Wyrok z 13 lutego 2025, sygn. VIII K 1340/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 1340/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

D. G.

w dniu 22 marca 2024r. ok. godz. 19:55 w T. przy ul. (...), na terenie ogólnodostępnej klatki schodowej, publicznie i bez powodu okazując rażące lekceważenie porządku prawnego, kierowała wykonaniem czynu zabronionego przez O. C. i nakłoniła M. P. do spotkania się z zamiarem jego pobicia, a w chwili spotkania O. C. po uprzednim uderzeniu pokrzywdzonego pięścią w twarz spowodował osunięcie pokrzywdzonego na posadzkę, następnie dokonał kilkunastu kopnięć w głowę, twarz i klatkę piersiową pokrzywdzonego, czym spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci obrzęku i zniekształcenia nosa, ukruszenia licznych zębów oraz złamania kości nosowych w obrębie twarzoczaszki z przemieszczeniem odłamków po stronie prawej, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała – narządu żucia i układu oddechowego na okres nie przekraczający 7 dni, tj. o czyn z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 158§1 kk w zb. z art. 57a § 1 i 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. G.

I,

I

Sąd wymierzając karę kierował się ogólnymi dyrektywami określonymi w art. 53 kk. Zastosowana kara jest adekwatna, odpowiednia dla wagi czynu oskarżonej.

Sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że stopień winy oskarżonej był dość wysoki. Oskarżona w momencie czynu była już dorosła i winna ona z jednej strony zdawać sobie sprawę z karygodności podjętego działania, jednak Sąd miał także wyrozumiałość dla przyczyn, które były powodem jej zachowania, choć oczywiście zarzucony czyny nie powinny w ogóle mieć miejsca w prawidłowo funkcjonującym społeczeństwie. Dlatego oskarżona musi aktualnie ponosić w całości konsekwencje swojego niepoprawnego zachowania. Dalej analizując stopień społecznej szkodliwości czynu to z całą stanowczością należy wskazać, że był on wysoki. Oskarżona ugodziła w najwyższe dobro pokrzywdzonego czyli jego zdrowie. Oskarżona działała umyślnie, z zamiarem bezpośrednim pobicia pokrzywdzonego.

O wysokim stopniu społecznej szkodliwości świadczą okoliczności przedmiotowe sprawy: działanie w ciągu dnia, w miejscu ogólnie dostępnym. Do okoliczności obciążających oskarżoną należy zaliczyć działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą . Okolicznościami łagodzącymi są te związane z uprzednią niekaralnością oskarżonej i wyrażeniem skruchy. W ocenie Sądu sam przebieg postępowania, występowanie w charakterze oskarżonej w sposób istotny winno wpłynąć na psychikę oskarżonej i uchronić ją przed dalszym popełnieniem przestępstw. Taki cel ma także wymierzenie jej dzięki dobrodziejstwu art. 37a§1 kk kary 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin. Jednocześnie wymiar kary powyżej dolnej granicy wskazanej w art. 157§1 kk w zw. z art. 37a§1 realizuje dyspozycję art. 57a§1 kk. Taka kara spełnia warunki prewencji społecznej i indywidulanej oraz uczy by nie podejmować bezwzględnie nieakceptowalnych zachowań godzących w najwyższe dobra.

D. G.

II

I

Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył oskarżonej okres zatrzymania od dnia 27 marca 2024 roku od godz. 11,00 do dnia 27 marca 2024 roku do godz. 15,25 przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania jest równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

D. G.

III

I

Na podstawie art. 41a§1 i 4 kk oraz art. 43§1 kk Sąd zadecydował o zastosowaniu wobec oskarżonej środka karnego w postaci zakazu zbliżania i kontaktowania się z pokrzywdzonym na określoną odległość. Choć orzeczenie tego środka miało charakter fakultatywny, Sąd uznał, że zasadnym było zabezpieczenie dóbr pokrzywdzonego i umożliwienie mu nieskrępowaną aktywność życiową, bez poczucia zagrożenia ze strony oskarżonej.

Określając odległość, którą oskarżona winna zachować od pokrzywdzonego, Sąd ukształtował to w taki sposób, by wyeliminować ryzyko przekroczenia przez oskarżoną sfery dystansu w kontaktach pomiędzy nimi, a jednocześnie w taki sposób, by był on realny i możliwy do przestrzegania.

D. G.

IV

I

Nadto na podstawie art. 46§1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonej na rzecz pokrzywdzonego kwotę w wysokości 500 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Istota w/w środka kompensacyjnego opiera się na założeniu, że jednym z celów procesu karnego jest rozwiązanie konfliktu pomiędzy sprawcą a pokrzywdzonym, a sposobem rozwiązania czy złagodzenia tego konfliktu jest między innymi naprawienie szkody bądź krzywdy wyrządzonej przestępstwem (kompensacyjna funkcja prawa karnego); Buchała (w:) Buchała, Z., s. 358-359. Krzywdę należy rozumieć jako uszczerbek niemajątkowy (niematerialny). Zadośćuczynienie to forma rekompensaty pieniężnej z tytułu szkody niemajątkowej. Podstawą jego żądania jest krzywda niemajątkowa w postaci ujemnych przeżyć związanych z cierpieniami psychicznymi i fizycznymi, wynikająca z naruszenia wskazanych w przepisie art. 445 kc dóbr osobistych. Wprawdzie szkody niemajątkowej nie sposób wyrównać za pomocą świadczeń pieniężnych, lecz świadczenia te mogą łagodzić ujemne przeżycia pokrzywdzonego poprzez dostarczenie mu środków pozwalających w szerszym stopniu zaspokoić jego potrzeby i pragnienia (por. M. Safjan (w:) Kodeks..., s. 1432; Z. Radwański, A. Olejniczak, Zobowiązania..., s. 260; M. Nesterowicz (w:) Kodeks..., s. 430). Zadośćuczynienie ma charakter uznaniowy. Jego przyznanie nie jest więc obligatoryjne w każdej sytuacji, gdy zaistnieje krzywda, lecz zależy od uznania i oceny sądu konkretnych okoliczności sprawy (wyrok SN z dnia 27 sierpnia 1969 r., I PR 224/69, OSNCP 1970, nr 6, poz. 111; A. Cisek (w:) Kodeks..., s. 794). Zarówno okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia, jak i kryteria ich oceny powinny być rozważane indywidualnie w związku z konkretną osobą pokrzywdzonego (por. wyrok SN z dnia 26 listopada 2009 r., III CSK 62/09, OSNC-ZD 2010, nr 3, poz. 80, LEX nr 738354; wyrok SN z dnia 8 października 2008 r., IV CSK 243/08, LEX nr 590267; wyrok SN z dnia 22 czerwca 2005 r., III CK 392/2004, niepubl.; wyrok SN z dnia 17 września 2010 r., II CSK 94/10, niepubl.). Ustalając wysokość zadośćuczynienia, pamiętać należy, że ma ono mieć charakter kompensacyjny, a więc winno przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. W ocenie Sądu orzeczona kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia do stopnia wyrządzonej pokrzywdzonemu krzywdy przede wszystkim w wymiarze moralnym. W/w środek kompensacyjny jest sposobem naprawienia krzywdy wyrządzonej jako cierpienia fizyczne oraz cierpienia psychiczne związane z uszkodzeniami ciała i rozstrojem zdrowia (wyrok SN z dnia 3 lutego 2000 r., I CKN 969/98, niepubl.). Orzeczenie to przyczyni się do wzmocnienia siły oddziaływania wyroku, będzie przy tym dodatkowym bodźcem służącym powstrzymaniu oskarżonej od popełnienia w przyszłości kolejnego przestępstwa. Rozstrzygając w przedmiocie wysokości orzeczonego świadczenia sąd miał na względzie, iż dla swej skuteczności powinno ono być odczuwalne dla oskarżonej, zarazem nie może ono przewyższać jej możliwości finansowych i narażać ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a także musi być adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego dopuściła się oskarżona. W konsekwencji sąd uznał, że wysokość orzeczonego od oskarżonej zadośćuczynienia mieście się w możliwościach finansowych oskarżonej.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V, VI

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 624§1kpk. Sytuacja materialna oskarżonej obecnie jest trudna. Oskarżona w chwili obecnej pracuje tylko dorywczo osiągając dochód (...) zł miesięcznie.

Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. i Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. M. kwotę 840 złotych powiększoną o należny Vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu

1.Podpis