Wyrok z 28 maja 2026, sygn. III K 82/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt III K 82/25

(...)-0.Ds.286.2025 Prokuratura Rejonowa w (...)

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

Z. B. (1)

I.  od nieustalonego okresu czasu, nie krócej niż od kwietnia 2021 r. do w dniu 2 października 2024 r. w D. posiadał znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste,

tj. przestępstwo z art.62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

II.  w okresie od nieustalonego dnia 2023 roku do 02.10.2024 r. w D., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających i substancji psychotropowych, w tym kilkukrotnie udzielił F. B. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, każdorazowo sprzedając tej osobie 0,1 grama za kwotę 20 złotych, jak też udzielił X. C. nie mniej niż 3 gramy metamfetaminy sprzedając tej osobie za kwotę 500 złotych oraz udzielał R. L., X. Ś. (1) i L. E. suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz metamfetaminy w nieustalonych ilościach,

tj. przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k.

III.  w dniu 2 października 2024 r. w D. wbrew przepisom ustawy i bez wymaganego zezwolenia posiadał 3 naboje bocznego zapłonu kaliber 22LR,

tj. przestępstwo z art. 263§2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 2 października 2024 r. ok godz. 19:30 funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w D. przy ul. (...) poddali kontroli osobistej Z. B. (1), który był im znany z wcześniejszych interwencji w zakresie posiadania znacznych ilości suszu konopi innych niż włókniste. Podczas podejścia funkcjonariuszy Policji, Z. B. (1) chciał energicznie ruszyć przed siebie, w związku z czym został przez nich obezwładniony.

Następnie przeprowadzono przeszukanie Z. B. (1), w toku którego ujawniono:

114,35 gram suszu konopi innych niż włókniste znajdującego się w worku foliowym z zapięciem strunowym, o wartości 7,1% wagowego (...), z których można wydzielić 114 pojedynczych porcji handlowych, a mając na uwadze zawartość (...) można jednorazowo odurzyć ok.811 przeciętnych dorosłych nieuzależnionych osób,

telefon komórkowy marki R.,

amunicję (3 naboje).

Dokonano także oględzin zawartości telefonu komórkowego oskarżonego. Prowadzone przez niego za pośrednictwem komunikatorów rozmowy wskazywały na zajmowanie się przez Z. B. (1) sprzedażą narkotyków.

Częściowo wyjaśnienia Z. B. (1)

k. 12-13, 46-47, 60-61,66,175, 306v-309, k. 114, 185, akta (...) Sądu Rejonowego w (...)

Protokół zatrzymania Z. B. (1)

k. 2-3

Protokół przeszukania Z. B. (1)

k. 5-7

Protokół użycia wagi

k.8

Protokół użycia testera narkotykowego

k. 9

Opinia z zakresu fizykochemii kryminalistycznej

k. 31

Protokół zatrzymania rzeczy

k. 19-21

Protokół oględzin rzeczy – telefonu komórkowego

k. 22-30

Opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 92-141

Analiza opinii informatycznej z wydrukami

k. 142-173

Zabezpieczone podczas przeszukania Z. B. (1) 3 naboje bocznego zapłonu kal. 22 (...) (...) (5,6 mm) produkcji niemieckiej stanowią amunicje do broni palnej, na której posiadanie wymagane jest stosowne pozwolenie.

Próba odstrzelenie wskazanych nabojów z broni właściwego kalibru zakończyła się wynikiem pozytywnym. Z. zezłomowano.

Protokół przeszukania Z. B. (1)

k. 5-7

Opinia biegłego z zakresu broni i balistyki

k. 219-220

Jednocześnie tydzień przed zatrzymaniem w związku z przedmiotem niniejszego postępowania, tj. w dniu 26 września 2024 r. Z. B. (1) został również zatrzymany, w sprawie, w której był podejrzewany o kradzież fotopułapki.

W związku z podejrzeniem, iż może on posiadać narkotyki w dniu 26 września 2024 r. przeszukano miejsce jego zamieszkania.

W pokoju, który zajmował Z. B. (1) ujawniono wówczas susz roślinny, zaś w przyczepie kempingowej naprzeciw domu ujawniono krzaki konopi w całości i pocięte, wysuszone lub w trakcie suszenia, a także ujawniono w pomieszczeniu gospodarczym suszący się kawałek konopi.

Łącznie ujawniono 1003,33 gram suszu roślinnego, tj.:

1.  w miejscu zamieszkania (w pokoju oskarżonego) 7,58 gram suszu.

2.  w przyczepie kempingowej – 3 krzaki konopi w całości i pocięte, wysuszone lub w trakcie suszenia, z których uzyskano 957, 68 gram suszu,

3.  w pomieszczeniu gospodarczym – suszący się kawałek konopi, z którego uzyskano 38,07 gram suszu.

Ujawnione pędy roślinne oznaczone do badań jako 2.1. (120 cm), 2.2 (120 cm) oraz 3 (30 cm) to konopie inne niż włókniste, z których można wydzielić 131,02 g ziela konopi innych niż włókniste w postaci kwiatostanów i drobnych liści, co może odurzyć ok. 215 przeciętnych, dorosłych, nieuzależnionych osób.

Natomiast łodygi wydzielone z pędów oznaczone do badań nr 2.1., 2.2. i 3 stanowią ziele konopi włóknistych, niebędących środkiem odurzającym.

Z kolei susz roślinny ujawniony w pokoju Z. B. (1) stanowi ziele konopi innych niż włókniste, a jego waga po badaniu przez biegłych wynosiła 7, 46 g, z czego można uzyskać 7 porcji handlowych.

Częściowo wyjaśnienia Z. B. (1)

k. 12-13, 46-47, 60-61,66,175, 306v-309, k. 114, 185, akta (...) Sądu Rejonowego w (...)

Częściowo zeznania X. B. (1)

k. 390-393

Notatka urzędowa

k. 33

Częściowo zeznania F. B.

k. 85

Protokół użycia wagi

k. 34-35

Protokół użycia testera narkotykowego

k. 36

Protokół przeszukania domu i pomieszczeń gospodarczych, (...)

k. 37-39

Materiały z akt o sygn. (...)-0.Ds.(...).2024

k.32-57

Opinia (...) (...) z zakresu fizykochemii kryminalistycznej

k. 247-248, Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Opinia (...) 920/24 z zakresu fizykochemii kryminalistycznej

k. 253, Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Prokurator skierował do Sądu Rejonowego w (...) akt oskarżenia przeciwko Z. B. (1) oraz X. B. (2), do którego dołączył wniosek w trybie art.335§2 k.p.k.

Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt (...), a następnie sprawę dotyczącą Z. B. (1) wyłączono do odrębnego rozpoznania i zarejestrowano pod sygn. akt (...).

Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt (...) Z. B. (1) został natomiast skazany m.in. za to, że we wrześniu 2024 roku na terenie powiatu (...), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, pomógł X. B. (1) zbierać konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 3 sztuk, postępując w ten sposób, że wskazał X. B. (1) lokalizację gdzie rośliny te rosną, kolejno udostępnił mu miejsce do suszenia zerwanych krzaków, a następnie wspólnie i w porozumieniu z X. B. (1) bezpośrednio zmierzał do ususzenia tychże roślin w celu wytworzenia środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste, tj. za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 1 k.k. na karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt (...)

Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Natomiast X. B. (1) wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt (...) został skazany m.in. za to, że we wrześniu 2024 r. na terenie powiatu (...), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zbierał konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 3 sztuk, postępując w ten sposób, że udał się w miejsce wskazane przez Z. B. (1) i zabrał przedmiotowe rośliny, kolejno przetransportował je w udostępnione przez Z. B. (1) miejsce, a następnie wspólnie i w porozumieniu z Z. B. (1) bezpośrednio zmierzał do ususzenia tychże roślin w celu wytworzenia środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, tj. za czyn z art. 63 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 1 k.k. na karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt (...)

k.

358-359

Akta sprawy Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)

Natomiast w okresie od nieustalonego dnia 2023 roku do 02 października 2024 r. w D., Z. B. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających i substancji psychotropowych, w tym:

kilkukrotnie udzielił F. B. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, każdorazowo sprzedając jej osobie 0,1 grama za kwotę 20 złotych,

udzielił X. C. nie mniej niż 3 gramy metamfetaminy sprzedając tej osobie za kwotę 500 złotych,

udzielał R. L., X. Ś. (1) i L. E. suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz metamfetaminy w nieustalonych ilościach.

Częściowo wyjaśnienia Z. B. (1)

k. 12-13, 46-47, 60-61,66,175, 306v-309, k. 114, 185, akta (...) Sądu Rejonowego w (...)

Częściowo zeznania F. B.

k. 85

Częściowo zeznania X. B. (1)

k. 390-393

Częściowo zeznania L. E.

k. 231-232, 367v-369

Zeznania (wyjaśnienia) X. C.

k. 90-91

Częściowo zeznana X. Ś. (2)

k. 227-228, 369v-371

Notatka urzędowa

k. 403

Opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 92-141

Analiza opinii informatycznej z wydrukami

k. 142-173

Z. B. (1) urodził się (...) w D., jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Pracuje jako pracownik fizycznego osiągając dochód w wysokości 4000 zł miesięcznie.

Z. B. (2) był karany sądownie, w tym:

wyrokiem Sądu Okręgowego we (...) z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. akt (...) za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani i inne na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności,

wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt (...) za czyn z art. 278 § 1 k.k. i inne na karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Częściowo wyjaśnienia Z. B. (1)

k. 12-13, 46-47, 60-61,66,175, 306v-309, k. 114, 185, akta (...) Sądu Rejonowego w (...)

Notatka urzędowa z wywiadu środowiskowego

k. 236

Wywiad środowiskowy

k. 287

Wyciąg z (...)

k. 255, 279,292, 298-299, 318-319,325,364-365

Wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt (...)

Wyrok Sądu Okręgowego we (...) z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. akt (...)

k. 407-409

Dane o karalności

k. 233-235

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

Z. B. (1)

I. w okresie od nieustalonego dnia do dnia 2 października 2024 roku w D., poprzez ścięcie roślin konopi innych niż włókniste, ususzenie, zebranie kwiatostanów, ich rozdrobnienie oraz spakowanie wytworzył znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz wskazany susz posiadał, czym czynił przygotowania do przestępstwa wprowadzenia do obrotu tychże środków odurzających,

tj. o czyn z art. 53 ust.3 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.57 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, że czyn oskarżonego zarzucony mu w pkt I aktu oskarżenia nie wypełnił znamion z art. 53 ust.3 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.57 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§2 k.k. (należy przy tym zauważyć, że ustawa z dnia 29.07.2005r o przeciwdziałaniu narkomanii w art.53 ust.2 penalizuje przestępstwo wytwarzania, przetwarzania albo przerabia środków odurzających w odniesieniu do znacznej ich ilości).

Na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów Sąd ustalił, iż oskarżony w ramach tego zdarzenia historycznego, opisanego w pkt I aktu oskarżenia wyczerpał znamiona czynu art.62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii albowiem wbrew ustaleniom oskarżyciela publicznego i przyjętej w postanowieniu o zmianie zarzutów (k.58) oraz akcie oskarżenia kwalifikacji prawnej czynu przez niego wskazanej, oskarżony Z. B. (1) w istocie z od nieustalonego okresu czasu, nie krócej niż od kwietnia 2021 r. do w dniu 2 października 2024 r. w D. posiadał znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste.

Dowody przywołane w pkt 1.1. niniejszego uzasadnienia

2.  OCENA DOWODÓW

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał się on do posiadania marihuany oraz posiadania amunicji, jak również co do tego, iż y nie planował wprowadzić ujawnionych przy nim środków odurzających do obrotu, w zakresie w jakim wyjaśnienia te korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, mając na uwadze pewne rozbieżności służące przyjętej przez niego linii obrony.

Przesłuchany w toku śledztwa Z. B. (1) wyjaśnił, że zatrzymany przy nim susz roślinny został przez niego wytworzony z uprawy, którą posiadał wraz z X. B. (1).

Oskarżony wskazał wówczas, że ujawnione przy nim środki odurzające pochodzą z uprawy marihuany, którą miał z kuzynem, a policjanci przeprowadzający przeszukanie w jego miejscu zamieszkania nie znaleźli marihuany, która schował na strychu.

Oskarżony przy tym doprecyzował, że te środki, które ujawniono u niego w dniu 2 października 2024 r. były ususzone i gotowe do palenia, a nie „taka zielenina jak poprzednio”. Miałą być to kolejna porcja, którą ususzył jego kuzyn. Oskarżony dodał następnie, że z znalezioną przy nim marihuaną szedł na Komendę Policji, bo „miał dość problemów i chciał się oczyścić”.

Wyjaśniając do sprawy o (...) (...).(...) (następnie (...) SR D.) Z. B. (1) wskazał, że ojciec powiedział mu gdzie rośnie marihuana, ale nie mógł tego znaleźć, a musiał wracać do domu, bo z uwagi na odbywanie kary w (...) skończył mu się czas wolny, więc powiedział kuzynowi X. B. (1) gdzie to może się znajdować. X. B. (1) znalazł plantację i przywiózł finalnie rośliny (5 krzaków) do Z. B. (1) i schował je w przyczepie, ale następnie X. B. (1) miał to schować na strychu. Natomiast to co wisiało w komórce oskarżony powiesił żeby wysuszyć.

W toku rozprawy przed Sądem Okręgowym we (...) oskarżony przyznał się do posiadania marihuany oraz 3 nabojów. Zaprzeczył natomiast handlowaniu narkotykami wskazując, że posiadał narkotyki na swój własny użytek, ponieważ jest uzależniony od narkotyków i zażywa je codziennie. Wskazał jednocześnie, że ujawnione przy nim 114 gram marihuany wystarczyłoby mu na miesiąc. Zdarzało się także, że kuzynka przychodziła do niego żeby zapalić marihuanę. Podkreślił jednocześnie, że ujawniona przy nim marihuana pochodziła z plantacji, którą odnalazł kuzyn, a Policja przy poprzednim przeszukaniu nie znalazła wszystkich środków. Zaznaczył, że tych krzaków marihuany ani nie ścinał ani nie planował nikomu sprzedać, nie pakował ich, to jego kuzyn zabrał je do mieszkania i suszył na strychu , a następnie w plecaku przyniósł do mieszkania, gdzie oskarżony przepakował susz do woreczka.

Oskarżony podtrzymał także wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego wskazując, że uprzednio przyznał się do wszystkich czynów aby „uniknąć sankcji”. Wskazał także, że X. C. i kuzynka F. B. pomawiają go o handel narkotykami, ponieważ X. C. jest jego byłą partnerką, a z chłopakiem kuzynki ma konflikt o motor. Potwierdził natomiast wspólne zażywania narkotyków z osobami wymienionymi w zarzucie drugim. Oskarżony podał także, że nie zna osoby „F. z lasu” i nie jest w stanie odpowiedzieć jak często kupował do niego narkotyki.

Ponownie oskarżony podał, iż ujawniona przy nim w dniu 2 października 2024 r. pochodzi z tych krzaków, które ujawniono w przyczepie kempingowej, jego kuzyn go rozdrobnił i przepakował do woreczka. Zaś po kilku dniach oskarżony to zabrał i spakował aby oddać na Policję. Wskazał, że po kilku dniach od pierwszego przeszukania susz roślinny znaleziony przy nim nie był idealnie doschnięty , ale już „chyba” nadawał się do użycia”, suszył się na belce.

Mając na uwadze tak złożone wyjaśnienia oskarżonego, Sąd co do zasady dał im wiarę, w zakresie w jakim są zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym mając przy tym na uwadze, że oskarżony wyjaśniając w ten sposób realizował przyjęta linię obrony celem umniejszenia stopnia swojej winy.

I tak, nie znajdują uznania Sądu twierdzenia oskarżonego jakoby susz roślinny ujawniony przy nim w dniu 2 października 2024 r. pochodził z tej samej plantacji, co krzaki i susz ujawnione w jego miejscu zamieszkania (w pokoju, przyczepie kempingowej i pomieszczeniu gospodarczym) w toku przeszukania tydzień wcześniej, tj. 26 września 2024 r.

Sąd krytycznie ocenił te wyjaśnienia albowiem w pierwszej kolejności należy podkreślić, iż przeszukanie w miejscu zamieszkania oskarżonego w dniu 26 września 2024 r. przeprowadzone zostało przez funkcjonariuszy Policji, zgodnie z obowiązującymi normami i wytycznymi w tym zakresie. Sprzeczne z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym byłoby założenie, że policjanci podczas wykonywania czynności służbowych przeszukują dany obiekt fragmentarycznie, bez zajrzenia na strych, na którym wisieć miał, według twierdzeń oskarżonego niezbyt specjalnie ukryty fragment krzaku konopi innych niż włókniste.

Co przy tym istotne, rośliny ujawnione podczas pierwszego przeszukania w miejscu zamieszkania oskarżonego były jedynie częściowo ususzone, ujawniono je w większości w formie krzaków, bowiem cały czas trwał proces ich suszenia, natomiast susz znaleziony tydzień później przy oskarżonym był już ususzony, pocięty i spakowany do torebki foliowej. Trudno więc przyjąć aby susz ten pochodził z krzaków zabezpieczonych w dniu 26 września 2024 r. w miejscu zamieszkania oskarżonego, który jak sam wskazał wówczas była to „zielenina” nienadająca się do palenia i żeby krzaki te tak szybko, tj. w ciągu zaledwie tygodnia, wyschły biorąc pod uwagę, że nie suszyły się w pełnym słońcu, tylko ukryte przed postronnymi w zamkniętych pomieszczeniach.

Należy zwrócić uwagę na to, że nie sporządzono dokumentacji fotograficznej zarówno krzaków ujawnionych w dniu 26 września 2024 r. (które w związku z uprawomocnieniem się wyroku wobec Z. B. (1) i X. B. (1) zostały zniszczone), jak i suszu ujawnionego przy oskarżonym w dniu 2 października 2024 r., jak i nie dokonano badań wskazujących na to, że mogły pochodzić z tego samego źródła.

Konkludując, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, także w kontekście wyjaśnień oskarżonego nie sposób oskarżonemu przypisać popełnienie czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia, tj. aby to on ściął rośliny konopi innych niż włókniste, ususzył je, zebrał kwiatostany, a następnie je rozdrobnił i spakował czyniąc przygotowania do przestępstwa wprowadzenia do obrotu tychże środków odurzających.

Podkreślić bowiem należy, iż zgromadzone dowody wprost wskazują, iż to kuzyn oskarżonego X. B. (1) odnalazł plantację marihuany w polu kukurydzy, zebrał wskazane krzaki, przywiózł do miejsca zamieszkania oskarżonego i za jego wiedzą i zgodą tam je rozmieścił celem ususzenia. Nie sposób więc przypisać sprawstwa w tym zakresie oskarżonemu Z. B. (1), którego rolą było jedynie opowiedzeniu kuzynowi, w jakim miejscu rosną krzaki marihuany w polu kukurydzy oraz udostępnienie miejsca na ususzenie tych roślin. Brak jest przy tym dowodów aby uznać, iż oskarżony mógł prowadzić inną niż opisana plantacja marihuany.

Należało również zauważyć, że wyrokiem który zapadł w sprawie (...) Sądu Rejonowego w (...) Z. B. (1) został skazany za czyn polegający na tym, że we wrześniu 2024r. na terenie powiatu (...) wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii pomógł X. B. (1) zbierać konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 3 sztuk, postępując w ten sposób, że wskazał X. B. (1) lokalizację gdzie rośliny te rosną, kolejno udostępnił mu miejsce do suszenia zerwanych krzaków, a następnie wspólnie i w porozumieniu z X. B. (1) bezpośredni zmierzał do ususzenia tychże roślin w celu wytworzenia środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste, stanowiący przestępstwo z art.18§3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.13§1 k.k. w zw. z art.53 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§2 k.k. Z roślin jakie zostały zabezpieczone w tamtym postępowaniu można było wydzielić 131,02 g ziela konopi innych niż włókniste w postaci kwiatostanów i drobnych liści, co może odurzyć około 215 przeciętnych, dorosłych, nieuzależnionych osób

Jednocześnie mając na uwadze to, że ujawniony przy oskarżonym w dniu 2 października 2024 r. susz był w jednym worku strunowym, a nie podzielony na małe porcje handlowe tak by wprowadzić je z łatwością do obrotu, nie sposób przyjąć iż taka w istocie była motywacja oskarżonego, a nie posiadanie wskazanego suszu na własny użytek.

Przy tym jako sprzeczne z logiką i zasadami doświadczenia życiowego, a realizujące wyłącznie przyjętą linię obrony Sąd uznał tę część wyjaśnień, w których oskarżony wskazywał, że miał przy sobie wskazany susz ponieważ szedł na Komendę Policji aby go oddać.

Takie twierdzenie oskarżonego służyć miały wyłącznie uniknięciu odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo.

Częściowo zeznania X. B. (1)

Sąd dał wiarę depozycjom X. B. (1) – kuzyna oskarżonego jedynie w zakresie w jakim korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd miał na uwadze fakt, iż mężczyźni byli objęci jednym postępowaniem w sprawie ujawnionych w pomieszczeniach Z. B. (1) krzaków marihuany za co obaj zostali prawomocnie skazani, a jednocześnie okoliczność, że świadek składając zeznania w niniejszej sprawie nie chciał nadmienienie obciążać swojego kuzyna.

Przed Sądem świadek zeznał, że w sprawie zerwania krzaków marihuany, w której został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...), to znalazł te trzy krzaki w kukurydzy przez przypadek i następnie przywiózł do przyczepy kempingowej, która znajdowała się na wspólnej posesji rodziców jego i oskarżonego. Zaprzeczył posiadaniu wiedzy o handlu narkotykami przez oskarżonego wskazując, że pracował on u swojego taty w lesie, a przy tym zaznaczył, że żaden z nich nie zbierał się wcześniej zbieraniem i ususzaniem marihuany. Świadek jednocześnie nie widział jak Policja dokonywała zatrzymania krzaków i nie ma wiedzy czy zabrano całość, zaś przyczepa kempingowa była otwarta i każdy mógł tam wejść, a od zebrania krzaków do ujawnienia ich przez Policję minęło kilka dni. Świadek podkreślił także, że te krzaki suszył na swój własny użytek, nie wie natomiast czy jego kuzyn palił marihuanę i czy był uzależniony od narkotyków. Nie wiedział także, czy oskarżony miał jakąś marihuanę na strychu, a nie także czy komuś ją oferował. Zaprzeczył temu, iż oskarżony jemu oferował marihuanę.

Sąd dał zatem wiarę świadkowi w zakresie, w jakim przyznał on, że to on zebrał, przewiózł do miejsca zamieszkania Z. B. (1) oraz następnie ususzył tam znalezione w polu kukurydzy krzaki marihuany, zaś z ostrożnością Sąd podszedł do tej części depozycji, w których świadek zaprzecza wiedzy na temat uzależnienia od narkotyków czy trudnieniu się działalnością narkotykową przez oskarżonego mając na względzie, iż świadek i oskarżony są rodziną i celem świadka było złożenie takich zeznań, aby jak najmniej obciążyć swojego kuzyna.

Częściowo zeznania F. B.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania F. B. – kuzynki oskarżonego jedynie w zakresie w jakim korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, gdzie wskazuje ona, że kupowała od oskarżonego metamfetaminę w odniesieniu do treści wiadomości ujawnionych na telefonie oskarżonego.

Przed Sądem świadek zaprzeczyła jakoby miała wiedzę na temat handlu narkotykami przez oskarżonego, wskazała także, że nie kupowała od niego narkotyków, ani ich nie zażywała. Zaprzeczyła także, że oskarżony sprzedawał jej byłemu partnerowi R. L. narkotyki. Oceniając treść depozycji świadka Sąd miał jednak na uwadze, iż jest ona kuzynką oskarżonego wobec czego dążyć może ona do tego, aby nie obciążać nadmiernie swojego kuzyna, a jednocześnie Sąd uwzględnił fakt, iż obecne relacje świadka oskarżonym pogorszyły się, m.in. z uwagi na fakt skazania za czyny popełnione wspólnie przez brata świadka - X. B. (1) i oskarżonego. Świadek następnie odwołała złożone uprzednio w toku śledztwa zeznania podając, że to był dla niej ciężki okres, była także w konflikcie z oskarżonym jednocześnie wskazując, że było to dla niej stresujące wydarzenie. Wskazała również, iż fałszywym zeznaniem było wskazanie, że kupowała od oskarżonego metamfetaminę.

Sąd z ostrożnością podszedł do zeznań świadka, a mając na względzie zmianę zeznań na etapie sądowym, uwzględniając przy tym całokształt zgromadzonego materiału dowodowego Sąd dał wiarę tej części depozycji złożonych w toku śledztwa, gdzie świadek wprost przyznała, że kupowała od oskarżonego metamfetaminę. Późniejsza zmiana zeznań miała w ocenie Sądu służyć próbie polepszenia sytuacji procesowej oskarżonego mającej na celu uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej.

Zeznania (wyjaśnienia) X. C.

Sąd ocenił jako wiarygodne zeznania X. C., były one spójne, logiczne i konsekwentne, a także korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodnym. Świadek bowiem wprost wskazała, że kupowała od oskarżonego metamfetaminę.

Częściowo zeznania X. Ś. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka częściowo, tylko w zakresie w jakim były one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W toku śledztwa świadek podał, że oskarżony jest partnerem matki jego dziewczyny, nie kupował od niego żadnych narkotyków, nie pisał z nim nigdy o żadnych narkotykach ich relacje były neutralne. Podobnie świadek zeznawał przed Sądem wskazując, że nie kupował od oskarżonego narkotyków. W toku całego przesłuchania przed Sądem świadek odpowiadał zdawkowo lub zasłaniał się niepamięcią w zakresie wydarzeń związanych z oskarżonym, co w ocenie Sądu stanowi przyjęta przez niego taktykę procesową w obawie przed pociągnięciem go do odpowiedzialności karnej za ewentualne posiadanie narkotyków.

Częściowo zeznania L. E.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka częściowo, tylko w zakresie w jakim były one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek w toku śledztwa zeznał, iż wie, że oskarżony handluje narkotykami, pisał nawet do niego w sprawie narkotyków, ale finalnie ich od niego nie nabył. Natomiast przed Sądem świadek podtrzymał uprzednio złożone zeznania, a jednocześnie wskazał, że obecnie nie przypomina sobie nic na temat handlu narkotykami przez oskarżonego. Wskazał, że to co zeznawał było dawno temu i już nie pamięta tych wydarzeń, co do zażywania narkotyków wskazał, ze używał jedynie metamfetaminy i nie jest w stanie sobie przypomnieć czy kupował ją od oskarżonego. W toku całego przesłuchania przed Sądem świadek zasłaniał się niepamięcią w zakresie wydarzeń związanych z oskarżonym, co w ocenie Sądu stanowi przyjęta przez niego taktykę procesową w obawie przed pociągnięciem go do odpowiedzialności karnej za ewentualne posiadanie narkotyków.

Protokoły czynności procesowych przeszukania, oględzin

Dowody te stanowią formalne potwierdzenie czynności procesowych podjętych w sprawie. Zostały one przeprowadzone przez uprawnione podmioty stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów. Dowody te nie były kwestionowane przez żadną za stron postępowania.

Wywiad środowiskowy

Dowody nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności.

Odpisy wyroków

Dane o karalności

Dane z (...)

Sąd oparł się na odpowiedziach z Krajowego Rejestru Karnego, danych z (...) i odpisach wyroków ustalając dotychczasową karalność oskarżonych. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby zakwestionować wiarygodność przedstawionych danych, które nie budzą najmniejszych zastrzeżeń, co do ich autentyczności i wiarygodności.

Akta o sygn. (...) oraz (...) Sądu Rejonowego w (...), materiały z akt postepowania przygotowawczego

Sąd bazował na udostępnionych aktach sprawy celem ustalenia okoliczności stanu faktycznego związanego z ujawnieniem w miejscu jego zamieszkania w dniu 26 września 2024 r. suszu konopi innych niż włókniste. Dokumenty te z uwagi na swój urzędowy charakter nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności i wiarygodności. Nie były też kwestionowane przez strony. Jednocześnie analiza tychże akt (kopie ich części znajdowały się na k.32-57) pozwoliła na zweryfikowanie biegu i wyników poprzednio toczącego się postępowania wobec oskarżonego oraz X. B. (1).

Opinie biegłego z badań z fizykochemii kryminalistycznej

Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy.

Opinia biegłego z zakresu informatyki wraz z analizą

Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

Opinia z zakresu badań broni i balistyki

Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

--

--

--

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

II

Z. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Wina i sprawstwo oskarżonego Z. B. (1) w zakresie popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. nie budzi wątpliwości Sądu.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przestępstwo tam opisane popełnia sprawca, który w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, udziela innej osobie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji.

W ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii brak jest definicji legalnej znamienia przedmiotowego występku z art. 59 ust. 1 - czynności polegającej na "udzieleniu środka odurzającego". Z całą pewnością nie jest ono tożsame ze zdefiniowanym w art. 4 pkt 34 ustawy - "udostępnianiem" jako cecha „wprowadzania do obrotu” i w swej treści normatywnej zawiera odmienne rodzaje zachowań. Użyty w komentowanym przepisie termin „udzielać” należy rozumieć jako: dać, dostarczyć, częstować, dawać, wręczać, udostępnić, użyczyć.

Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze zgodnie uznaje się, że cechą, która odróżnia zachowanie przestępne polegające na "wprowadzaniu do obrotu" środka odurzającego od jego "udzielania" jest charakter odbiorcy tego środka, którym w drugim przypadku jest konsument narkotyku (K. Łucarz, K. Muszyńska, "Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz." Poznań 2008, A. Ważny, W. Kotowski, R. Kurzępa - "Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz." LexisNexis 2012). Sąd Apelacyjny w Lublinie w swoim wyroku z dnia 1 kwietnia 2004 r. (sygn. akt II Aka 25/04, LEX nr 155135), dokonując tego rozróżnienia wskazał, że przestępstwo w postaci nielegalnego "wprowadzenia do obrotu" lub w postaci "uczestnictwa w obrocie" polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych, mleczka makowego lub słomy makowej odpowiednio od producenta lub hurtownika przez osobę niebędącą konsumentem. W postanowieniu z 18 listopada 2015 r. sygn. akt V KK 341/15 (LEX nr 1923856) Sąd Najwyższy także wskazał, że dla odróżnienia występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz czynów z art. 58 ust. 1 i 2 oraz 59 ust. 1-3 tej ustawy, konieczne jest ustalenie osoby bezpośredniego, a nie kolejnego odbiorcy: jeśli tym odbiorcą jest konsument, o przestępstwie wprowadzania lub uczestniczenia w obrocie nie może być mowy. Także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r. w sprawie II AKa 58/16 (LEX nr 2087712) stwierdził „Aby zasadnie móc przyjąć, że oskarżony dopuścił się przestępstwa "uczestniczenia w obrocie" środkami odurzającymi (art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) koniecznym byłoby również bezsporne ustalenie, że osoba nabywająca je następnie od oskarżonego także nie czyniła tego na własny użytek (a zatem także nie była konsumentem), ale nabyła je w celu dalszej ich odsprzedaży.

Z zebranych dowodów, w tym w szczególności z zeznań świadków jak i opinii biegłego z zakresu informatyki oraz analizy pozyskanych materiałów z telefonu oskarżonego jednoznacznie wynika, że oskarżony odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających i substancji psychotropowych. W odniesieniu do tego czynu wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości Sądu. Oskarżony bezsprzecznie bowiem w okresie od nieustalonego dnia 2023 roku do 02.10.2024 r. w D., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających i substancji psychotropowych, w tym kilkukrotnie udzielił F. B. substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy, każdorazowo sprzedając tej osobie 0,1 grama za kwotę 20 złotych, jak też udzielił X. C. nie mniej niż 3 gramy metamfetaminy sprzedając tej osobie za kwotę 500 złotych oraz udzielał R. L., X. Ś. (1) i L. E. suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz metamfetaminy w nieustalonych ilościach.

Jednocześnie Sad uznał, że oskarżony przypisanego mu przestępstwa dokonał w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. Specyfika zdarzeń objętych zarzutem sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonego z punktu widzenia czynu ciągłego oraz kumulatywnego zbiegu przepisów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, trudno wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonego składały się na pewną całość, której celem było odpłatne udzielanie narkotyków innym osobom w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Z treści art. 12 k.k. wynika, że punktem wyjścia do takich rozważań jest ustalenia istnienia z góry powziętego zamiaru. Zachowania podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oznacza działanie w zamiarze obejmującym całość akcji przestępczej rozumianej w ten sposób, że sprawca wyraża gotowość do wykorzystania powtarzającej się sposobności do popełnienia przestępstwa i tę sposobność wykorzystuje. Dla stwierdzenia istnienie tego zamiaru wystarczający, że obejmuje tym zamiarem, choćby tylko w ogólnych zarysach, wykonanie czynności składających się na czyn ciągły, zakładając przy tym podejmowanie ich sukcesywnie, w krótkich odstępach czasu, korzystając z każdej nadarzającej się ku temu okazji (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2017 r. II AKa 341/16, LEX nr 2425618). Podobne stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2018 r. – „Warunkiem przyjęcia czynu ciągłego jest wykazanie, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia wszystkich zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań, składających się na czyn ciągły” (sygn. akt V KK 105/18, LEX 2495982). Może zatem obejmować swoim z góry powziętym zamiarem popełnianie kolejnych takich samych zachowań, nie zakładając jednocześnie daty końcowej, czy ich ilości. Przekładając takie rozumienie zamiaru z góry powziętego na zachowanie oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że właśnie taki zamiar towarzyszył oskarżonemu i był niejako motorem jego przestępczych zachowań.

Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony powyższego czynu dopuścił się w sposób zawiniony. Oskarżony jest osobą dorosłą, co więcej karaną. Tym samym bak podstaw do przyjęcia, że nie mógł przewidzieć konsekwencji swojego zachowania.

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

III

Z. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn przypisany w punkcie III części dyspozytywnej wyroku wypełnia znamiona przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.

Zgodnie bowiem z tym przepisem odpowiedzialności w nim przewidzianej odpowiada sprawca, który bez wymaganego zezwolenia posiada broń palną lub amunicję.

Przedmiotem ochrony art. 263§2 k.k. jest bezpieczeństwo osób i mienia, a także kontrola w zakresie posiadania i wyrobu broni palnej lub amunicji przez powołane do tego podmioty. Przestępstwo to ma charakter powszechny. Popełnić je może każda osoba niemająca odpowiedniego zezwolenia na posiadanie broni.

Kodeks karny nie podaje definicji pojęć broni i amunicji, natomiast znajdują się one w Ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o broni i amunicji bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego. Cechy takie posiada broń gazowa i amunicja do niej. W konsekwencji należy przyjąć, że broń gazowa i amunicja do niej są bronią palną w rozumieniu art. 263 § 2 k.k. (uchwała Sądu Najwyższego (7) z dnia 22.01.2003 r., I KZP 40/02, OSNKW 2003/1–2, poz. 11, uchwała Sądu Najwyższego (7) z dnia 29.01.2004 r., I KZP 39/03, OSNKW 2004/2, poz. 13).

W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż „posiadaniem” broni palnej lub amunicji jest każde władanie nimi, jeżeli tylko towarzyszy sprawcy taki zamiar, nawet bez chęci zatrzymania tych rzeczy na własność. Przestępstwo ma charakter trwały, polegający na utrzymywaniu określonego stanu bezprawnego, który zaczyna się z chwilą wejścia w „posiadanie” broni palnej lub amunicji, a kończy się w wyniku przekazania tych rzeczy organom ścigania albo innej osobie do całkowitej dyspozycji bądź nieodwracalnego zniszczenia lub porzucenia. (vide: wyrok SN z dnia 13.08.1993 r., WR 107/93, OSNKW 1993, nr 11-12, poz. 74).

W swojej opinii biegły, w jednoznaczny sposób wskazał, że zabezpieczone podczas przeszukania oskarżonego 3 naboje bocznego zapłony kal. 22 (...) (...) (5,6 mm) produkcji niemieckiej stanowią amunicje do broni palnej, na której posiadanie wymagane jest stosowne pozwolenie. Oskarżony takiego pozwolenia nie posiadał, dlatego też bez wątpienia wypełnił znamiona przypisanego mu przestępstwa.

W konsekwencji Sąd przyjął, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 2 października 2024 r. w D. wbrew przepisom ustawy i bez wymaganego zezwolenia posiadał 3 naboje bocznego zapłonu kaliber 22LR, zrealizował znamiona przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.

3.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

III

Z. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Prokurator we wniesionym akcie oskarżenia zarzucił Z. B. (1) popełnienie czynu z art. 53 ust.3 ustawy z 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.57 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§2 k.k. wskazując, iż oskarżony w okresie od nieustalonego dnia do dnia 2 października 2024 roku w D., poprzez ścięcie roślin konopi innych niż włókniste, ususzenie, zebranie kwiatostanów, ich rozdrobnienie oraz spakowanie wytworzył znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste oraz wskazany susz posiadał, czym czynił przygotowania do przestępstwa wprowadzenia do obrotu tychże środków odurzających.

Jednakże w ocenie Sądu analiza zebranych dowodów zestawiona z treścią postawionego oskarżonemu zarzutu skutkować musiała zmianą opisu przypisanego mu czynu i znalazła też swoje odzwierciedlenie w przyjętej kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonego.

Sąd uznał bowiem, wbrew stanowisku oskarżyciela, że oskarżony Z. B. (1) swoim działaniem, wyczerpał znamiona czynu z art.62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii albowiem od nieustalonego okresu czasu, nie krócej niż od kwietnia 2021 r. do w dniu 2 października 2024 r. w D. posiadał znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste.

Jak wynika bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z zeznań świadka X. B. (2), wyjaśnień oskarżonego Z. B. (1), opinii biegłych z zakresu fizykochemii kryminalistycznej, protokołów przeszukań i innych, nie sposób oskarżonemu przypisać popełnienie czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia, tj. aby to on ściął rośliny konopi innych niż włókniste, ususzył je, zebrał kwiatostany, a następnie je rozdrobnił i spakował czyniąc przygotowania do przestępstwa wprowadzenia do obrotu tychże środków odurzających.

Podkreślić bowiem należy, iż zgromadzone dowody wprost wskazują, iż w odniesieniu do krzaków marihuany ujawnionych w miejscu zamieszkania oskarżonego w dniu 26 września 2024 r. to kuzyn oskarżonego X. B. (1) odnalazł plantację marihuany w polu kukurydzy, zebrał wskazane krzaki, przywiózł do miejsca zamieszkania oskarżonego i tam za jego zgodą je rozmieścił celem ususzenia. Nie sposób więc przypisać sprawstwa w tym zakresie oskarżonemu Z. B. (1), którego rolą było jedynie wskazanie kuzynowi, w jakim miejscu rosną krzaki marihuany w polu kukurydzy w odniesieniu do plantacji opisanej do sprawy (...). Co znamienne jednocześnie brak jest dowodów na to aby oskarżony prowadził przy tym także inną niż wskazaną plantację marihuany.

Ponadto, wobec tego, że ujawniony przy oskarżonym susz był w jednym worku strunowym, a nie podzielony na małe porcje handlowe tak by wprowadzić je z łatwością do obrotu, nie można przyjąć iż taka w istocie była motywacja oskarżonego, a nie posiadanie wskazanego suszu na własny użytek.

Brak było dowodów aby zaakceptować tę część wyjaśnień oskarżonego, w której podawał, że susz roślinny ujawniony przy nim w dniu 2 października 2024 r. pochodził z tej samej plantacji, co krzaki i susz ujawnione w jego miejscu zamieszkania (w pokoju, przyczepie kempingowej i pomieszczeniu gospodarczym) w toku przeszukania tydzień wcześniej, tj. 26 września 2024 r. a nie został on wówczas odnaleziony.

Oskarżony nie uczestniczył w zebraniu krzaków marihuany w polu kukurydzy, zrobił to jego kuzyn X. B. (1) uzyskując od oskarżonego jedynie wskazówki, gdzie ta plantacja się znajduje, o czym wypowiedział się Sąd Rejonowy w (...) w sprawie (...), gdzie prawomocnym wyrokiem z dnia tego Sądu z dnia 12 maja 2025 r., Z. B. (1) został uznany za winnym tego, że pomógł X. B. (1) zbierać konopie inne niż włókniste w ilości co najmniej 3 sztuk, postępując w ten sposób, że wskazał X. B. (1) lokalizację gdzie rośliny te rosną, kolejno udostępnił mu miejsce do suszenia zerwanych krzaków, a następnie wspólnie i w porozumieniu z X. B. (1) bezpośrednio zmierzał do ususzenia tychże roślin w celu wytworzenia środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste, tj. za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 63 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Tym samym nie sposób w ocenie Sądu przypisać oskarżonemu popełnienie czynu opisanego w art.53 ust.2 w zw. z art. 57 ust.2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§2 k.k. albowiem brak jest przekonujących dowodów na to, iż oskarżony miałby najpierw ściąć krzaki konopi innych niż włókniste, ususzyć je, zebrać kwiatostany, a następnie je rozdrobnić oraz spakować celem przygotowania do przestępstwa wprowadzenia do obrotu tychże środków odurzających. Jednocześnie sam fakt, iż zabezpieczony susz roślinny był w jednym worku strunowym, a nie poporcjowany na mniejsze „działki” celem szybkiego wprowadzenia do obrotu, to nie sposób także przyjąć, iż oskarżony w istocie do tego zmierzał.

W realiach niniejszej sprawy, materiał dowodowy pozwolił na przypisanie oskarżonemu jedynie posiadania ujawnionego przy nim w dniu 2 października 2024 r. suszu roślinnego o masie 114, 35 gramów.

Jak wyżej wskazano brak przekonujących dowodów wskazujących, że susz ten pochodził z tego samego źródła co zabezpieczone wcześniej w miejscu zamieszkania oskarżonego w dniu 26 września 2024 r. rośliny, w szczególności w świetle prawomocnego skazania oskarżonego wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...) za opisany wyżej czyn, czy też z potencjalnie innej plantacji konopi innych niż włókniste, którą mógłby prowadzić oskarżony.

Podkreślić należy, że przeszukanie w miejscu zamieszkania oskarżonego miało miejsce w dniu 26 września 2024 r. i ujawnione wówczas krzaki marihuany dopiero się suszyły, nie było możliwe odurzenie się tym suszem, na co sam wskazuje oskarżony mówiąc, że była to „zielenina”, zaś już tydzień później w dniu 2 października 2024 r. materiał ujawniony był całkowicie wysuszony, rozdrobniony i gotowy do odurzenia się nim. Nie sposób zatem przyjąć, iż krzaki konopi ujawnione w dniu 26 września 2024 r. w miejscu zamieszkania oskarżonego i susz roślinny zatrzymany przy nim w dniu 2 października 2024 r. pochodzą z tej samej plantacji, a przy tym, że w ciągu tygodnia proces suszenia zaszedł by tak daleko, jak wskazuje oskarżony.

Znajdująca się w aktach (...) opinia (...) (...) (k.247-248) została natomiast sporządzona na potrzeby toczącego się wówczas postępowania w dniu 15 października 2024r. , zatem 3 tygodnie po ujawnieniu środków z miejscu zamieszkania oskarżonego.

Wskazano w niej, że z zabezpieczonych roślin można było uzyskać 131,02 g ziela konopi innych niż włókniste. W dniu 2 października 2024 r. przy oskarżonym zabezpieczono natomiast 114,35 grama suszu ziela konopi innych niż włókniste, zatem jedynie 16,67 g mniej niż można było uzyskać z zabezpieczonych wcześniej roślin.

W opinii (...) (...) z 15.10.2024r. wskazano, że badany wówczas materiał zawierał odpowiednio 1,7 - 1,8 i 1,11 % wagowego w przeliczeniu na suchą masę.

Opinia sporządzona na potrzeby postępowania (...) z dnia 3 października 2024 r. wskazywała na zawartości (...) 7,1% wagowego w przeliczeniu na suchą masę stąd też przyjęta ilość osób (811), którą zabezpieczoną substancją można odurzyć.

Jak wyżej wskazano trudno zatem uznać za przekonujące twierdzenia oskarżonego, że to co ujawniono przy nim 2 października 2024 r. nie zostało ujawnione podczas przeszukania dokonanego tydzień wcześniej.

Tym samym, w ramach opisywanego zdarzenia historycznego Sąd przypisał oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art.62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Przepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, a w ust. 2 typ kwalifikowany. Znamię posiadania należy interpretować tak, że w grę wchodzi zarówno posiadanie w rozumieniu cywilistycznym (samoistne i zależne), jak też każde faktyczne władztwo nad rzeczą, realizowane dla kogokolwiek i w czyimkolwiek interesie, o ile występuje element zamiaru władania tą rzeczą nawet dla innej osoby. Jest więc posiadaczem nie tylko ten, kto włada środkiem lub substancją dla siebie, lecz także ten, kto przechowuje je dla kogoś innego. Jest zatem posiadaczem każdy, kto fizycznie włada środkiem lub substancją.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28.10.2009 r., I KZP 22/09 (OSNKW 2009, nr 12, poz. 103), „na podstawie art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii karalny jest każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej "wbrew przepisom ustawy", a więc w celu dalszej sprzedaży lub udzielenia ich innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia - czy to za jakiś czas czy niezwłocznie, jeżeli sprawca posiada środek odurzający lub substancję psychotropową w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla nich charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.”.

W toku przeszukania Z. B. (1) w dniu 2 października 2024 r. ujawniono 114,35 gram ziela konopi innych niż włókniste, co oznacza że można z nich wydzielić 114 pojedynczych tzw. działek handlowych, a ilością tą według opinii biegłych z zakresu fizykochemii kryminalistycznej można odurzyć 811 osób.

Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że "znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, O. po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257). Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, po raz kolejny stwierdził, że znaczną ilość narkotyków należy rozumieć we wskazany wcześniej sposób, tj. ilość wystarczającą do jednorazowego zaspokojenia potrzeb co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, Sąd Najwyższy podkreślił, że nie ma powodu do odstępowania od poglądu, wypracowanego w piśmiennictwie i judykaturze, w tym w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to "znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy.

Dla usystematyzowania ustaleń niezbędnych dla przypisania oskarżonemu popełnienia zarówno czynu z pkt I jak III części dyspozytywnej wyroku należy wskazać, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych, ziele konopi innych niż włókniste stanowi środek odurzający.

Mając zatem na uwadze ilość ujawnionych przy oskarżonym środków uznać należało, że stanowią one znaczną ilość w rozumieniu ust. 2 art. 62 u.p.n. Kwalifikacja prawna przypisanego czynu nie mogła nie odnieść się bowiem do ilości środków odurzających, będącej znamieniem kształtującym typ kwalifikowany przestępstwa z art. 62 u.p.n.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że oskarżony Z. B. (1) od nieustalonego okresu czasu, nie krócej niż od kwietnia 2021 r. do w dniu 2 października 2024 r. w D. posiadał znaczną ilość środków odurzających, to jest 114,35 g netto suszu ziela konopi innych niż włókniste i tym samym swym zachowaniem wypełnił, znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 2 u.p.n. mając na uwadze ilość tych środków odurzających.

Tym samym, wina i sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości Sądu.

3.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

--

--

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

--

3.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

--

--

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

--

3.5. Warunkowe umorzenie postępowania

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

--

3.6. Umorzenie postępowania

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

--

3.7. Uniewinnienie

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

--

4.  KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Z. B. (1)

I, III, VI

I, II, III

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów zagrożonych karą w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Popełniając czyny z art. 62 ust. 2 oraz 59 ust. 1 u.p.n., oskarżony bowiem godził w życie i zdrowie publiczne, jak również życie i zdrowie finalnego odbiorcy czy konsumenta środków odurzających lub substancji psychotropowych. Jako istotną okoliczność przemawiającą za wymierzeniem oskarżonemu surowej kary pozbawienia wolności za czyn przypisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku przemawiała przede wszystkim ilość środków odurzających i substancji psychotropowych będąca przedmiotem przestępstwa. Sąd miał także w polu widzenia bezpieczeństwo publiczne i indywidualne związane z nielegalnym wytwarzaniem broni, jak również z obchodzeniem się z nią stanowiące szczególny przedmiot ochrony czynu z art. 263 § 2 k.k.

Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kar była również uprzednia karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa narkotykowe. Łagodząco Sąd potraktował częściowe przyznanie się oskarżonego do winy.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżony działał umyślnie. Jego cel jego działania, a to chęć osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez udzielanie narkotyków innym osobom odpłatnie czy posiadanie znacznych ilości marihuany, na - jak twierdzi oskarżony – własne potrzeby, w żaden sposób nie usprawiedliwiała jego postępowania.

Kierując się zatem granicami zagrożenia ustawowego:

za czyn przypisany oskarżonemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art.62 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

za czyn przypisany oskarżonemu w pkt III części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art.59 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.57b k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

za czyn przypisany oskarżonemu w pkt VI części dyspozytywnej wyroku, na podstawie 263§2 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

Z. B. (1)

VIII

I, II, III

Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył oskarżonemu orzeczone wobec niego kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd wymierzając karę łączną pozbawienia wolności wziął pod uwagę wszystkim cele wskazane w art. 85a k.k. w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego.

Orzeczona w ten sposób kara łączna stanowi dla oskarżonego, w przekonaniu Sądu, wystarczającą dolegliwość i jednocześnie nie będzie nosić znamion kary nazbyt surowej. Kara w takiej postaci spełni swoje cele w zakresie prewencyjnego i wychowawczego oddziaływania na sprawcę.

Z. B. (1)

II, IV

I, II

W związku ze skazaniem za czyny przypisane w pkt I i III części dyspozytywnej Sąd na podstawie art. 70 ust.4a ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł świadczenia obligatoryjne tj:

w pkt II części dyspozytywnej wyroku od oskarżonego Z. B. (1) na rzecz Funduszu Pomocy (...) (...) świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł (tysiąca złotych),

w pkt IV części dyspozytywnej wyroku od oskarżonego Z. B. (1) na rzecz (...) świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł (tysiąca złotych).

Z. B. (1)

V

III

Na podstawie art.45§1 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego Z. B. (1) na rzecz Skarbu Państwa przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 540 zł.

Obowiązek orzeczenia przepadku korzyści majątkowej przewidziany przez ustawodawcę treścią art. 45 § 1 k.k. aktualizuje się w każdym przypadku, gdy dochodzi do popełnienia przestępstwa przewidzianego przepisami tzw. "ustawy narkotykowej", a celem działania sprawcy pozostaje osiągnięcie z tytułu tej działalności określonej korzyści. Orzeczenie przepadku korzyści majątkowej lub przepadku jej równowartości jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyści majątkowe zostały już faktycznie osiągnięte. Art. 45 § 1 k.k., przewidujący obligatoryjny przepadek korzyści majątkowych lub ich równowartości, nie ma więc zastosowania do przypisanych oskarżonym zachowań związanych z szeroko rozumianym obrotem narkotykami, które nie przynosiły od razu wymiernych korzyści. Dopiero późniejsze odpłatne zbycie, sprzedaż narkotyków przynosi korzyść majątkową, która podlega przepadkowi w trybie art. 45 § 1 k.k. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.04.2022 r., II AKa 64/22, LEX nr 3345894).

W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że "korzyścią majątkową pochodzącą z przestępstwa w rozumieniu art. 45 § 1 k.k. są wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego przestępstwa (o ile nie podlegają przepadkowi przedmiotów wymienionych w art. 44 § 1 i § 6 k.k.), a nie tylko osiągnięty zysk. Tak więc za nieuprawnione należy uznać wyliczanie kosztów, jakie sprawca zaangażował w przestępczy proceder (np. zakup środków odurzających, które następnie udzielał, przejazd po nie itp.), a potem pomniejszanie o tę wartość osiągniętej z przestępstwa korzyści, bo tego typu ekonomiczne kalkulacje w aspekcie zysku i strat są nie do przyjęcia" (wyrok SA w Katowicach z dnia 21 grudnia 2006 r., II AKa 394/06, KZS 2007, z. 5, poz. 57). Oznacza to, że w razie popełnienia czynu karalnego polegającego na zbyciu innej osobie środka odurzającego przepadkiem objęte są wszystkie pieniądze, jakie z takiego procederu sprawca uzyskał.

W niniejszej sprawie ustalono, iż oskarżony odpłatnie udzielał innym osobom środków odurzających i substancji psychotropowych na łączną kwotę co najmniej 540 zł i przepadek takiej kwoty orzeczono.

Z. B. (1)

VII

I, II

Sąd na podstawie art.43a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego Z. B. (1) na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...) świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł (tysiąca złotych).

5.  INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Z. B. (1)

XI

I, II, III

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 02.10.2024r godz. 19:40 do 17.12.2024r. godz. 09:13.

Z. B. (1)

IX

I, II, III

Orzekając w przedmiocie dowodów rzeczowych Sąd na podstawie na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych Nr (...)25/N k.223 Lp X. 3.

Z. B. (1)

X

I, II, III

Orzekając w przedmiocie dowodów rzeczowych Sąd na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych K. (...) k.225 Lp X. 1. Dowód ten stanowił przedmiot służący do popełnienia czynów zabronionych. Sąd uznał przy tym, iż przepadek winien zostać wykonany przez zniszczenie w.w. dowodu.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

---

7.  KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XII

Uznając, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające zwolnienie oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych, Sąd na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w kwocie 1915,23 zł, zaś na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w kwocie 400 złotych.

8.  PODPIS

Sędzia Agnieszka Marchwicka