Wyrok z 17 czerwca 2026, sygn. III K 19/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 19/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

V. P.

1.  W okresie pomiędzy nieustalonym dniem 2023 roku a dniem 20.02.2024r. w X., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie, której działalność jest przedmiotem innego postępowania karnego, oraz czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił C. P. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości nie mniejszej niż 10 gramów, sprzedając ją za kwotę 170 złotych za gram oraz udzielił J. J. środka odurzającego w postaci 1 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste, przy czym dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, to jest po odbyciu do dnia 07.10.2022r. kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13.07.2016r. sygn. (...), obejmującej kary jednostkowe 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 k.k., która to następnie kara łączna objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18.12.2019r. sygn. (...), którym orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności

tj. ciąg przestępstw z art. 59 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.

2.  w okresie pomiędzy 20.08.2025 roku a dniem 20.09.2025r. w X., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy oraz czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił C. P. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości nie mniejszej niż 10 gramów, sprzedając ją za kwotę 150 złotych za gram,

następnie:

-w okresie pomiędzy nieustalonym dniem sierpnia 2025 roku a dniem 01.09.2025r. w X., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy oraz czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił P. I. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości nie mniejszej niż 10 gramów, sprzedając ją za kwotę 100 złotych za gram,

-w dniu 11.11.2025 r. w X., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy oraz czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, usiłował udzielić J. J. substancji psychotropowej w postaci 1 grama metamfetaminy, w ten sposób, że w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzał do jego dokonania, to jest wszedł w posiadanie substancji psychotropowej, przechowywał ją w miejscu zamieszkania oraz umówił z J. J. datę i godzinę wydania substancji psychotropowej, jednakże zamiaru nie osiągnął wobec zatrzymania go przez funkcjonariuszy Policji, przy dopuścił się ciągu tych czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, to jest po odbyciu do dnia 07.10.2022r. kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13.07.2016r. sygn. (...), obejmującej kary jednostkowe 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 k.k., która to następnie kara łączna objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18.12.2019 r. sygn. (...), którym orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności

tj. ciąg przestępstw z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.

3.  W okresie pomiędzy nieustalonym dniem 2023 roku a dniem 20.02.2024r. w X., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie, której działalność jest przedmiotem innego postępowania karnego oraz czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił małoletniemu P. I. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości nie mniejszej niż 5 gramów, sprzedając ją za kwotę 50 złotych za pół grama, przy czym czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, to jest po odbyciu do dnia 07.10.2022r. kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13.07.2016r. sygn. (...), obejmującej kary jednostkowe 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 k.k., która to następnie kara łączna objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18.12.2019r. sygn. (...), którym orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

tj. przestępstwo z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k.

4.  w dniu 11 listopada 2025r. w X., wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci 1,66 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste przy czym czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, to jest po odbyciu do dnia 04.07.2025r. w części kary łącznej 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 24.06.2025r. sygn. (...), obejmującym karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z 16.11.2023r. sygn.. (...)

tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony V. P. w okresie pomiędzy nieustalonym dniem w 2023 r. a dniem 20 lutego 2024 r. w X. sprzedał C. P. substancję psychotropową w postaci metaamfetaminy w ilości 10 gramów za kwotę 170 zł za gram. C. P. kontaktował się z oskarżonym na aplikacji D., umawiał się z nim, następnie mężczyźni spotykali się na terenie Ł.. Oskarżony pakował narkotyki w opakowanie po J. niespodziance i przewoził je w nerce (saszetce) ukrytej pod koszulką.

Następnie w okresie pomiędzy dniem 20 sierpnia 2025 r. a dniem 20 września 2025 r. sprzedał ponownie C. P. substancję psychotropową w postaci metaamfetaminy w ilości 10 gramów, za kwotę 150 zł za gram.

W okresie pomiędzy nieustalonym dniem 2023 r. a dniem 20 lutego 2024 r. w X. sprzedał małoletniemu P. I. substancję psychotropową w postaci metaamfetaminy w ilości 5 gramów za kwotę 50 zł za pół grama.

Pomiędzy nieustalonym dniem sierpnia 2025 r. a dniem 1 września 2025 r. oskarżony V. P. ponownie udzielił pełnoletniemu już P. I. substancję psychotropową w ilości 10 gramów sprzedając ją za kwotę 50 zł za pół grama.

Oskarżony w dniu 11 listopada 2025 r. w X. sprzedał kolejnemu nabywcy, J. J., środek odurzający w postaci 1 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste.

W dniu 11 listopada 2025 r. oskarżony usiłował sprzedać J. J. 1 gram substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy. W tym celu oskarżony umówił się z J. J., przechowywał przeznaczoną dla niego substancję psychotropową w postaci metaamfetaminy, jednakże do sprzedaży narkotyku nie doszło z uwagi na zatrzymanie oskarżonego przez funkcjonariuszy Policji.

Oskarżony działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia z tych przestępstw stałe źródło dochodu. Oskarżony popełnił te przestępstwa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, której działalność jest przedmiotem innego postępowania karnego.

W dniu 11 listopada 2025 r. podczas zatrzymania przez funkcjonariuszy KPP w X., oskarżony V. P. posiadał środek odurzający w postaci 1,66 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste.

Oskarżony V. P. działał w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. po odbyciu do dnia 7 października 2022 r. kary łącznej 2 lat pobawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13.07.2016r. sygn. (...), obejmującej kary jednostkowe 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 k.k., która to następnie kara łączna objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18.12.2019 r. sygn. (...), którym orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony V. P. (...). Legitymuje się wykształceniem podstawowym, jest bezrobotny. Był uprzednio karany sądownie.

Oskarżony V. P. był skazywany:

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 191 § 1 k.k. oraz z art. 157 § 2 k.k. na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 190 § 1 k.k. oraz art. 158 § 1 k.k. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13 lipca 2016 r. za popełnienie przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., z art. 279 § 1, z art. 291 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 191 § 2 k.k., z art. 193 k.k. na karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 284 § 3 k.k., art. 275 § 1 k.k., art. 276 w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz z art. 278§ 1 k.k. na karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,

-wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz z art. 291 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

-zeznania świadka C. P.

k. 4-5.

-zrzuty ekranu wiadomości pomiędzy oskarżonym a C. P.

k. 9-27.

-zeznania świadka P. I.

k. 28-29, 419-420, 502v-503.

-zeznania świadka D. P. (1)

k. 33-34.

-protokół zatrzymania oskarżonego V. P.

k. 53-54, 56-57.

-protokół użycia wagi

k. 60-61.

-protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych należących do oskarżonego

k. 62-64.

-protokół przeszukania V. P.

k. 65-67.

-protokół oględzin drzwi wejściowych w miejscu zamieszkania oskarżonego

k. 68-74.

-wyjaśnienia oskarżonego V. P.

k. 76, 82-83, 169, 428v-429.

-zeznania świadka W. E.

k. 477-477v, 503-503v.

-protokół oględzin koperty wraz z wagami wraz z płytą CD

k. 89-90.

-raport ekstrakcji telefonu W. E.

k. 480-497.

-zeznania świadka T. T.

k. 95-95v.

-opinia z zakresu badań fizykochemicznych

k. 115-117.

-opinia nr (...) z zakresu informatyki wraz z załącznikami

k. 195-328.

-zeznania świadka J. J.

k. 131-132.

-protokół przeszukania pomieszczenia mieszkalnego J. J.

k. 135-136.

-wydruki wiadomości pomiędzy V. P. a T. T.

k. 154-165.

-informacja z (...) dot. oskarżonego

k. 43-49.

-odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn. akt (...)

k. 171-171v.

-odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt (...)

k. 172-173.

-odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt (...)

k. 174-178.

-odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt (...)

k. 179-181.

-odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt (...)

k. 182-183.

-odpis wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. akt (...)

k. 184-194, 376-387.

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-

-

-

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-

-

-

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

Zeznania świadka C. P.

Sąd uznał zeznania świadka jako wiarygodne, spójne i logiczne. Świadek wprost wskazał, że zaopatrywał się u oskarżonego w matamfetaminę, opisał w jakich okolicznościach się spotykali, gdzie oskarżony chował narkotyki oraz jaką ilość substancji psychotropowej kupował od oskarżonego.

1.1.

Zeznania świadka J. J.

Sąd uznał za wiarygodne, spójne i logiczne zeznania świadka, który opisywał, że zna V. P. i zaopatrywał się u oskarżonego w narkotyki.

1.1.

Częściowo zeznania świadka P. I.

Sąd ocenił jako wiarygodne te zeznania świadka, w których opisywał on, że kupował od oskarżonego narkotyki jako małoletni, a V. P. miał tego świadomość. Świadek wskazywał w swoich zeznaniach, że do jego domu przyszło dwóch mężczyzn, którzy polecili mu zmienić zeznania na korzystniejsze dla V. P.. Mężczyźni wskazali świadkowi, że ma on zeznać, iż w chwili zakupu od oskarżonego narkotyków miał ukończone 18 lat. Sąd uznał depozycje świadka złożone w toku postępowania przygotowawczego jako wiarygodne i spójne z zebranym materiałem dowodowym.

1.1.

Zeznania świadka D. P. (1)

Sąd uznał za wiarygodne zeznania nieletniego świadka, w których wskazywał, że zaopatrywał się w narkotyki u oskarżonego. Świadek zeznał, iż kontaktował się z V. P. przez aplikację D. i kupował od niego marihuanę.

1.1.

Protokoły sporządzone w sprawie

Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności wymienionych dowodów. Czynności procesowe przeprowadzono w sposób prawidłowy, były one celowe i uzasadnione, a sporządzone w ich trakcie protokoły odpowiadają wymogom formalnym właściwym dla tego rodzaju dokumentów.

1.1.

Opinie biegłych sporządzone w sprawie

Opinie wydane w sprawie zostały sporządzone w sposób fachowy, rzetelny, precyzyjny i obiektywny przez osoby posiadające odpowiednie kompetencje o dużej wiedzy w zakresie okoliczności, do których stwierdzenia zostały powołane. Opinie są pełne, wyczerpujące, logiczne i spójne. Spełniają wszelkie wymogi stawiane tego rodzaju dokumentom, a więc zawierają pełny opis badań i dokonanych przez biegłych ustaleń, a wynikające z nich wnioski są kategoryczne.

1.1.

Pozostałe dokumenty w postaci wydruków wiadomości

Bark podstaw do kwestionowania tego dowodu. Z fotografii tych wynikało, iż oskarżony V. P. kontaktował się z nabywcami w celu sprzedaży narkotyków za pomocą aplikacji D..

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego V. P.

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom składanym przez V. P., w których przeczył lub umniejszał swoje sprawstwo i winę, uznając je za wyraz przyjmowanej przez niego linii obrony. Zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i w postępowaniu sądowym oskarżony przeczył swojemu sprawstwu oraz konsekwentnie odmawiał składania wyjaśnień.

1.1.

Częściowo zeznania świadka P. I.

Sąd nie uznał za wiarygodne zeznania świadka złożone w toku postępowania sądowego, w których starał się przekonać Sąd, że był pełnoletni, gdy kupował u oskarżonego narkotyki. Świadek przesłuchany w toku rozprawy głównej w dniu 9 czerwca 2026 r. całkowicie zmienił zeznania, twierdząc, iż to zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego były złożone pod presją, a on sam był przestraszony, lecz stanowczo zaprzeczył, aby ktoś się z nim kontaktował. W ocenie Sądu te depozycje świadka mogły zostać wymuszone i nie mogą stanowić wiarygodnego dowodu.

1.1.

Zeznania świadka T. T.

Sąd ocenił zeznania świadka jako niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Stwierdził, że zna oskarżonego V. P., ale nie ma wiedzy na temat sprzedaży przez niego narkotyków.

1.1.

Zeznania świadka W. E.

Sąd uznał zeznania świadka jako niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Matka oskarżonego nie miała wiedzy na temat tego, kto mógł wpływać na świadków, aby ci zeznawali na korzyść oskarżonego. Potwierdziła jedynie, że w tej sprawie trwa odrębne postępowanie.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I, IV, VII i X

V. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Analiza okoliczności sprawy ustalonych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego pozwala, w ocenie Sądu, ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że oskarżony V. P. swoim zachowaniem wypełnił znamiona:

-ciągu przestępstw kwalifikowanych z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 65 §1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.,

-ciągu przestępstw kwalifikowanych z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.,

-jednego przestępstwa z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k.,

-jednego przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Zebrane dowody w postaci przede wszystkim zeznań osób, które nabywały od oskarżonego środki odurzające i substancje psychotropowe i potwierdzili nabywanie u oskarżonego narkotyków, wskazują na to, iż oskarżony V. P. wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstw z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Oskarżony udzielił C. P. substancji psychotropowej w postaci 10 gramów metamfetaminy, sprzedając ją za kwotę 170 zł za 1 gram. Następnie tej samej osobie oskarżony udzielił ponownie 10 gramów metamfetaminy w ilości nie mniejszej niż 10 gramów, sprzedając ją za kwotę 150 zł za 1 gram. Ponadto oskarżony udzielił 5 gramów metamfetaminy małoletniemu wówczas P. I., sprzedając ją za kwotę 50 zł za 0,5 grama. Z zeznań P. I. złożonych w toku postępowania przygotowawczego wynika wprost, iż V. P. miał świadomość i zdawał sobie sprawę, iż sprzedaje metamfetaminę małoletniemu. Później, w okresie pomiędzy dniem w sierpniu 2025 a dniem 1 września 2025 r., V. P. udzielił już pełnoletniemu P. I. 10 gramów metamfetaminy, sprzedając ją za kwotę 100 zł za 1 gram. Ponadto oskarżony V. P. udzielił kolejnemu nabywcy- J. J. środek odurzający w postaci 1 grama ziela konopi innych niż włókniste, a w dniu 11 listopada 2025 r. oskarżony usiłował udzielić mu substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości 1 grama. Oskarżony umówił z J. J. datę i miejsce spotkania, jednakże zamiaru tego nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie go przez funkcjonariuszy Policji. Oskarżony V. P. udzielając substancji psychotropowej C. P., małoletniemu P. I. oraz środka odurzającego J. J. działał w zorganizowanej grupie przestępczej, której działalność jest przedmiotem innego postępowania karnego.

Przepis art. 59 ust. 1 i 3 ustawy określa jeden występek. Natomiast art. 59 ust. 2 statuuje zbrodnię, która może polegać na:

1)  udzielaniu małoletniemu środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej;

2)  ułatwianiu małoletniemu użycia środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej;

3)  nakłanianiu małoletniego do użycia środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej.

W każdym z tych przypadków celem działania sprawcy jest osiągnięcie korzyści majątkowej lub osobistej. Dla bytu przestępstwa wystarczy, że sprawca postąpi chociażby w jeden z trzech wymienionych sposobów zachowania się.

Przepis art. 59 ust. 2 ustawy statuuje zbrodnię o znamionach określonych identycznie jak w art. 59 ust. 1 ustawy z tą jedynie różnicą, iż działanie sprawcy skierowane jest wyłącznie na małoletniego, czyli na osobę, która w chwili czynu nie ukończyła 18 lat. Także w tym przypadku celem działania sprawcy jest osiągnięcie korzyści majątkowej lub osobistej.

Przepis art. 13 § 1 k.k. odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

Jednocześnie Sąd uznał, że oskarżony przypisanych mu czynów (w punkt I, IV, VII części dyspozytywnej wyroku) dokonał każdorazowo w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. Specyfika zdarzeń objętych zarzutem sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonego z punktu widzenia czynu ciągłego oraz kumulatywnego zbiegu przepisów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, trudno wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonego składały się na pewną całość, której celem było sprzedaż narkotyków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Ponadto Sąd przyjął, iż oskarżony V. P. dopuścił się zarzucanych mu przestępstw w punktach I i IV części dyspozytywnej wyroku w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.

Ciąg przestępstw stanowi odmianę realnego zbiegu przestępstw, oznaczającego popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw, zanim zapadł wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich. Ponadto przesłankami warunkującymi istnienie ciągu przestępstw są zachodzące łącznie: tożsamość przepisu stanowiącego podstawę wymiaru kary każdego ze zbiegających się przestępstw, krótkie odstępy czasu i wykorzystanie takiej samej sposobności.

Krótkie odstępy czasu jest pojęciem tożsamym z użytym w treści przepisu art. 12 k.k. i zgodnie z zasadą jednolitości rozumienia tych samych sformułowań należy je intepretować w taki sam sposób. Zatem krótkie odstępy czasu jako wymóg przyjęcia ciągu przestępstwa oznaczają okres czasu do kilku miesięcy. Analogicznie do sytuacji z art. 12 § 1 k.k. „krótkie odstępy czasu" odnoszą się do okresu, jaki upływa pomiędzy popełnieniem kolejno następujących po sobie przestępstw i wymaga więzi czasowej pomiędzy nimi, nie określając jedna czasu trwania całego ciągu (Wróbel Włodzimierz - red. Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. wyd. V, WK 2016). W literaturze określane są jako czas orientacyjnie do kilku (sześciu) miesięcy (P. Kardas, w: Wróbel, Zoll (red.), Kodeks karny, t. 1, 2016, s. 716–717). Przyjmuje się zatem, że za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy.

Wykorzystanie takiej samej sposobności przy popełnieniu każdego z przestępstw składających się na ciąg oznacza wykorzystywania przez sprawcę tej samej powtarzającej się sytuacji czy okazji do popełnienia przestępstwa. Taka sama sposobność oznacza nie tylko sposobność tę samą, czyli identyczną lub trwale istniejącą, ale również charakteryzującą się tymi samymi cechami lub właściwościami” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23.05.2018 r., II AKa 110/18, LEX nr 2555805).

Zatem Sąd wziął pod uwagę, iż czyny opisane w punktach 1-4 części wstępnej wyroku zostały popełnione przez oskarżonego zostały popełnione w krótkich odstępach czasu- pierwszy i trzeci z nich został popełniony w okresie pomiędzy nieustalonym dniem 2023 roku a dniem 20 lutego 2024 r., drugi w okresie pomiędzy 20.08.2025 roku a dniem 20.09.2025 r., a czwarty w okresie pomiędzy nieustalonym dniem sierpnia 2025 roku a dniem 01.09.2025 r.

Jednocześnie każde z przestępstw składających się na ciąg popełnione zostało z wykorzystaniem charakteryzującej się tymi samymi cechami sposobności, która była powtarzalna i aktualizowała się ponownie w odniesieniu do każdego z przestępstw. Każdorazowo oskarżony bowiem dopuścił się udzielenia innej osobie, w tym raz małoletniemu, substancji psychotropowej oraz środka odurzającego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wypełniając znamiona przestępstwa opisanego w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Należy podkreślić, że przepis art. 91 § 1 k.k. ma charakter obligatoryjny, co oznacza obowiązek Sądu zastosowania tej instytucji w przypadku, gdy stwierdzi, że sprawca dopuścił się kilku przestępstw w warunkach takiego ciągu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29.06.2006 r., II AKa 173/06, OSA 2007/4, poz. 16).

Idąc dalej, w kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonemu V. P. należało ująć także przepis art. 65 § 1 k.k. Przemawia za tym to, że oskarżony uczynił sobie z popełnienia tych przestępstw stałe źródło dochodu. Wskazuje na to przede wszystkim długi czasookres działania, ilość transakcji i tym samym regularność zysku z tych transakcji.

Ponadto oskarżony V. P. wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W dniu 11 listopada 2025 r. oskarżony, podczas zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji, posiadał środek odurzający w postaci 1,66 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste.

Przepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, w ust. 2– typ kwalifikowany, zaś w ust. 3– typ uprzywilejowany. W każdej swojej postaci jest to występek powszechny, formalny (bezskutkowy) i trwały.

Wszystkie powyżej opisane przestępstwa oskarżony V. P. popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa, co miało wpływ na wymiar orzeczonej kary. Zgodnie bowiem z art. 64 § 1 k.k. jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Oskarżony V. P. popełnił wskazane powyżej przestępstwa po odbyciu do dnia 07.10.2022 r. kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 13.07.2016r. sygn. (...), obejmującej kary jednostkowe 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 k.k., która to następnie kara łączna objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18.12.2019r. sygn. (...), którym orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

3.2.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

-

-

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

-

3.3.  ☐Warunkowe umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

-

3.4.  ☐Umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

-

3.5.  ☐Uniewinnienie

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

-

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

V. P.

Punkt I, IV, VII i X części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, II, III, IV, V, VI i VII części wstępnej wyroku

Wymierzając oskarżonemu V. P. kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nim cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego w szczególności czynu z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, którego przedmiotem ochrony jest zdrowie i życie społeczne, zarówno finalnego odbiorcy, jak i konsumenta. Jednocześnie wymierzając oskarżonym karę za czyny opisane odpowiednio w pkt I, II, IV, V, VI i VIII części dyspozytywnej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość substancji psychotropowych będącą przedmiotem przestępstwa jak i działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k., a więc uczynienie sobie z popełnianych przestępstw źródła stałego dochodu. Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kary w przypadku oskarżonego V. P. była nie tylko jego uprzednia karalność, ale fakt, iż popełnione przestępstwa zostały w warunkach recydywy szczególnej podstawowej, a więc w warunkach art. 64 § 1 k.k.

Okoliczność obciążającą stanowił także fakt wpłynięcia na zeznania świadka P. I., który przesłuchany w toku postępowania sądowego próbował przekonywać Sąd, iż w chwili zakupu u oskarżonego narkotyków był pełnoletni.

Nadto oskarżony udzielając metamfetaminy C. P. i małoletniemu P. I. oraz ziela konopi innych niż włókniste J. J., działał w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się obrotem substancji psychotropowych i środków odurzających, której działalność jest przedmiotem innego postępowania.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w przypadku oskarżonego żadnych okoliczności łagodzących.

Punkt XII części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, II, III, IV, V, VI i VII części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzając karę łączną w wymiarze 1 roku i 4 lat pozbawienia wolności, Sąd zastosował w stosunku do oskarżonego zasadę asperacji i wymierzył karę pozbawienia wolności w wysokości wyższej od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych, ale niższej niż ich suma. Sąd miał na względzie, iż dyrektywa asperacji z jednej strony pozwala unikać nieuzasadnionego premiowania sprawcy popełniającego kilka przestępstw, z drugiej pozwala uniknąć konsekwencji w postaci kumulacji dolegliwości wynikającej z orzeczonych kar jednostkowych, a tym samym naruszenia zasady racjonalności wymiaru kary i zasady humanitaryzmu stosowania kar i środków karnych oraz poszanowania godności człowieka, do czego prowadzi oparcie wymiaru kary łącznej na dyrektywie kumulacji (P. Kardas [w:] G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz Tom I, Zakamycze 2004). Za takim ukształtowaniem orzeczonej kary łącznej przemawia również zbieżność czasowa i podmiotowa oraz wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. W ocenie Sądu wystarczająca w tym względzie będzie kara łączna pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze. Kara ta będzie oddziaływała wychowawczo na oskarżoną, jak również kształtowała będzie w społeczeństwie przeświadczenie o nieopłacalności przestępstwa.

Punkt II, V, VIII, XI części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, IV, VII i X części dyspozytywnej wyroku

Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zgodnie z którym w razie skazania sprawcy za przestępstwa określone w art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a także z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł świadczenie pieniężne w następujących kwotach: 2000 zł, 2000 zł, 2000 zł i 1000 zł na rzecz (...).

Punkt III, VI, IX części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, II, III, IV, V, VI i VII części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstw opisanych w punkcie I, IV i VII części dyspozytywnej wyroku od oskarżonego V. P. w następujących kwotach: 1700 zł, 2500 zł, 500 zł.

Obowiązek orzeczenia przepadku korzyści majątkowej przewidziany przez ustawodawcę treścią art. 45 § 1 k.k. aktualizuje się w każdym przypadku, gdy dochodzi do popełnienia przestępstwa przewidzianego przepisami tzw. "ustawy narkotykowej", a celem działania sprawcy pozostaje osiągnięcie z tytułu tej działalności określonej korzyści. Orzeczenie przepadku korzyści majątkowej lub przepadku jej równowartości jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyści majątkowe zostały już faktycznie osiągnięte. Art. 45 § 1 k.k., przewidujący obligatoryjny przepadek korzyści majątkowych lub ich równowartości, nie ma więc zastosowania do przypisanych oskarżonym zachowań związanych z szeroko rozumianym obrotem narkotykami, które nie przynosiły od razu wymiernych korzyści. Dopiero późniejsze odpłatne zbycie, sprzedaż narkotyków przynosi korzyść majątkową, która podlega przepadkowi w trybie art. 45 § 1 k.k. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.04.2022 r., II AKa 64/22, LEX nr 3345894).

W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że "korzyścią majątkową pochodzącą z przestępstwa w rozumieniu art. 45 § 1 k.k. są wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego przestępstwa (o ile nie podlegają przepadkowi przedmiotów wymienionych w art. 44 § 1 i § 6 k.k.), a nie tylko osiągnięty zysk. Tak więc za nieuprawnione należy uznać wyliczanie kosztów, jakie sprawca zaangażował w przestępczy proceder (np. zakup środków odurzających, które następnie udzielał, przejazd po nie itp.), a potem pomniejszanie o tę wartość osiągniętej z przestępstwa korzyści, bo tego typu ekonomiczne kalkulacje w aspekcie zysku i strat są nie do przyjęcia" (wyrok SA w Katowicach z dnia 21 grudnia 2006 r., II AKa 394/06, KZS 2007, z. 5, poz. 57). Oznacza to, że w razie popełnienia czynu karalnego polegającego na zbyciu innej osobie środka odurzającego przepadkiem objęte są wszystkie pieniądze, jakie z takiego procederu sprawca uzyskał.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

V. P.

Punkt XIII części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, II, III, IV, V, VI i VII części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej kary łącznej okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 11 listopada 2025 r. godz. 18:15 do dnia 17 czerwca 2026 r.

Punkt XIV części dyspozytywnej wyroku

Punkt I, II, III, IV, V, VI i VII części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodów rzeczowych wymienionych w wykazach dowodów rzeczowych I/7148/25/N poz. 1 i II/190/25/P poz. 1.

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

-

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt XV części dyspozytywnej wyroku

Orzekając o zwolnieniu V. P. z kosztów i opłaty, Sąd wziął pod uwagę jego możliwości finansowe. Oskarżony nie pracuje, nie posiada majątku, a więc nie byłby w stanie ponieść kosztów postępowania. U podstaw takiego orzeczenia legły więc przepisy art. 624 k.p.k., art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.

6.  1Podpis

Sędzia Mariusz Wiązek