskarżonego L. E. (2) w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XV części dyspozytywnej wyroku,

7. oskarżonego U. K. (1) w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie XVII części dyspozytywnej wyroku,

8. oskarżonego C. G. (1) w zakresie czynów przypisanych mu w punkcie XXVI i XXVIII części dyspozytywnej wyroku

– tj. po dokonaniu odpowiednich zmian opisu i kwalifikacji zarzucanych im czynów – nie ulegały wątpliwości. Sąd mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, a w tym przede wszystkim chronologię poszczególnych wydarzeń i treść wyjaśnień poszczególnych oskarżonych – doszedł również do przekonania, że wątpliwości nie budzi to, że oskarżeni: A. S., L. E. (2), U. K. (1) i R. V. nie dopuścili się popełnienia zarzucanego im czynu z art. 258 § 1 k.k., zaś w przypadku zarzucanych R. V. czynów opisanych w pkt XVII i XVIII części wstępnej wyroku – wystąpiła negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7) k.p.k.

W tym miejscu Sąd pragnie zauważyć, że zarzucane oskarżonym czyny, w znacznej mierze pozostawały ze sobą zbieżne i z tego też powodu celem podtrzymania spójności i przejrzystości rozważań postanowił wspólnie dokonać oceny prawnej przypisanych im czynów.

Odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do stawianego L. E. (1) zarzutu kierowania zorganizowaną grupą przestępczą (art. 258 § 3 k.k.) oraz stawianego kolejno: K. G., H. G., A. S., L. E. (3), U. K. (1) i R. V. zarzutu uczestniczenia w niej (art. 258 § 1 k.k.) - wskazać należy, iż w ślad za stanowiskiem judykatury zorganizowaną grupę przestępczą określa się jako ugrupowanie co najmniej trzech osób, mające na celu popełnienie przestępstwa, które nie musi posiadać trwałej, rozwiniętej struktury oraz długofalowego programu działania jak związek przestępczy, jednakże charakteryzuje się elementami zorganizowania, w tym określonym podziałem ról (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2015 r., sygn. II AKa 168/15, publ. LEX nr 1798769).

Przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej jest przestępstwem formalnym, zatem do wypełnienia jego znamion wystarczy sama bierna przynależność, bez popełnienia jakichkolwiek innych czynów zabronionych. Nie jest konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość osób ja tworzących, mechanizmów jej funkcjonowania itd. Wystarczy gotowość sprawcy spełniania zadań służących tej grupie, której świadomość istnienia ma sprawca. Grupa taka powinna składać się z nie mniej jak trzech osób, których wspólnym celem jest popełnianie przestępstw stale, bądź zależnie od okazji. Nie jest wymagana jakaś specjalna wewnętrzna struktura organizacyjna ani niezmienny skład, ani określony stopień zorganizowania, jak szczegółowe określenie zasad przynależności, staż członkowski, sankcje za wystąpienie przeciw dyscyplinie itd. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2003 roku, sygn. II AKa 257 / 03, KZS 2004/4/41). Działanie w zorganizowanej grupie mającej na celu przestępstwo jest szczególną postacią porozumienia. O ile bowiem do istnienia porozumienia w szerokim pojęciu wystarczy nawet dość luźne urzeczywistnienie kontaktu między sprawcami (np. uzgodnienie celu działania bez nadania mu form organizacyjnych), to do istnienia zorganizowanej grupy konieczne jest istnienie więzi organizacyjnej, opartej na porozumieniu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 listopada 1997 roku, sygn. II AKa 282 / 97, Prok. i Prawo 1998 / 9 / 18). Zorganizowanie grupy polega na w miarę stałym jej składzie, choć nie wszyscy członkowie muszą uczestniczyć w popełnieniu każdego z zaplanowanych przestępstw, jak również na akceptacji celów i gotowości do zaspokajania potrzeb grupy. Cechami charakterystycznymi zorganizowanej grupy przestępczej jest pewna wewnętrzna struktura organizacyjna (choćby z niskim stopniem zorganizowania), jej trwałość, istnienie więzów organizacyjnych w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenie narzędzi do popełniania przestępstw, wyszukiwanie miejsc przechowywania łupu, rozprowadzania go, podział ról, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno – psychologiczne między członkami grupy (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2002 roku, sygn. II AKa 123 / 02, KZS 2002 / 7 – 8 / 46). Muszą istnieć zatem określone więzy organizacyjne o pewnej trwałości, pozwalające na skoordynowany sposób działania oraz istnienie przywódcy w sensie personalnym lub przywództwa. Dla bytu przestępstwa określonego w art. 258 § 1 lub 3 k.k. nie jest jednocześnie konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmu jej funkcjonowania. Dla stwierdzenia istnienia grupy przestępczej niezbędne jest ustalenie choćby niewysokiego stopnia powiązań organizacyjno-hierarchicznych pomiędzy jej członkami. W przypadku grupy przestępczej nie jest wymagany szczególny poziom jej organizacji, wystarczająca jest organizacja na poziomie zaledwie podstawowym, ale z podziałem ról, a zorganizowaną grupę mogą tworzyć osoby, których celem jest popełnianie przestępstw, o luźnym związku o większym jednak określeniu ról niż przy współsprawstwie. Grupa przestępcza funkcjonuje zgodnie z pewnymi ustalonymi regułami i ma wewnętrzną strukturę, zatem poszczególni jej członkowie pełnią określone funkcje bądź role. Świadczy to o wewnętrznym uporządkowaniu grupy, stałości reguł jej funkcjonowania, a więc form zorganizowania, w przeciwieństwie do grupy osób choćby i stale popełniających wspólnie podobne przestępstwa, ale wymieniających się rolami w zależności od zaistniałych zmiennych sytuacji. Istnienie koleżeńskich powiązań między członkami grupy nie sprzeciwia się przy tym zorganizowaniu w grupę przestępczą. Podobnie brak mechanizmów wymuszających posłuszeństwo członków grupy, a nawet brak kierownictwa grupy nie wyklucza możliwości uznania grupy przestępczej za zorganizowaną. Zorganizowana grupa przestępcza może funkcjonować bowiem na zasadzie dobrowolnego udziału w niej jej członków. Istnienia zorganizowanej grupy przestępczej nie warunkuje również stosowanie wobec jej członków środków przymusu dla uzyskania ich posłuszeństwa i zapobieżenia opuszczaniu jej szeregów, a podobnie i systemu nagród zapewniających lojalność członków takiej grupy.

Wreszcie stwierdzić należy, że branie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej ma miejsce wówczas, gdy poszczególni członkowie mają świadomość istnienia takiej grupy, przynależą do niej, akceptują zasady, które w niej rządzą, identyfikują się z nią oraz gotowe są do działania na rzecz grupy. Nie można wszak należeć do grupy przestępczej, nie wiedząc, że takowa w ogóle istnieje.

I tak przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy oraz mając na uwadze wyrażone już w toku oceny dowodów stanowisko w zakresie wiarygodności relacji: A. S., L. E. (3), U. K. (1) i R. V. czy też i świadków wskazujących na znane im korelacje i wzajemne zależności pomiędzy oskarżonymi - stwierdzić należy, iż brak jest wiarygodnych i jednoznacznych dowodów pozwalających na uznanie, iż ww. oskarżeni poza przypisanymi im poszczególnymi i pojedynczymi działaniami – podejmowali jakiekolwiek działania w grupie, bądź też aby byli w gotowości do podjęcia jakichkolwiek działań na polecenie kierownika grupy lub też innych jej członków. Żaden ze zgromadzonych dowodów nie pozwala również na uznanie, aby A. S., L. E. (2), U. K. (1) i R. V. w jakikolwiek sposób utożsamiał się z grupą kierowaną przez m.in. L. E. (1) lub też jednoznaczne ustalenie, iż podejmowali oni działania wskazujące na taką identyfikację. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala również na wnioskowanie, że oskarżeni Ci mieli świadomość istnienia zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1).

W przypadku natomiast oskarżonego L. E. (1), K. G., H. G. i W. H. (1) analiza przedstawionych powyżej znamion przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k. w zestawieniu z ustalonym w oparciu o zebrane dowody stanem faktycznym prowadzi do wniosku, że oskarżony L. E. (1) zrealizował znamiona kierowania grupą przestępczą, a oskarżeni: K. G., H. G. i W. H. (1) udziału w takowej. Z zebranych dowodów wynika wszak, że na terenie P. oraz N. działała zorganizowana grupa osób, która zajmowała się nielegalnym przywozem z ternu N. wyrobów podlegających ograniczeniom obrotu i obowiązkowi oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy w postaci suszu tytoniowego oraz produkcją wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia. Dowody te wskazują również, że grupa ta działała na zasadzie wzajemnych powiazań, zależności i podporządkowania, a wśród osób kierujących tą grupą znajdował się oskarżony L. E. (1), który jak wynika z kolejno złożonych m.in. przez oskarżonego W. H. (1) wyjaśnień oraz zeznań L. M., H. B. (1), L. E. (3) oraz wskazanych przy ocenie dowodów świadków – nie tylko:



osobiście bądź za pośrednictwem innych osób [a w tym: A. S., H. G., L. N. (3), U. N. oraz zaangażowanego w prowadzony proceder przez R. H. (2)] licznie wynajmował w m.in. (...) sp. z o.o., (...) pojazdy typu „bus” – celem ich następnie wykorzystania do przewozu suszu tytoniowego z magazynu wykorzystywanego przez (...) w mieście Ż. – P. B.. (...) na teren P.;



organizował i kontrolował przebieg dokonywanych transportów i ich przekazanie nabywcom,



odbierał pocięty tytoń od W. H. (1);



pośredniczył w złagodzeniu konfliktu pomiędzy R. X. (1) a W. H. (1),



organizował produkcję tytoniu do palenia wykorzystując przy tym L. M. do przewożenia maszyn do cięcia tytoniu i szkolenia „pracowników” w zakresie prawidłowego cięcia,



zainicjował odzyskanie przewożonego w dniu 20 lutego 2019 r. przez H. G. i K. G. suszu tytoniowego, a utraconego wskutek dokonanej przez (...) kontroli pojazdu,

ale i przy koordynacji działań z R. X. (1) – był osobą decyzyjną, określającą ilość suszu jaką należy przywieźć, oceniającą jaki jest na niego zbyt, jak i decydującą o wysyłaniu poszczególnych osób po transport [na co wskazuje m.in. relacja H. B. (1)], czy też mającą bezpośredni wpływ na udział osób w prowadzonych działaniach.

W skład grupy wchodzili również oskarżeni: K. G., H. G. i następnie W. H. (1), którzy to wynajmując uprzednio bądź to osobiście bądź za pośrednictwem innych ustalonych osób pojazdy w wypożyczalniach – rzeczywiście realizowali organizowane przez L. E. (1) transporty z suszem tytoniowym.

W skład grupy wchodziło zatem niewątpliwie więcej aniżeli trzy osoby. Grupa miała też pewną strukturę organizacyjną, która przejawiała się w podziale ról i koordynowaniu działań członków grupy. O porozumieniu członków grupy zawiązanym jeszcze przed dokonaniem przestępstw świadczy natomiast z góry zaplanowany sposób działania. Składały się na niego zasady dokonywania transakcji, komunikacji pomiędzy członkami grupy oraz dostawcą suszu tytoniowego, sposób jego przekazywania, kontaktowanie się za pomocą komunikatora B. [zeznania L. M.], wynajmowanie pojazdów i garaży na dane innych osób, posługiwanie się numerami telefonów zarejestrowanymi na dane innych osób czy też i posługiwanie się względem nabywców fałszywymi imionami (co jest widoczne m.in. przypadku zeznań H. i H. B. (2), którzy K. G. znają pod imieniem (...)). Taki konspiracyjny, a zarazem wyspecjalizowany sposób działania grupy świadczy o jej znacznym stopniu zorganizowania.

W dalszej kolejności w ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na przypisanie kolejno: L. E. (1) (pkt. II. i IV. części dyspozytywnej wyroku), K. G. (w pkt. IX. części dyspozytywnej wyroku), H. G. (w pkt. XI. części dyspozytywnej wyroku), W. H. (1) (w pkt. XXII. części dyspozytywnej wyroku) znamion czynu z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s w zb. z art. 69b k.k.s. i w zw. z art. 7 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s – a następnie L. E. (1) (w pkt. VI części dyspozytywnej wyroku) oraz W. H. (1) (w pkt. XXIV. części dyspozytywnej wyroku) także i znamion czynu z art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Poczynione ustalenia pozwoliły również na przypisanie A. S. (w pkt XIII. części dyspozytywnej wyroku) znamion czynu z art. 65 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 69b k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. , L. E. (2) (w pkt XV. części dyspozytywnej wyroku) i U. K. (1) (w pkt XVII. części dyspozytywnej wyroku) znamion czynu z art. 65 § 1 k.k.s. zaś C. G. (1) (w pkt XXVI i XXVIII części dyspozytywnej wyroku) znamion czynu z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 65 § 3 k.k.s. przy zast. art.7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

W tym miejscu wskazać również należy, iż w zakresie czynów przypisanych L. E. (1) w pkt. II. i IV. części dyspozytywnej wyroku, K. G. w pkt. IX. części dyspozytywnej wyroku, H. G. w pkt. XI. części dyspozytywnej wyroku, W. H. (1) w pkt. XXII. części dyspozytywnej wyroku – Sąd mając na uwadze kolejno poczynione ustalenia odnoszące się do składu osobowego zorganizowanej grupy przestępczej, okoliczność ze susz tytoniowy przywożony był z terytorium N., a zatem państwa członkowskiego UE - zmienił w odpowiednim zakresie opis czynu przypisywanego poszczególnym oskarżonym, uznając przy tym, że podatek należny był z tytuły wewnątrzwspólnotowej dostawy – nie zaś importu. W przypadku natomiast C. G. (1) – Sąd mając na uwadze poczynione w sprawie ustalenia odpowiednio dokonał modyfikacji zarzucanego mu czynu – precyzując kolejno podejmowane przez niego działania oraz transakcje.

Dokonując jednak prawnokarnej oceny zachowań oskarżonych w pierwszej kolejności przywołać należy zapisy ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6.12.2008r. (tj. Dz.U. z 2022r., poz. 143), która definiuje pojęcie wyrobów akcyzowych, określa sposób liczenia stawki akcyzy.

I tak ustawa do wyrobów akcyzowych zalicza m.in. wyroby tytoniowe i susz tytoniowy. Do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN m.in. tytoń do palenia (art. 98 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym). Za tytoń do palenia uznaje się natomiast tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego oraz odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia (art. 98 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym).

Zgodnie z art. 99 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym (w brzmieniu na dzień 05.06.2019 r. oraz w brzmieniu od 01.01.2020 r. do 01.01.2022 r..) stawki akcyzy na wyroby tytoniowe wynoszą:

1) na papierosy, z zastrzeżeniem ust. 10 – 206,76 zł za każde 1000 sztuk i 31,41% maksymalnej ceny detalicznej (na dzień 05.06.2019 r..); 228,10 zł za każde 1000 sztuk i 32,05% maksymalnej ceny detalicznej (w brzmieniu od 01.01.2020 r. do 01.01.2022 r..);

2) na tytoń do palenia, z zastrzeżeniem ust. 10 - 141,29 zł za każdy kilogram i 31,41% maksymalnej ceny detalicznej (na dzień 05.06.2019 r..); 155,79 zł za każdy kilogram i 32,05% maksymalnej ceny detalicznej 155,79 zł za każdy kilogram i 32,05% maksymalnej ceny detalicznej.

Jednakże w przypadku nabycia lub posiadania papierosów lub tytoniu do palenia znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w opakowaniach jednostkowych nieoznaczonych albo oznaczonych maksymalną ceną detaliczną, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony, - stosuje się odpowiednio stawki akcyzy w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1 i 2, przy czym za maksymalną cenę detaliczną przyjmuje się trzykrotną wartość średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów, o której mowa w ust. 5d, przeliczonej na jednostkę 1000 sztuk dla papierosów, a dla tytoniu do palenia, przyjmując założenie, że jednostka 1000 sztuk papierosów odpowiada 1 kilogramowi tytoniu do palenia.

Art. 99d ustawy o podatku akcyzowym zawiera delegację dla R. właściwego do spraw finansów publicznych do ogłaszania, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym (...) (...), średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów oraz średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia na potrzeby ustalenia minimalnej stawki akcyzy na papierosy, minimalnej stawki akcyzy na tytoń do palenia.

Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2019r. ogłoszono średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży papierosów oraz średnią ważoną detaliczną cenę sprzedaży tytoniu do palenia na potrzeby ustalenia minimalnej stawki akcyzy na papierosy oraz stawki akcyzy dla wyrobów nowatorskich na rok 2020, która wynosiła w przypadku:

1) papierosów - 705,63 zł w przeliczeniu na 1000 sztuk;

2) tytoniu do palenia - 466,77 zł w przeliczeniu na kilogram.

Zgodnie natomiast z art. 99a ustawy o podatku akcyzowym (w brzmieniu na dzień 05.06.2019 r. oraz w brzmieniu od 01.01.2020 r. do 01.01.2022 r.):

1. Za susz tytoniowy uznaje się, bez względu na wilgotność, tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym.

2. Podstawą opodatkowania suszu tytoniowego jest ilość tego suszu wyrażona w kilogramach.

3. Stawka akcyzy na susz tytoniowy wynosi 229,32 zł (w brzmieniu na dzień 05.06.2019); 252,25 zł (w brzmieniu od 01.01.2020 r. do 01.01.2022 r.) za każdy kilogram.

4. W przypadku:

1) nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy lub pośredniczący podmiot tytoniowy, lub

2) sprzedaży suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy lub pośredniczący podmiot tytoniowy

- bez jego oznaczenia znakami akcyzy, stawka akcyzy wynosi 458,64 zł (w brzmieniu na dzień 05.06.2019); 504,50 zł (w brzmieniu od 01.01.2020 r. do 01.01.2022 r.) za każdy kilogram.

Mając zatem na uwadze szczegółowe uregulowania zawarte w ustawie dotyczące sposobu wyliczenia stawki podatku akcyzowego i obowiązujące wartości wyrobów akcyzowych w roku 2019 i 2020, Sąd uznał, że wyliczenia podatku akcyzowego narażonego na uszczuplenie dokonane przez Zastępcę Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego we L. są prawidłowe i nie wymagają weryfikacji.

Czyny karnoskarbowe oskarżonych L. E. (1) (pkt. II i IV. części dyspozytywnej wyroku), K. G. (pkt. IX. części dyspozytywnej), H. G. (pkt. XI. części dyspozytywnej wyroku) oraz W. H. (1) (pkt. XII. części dyspozytywnej wyroku) wypełniły znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej przestępstwa skarbowego określonego:



art. 54 § 1 k.k.s., czyli uchylania się od opodatkowania poprzez nieujawnienie (niezgłoszenie) w ogóle właściwemu organowi samego przedmiotu opodatkowania. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 pkt ustawy o podatku akcyzowym podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1) nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;

2a) będący nabywcą lub posiadaczem suszu tytoniowego niebędący podmiotem prowadzącym skład podatkowy, pośredniczącym podmiotem tytoniowym, grupą producentów, organizacją producentów lub producentem surowca tytoniowego, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego.



w art. 63 § 2 k.k.s., sprowadzania wbrew przepisom ustawy na terytorium kraju wyroby akcyzowe bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy;



w art. 69b k.k.s. czyli wewnątrzwspólnotowej dostawy [z terytorium N. na teren Polski] wyrobów akcyzowych;



w art. 65 § 1 k.k.s., czyli paserstwa wyrobami akcyzowymi polegającego na przechowywaniu, przewożeniu wyrobów akcyzowych objętych obowiązkiem oznaczania znakami skarbowymi akcyzy, a wydanymi lub sprowadzonymi do kraju bez należytego znaku akcyzy lub z naruszeniem w ich użyciu celu albo przeznaczenia bądź innego warunku, od którego ustawa zwolniła je od oznaczania tymi znakami,

Susz tytoniowy będący przedmiotem przypisywanych oskarżonym przestępstw następnie przerobiony [przez m.in. W. H. (1) oraz inne ustalone i nieustalone osoby] na krajankę tytoniową pochodził z terytorium N. i nie był przez nich uprzednio oznaczany znakami akcyzy. Brak znaków akcyzy wskazywał natomiast nie tylko na to, że nie podlegał opodatkowaniu akcyzą, ale również o tym, że nie został przedstawiony właściwemu organowi podatkowemu. Dlatego nie można mieć wątpliwości co do świadomości oskarżonych w tym zakresie.

Na kwalifikację prawną przypisanego oskarżonym przestępstwa karnoskarbowego wpływ miały ponadto ustalone wartości uszczupleń należności publicznoprawnych - podatku akcyzowego.

W tym miejscu wskazać i wyjaśnić należy pojęcia „duża wartość” (art. 53 § 15 k.k.s.) to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 500-krotną, a „wielka wartość” (art. 53 § 16 k.k.s.) to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 1000-krotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę regulowanego ustawą z dnia 10.10.2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 ze zm.). Minimalne wynagrodzenia za pracę w roku 2019 wynosiło 2250 zł, zaś w 2020r. - 2.600 zł.

Ustalona wartość uszczuplenia należności publicznoprawnej (podatek akcyzowy), okoliczność uczynienia sobie przez oskarżonych z działalności polegającej m.in. na transporcie suszu tytoniowego z N. na terytorium P. celem jego dalszej odsprzedaży – stałego źródła dochodu oraz działanie przy tym w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej m.in. przez L. E. (1) skutkowała przyjęciem kwalifikacji jako przestępstwa determinującego zastosowanie i warunki nadzwyczajnego obostrzenia kary z art. 37 § 1 pkt 1,2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.

Działania oskarżonych naruszyły wszystkie wymienione przepisy co uzasadnia ich kumulatywną kwalifikację określoną w art. 7 § 1 k.k.s. Ponadto działania sprawców były podejmowane w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem popełniania zachowań wyczerpujących znamiona powyżej wskazanych przestępstw skarbowych, co uzasadnia ich kwalifikację z zastosowaniem art. 6 § 2 k.k.s.

Oskarżeni K. G. i H. G. oraz L. E. (1) przypisanych im odpowiednio w pkt. II., IX. i XI. części dyspozytywnej wyroku - czynów dopuścili się ponadto działając wspólnie i w porozumieniu.

Istota współsprawstwa sprowadza się do wspólnego wykonania czynu zabronionego przez kilku uczestników przestępczego porozumienia i objęcia świadomością realizacji całości określonego czynu w ramach przyjętego podziału ról. Decydujące jest, by współdziałający dążyli do tego samego celu wspólnymi silami w ramach wspólnego porozumienia. Nie budzi również wątpliwości, iż przypisanie sprawcy popełnienia czynu zabronionego w formie współsprawstwa wymaga nie tylko wykazania istnienia zamiaru (woli i świadomości wspólnego zachowania) po stronie każdego z uczestników tego procederu, a więc porozumienia o wspólnym popełnieniu zarzuconego im czynu, ale również faktu wspólnego wykonania przez nich tego czynu. Tylko kumulatywne wystąpienie tych dwóch przesłanek daje podstawy do przyjęcia, że sprawcy dopuścili się przestępstwa "wspólnie i w porozumieniu".

I tak też przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – stwierdzić, że pozostający w związku partnerskim oskarżeni L. E. (1) i K. G. oraz jej syn – H. G., obejmowali porozumieniem wewnątrzwspólnotową dostawę i paserstwo wyrobów akcyzowych [susz tytoniowy], który docelowo miał służyć wyrobowi tytoniu do palenia bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych. Na istnienie pomiędzy ww. porozumienia w tym zakresie wskazują wszak nie tylko zasady logiki i doświadczenia życiowego z perspektywy istniejących pomiędzy nimi bliskich relacji, ale i sposób ich działania oraz podział ról [L. E. (1) jako m.in. organizator i osoba zamawiająca u H. B. (1) susz tytoniowy oraz K. G. i H. G. jako osoby transportujące zamawiany przez L. E. (1) susz tytoniowy, zaś dodatkowo K. G. również jako osoba namawiająca partnerów swojej córki do wynajmowania na swoje dane aut celem dokonania przewozu suszu tytoniowego].

W dalszej kolejności wątpliwości Sądu nie budziło, że zachowanie przypisane w pkt VI. L. E. (1) oraz w pkt XXIV. W. H. (1) wyczerpało dyspozycję art. 12a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych. Przepis ten penalizuje zachowanie polegające na wyrabianiu wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy.

Oskarżony L. E. (1) miał zamiar popełnienia czynu zabronionego polegającego na produkcji tytoniu do palenia znacznej wartości. Zmierzał do tego uprzednio sprowadzając – za pośrednictwem m.in. oskarżonego W. H. (1) - z terytorium N. susz tytoniowy, który to następnie był przez ww. cięty i dostarczany bezpośrednio L. E. (1). Jak wynika z poczynionych w oparciu o m.in. wyjaśnienia W. H. (1) ustaleń - w okresie od września 2020 r. do 8 listopada 2021 r. W. H. (1) w ten sposób wytworzył dla L. E. (1) łącznie ok. 10.600 kg. tytoniu do palenia. Ponadto ww. działanie oskarżonych – w ocenie sądu – stanowiło czyn ciągły (art. 12 § 1 k.k.), albowiem podejmowali oni swe zachowania w krótkich odstępach czasu i co wynika z ustalonej chronologii oraz towarzyszących działaniom oskarżonych okoliczności – z góry powziętego zamiaru.

Kontynuując wskazać należy, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe w sposób niewątpliwy wykazało także, że oskarżony A. S. (pkt. XIII. części dyspozytywnej wyroku) przewożąc wspólnie z K. G. w dniach 4 i 5 czerwca 2019 r. za pomocą pojazdu S. (...) (1) o nr rej. (...) z terytorium N. [Ż. – P. (...). (...) na teren P. [parking galerii (...)] nie mniej niż 1.260 kg. suszu tytoniowego bez uprzedniego oznaczania go znakami akcyzy – swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z art. 65 § 1 i 2 k.k.s. oraz 69b k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s., zaś L. E. (2) oraz U. K. (1) przenosząc ww. susz tytoniowy jak i susz tytoniowy dostarczony z terytorium N. w dniach 6,7 i 14 maja 2019 r. przez K. G. - wyłącznie znamiona czynu z art. 65 § 1 k.k.s. Przedmioty akcyzowe ujawnione zarówno w toku przeładunku w dniu 5 czerwca 2019 r. jak i dostarczone w dniach 6,7 i 14 maja przez K. G. - stanowią wszak przedmiot przestępstwa skarbowego z art. 63 § 2 k.k.s.

W tym też miejscu zaznaczyć należy, że sporządzając uzasadnienie niniejszego wyroku Sąd dostrzegł, że omyłkowo w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu A. S. w pkt XIII. części dyspozytywnej wyroku nie ujął art. 63 § 2 k.k.s. Wszak co wynika z przyjętego przez Sąd opisu przypisywanego A. S. czynu oraz opisu i kwalifikacji czynu przypisanego w pkt IX. K. G. Sąd uznał, iż oskarżony A. S. swoim zachowaniem polegającym na przewozie wyrobów akcyzowych bez uprzedniego oznaczania ich znakami akcyzy - wypełnił również znamiona czynu z art. 63 § 2 k.k.

W przypadku natomiast oskarżonego C. G. (1) (czyn przypisany w pkt. XXVI i XXVIII części dyspozytywnej wyroku) – w obliczu treści jego wyjaśnień, zeznań L. M. oraz wyników przeszukania - nie budziło wątpliwości Sądu, że oskarżony ten będąc podatnikiem podatku akcyzowego oraz podatku VAT z tytułu zakupu i sprzedaży na terenie P. wyrobów akcyzowych i kolejno nabywając od L. M. łącznie nie mniej niż 1500 kg tytoniu do palenia oraz od nieustalonej bliżej osoby nie mniej niż 32,5 kg tytoniu do palenia, przechowując ww. wyroby tytoniowe oraz wyroby do niego nienależące na prośbę L. M. i pomagając w ich zbyciu poprzez udostępnienie swojej posesji celem dokonania transakcji i przeładunku oraz nie ujawniając właściwemu organowi skarbowemu przedmiotu opodatkowania – swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 54 § 1 k.k.s. oraz 65 § 1 k.k.s.

Nabywany przez C. G. (1) tytoń do palenia stanowił co najmniej przedmiot przestępstwa z art. 63 § 2 k.k.s., albowiem był on uprzednio sprowadzony z terytorium N. przez osoby powiązane z L. M. i przerobiony na krajankę tytoniową przez bliżej nieustalone osoby. Ponadto brak znaków akcyzy wskazywał nie tylko na to, że nabywany przez oskarżonego tytoń do palenia nie podlegał opodatkowaniu akcyzą, ale również o tym, że nie został przedstawiony właściwemu organowi podatkowemu. Dlatego nie można mieć wątpliwości co do świadomości oskarżonego w tym zakresie.

Postępowanie karne przeciwko oskarżonemu R. V. o czyny opisane w pkt. XVII i XVIII. części wstępnej wyroku należało natomiast umorzyć.

Przepis art. 17 k.p.k. statuuje tzw. przesłanki procesowe, tj. stany (sytuacje), które warunkują dopuszczalność postępowania karnego; są to więc warunki dopuszczalności procesu.

Jedną z okoliczności wyłączających możliwość prowadzenia postepowania karnego jest zakaz w postaci rei iudicata, o którym mowa w art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. Zgodnie ze wskazanym przepisem postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Dotyczy to jednak tylko takiej sytuacji, gdy przedmiot postępowania w pierwszej ze spraw pokrywa się z przedmiotem postępowania w drugiej (kolejnej) sprawie, a także sytuacji, gdy przedmiot postępowania prawomocnie zakończonego obejmuje w całości przedmiot postępowania w sprawie następnej i wykracza poza ten przedmiot (wyr. SN z 5.1.2001 r., V KKN 504/00, OSNKW 2001, Nr 7–8, poz. 57, z częściowo krytyczną glosą J. Lachowskiego, PiP 2002, Nr 2, s. 111; zob. również wyr. SN z 14.12.2001 r., II KKN 37/01, Prok. i Pr. 2002, Nr 9, poz. 5; wyr. SN z 17.1.2002 r., II KKN 72/01, Legalis; wyr. SN z 4.2.2002 r., II KKN 221/01, Prok. i Pr. – wkł. 2002, Nr 10, poz. 5; wyr. SN z 6.5.2002 r., V KK 10/02, KZS 2003, Nr 1, poz. 8; wyr. SA w Lublinie z 12.9.2001 r., II AKa 161/01, Biul. SA w Lublinie 2001, Nr 12, poz. 90; wyr. SN z 3.2.2005 r., III KK 320/04, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 296).

Stwierdzenie istnienia powagi rzeczy osądzonej wymaga zatem w pierwszej kolejności ustalenia tożsamość podmiotowo-przedmiotowa, chodzi bowiem "o ten sam czyn, tej samej osoby", a więc o to samo zdarzenie faktyczne, które było już przedmiotem orzekania. W tym też zakresie w doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że w celu zbadania tożsamości czynu należy brać pod uwagę dane zdarzenie historyczne, nie zaś formalne sformułowania zarzutu i jego kwalifikację prawną (por. wyrok SN z 2.03.2011 r. III KK 366/10, OSNKW 2011/6, poz. 51; postanowienia SN: z 19.10.2010 r., III KK 97/10, OSNKW 2011/6, poz. 50; z 21.03.2013 r., III KK 267/12, OSNKW 2013/7, poz. 58; wyrok SN z 18.02.2009 r., V KK 4/09, LEX nr 486533; wyrok SN z 18.02.2009 r., V KK 4/09, LEX nr 486533, zob. również np. J.F. Marzec, Z problematyki tożsamości czynu zarzucanego a przypisanego oraz wyboru właściwej kwalifikacji czynu, NP 1957/12, s. 56 i n.; J. Bafia, Zmiana kwalifikacji prawnej czynu w procesie karnym, Warszawa 1964, s. 98 i n.).

Bez znaczenia jest w tym przypadku kwestia kwalifikacji prawnej czynu – przedmiotowe granice procesu zakreśla bowiem zdarzenie faktyczne, które oskarżyciel opisuje w akcie oskarżenia w formie zarzutu, podając także naruszony, jego zdaniem, przepis ustawy karnej. Sama kwalifikacja prawna i sposób zwerbalizowania zarzutu stanowią zatem jedynie swoistą ocenę określonego zachowania się, która nie musi się pokrywać z rzeczywistością. Jak bowiem trafnie wskazuje się w orzecznictwie "o zakresie oskarżenia nie decyduje ani opis czynu, ani jego ujęcie czasowe, ani też zaproponowana aktem oskarżenia kwalifikacja prawna, którą sąd orzekający nie tylko może, ale obowiązany jest zmienić, o ile na to wskazują ustalenia faktyczne, jakich należy dokonać na podstawie wyników przewodu sądowego. Nie jest wyjściem poza ramy oskarżenia, jeżeli sąd w wyniku przewodu sądowego ustali, że rozpoznawane przez niego zdarzenie miało miejsce w innym okresie niż to przyjął akt oskarżenia. Ustalenie bowiem dokładnej daty popełnienia przestępstwa jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem sądu (w. SN z 22 kwietnia 1986 r., IV KR 129/86, OSNPG 12/1986, poz. 167).

Podkreślić w tym miejscu również należy, iż stan rzeczy osądzonej zawsze tworzą jedynie prawomocne orzeczenia merytoryczne, rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej sprawcy (skazanie, uniewinnienie, warunkowe umorzenie), zaś orzeczenia formalne tylko jeżeli oparte są na ujemnej przesłance bezwzględnej, a więc nieusuwalnej (np. przedawnienie, śmierć oskarżonego). W razie prawomocnego umorzenia postępowania z uwagi na przeszkodę usuwalną (np. brak skargi uprawnionego oskarżyciela czy brak wniosku o ściganie) zakaz ne bis in idem funkcjonuje jedynie w układzie procesowym, w jakim nadal istnieje ta ujemna przesłanka procesowa.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, samo wszczęcie postępowania przygotowawczego w sprawie, a następnie umorzenie go po przeprowadzeniu czynności niewykraczających poza fazę in rem nie powodują stanu rzeczy osądzonej, a postępowanie umorzone w tym stadium może zostać podjęte w każdym czasie, stosownie do art. 327 § 1 (zob. np. wyrok SN z dnia 9 października 2008 r., V KK 252/08, LEX nr 465591), chyba że umorzono postępowanie wprawdzie in rem ale w postanowieniu o umorzeniu wskazano osobę domniemanego sprawcy, nie przedstawiając jej zarzutów. Co jednak istotne – przesłanka powagi rzeczy osądzonej – określona w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. – może wystąpić w przypadku wszczęcia i prowadzenia innego postępowania o ten sam czyn i przeciwko tej samej osobie tylko wtedy, gdy wcześniej wydano postanowienie o przedstawieniu jej zarzutu popełnienia takiego przestępstwa, bądź też postawiono jej taki zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego, a zatem w sytuacji, gdy w postępowaniu tym podjęto czynności, o których mowa w art. 71 § 1 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 2022 r., I KK 20/22, LEX nr 3434112). Przeszkoda procesowa, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7, aktualizuje się zatem na etapie postępowania przygotowawczego co do zasady w razie prawomocnego zakończenia postępowania, w którym doszło do przedstawienia zarzutów, a więc postępowania toczącego się w fazie in personam. Wynika to wprost zarówno z art. 17 § 1 pkt 7, który mówi o postępowaniu co do tego samego czynu tej samej osoby, jak również z art. 327 § 2 określającego warunki wznowienia postępowania przygotowawczego przeciwko osobie, która występowała w charakterze podejrzanego.” (por. Sławomir Steinborn, Kodeks postępowania karnego, Komentarz, LEX/el. 2016). W tym miejscu podkreślić nadto należy, iż artykuł 17 § 1 pkt 7 odnosi się wyłącznie do postępowania, które zostało prawomocnie zakończone. Oznacza to, że omawiana przesłanka nie zachodzi w razie odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego – co też nie występuje na kanwie niniejszej sprawy.

I tak też w ocenie Sądu mając zatem na uwadze charakter niniejszej sprawy oraz treść przedstawionego oskarżonemu R. V. w toku postępowania o sygn. akt (...) (...).2020 (umorzonego wobec stwierdzenia, że czyn podejrzanego nie zawiera znamion czynu zabronionego - art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.) zarzutu – nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie bez wątpienia wystąpiła przedmiotowa tożsamość czynu zarzucanego R. V. z czynem będącym przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej a ujętym w pkt XVIII. części wstępnej wyroku. Na kanwie obu postępowań przedmiotem rozpoznania było wszak zdarzenie historyczne którego istotą było wytwarzanie przez R. V. w okresie od września 2020 r. do 27 października 2020 r. w N., wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do właściwego rejestru producentów. W ocenie Sądu bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że w akcie oskarżenia ramy czasowe zarzucanego R. V. czynu zostały nieco rozszerzone i obejmowały okres od lipca 2020 roku do połowy października 2020 roku, a waga mającego być wytworzonego tytoniu do palenia zwiększona, albowiem jak wskazywano powyżej granice procesu zakreśla zdarzenie faktyczne, które oskarżyciel opisuje w akcie oskarżenia w formie zarzutu, nie zaś opis czynu, ani jego ujęcie czasowe, ani też zaproponowana aktem oskarżenia kwalifikacja prawna, która co należy podkreślić – na kanwie niniejszej sprawy co do istoty pozostaje taka sama (art. 12a ust. 2 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzania wyrobów tytoniowych), a jedynie rozszerzona została przez prokuratora o działanie oskarżonego w warunkach czynu ciągłego (art. 12 § 1 k.k.) oraz w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (art. 65 § 1 k.k.). Co należy także i na marginesie podkreślić, poczynione przez Sąd ustalenia nie wskazują na to, aby zachowanie czy też i rola R. V. na kanwie omawianych wydarzeń wykraczała poza zakres ustalony w toku postępowania o sygnaturze akt (...) (...).2020.

W dalszej kolejności zdaniem Sądu na kanwie niniejszej sprawy wystąpiła także i tożsamość przedmiotowa czynu ujętego w pkt XVII. części wstępnej wyroku z przedmiotem postępowania o sygnaturze akt (...) (...).2020. Nie ulega bowiem i wątpliwości Sądu, że ww. postępowanie przygotowawcze przeciwko R. V. było prowadzone co do zdarzenia historycznego będącego następnie niewielkim elementem działalności zorganizowanej grupy przestępczej objętej niniejszym postępowaniem oraz elementem wskazywanego przez prokurator przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. i z art. 65 § 1 k.k.s. O powyższym świadczy wszak nie tylko późniejsze zatrzymanie R. V. i objęcie go prowadzonym przez (...) (...) w H. postępowaniem o sygn. akt PK IX WZ Ds.54.2018 kiedy to rysował się już szerszy obraz przestępczej działalności zorganizowanej grupy przestępczej L. E. (1) oraz innych osób z nim powiązanych (L. M., R. X. (1) i inne ustalone osoby), ale także i nieprecyzyjna treść stawianego mu następnie zarzutu i ujętego w pkt XVII. aktu oskarżenia. Prokurator nie sprecyzowała wszak w jakim konkretnie zachowaniu R. V. dopatruje się udzielenia pomocy L. E. (1) i innej ustalonej osobie w narażeniu na uszczuplenie, a w konsekwencji uszczupleniu należności publicznoprawnych, co natomiast mając na uwadze poczynione na kanwie niniejszej sprawy ustalenia dotyczące osoby i roli oskarżonego – skłania Sąd ku wnioskowi, że tym „pomocniczym” zachowaniem w zamyśle miało być ujęte w pkt XVIII. A/O (i jednocześnie stanowiące przedmiot zakończonego postępowania (...) (...).2020) wytwarzanie wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu do palenia.

***

Przystępując do wymiaru kar oskarżonym, Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 3 k.k., art. 53 § 1 i 2 k.k., art. 12 § 2 k.k.s. i 13 § 1 k.k.s., to jest wymierzył kolejno L. E. (1), K. G., H. G., L. E. (2), U. K. (1), W. H. (1) oraz C. G. (1) kary według własnego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by dolegliwość kar nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ustalając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd kierował się przepisem art. 115 § 2 k.k.

I tak też wymierzając oskarżonym kary Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości przypisywanych im czynów, rozmiar wyrządzonej społecznie szkody, motywację i sposób działania każdego z oskarżonych, ich właściwości i warunki osobiste, a także zapobiegawcze i wychowawcze cele kary. Wymierzając grzywny Sąd ponadto uwzględnił sytuacje materialną oskarżonych, wielkość korzyści majątkowych uzyskanych z przestępstwa, oraz dyrektywy wymiaru grzywny określone w art. 23 § 3 k.k.s., odpowiednio przy tym, w zależności od okresów w jakich oskarżeni podejmowali przypisane im działania, za podstawę przyjmując wysokość minimalnego wynagrodzenia w 2019 r. (2.250 zł) oraz 2020 r. (2.600 zł).

Obciążająco na wymiar kar jednostkowych wymierzonych kolejno: L. E. (1), K. G., H. G., L. E. (2), U. K. (1), W. H. (1) oraz C. G. (1) za czyny m.in. z k.k.s. wpłynął duży stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonych dobra oraz okoliczności działania oskarżonych. Oskarżeni naruszyli bowiem dobro chronione prawem jakim jest mienie Skarbu Państwa. Ponadto w przypadku L. E. (1), K. G., H. G. oraz W. H. (1) Sąd przy wymiarze kar miał na uwadze również ich role w zorganizowanej grupie przestępczej, stosunkowo długi okres ich działalności oraz motywację oskarżonych, którą było działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W końcu jako istotne okoliczności wpływające na wymiar kary L. E. (1), A. S., L. E. (2), W. H. (1) i C. G. (1) należy traktować dotychczasowy sposób życia oskarżonych, w tym ich uprzednią karalność. Mając to na uwadze stwierdzić należy, iż oskarżeni Ci nie respektują porządku prawnego, w związku z czym orzeczone kary musiały być dostatecznie surowe gdyż jak widać dotychczasowe reakcje penalne na popełnione przez oskarżonych czyny zabronione nie odnosiły prewencyjnego skutku.

W przypadku oskarżonego L. E. (1) zasadniczo nie zachodziły żadne okoliczności łagodzące. W odniesieniu natomiast do K. G., H. G., U. K. (1) jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał uprzednią niekaralność oskarżonych. Na szczególną uwagę zasługiwała również postawa oskarżonych: W. H. (1), A. S., C. G. (1) oraz L. E. (2) i U. K. (1) , którzy to kolejno przyznając się do zarzucanych im czynów, bądź przyznając się częściowo – składali bądź to mniej bądź bardziej obszerne wyjaśnienia, opisując nie tylko swoje role w popełnionych przestępstwach, ale także i innych oskarżonych oraz osób z nimi powiązanych. Dowód z wyjaśnień tych oskarżonych należało potraktować jako dowód istotny dla ustalenia odpowiedzialności innych osób. Ponadto w przypadku oskarżonego A. S., L. E. (2) i U. K. (1) nie sposób pominąć okoliczności, iż nie byli oni członkami zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez L. E. (1), zaś rola A. S. w wydarzeniach objętych zakresem niniejszego postępowania ograniczała się wyłącznie do wypożyczenia na prośbę K. G. pojazdu i następnie dwukrotnego przewozu suszu tytoniu z N. do P., a L. E. (2) i U. K. (1) do jego przeładunku.

Jednocześnie w przypadku L. E. (1) (pkt VII. części dyspozytywnej wyroku) oraz W. H. (1) (pkt. XXV. części dyspozytywnej wyroku) zastosowanie miał art. 8 k.k.s. Przypisane im bowiem odpowiednio w pkt IV. i VI. części dyspozytywnej wyroku [L. E. (1)] oraz pkt. XXII i XXIV [W. H. (1)] stanowiły jeden czyn wyczerpujący zarazem znamiona czynu zabronionego określonego w przepisach karnych innej ustawy. W takiej sytuacji należało oskarżonym przypisać dwa przestępstwa (art. 8 § 1 k.k.s..) ale wykonaniu podlega jedynie kara surowsza (art. 8 § 2 k.k.s..)

Na podstawie art. 33 § 1 k.k.s. Sąd orzekł także wobec L. E. (1) (pkt V. części dyspozytywnej wyroku), U. K. (1) (pkt. XVIII części dyspozytywnej wyroku), W. H. (1) (pkt. XXIV. części dyspozytywnej wyroku), C. G. (1) (k. XXVII. części dyspozytywnej wyroku) obligatoryjny środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowych uzyskanych przez ww. oskarżonych z przypisanych im przestępstw.

Sąd uznał nadto, że oskarżony H. G., W. H. (1) oraz C. G. (1) zasługiwali na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Jak już wskazano wyżej, oskarżony W. H. (1) i C. G. (1) po zatrzymaniu podjęli współpracę z organami ścigania i przyznając się częściowo bądź w całości do winy złożyli obszerne konsekwentne wyjaśnienia. W wyjaśnieniach tych odnieśli się nie tylko do okoliczności, które świadczyły o jej sprawstwie, ale także do tych, które dotyczyły sprawstwa innych oskarżonych. Informacje uzyskane od W. H. (1) i C. G. (1) w połączeniu z relacjami pozostałych świadków, a w tym i wyjaśnieniami A. S. i zeznaniami L. M. pozwoliły w dużej mierze na sformułowanie i postawienie zarzutów oskarżonym. W przypadku natomiast H. G. Sąd miał na uwadze przede wszystkim młody wiek oskarżonego, jego uprzednią niekaralność oraz okoliczność, że został on „wciągnięty” w wydarzenia objęte zakresem niniejszego postępowania przez L. E. (1) oraz swoją matkę – K. G., będącą w czasie omawianych wydarzeń partnerką wyżej wymienionego. Przyjmując zatem pozytywną prognozę kryminologiczną ww. oskarżonych Sąd zawiesił oskarżonemu H. G. i W. H. (1) wykonanie orzeczonych wobec nich kat na okres 3 (trzech) lat próby, zaś C. G. (1) na okres 2 (dwóch) lat próby. W ocenie Sądu okresy próby w powyższym wymiarze potrzebne są na zapewnienie prewencyjnego oddziaływania na oskarżonych, jak i dla weryfikacji postawionej prognozy kryminologicznej.

Warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności wobec ww. oskarżonych, Sąd w oparciu o art.73 § 1 k.k. (C. G. (1)) oraz 73 § 2 k.k. oddał oskarżonych pod dozór kuratora sądowego w okresie próby i na podstawie 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał ich do informowania sądu - pisemnie co 6 miesięcy - o przebiegu okresu próby.

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar łącznych pozbawienia wolności bądź grzywien zaliczono oskarżonym okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania.

Nadto w pkt XXXVIII. części dyspozytywnej wyroku w oparciu o art. 44 § 1 k.k. Sąd orzekł przepadek przedmiotów służących lub będących przeznaczonych do popełnienia przypisanych oskarżonym przestępstw, zaś w pkt XXXIX. na podstawie art. 30 § 2 i 6 k.k.s. oraz art. 31 § 6 k.k.s. Sąd orzekł przepadek przedmiotów w postaci wyrobów tytoniowych [krajanka tytoniowa, tytoń do palenia, susz tytoniowy] oraz w pkt XL. zarządził pozostawienie w aktach sprawy dowody rzeczowe w postaci płyt CD.

W dalszej kolejności mając na względzie, iż w toku postępowania uniewinniony oskarżony R. V. korzystał z pomocy obrońcy z wyboru - Sąd uwzględniając wniosek o zwrot kosztów ustanowienia jednego obrońcy, a w tym ilość terminów rozpraw i nakład pracy jego obrońcy na podstawie art. 632 pkt 2. k.p.k. w zw. z §11 ust. 1 i 2 oraz § 17 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie - zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego R. V. kwotę 6.660 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia jednego obrońcy z wyboru w osobie adw. R. H. (1).

Ponadto na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt. 5, art. 3 ust.1 i art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych Sąd – zasądził od oskarżonych przypadające na nich koszty procesu, w tym wymierzył opłaty, uznając, że ich sytuacja majątkowa pozwala na ich uiszczenie. Wskazać należy, że w sprawach z oskarżenia publicznego zasadą jest obciążanie skazanego kosztami sądowymi poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa. Ponadto, Sąd obciążył oskarżonych opłatą sądową zgodnie przepisami ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych. Wysokość opłaty została uzależniona od wysokości orzeczonej kary pozbawienia wolności. W świetle art. 2 ust. 1 pkt 3, 4 i 5 powołanej ustawy skazany w pierwszej instancji na karę pozbawienia wolności do 1 roku, obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 180 zł, do 2 lat w wysokości 300 zł, do 5 lat w wysokości 400 zł. W ślad natomiast za treścią art. 3 - Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10 %, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności - w wysokości 20 % od kwoty wymierzonej grzywny. I tak wobec powyższego Sąd wymierzył oskarżonym L. E. (1) opłatę w wysokości 12.400 zł, K. G. -w wysokości 8.700 zł, H. G. – w wysokości 8.580 zł, A. S. – w wysokości 2.520 zł, L. E. (2) i U. K. (3) – w wysokości po 1000 zł, W. H. (1) – w wysokości 2.580 zł oraz C. G. (1) – w wysokości 2.280 zł.

Sędzia Zbigniew Muszyński