sygn. II K 274/24 3 października 2024 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie

Wyrok z 3 października 2024, sygn. II K 274/24

Data orzeczenia 3 października 2024
Sąd Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Asesor Krzysztof Kołodziejczyk
Tagi
#Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie #II Wydział Karny #wyrok

Sygn. akt II K 274/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 października 2024 roku

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Krzysztof Kołodziejczyk

Protokolant: Natalia Wojtecka

Bez udziału prokuratora

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2024 roku, 3 października 2024 roku w W.

sprawy

Ł. S., syna J. i A. z domu T., urodzonego (...) w E.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 28 lutego 2023 roku w salonie (...) mieszczącym się w Centrum Handlowym (...) w W. przy ul. (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: okularów marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1599 PLN, okularów markiC. (...) (...) o wartości 2049 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1799 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2699 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1699 PLN, okularów marki T. (...) (...) o wartości 1499 PLN, gdzie łączna wartość strat wyniosła 21.439 PLN, czym działał na szkodę (...)Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy czym czynu tego dokonał w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

to jest o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

orzeka:

I.  oskarżonego Ł. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czym wypełnił znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. skazuje go, a na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II.  na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego Ł. S. na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę kwoty 21.439 zł (dwudziestu jeden tysięcy czterystu trzydziestu dziewięciu złotych);

III.  przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. kwotę 840 zł (ośmiuset czterdziestu złotych), powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Ł. S. z urzędu;

IV.  zwalnia oskarżonego Ł. S. od kosztów sądowych w całości, wydatki w nie wchodzące przenosząc na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 274/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. S.

w dniu 28 lutego 2023 roku w salonie (...) mieszczącym się w Centrum Handlowym (...) w W. przy ul. (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: okularów marki C. (...) (...) S.. (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1599 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2049 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1799 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2699 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1699 PLN, okularów marki T. (...) (...) o wartości 1499 PLN, gdzie łączna wartość strat wyniosła 21.439 PLN, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy czym czynu tego dokonał w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

to jest czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 28 lutego 2023 roku w godz. 18:00-18:24 do salonu (...), w którym sprzedawane są produkty firmy (...), mieszczącym się w CH (...) kilkakrotnie wchodził i wychodził Ł. S.. Ubrany był w ciemną kurtkę, ciemną czapkę, jeansy, ciemne buty, miał założoną białą maseczkę na usta i nos. Przez tułów miał przepasaną czerwoną torebkę. Za każdym razem przymierzał okulary przeciwsłoneczne, a następnie je chował do kieszeni kurtki, i wychodził z nimi bez płacenia, zdejmując uprzednio z nich zabezpieczenia. Potem wracał do sklepu i czynność tę podejmował 10-krotnie. Wszystkie te działania są uwidocznione na nagraniach z monitoringu sklepowego.

Ł. S. w taki sposób zabrał z tego salonu bez płacenia:

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1599 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 2049 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1799 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 2699 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN,

- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, -- okulary marki C. (...) (...) o wartości 1699 PLN,

-okulary marki T. (...) (...) o wartości 1499 PLN.

Okulary te były własnością (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W..

pismo z T. (...) Galeria (...) z 3.03.2023r.

3

zdjęcia

4-5

zeznania W. W. (1)

10-11

wyjaśnienia Ł. S.

17-19

protokół oględzin Ł. S.

22-29

protokół oględzin monitoringu

48-49

płyta CD z nagraniami z monitoringu oraz zrzut ekranu z monitoringu

47, 50

Ł. S. od młodości sprawiał problemy wychowawcze. W wieku 17 lat został umieszczone w zakładzie poprawczym, gdzie przebywał 2 lata. Po opuszczeniu placówki zaczął przyjmować środki odurzające. W zakładach karnych przebywał łącznie około 10 lat, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu.

W lipcu 2023r. zawarł związek małżeński z M. S., jego żona nie pracuje, gdyż zajmuje się niepełnosprawną matką. Żona ani teściowa nie uskarżają się na agresję z jego strony ani inne nieodpowiednie zachowanie.

Oskarżony obecnie pracuje w piekarni 3 godziny dziennie, uzyskując z tego wynagrodzenie w wysokości 1.600 zł miesięcznie. Planuje wyjechać do pracy za granicą, aby móc więcej zarobić.

Ł. S. w zakładzie karnym dwukrotnie, tj. w 2017r. i w 2023r. odbywał terapię odwykową związaną z jego uzależnieniem do amfetaminy. Deklaruje, że od 9 lat pozostaje w abstynencji.

Przebywając w jednostce penitencjarnej zachowywał się właściwie.

opinia o oskarżonym z AŚ w E.

68

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

69-70

U oskarżonego występują zaburzenia osobowości i uzależnienie od środków psychoaktywnych.

W chwili popełnienia czynu mógł rozpoznać on jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem.

opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego

127

dokumentacja medyczna dot. oskarżonego

97, 103

Ł. S. był 27-krotnie karany sądownie, zarówno na kary wolnościowe, jak i na kary izolacyjne, w większości za przestępstwa przeciwko mieniu.

Wobec oskarżonego w dniu 31.01.2018r. wydano wyrok łączny, sygn. akt (...), Sąd Rejonowy w Elblągu, prawomocny od 8.02.2018r., na mocy którego wymierzono mu karę łączną 9 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Przedmiotowym wyrokiem łącznym połączono mu karę jednostkową orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z 16.08.2017r., sygn. (...), za czyn z art. 278 par. 1 k.k. w zw. z art. 64 par. 1 k.k., w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Elblągu z 31.08.2017r., sygn. (...) w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności.

Kara łączna pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem o sygn. (...) odbywana była przez oskarżonego w okresie od 22.04.2016r. do 3.07.2022r.

dane o karalności

130-135

odpis wyroku sygn. akt (...), Sądu Rejonowy w Elblągu

38

Wobec oskarżonego w dn. 27.02.2023r. asesor Prokuratury Rejonowej (...) skierował akt oskarżenia, oskarżając go o czyny z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, mające miejsce 29.11.2023r. , polegające na zaborze w celu przywłaszczenia luksusowych okularów. Sprawa obecnie jest w toku w Sądzie.

Ponadto ten sam prokurator skierował wobec niego w dn. 20.02.2024r. akt oskarżenia, oskarżając go o czyn z art. 278 § 1 kk. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 13.12.2023r.

kserokopia aktu oskarżenia

71-73

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

69-70

kserokopia aktu oskarżenia

74-76

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia Ł. S.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w całości, gdyż jego przyznanie się do zarzucanego czynu w pełni koresponduje z dowodami zebranymi w sprawie w postaci nagrania z monitoringu, zeznaniami W. W. (1), treścią pisma z (...), a dowody te nie budziły wątpliwości co do swojej prawdziwości.

Sąd dał także wiarę depozycjom oskarżonego na okoliczności związane z jego sytuacją osobistą i majątkową, gdyż słowa te były zbieżne z ustaleniami kuratora sądowego.

zeznania W. W. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w całości, gdyż były one zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym w postaci nagrania z monitoringu z dnia zdarzenia ze sklepu (...) oraz treścią pisma z (...). Świadek jako kierownik ds. zapobiegania stratom miał dokładną wiedzę jakie rzeczy zostały skradzione oraz jak wyglądała osoba, która je ukradła. Zeznania te były kluczowe dla poczynienia ustaleń, iż sprawcą jest Ł. S..

pismo z (...) Galeria (...) z 3.03.2023r.

Dokument prywatny, którego treść nie budzi wątpliwości, gdyż został potwierdzony zeznaniami W. W. (1), nagraniem z monitoringu. Dowód na sprawstwo oskarżonego oraz na dokładne oznaczenie okularów ukradzionych przez oskarżonego i ich wartości.

płyta CD z nagraniem z monitoringu oraz zrzut ekranu z monitoringu

Dokument prywatny, niekwestionowany przez strony, zgodny z wiarygodnymi dowodami w postaci zeznań W. W., pisma z (...). Dowód na sprawstwo oskarżonego. Z nagrania widać wyraźnie, że osoba tam ukazana to jest Ł. S., i że chowa on okulary, biorąc je uprzednio z regałów.

protokół oględzin Ł. S. wraz z zdjęciami oskarżonego

Dokument sporządzony przez uprawniony organ, niekwestionowany przez strony. Dowód, iż wizerunek postaci ujętej na nagraniach i zdjęciach pochodzących od pokrzywdzonego jest tożsamy z wizerunkiem oskarżonego.

protokół oględzin monitoringu

Dokument sporządzony przez uprawniony organ, niekwestionowany przez strony.

zdjęcia

Dokument prywatny, niekwestionowany przez strony, zgodny z wiarygodnymi dowodami w postaci zeznań W. W., pisma z (...). Dowód na sprawstwo oskarżonego. Na zdjęciach widać wyraźnie, że osoba tam ukazana to jest Ł. S..

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

Dokument sporządzony przez uprawniony organ, tj. kuratora sądowego. Jego treść nie budziła wątpliwości, została sporządzona w odpowiedniej formie i zawiera wszystkie wymagane informacje dot. stosunków rodzinnych, majątkowych, finansowych dot. oskarżonego.

dane o karalności

Dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot. Dowód na uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego.

opinia o oskarżonym z AŚ w E.

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, tj. dyrektora aresztu śledczego, w którym ostatnio przebywał oskarżony. Treść nie była kwestionowana przez strony. Dowód na zachowanie oskarżonego w ramach jednostki penitencjarnej.

odpis wyroku sygn. akt (...), Sądu Rejonowy w Elblągu

Dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony. Dowód na okoliczność, iż przypisanego mu czynu dopuścił się w ramach recydywy.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia Ł. S.

Sąd nie dał wiary, że oskarżony postanowił zmienić swoje zachowanie po ślubie z M. S. i dowiedzeniu się o jej chorobie (na co wskazywał kuratorowi w trakcie wywiadu środowiskowego). Jak wynika z akt postępowania, wobec oskarżonego skierowano 2 akty oskarżenia dot. kolejnych przestępstw przeciwko mieniu, które miał popełnić w listopadzie i grudniu 2023r., a więc kilka miesięcy po zawarciu związku małżeńskiego, co uprawdopodabnia, że dopuścił się kolejnych kradzieży także w tym okresie.

Sąd nie daje także wiary, iż oskarżony faktycznie chce poprawić swoją sytuację majątkową i finansową. Jak wyniknęło z wywiadu środowiskowego, pracuje on obecnie jedynie 3h dziennie, a wiadomym jest, że zamieszkując w dużym mieście, jakim jest E., mógłby bez problemu znaleźć pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, gdyż nawet będąc osobą karaną, nie wszyscy pracodawcy wymagają przedłożenia zaświadczenia o niekaralności.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

Ł. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Wskazać należy, że działanie polegające na kradzieży lub przywłaszczeniu sobie cudzej rzeczy ruchomej może być zarówno wykroczeniem z art. 119 § 1 k.w., jak i występkiem z art. 278 § 1 k.k., a kluczowe znaczenie ma wartość przedmiotowej rzeczy ruchomej; od 1 października 2023r. na skutek nowelizacji ustawy Kodeks karny i innych ustaw, jeśli rzecz ta jest warta do 800 zł (wcześniej granicą tą była kwota 500 zł), to wówczas mowa o wykroczeniu z art. 119 § 1 k.w., a powyżej - o występku z art. 278 § 1 k.k.

W przedmiotowej sprawie bezspornie ustalono, że Ł. S. w dniu 28 lutego 2023r. kilkakrotnie wchodził i wychodził ze sklepu (...) mieszczącego się w CH (...), brał z regałów wystawione na sprzedaż okulary przeciwsłoneczne, chował je do kieszeni w kurtce, i wychodził z nimi ze salonu. Na podstawie dokonanej kwerendy przez pracowników tego sklepu ustalono, że Ł. S. w taki sposób dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: okularów marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2199 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1599 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2049 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1799 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 2699 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1899 PLN, okularów marki C. (...) (...) o wartości 1699 PLN, okularów marki T. (...) (...) o wartości 1499 PLN, gdzie łączna wartość strat wyniosła 21.439 PLN, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W..

Wskazać należy, że fakt popełnienia przez oskarżonego przedmiotowego przestępstwa nie budzi wątpliwości, świadczy o tym sporządzona pismo z salonu (...), zeznania W. W. (1), nagranie z monitoringu z dnia zajścia wraz z protokołem oględzin, oględzin osoby, a wreszcie przyznanie się oskarżonego w całości do zarzucanego czynu.

W świetle ustalonego stanu faktycznego, nie budziło wątpliwości Sądu to, iż oskarżony dopuścił tej "kradzieży sklepowej". Zachowanie wymienionego w dniu 28 lutego 2023r. wypełniło wszelkie znamiona czynu określonego w 278 § 1 k.k. Ł. S. we wskazanym powyżej dniu, w sklepie sieci ukradł kilkanaście sztuk okularów przeciwsłonecznych o wartości łącznej 21.439 złotych, działając na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W..

Czynność sprawcza oskarżonego polegała więc na schowaniu po uprzednim oderwaniu zabezpieczeń z okularów, a następnie opuszczeniu z nimi sklepu bez uiszczenia zapłaty, czyli dokonaniu zaboru mienia wyrażającego się w wyjęciu cudzej rzeczy ruchomej spod władania właściciela i przejęciu jej we własne władztwo. Oskarżony nadto dokonał zaboru tych przedmiotów w celu przywłaszczenia, bowiem następnie postąpił z nienależącymi do niego rzeczami jak właściciel.

Ponadto wskazać należy, że wobec oskarżonego w dniu 31.01.2018r. wydano wyrok łączny, sygn. akt (...), Sąd Rejonowy w Elblągu, prawomocny od 8.02.2018r., na mocy którego wymierzono mu karę łączną 9 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Przedmiotowym wyrokiem łącznym połączono mu karę jednostkową orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z 16.08.2017r., sygn. (...), za czyn z art. 278 par. 1 k.k. w zw. z art. 64 par. 1 k.k., w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Elblągu z 31.08.2017r., sygn. (...) w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności.

Kara łączna orzeczona wyrokiem o sygn. (...) odbywana była przez oskarżonego w okresie od 22.04.2016r. do 3.07.2022r. Oznacza to, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu w warunkach recydywy opisanej w art. 64 §1 k.k.

Mając powyższe na uwadze, spełnione zostały wszystkie przesłanki do skazania Ł. S. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Skazując oskarżonego Sąd zastosował art. 4 § 1 kk, z uwagi na zmianę brzmienia art. 64 § 1 kk od
1 października 2023r. Przed tą datą, Sąd miał możliwość wymierzenia kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a od tej daty - ma taki obowiązek, czyli krótko mówiąc, w przypadku oskarżonego Sąd musiałby wymierzyć mu karę minimalnie 4 miesięcy pozbawienia wolności stosując obecne brzmienie ustawy, a biorąc pod uwagę brzemiennie przepisu z dnia popełnienia czynu - minimalnie 3 miesiące pozbawienia wolności (oczywiście analogiczna sytuacja byłaby w przypadku kary ograniczenia wolności i grzywny, gdyby zastosowano art. 37a kk). Tym samym bez wątpienia, mając na uwadze inne zmiany w brzmieniu przepisów, względniejsze wobec oskarżonego było brzmienie ustawy sprzed 1 października 2023r.

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. S.

I

I

Czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. (w brzmieniu sprzed 1.10.2023r.) zagrożony jest karą od 3 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd wymierzając karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności stosował się do dyrektyw wymiaru kary opisanych w art. 53 § 1 i 2 k.k.

Zarówna społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego, jak i stopień winy, były bardzo wysokie.

W celu zapewnienia właściwej jednolitej interpretacji pojęcia społecznej szkodliwości czynu i ustalenia elementów wpływających na jej stopień Kodeks karny wprowadza określenie decydujące o tym stopniu w art. 115 § 2 k.k. Są to zatem okoliczności należące do zakresu strony przedmiotowej, jak te z zakresu strony podmiotowej. Oznacza to, że o społecznej szkodliwości czynu przesądzić może jedynie przedmiotowo – podmiotowa kompleksowa ocena wymienionych przesłanek wartościowania czynu zabronionego. Zgodnie z art. 115 § 2 k.k. przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak też postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Należy podkreślić, że katalog tych okoliczności jest zamknięty i to, które z nich wpływają w sposób istotny na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu zależy od tego jaki typ czynu zabronionego wchodzi w grę. Przepis ten ma charakter przedmiotowo – podmiotowy z dominacją okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, a to w konsekwencji rodzi wymagania uwzględnienia niepowtarzalnych realiów konkretnej sprawy. Naturalnym przy tym pozostaje, że ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu może nastąpić po wcześniejszym ustaleniu, że zachowanie sprawcy w aspekcie realizacji znamion przedmiotowych, jak i zawinienia stanowi czyn zabroniony. W tym miejscu warto zauważyć, że typ czynu zabronionego jest wzorcem zgeneralizowanym i abstrakcyjnym zawierającym także elementy konstytutywne, decydujące o ujemnej zawartości czynów tego typu. Natomiast czyn konkretny będzie charakteryzował się właściwym dla czynów realizujących znamion danego czynu stopniem społecznej szkodliwości, która pozwoli uznać ten czyn za karygodny. Cecha karygodności czynu jest cechą stopniowalną, a zatem czyn może być miej lub bardziej karygodny.

Wskazać należy, że czyn oskarżonego był w bardzo wysokim stopniu społecznie szkodliwy, gdyż był popełniony w miejscu publicznym, gdzie oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z obecności kamer monitoringu w sklepie, a mimo to nie odstąpił od swojego działania. Ponadto oskarżony był silnie zmotywowany do tego zachowania, gdyż kradzieży tej dokonywał tego dnia jedna po drugiej, wychodząc i wchodząc do sklepu, po to by ukraść kolejne okulary. Ł. S. doprowadził także do wysokiej szkody finansowej u pokrzywdzonej (...).

Co do winy sprawcy, także należy uznać ją za bardzo wysoką. Oskarżony w chwili zdarzenia był już ponad 20-krotnie skazywany, w tym na kary pozbawienia wolności, a niedługo przed tym zdarzeniem zakończył odbywanie wieloletniej kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym, sygn. akt (...) przez Sąd Rejonowy w Elblągu. Ł. S. wiedział zatem doskonale, jakie konsekwencje wiążą się z popełnianiem tego typu czynów, a mimo takiej świadomości nie odstąpił od tego i z premedytacją dążył, by ukraść te przedmioty. Oskarżony dokonał samodzielnie wyboru, że zamiast spędzać czas na wolności z bliskimi, wolał popełnić działanie, które nieuchronnie będzie go prowadziło do kolejnego pobytu w więzieniu.

Kara wymierzona oskarżonemu musiała w sposób oczywisty uwzględniać także okoliczność obciążającą jaką jest wielokrotna karalność oskarżonego, w tym w większości za przestępstwa przeciwko mieniu. W ocenie Sądu, mimo iż oskarżony deklaruje, że zmienił się od momentu zawarcia związku małżeńskiego i rozpoznania choroby onkologicznej u żony, to w rzeczywistości nie można takiej zmiany dostrzec. Zwrócić należy uwagę, że Ł. S. nie stara się wystarczająco, aby jego rodzina miała godne życie. Jest on osobą zdrową, stosunkowo młodą, i nie ma przeszkód, aby pracował po 8-10 godzin dziennie, a nie 3 godziny dziennie. Ponadto jak wyniknęło w toku postępowania, do tut. Sądu skierowane zostały dwa inne akty oskarżenia przeciwko niemu, w których kolejny raz zarzuca mu się popełnienie kradzieży na terenie W., tym razem w listopadzie i grudniu 2023r., czyli wysoce prawdopodobne jest, że także tych czynów się dopuścił, a zatem nie można dać wiary, że jakakolwiek realna zmiana na dobre zaszła w życiu oskarżonego.

Kara 1 (jednego) roku pozbawienia wolności spełni w ocenie Sądu swoją funkcję prewencji indywidualnej i generalnej.

Prewencja indywidualna jest w tej sprawie niezbędna, gdyż konieczna jest izolacja oskarżonego od społeczeństwa celem zapobieżenia przed pokrzywdzeniem przez niego kolejnych osób, a kara wolnościowa nie spełniłaby w sposób oczywisty celów kary (por. art. 58 § 1 kk a contrario). Ponadto w ocenie Sądu, mimo iż poprzednio stosowane metody resocjalizacyjne wobec oskarżonego nie okazały się być wysoce skuteczne, to i tak należy dalej podejmować działania w tym kierunku, a właśnie w ramach jednostki penitencjarnej zatrudnieni są odpowiedni specjaliści, wychowawcy, którzy mają narzędzie do pracy z takimi osobami jak Ł. S. i przy jego zaangażowaniu w ten proces mogą pozwolić mu, żeby się nauczył właściwych wzorców zachowania, by resztę swojego życia mógł spędzić na wolności. Istotne jest także wypracowanie u oskarżonego prawdziwego żalu za popełnianie tych przestępstw i uświadomienie sobie jaką szkodę wyrządza pokrzywdzonym swoimi działaniami. Na chwilę obecną Sąd nie dostrzega, by Ł. S. w ogóle rozumiał naganność swoich czynów.

W przedmiotowej sprawie istotnym był także aspekt kary z punktu widzenia prewencji generalnej. Inni członkowie społeczeństwa muszą mieć świadomość, że popełnienie po raz kolejny przestępstw, w szczególności tego samego typu przestępstw i w ramach recydywy, a nadto wiążących się z wyrządzeniem wysokiej szkody pokrzywdzonemu, będzie spotykało się z adekwatną, surową reakcją wymiaru sprawiedliwości.

II

I

Z uwagi na fakt, że swoim czynem Ł. S. wyrządził szkodę pokrzywdzonej (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., należało na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzec obowiązek naprawienia tej szkody w całości na jej rzecz przez oskarżonego

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., § 17 ust. 2 pkt 3, Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763) Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. kwotę 840 zł, powiększoną o należny podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Zważywszy na to, że obrońca podjął w toku postępowania sądowego czynności (zapoznanie się z aktami, próby kontaktu z oskarżonym zakończone niepowodzeniem z winy oskarżonego, obecność na rozprawie w dn. 3.10.2024r.) uzasadniające przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej świadczonej z urzędu, zaś koszty tej pomocy zgodnie z jego oświadczeniem nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części, jego wniosek w tym zakresie uznać należało za zasadny.

Koszty te nie zostały dotychczas zwrócone obrońcy w całości ani w części.

IV

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia w całości kosztów sądowych w sprawie, albowiem z uwagi na brak majątku, bardzo niskie zarobki, trudną sytuację rodzinną, niski dochód łączny w jego gospodarstwie domowym, uiszczenie tych kosztów byłoby w sposób oczywisty zbyt uciążliwe dla oskarżonego.

Podpis