Zarządzenie z 7 maja 2025, sygn. II K 1068/23
Pokaż pozostałe podstawy prawne (9)
UZASADNIENIE |
||||||||||||||
|
Formularz UK 1 |
Sygnatura akt |
II K 1068/23 |
||||||||||||
|
Uzasadnienie dotyczy całości wyroku. |
||||||||||||||
|
1.1. USTALENIE FAKTÓW |
||||||||||||||
|
1.1. Fakty uznane za udowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1. |
K. K. (1) |
Czyny zarzucane: 1. w dniu 22 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości W., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 66,00 zł wprowadzając A. P. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 66,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził A. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 66,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 2. w dniu 24 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości N., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi A. C. i M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 16,00 zł wprowadzając M. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 160,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził M. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 160,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 3. w dniu 05 stycznia 2023 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości N., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi K. K. (2) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci „Robot Kuchenny marki B.” za łączną kwotę 220,00 zł wprowadzając J. S. w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 220,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził J. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 220,00 zł, która dokonała płatności powyżej wskazanej kwoty przy użyciu produktu bankowego blik na telefon należący do N. K. (1), która przekazała powyżej wskazaną kwotę M. K. (1) czym doprowadził N. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 220,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 4. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości M., Z., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 20,00 zł wprowadzając K. I. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 20,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził K. I. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 20,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 5. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości R., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 300,00 zł wprowadzając S. S. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 300,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził S. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 300,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 6. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości P. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci „brak danych” za łączną kwotę 130,00 zł wprowadzając I. U. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 130,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził I. U. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 130,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 7. w 19 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, na portalu społecznościowym F. i M. za pośrednictwem grupy M., przy czym skutek nastąpił w miejscowości K., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania posługując się kontem o nazwie (...) posługując się danymi personalnymi M. K. (1) oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 150,00 zł wprowadzając M. G. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 150,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził M. G. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 150,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 8. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości D., powiat D., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze1 zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 70,00 zł wprowadzając Ł. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 70,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 70,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 9. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości Ł. ul. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 150,00 zł wprowadzając D. D. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 150,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził D. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 150,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 10. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości B. ul. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1), realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 160,00 zł wprowadzając T. K. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 160,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził T. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 160,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 11. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości S., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 120,00 zł wprowadzając Ł. M. (2) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 120,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 120,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 12. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości C., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 120,00 zł wprowadzając J. Ż. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 120,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził J. Ż. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 120,00 zł, to jest o przestępstwo określone |
||||||||||||
|
2. |
M. K. (1) |
Czyny zarzucane: 1. w dniu 22 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości W., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 66,00 zł wprowadzając A. P. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 66,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził A. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 66,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 2. w dniu 24 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości N., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi A. C. i M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 16,00 zł wprowadzając M. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 160,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził M. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 160,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 3. w dniu 05 stycznia 2023 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości N., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi K. K. (2) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci „Robot Kuchenny marki B.” za łączną kwotę 220,00 zł wprowadzając J. S. w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 220,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził J. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 220,00 zł, która dokonała płatności powyżej wskazanej kwoty przy użyciu produktu bankowego blik na telefon należący do N. K. (1), która przekazała powyżej wskazaną kwotę M. K. (1) czym doprowadził N. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 220,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 4. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości M., Z., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 20,00 zł wprowadzając K. I. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 20,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził K. I. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 20,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 5. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości R., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 300,00 zł wprowadzając S. S. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 300,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził S. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 300,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 6. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości P. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci „brak danych” za łączną kwotę 130,00 zł wprowadzając I. U. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 130,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził I. U. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 130,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 7. w 19 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, na portalu społecznościowym F. i M. za pośrednictwem grupy M., przy czym skutek nastąpił w miejscowości K., powiat (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania posługując się kontem o nazwie (...) posługując się danymi personalnymi M. K. (1) oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 150,00 zł wprowadzając M. G. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 150,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził M. G. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 150,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 8. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości D., powiat D., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 70,00 zł wprowadzając Ł. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 70,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 70,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 9. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości Ł. ul. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 150,00 zł wprowadzając D. D. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 150,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził D. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 150,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 10. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości B. ul. (...), województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 160,00 zł wprowadzając T. K. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 160,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził T. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 160,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 11. w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości S., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 120,00 zł wprowadzając Ł. M. (2) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 120,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 120,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.; 12. w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości C., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) realizując z góry powzięty zamiar, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania na portalu internetowym (...) P. posługując się danymi personalnymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) należącym do Bank (...) S. A. z siedzibą (...)-(...) W. ul. (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za łączną kwotę 120,00 zł wprowadzając J. Ż. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze w kwocie 120,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził J. Ż. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 120,00 zł, to jest o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. |
||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
W 2022 r. i w 2023 r. K. K. (1) i M. K. (1) byli w związku partnerskim, mieszkali razem w S., w Z. i w W. w domu jej ojca W. K. (1). M. K. (1) oferował różne przedmioty do sprzedaży na F., na grupie (...) P., posługując się m.in. kontami o nazwach A. C. i M. K. (1) oraz danymi M. Z.. M. K. (1) podawał kupującym do wpłat rachunek bankowy o numerze (...) zarejestrowany na dane K. K. (1). Powyższy rachunek został założony przez internet, umowa zawarta w formie elektronicznej, bez podpisu. K. K. (1) dała M. K. (1) dostęp do swojego rachunku, podawała mu również kody blik do wypłat pieniędzy z rachunku. Gdy pytała skąd pochodzą pieniądze, które wypłaca za każdym razem tłumaczył jej, że są to jego pieniądze zarobione lub ktoś mu zwraca, a ona w to wierzyła. M. K. (1) sam nie mógł założyć rachunku bankowego, bo nie miał dowodu osobistego. M. K. (1) nie mówił K. K. (1), że oszukuje ludzi na F., ona nie wiedziała o jego działalności na grupie (...) P.. K. K. (1) nie wiedziała do czego wykorzystywany jest jej rachunek bankowy. M. K. (1) wprowadził kupujących w błąd co do zamiaru sprzedaży oferowanych rzeczy oraz co do swojej tożsamości. M. K. (1) przyjął pieniądze wpłacone przez kupujących na rachunek bankowy K. K. (1) i nie wysłał kupującym zamówionych przez nich rzeczy. M. K. (1) korespondował z kupującymi za pośrednictwem M., zapewniał, że wyśle zamówiony przedmiot, czego nie zrobił. Nie oddał kupującym wpłaconych przez nich pieniędzy. Do rachunku bankowego o numerze (...) był przypisany adres e-mail (...) oraz numer (...), zarejestrowany na dane K. K. (1), którym posługiwał się M. K. (1). Miał on również dostęp do konta K. K. (1) na f., raz dzwonił przez M. z tego konta do W. K. (1), gdy K. K. (1) nie chciała odebrać od niego telefonu. K. K. (1) zerwała związek z M. K., gdy zorientowała się, że wykorzystał ją do wielu oszustw internetowych. Podjęła próbę złożenia zawiadomienia policji o tym, że została wykorzystana do oszustwa. I tak: 19 listopada 2022 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 120 zł wprowadzając M. G. (1) w błąd co do zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze 150 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i kosztów przesyłki i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził M. G. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 150 zł. 20 listopada 2022 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi A. C. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży G. poket za 54 zł wprowadzając Ł. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze 70 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży kosztów przesyłki i nie dostarczył kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 70 zł. Tego samego dnia M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 130 zł wprowadzając T. K. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego 160 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i kosztów przesyłki i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził T. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 160 zł. Również tego dnia M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży konsolę S. (...) za 120 zł wprowadzając J. Ż. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze 120 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził J. Ż. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 120 zł. 21 listopada 2022 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 300 zł wprowadzając S. S. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującej pieniądze 300 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził S. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 300 zł. Tego samego dnia M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 150 zł z kosztem przesyłki wprowadzając D. D. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego 150 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził D. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 150 zł. Również tego dnia M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 120 zł wprowadzając Ł. M. (2) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego 120 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził Ł. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 120,00 zł. 22 listopada 2022 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży podgrzewacz za 50 zł wprowadzając A. P. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującej pieniądze 66 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży i kosztów wysyłki i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził A. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 66 zł. A. P. (1) odzyskała pieniądze w toku dochodzenia, zostały jej zwrócone po blokadzie środków na rachunku (...). 24 listopada 2022 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi A. C. i M. Z. oraz rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży nartosanki za 130 zł wprowadzając M. M. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze 160 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy sprzedaży wraz z kosztem przesyłki i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził M. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 160 zł. M. M. (1) odzyskał pieniądze, zostały mu wypłacone w toku dochodzenia, po blokadzie nałożonej przez bank na rachunek o numerze (...). Nieustalonego dnia stycznia 2023 r. S. K. poprosił siostrę N. K. (1) by użyczyła swojego rachunku bankowego do przelewu Blikiem na telefon pieniędzy za jego kolegę – M. K. (1). N. K. (1) zgodziła się przyjąć na swój rachunek bankowy pieniądze, które nieustalona osoba miała przesłać dla M. K. (1). 5 stycznia 2023 r. M. K. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się z zobowiązania na portalu (...) P. posługując się danymi K. K. (2) zaoferował do sprzedaży robot kuchenny marki B. za 200 zł wprowadzając J. D. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie podał J. D. (1) numer telefonu N. K. (1) do przelewu Blikiem, na który ta przesłała 220 zł tytułem należności z zawartej umowy sprzedaży i kosztów przesyłki i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził J. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 220,00 zł. Następnie N. K. (1) podała bratu kod blik do wypłaty pieniędzy z jej konta. S. K. przekazał kod blik M. K. (1), który wypłacił pieniądze z bankomatu w N.. N. K. (1) zwróciła kupującej ze swoich pieniędzy 220 zł, ponieważ ktoś do niej dzwonił i żądał zwrotu pieniędzy albo wysyłki kupionego robota kuchennego. N. K. (1) bezskutecznie próbowała odzyskać pieniądze od M. K. (1). M. K. (1) ma 27 lat, jest kawalerem, ma dwoje dzieci na utrzymaniu, ma wykształcenie podstawowe, nie pracuje stale, nie ma majątku, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo, był wielokrotnie karany. W okresie od 1 lipca 2018 r. do 16 listopada 2018 r. i od 9 lipca 2020 r. do 18 października 2020 r. odbył karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w W. z 27 maja 2019 r., sygn. III K 8/19, która obejmowała karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za występek z art. 280 § 1 k.k. K. K. (1) ma 24 lata, jest panną, ma jedno dziecko, wykształcenie gimnazjalne, nie ma majątku, pracuje w gastronomii i osiąga dochód 2800 zł miesięcznie, była karana. K. K. (1) leczyła się psychiatrycznie, nie leczyła się odwykowo. K. K. (1) cierpi na inne zaburzenia czynności psychicznych – zaburzenia osobowości, miała zachowaną zdolność rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniem, może brać udział w postępowaniu i samodzielnie prowadzić obronę w sposób rozsądny. K. K. (1) jest niedostosowana społecznie, co przejawia się m.in. w nawiązywaniu ryzykownych relacji uczuciowych, samookaleczeniach. |
Wydruki korespondencji z M., zrzuty ekranu z F.; Potwierdzenia przelewów; Dane retencyjne; Pismo z M. Bank; Dane bankowe; Wyjaśnienia oskarżonego M. K.; Wyjaśnienia oskarżonej K. K.; Zeznania świadków: - M. M.; - A. P.; - W. K.; - N. K.; - J. D.; - S. S.; - M. G.; - Ł. M.; - D. D.; - T. K.; - Ł. M.; - J. Ż.; Opinia sądowo-psychiatryczna; Wywiad środowiskowy; Karty karne; Informacja z K.. |
39-46, 54-69, 241-242, 247-252, 285-295, 383-390; 47, 53, 118-120, 222-223, 253. 382; 98; 190, 197; 260-271, 296, 325; 473, 515-516, 634v.-635; 642v.; 33-34; 49-50; 79-80, 681-682; 110-112; 144-145; 216-217; 244-245; 279-280; 335-336; 426-427; 442; 484-485; 588; 621-623; 627-630, 670-673; 364-365v. |
||||||||||||
|
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||||||||||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) |
||||||||||||
|
1. 2. |
K. K. (1) M. K. (1) |
Czyny zarzucone oskarżonej K. K. (1) w punktach od 1. do 12. aktu oskarżenia. Czyny zarzucone oskarżonemu M. K. (1) w punktach 4. i 6. aktu oskarżenia. |
||||||||||||
|
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione |
Dowód |
Numer karty |
||||||||||||
|
K. K. (1) popełniła zarzucone jej czyny. M. K. (1) działał wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1). M. K. (1) w dniu 21 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w miejscowości M., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci (...) za 20,00 zł wprowadzając K. I. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującego pieniądze 20,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującemu zakupionego towaru, czym doprowadził K. I. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 20,00 zł. M. K. (1) w dniu 20 listopada 2022 roku w bliżej nie ustalonym miejscu za pośrednictwem Internetu, przy czym skutek nastąpił w P., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez zamiaru wywiązania się ze zobowiązania portalu internetowym (...) P. posługując się rachunkiem bankowym o numerze (...) zaoferował do sprzedaży przedmiot w postaci „brak danych” za 130,00 zł wprowadzając I. U. (1) w błąd co do tożsamości, zamiaru oraz możliwości spełnienia świadczenia będącego przedmiotem umowy, a następnie przyjął od kupującej pieniądze 130,00 zł jako należność wynikającą z zawartej umowy kupna sprzedaży i nie przesłał kupującej zakupionego towaru, czym doprowadził I. U. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 130,00 zł. |
Wyjaśnienia oskarżonej K. K.; Wyjaśnienia oskarżonego M. K.; Zeznania świadka K. I.; Zeznania świadka I. U. |
642v.; 473, 515-516, 634v.-635; 207-208; 225 |
||||||||||||
|
1.2. OCena DOWOdów |
||||||||||||||
|
2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
||||||||||||
|
Wydruki korespondencji z M., zrzuty ekranu z F.; Potwierdzenia przelewów; Dane retencyjne; Pismo z M. Bank; Dane bankowe; Wyjaśnienia oskarżonego M. K.; Wyjaśnienia oskarżonej K. K.; Zeznania świadków: - M. M.; - A. P.; - W. K.; - N. K.; - J. D.; - S. S.; - M. G.; - Ł. M.; - D. D.; - T. K.; - Ł. M.; - J. Ż.; Opinia sądowo-psychiatryczna; Wywiad środowiskowy; Karty karne; Informacja z K. |
Oskarżona K. K. (1) nie przyznała się do popełnienia zarzuconych jej czynów i odmówiła składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym. Na rozprawie oskarżona złożyła wyjaśnienia, w których opisała jak M. K. (1) korzystał z jej rachunku bankowego, wykorzystanego do oszustw, kiedy się o tym dowiedziała i jak na to zareagowała. Jej wyjaśnienia zgodne są z wyjaśnieniami oskarżonego M. K. (1), pomimo tego, że nie byli już w związku i z zeznaniami świadka W. K. (1). Wyjaśnienia oskarżonej nie są sprzeczne z zeznaniami pozostałych występujących w sprawie świadków i dowodami z dokumentów. Z uwagi na to, że brak dowodów na sprawstwo oskarżonej wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym M. K. (1), tj. podważających wiarygodność ich wyjaśnień, Sąd dał jej wiarę. Jak wynika z dowodów z opinii sądowo-psychiatrycznej, wywiadu środowiskowego i zeznań ojca oskarżonej, jest ona osobą z zaburzeniami osobowości, łatwowierną, naiwną, niedojrzałą emocjonalnie. Wspiera to jej wyjaśnienia, że zaufała swojemu byłemu partnerowi i wierzyła, że wykorzystuje jej rachunek bankowy do legalnych celów. Wiarygodna jest również ta część jej wyjaśnień, gdzie opisała, że zerwała z oskarżonym po tym jak dowiedziała się do czego wykorzystał jej rachunek bankowy. Jej wyjaśnienia wspierają bowiem zeznania świadka N. K., która opisała jak w styczniu 2023 r. również została wykorzystana przez oskarżonego z udziałem swojego brata, do oszustwa J. D.. Oskarżony M. K. (1) nie mógł już wówczas korzystać z rachunku bankowego K. K. (1) dlatego wykorzystał rachunek N. K.. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego M. K. (1) są wiarygodne, ponieważ są konsekwentne, spójne i logiczne. Oskarżony zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem utrzymywał, że działał wyłącznie sam, a oskarżona K. K. (1) nie wiedziała do czego wykorzystuje jej rachunek bankowy. Oskarżony przyznał się do popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów. Jego wyjaśnienia zgodne są z wyjaśnieniami współoskarżonej i zeznaniami świadka W. K. (1) oraz niesprzeczne z pozostałymi dowodami (z wyjątkiem zeznań świadków K. I. i I. U.). Niewątpliwie osoby pokrzywdzone w niniejszej sprawie korespondowały tylko z nim, żaden z pokrzywdzonych nie korespondował z kobietą. Fakt, że oskarżony podawał pokrzywdzonym rachunek bankowy zarejestrowany na K. K. (1) nie oznacza jeszcze, że działała ona z nim wspólnie i w porozumieniu. Sąd uznał za wiarygodne zeznania wszystkich świadków wskazanych w części 1.1 uzasadnienia. Świadkowie, z wyjątkiem K. I., D. W., N. K. i I. U. dostarczyli do protokołu swoich zeznań dokumenty potwierdzające ich zeznania, tj. co do faktu zakupu przedmiotów na F. od M. K. (1), podającego się m.in za A. C., przelewu pieniędzy za zakup, nieotrzymania towaru od sprzedającego. Ich zeznania zgodne są z treścią wyjaśnień M. K. (1), historią rachunku bankowego prowadzonego na dane K. K. (1). Zeznania świadków są logiczne, nie budzą wątpliwości, nie było podstaw by odmówić im waloru wiarygodności. Zeznania świadka W. K. również są wiarygodne, ponieważ są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonych i zeznaniami świadka N. K.. Sąd uznając, że bezpośrednie przeprowadzenie dowodu z zeznań wszystkich wskazanych w akcie oskarżenia świadków nie jest niezbędne, zaniechał wzywania na rozprawę świadków. Powyższe w ocenie Sądu nie miało negatywnego wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie, bowiem świadkowie, z wyjątkiem N. K., nie mieli w ogóle wiedzy na temat oskarżonych, poza K. I., I. U. i D. W. byli osobami kupującymi od oskarżonego przedmioty za pośrednictwem F.. Ich zeznania potwierdzają przedłożone przez świadków wydruki z F. i M., potwierdzenia przelewów. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów w postaci kart karnych, danych retencyjnych, danych bankowych, potwierdzeń przelewów. Dane objęte tajemnicą telekomunikacyjną i bankową zostały uzyskane zgodnie z przepisami ustaw szczególnych, w przepisanej prawem formie. Nie było podstaw by odmówić im waloru wiarygodności. Dokumenty prywatne od pokrzywdzonych w postaci wydruków z F. i M. nie budziły wątpliwości, nie były kwestionowane. Kwestię poczytalności oskarżonej w czasie popełnienia zarzuconych jej czynów, jej stanu zdrowia psychicznego, zdolności do udziału w rozprawie i wykonywania obrony w sposób samodzielny i rozsądny Sąd ustalił w oparciu o dowód z opinii sądowo-psychiatrycznej, sporządzonej przez dwóch biegłych psychiatrów. Opinia jest jasna, kompletna, wewnętrznie spójna. Biegli dostatecznie uzasadnili wnioski opinii. Sąd nie miał wątpliwości co do rzetelności i wiarygodności opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej w sprawie. Sąd poczynił ustalenia faktyczne odnośnie właściwości i warunków osobistych oraz dotychczasowego sposobu życia oskarżonej na podstawie wywiadu środowiskowego sporządzonego przez kuratora sądowego, którego treść nie budziła wątpliwości. |
|||||||||||||
|
2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||||||||||||||
|
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
||||||||||||
|
Zeznania świadka D. W. |
Nie były podstawą ustalenia faktów, ponieważ świadek nie miał żadnej wiedzy na temat czynów stanowiących podstawę zarzutów. |
|||||||||||||
|
1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Oskarżony |
|||||||||||||
|
|
3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem |
III. |
M. K. (1) |
|||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
Oskarżonemu M. K. (1) zarzucono popełnienie 12 czynów z art. 286 § 1 k.k. Występku z art. 286 § 1 k.k. dopuszcza się ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd, wyzyskania błędu albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jest to przestępstwo materialne, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem. Nadmienić trzeba, że do skutku nie należy osiągnięcie korzyści majątkowej z niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi chcieć w tym celu użyć określonego działania lub zaniechania. Dla przyjęcia zamiaru konieczne jest ustalenie, że sprawca miał świadomość przekazywania osobie rozporządzającej mieniem nieprawdziwych informacji i działania w celu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem dla osiągnięcia korzyści majątkowej. „Wprowadzenie w błąd” oznacza, że sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę lub instytucję do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy, tj. pokrzywdzony wyobraża sobie rzeczywisty stan rzeczy takim, jakim przedstawia mu go sprawca, podczas gdy rzeczywistość jest całkowicie lub w istotnym stopniu inna. Wskazać także należy, że zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Oszustwo może być przestępstwem popełnionym tylko umyślnie z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym, obejmującym cel i sposób działania. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że nie ma wątpliwości, że oskarżony M. K. (1) działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci uzyskania pieniędzy wpłaconych przez pokrzywdzonych w zamian za kupione od niego przedmioty, oferowane do sprzedaży na (...) P. na f.. Oskarżony przyznał się popełnienia zarzuconych mu czynów. Sposób jego działania wypełnia wszystkie znamiona występku oszustwa. Oskarżony podając się za inną osobę (w jednym wypadku korzystał ze swojego konta na f. i posługiwał się swoimi danymi) przyjmował pieniądze wpłacane przez pokrzywdzonych za zamówione przedmioty, po czym zamówień nie realizował. Korespondował z pokrzywdzonymi i zapewniał ich, że zamówiony przedmiot został wysłany, pomimo tego, że nie było to prawdą. Od początku nie miał zamiaru wysłać sprzedanych rzeczy. Dokonanie przez pokrzywdzonych przelewu ceny sprzedaży z kosztami wysyłki bez wątpienia stanowiło dla nich niekorzystne rozporządzenie mieniem, gdyż ani zamówionych przedmiotów nie otrzymali ani zwrotu pieniędzy od oskarżonego. Pomimo tego, że regularnie wypłacał pieniądze, które wpływały za wystawione przez niego przedmioty, ani razu nie podjął nawet próby wyjaśnienia oczekującym kupującym kiedy dostaną swoje zamówienia, po uzyskaniu pieniędzy zrywał z nimi kontakt. Oskarżony nie miał również zamiaru zwrócić pokrzywdzonym pieniędzy. Oszukał ich przecież na niewielkie kwoty, od kilkudziesięciu do 300 zł. Przy odrobinie dobrej woli byłby w stanie zwrócić pokrzywdzonym chociażby część pieniędzy, ponieważ było to w zasięgu jego możliwości zarobkowych jako młodego, zdrowego mężczyzny mieszkającego w W. i okolicach, gdzie nie ma problemu z dostępem do pracy. W ocenie Sądu oskarżony M. K. (1) chciał doprowadzić osoby wymienione w punktach od 1 do 3, w punkcie 5 i w punktach od 7 do 12 aktu oskarżenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i w tym celu wprowadził ich w błąd odnośnie zamiaru wywiązania się z zobowiązań, a w części co do swojej tożsamości. Wprowadzenie pokrzywdzonych w błąd było środkiem do zrealizowania przestępnego celu w postaci doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W ocenie Sądu oskarżony popełnił zarzucone mu przestępstwa w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w warunkach ciągu przestępstw z art. 286 § 1 k.k. Oskarżony działał w warunkach recydywy specjalnej podstawowej, tj. przed upływem 5 lat od odbycia kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, ponieważ w okresie od 1 lipca 2018 r. do 16 listopada 2018 r. i od 9 lipca 2020 r. do 18 października 2020 r. odbył karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w W. z 27 maja 2019 r., sygn. III K 8/19, która obejmowała karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za występek z art. 280 § 1 k.k., czyli za umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. W ramach czynu zarzuconego w punkcie 3. Sąd ustalił, że osobą pokrzywdzoną jest J. D. (1), a nie S., jak wskazano w zarzucie. Fakt te wprost wynika z protokołu przesłuchania J. D. (1) i przedłożonych przez nią dokumentów w postaci potwierdzeń przelewów. W sprawie w ogóle nie występuje osoba o danych J. S.. Nadto Sąd wyeliminował z opisu tego czynu, że osobą pokrzywdzoną jest również N. K. (1) wobec ustalenia, że działała ona za namową swojego brata, S. K. i to jemu wyraziła zgodę na podanie swojego numeru rachunku bankowego do przelewu a następnie przekazała mu kod blik do wypłaty pieniędzy ze swojego rachunku. W dowodów zgromadzonych przez oskarżyciela publicznego wynika, że świadek N. K. (1) nie miała nawet kontaktu z oskarżonym M. K. (1). Nie została ona zatem wprowadzona w błąd przez M. K. (1) a przez swojego brata, S. K.. Niewątpliwie naprawiła ona szkodę wyrządzoną przestępstwem popełnionym przez oskarżonego, jednakże w takiej sytuacji ma ona wyłącznie roszczenie regresowe do oskarżonego, nie jest zaś pokrzywdzoną w rozumieniu art. 49 § 3 k.p.k. W ramach czynu zarzuconego w punkcie 2. aktu oskarżenia Sąd ustalił, że oskarżony zaoferował do sprzedaży nartosanki za 130 zł, nie zaś za 16 zł jak w zarzucie. Wynika to wprost z zeznań pokrzywdzonego oraz dokumentów przez niego przedłożonych i historii rachunku bankowego. W przypadku pozostałych czynów przypisanych Sąd również ustalił, nie wychodząc poza granice zarzutów, cenę oferowanych przedmiotów i łączną szkodę, po uwzględnieniu kosztów przesyłki. Wina oskarżonego nie budziła wątpliwości. Jest ona osobą dorosłą, zdrową psychicznie, nie działał w sytuacji atypowej, obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu. Z uwagi na to, że w czasie popełnienia czynów przypisanych obowiązywała ustawa inna niż w czasie orzekania, Sąd na podstawie art. 4 § 1 k.k. zastosował ustawę kodeks karny w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. Zmianie na niekorzyść oskarżonego uległ m.in. art. 64 § 1 k.k. poprzez obligatoryjne obostrzenie kary wymierzanej za przestępstwo popełnione w ramach recydywy specjalnej podstawowej. Dlatego przepis ten nie został przywołany w podstawie wymiaru kary. |
||||||||||||||
|
☐ |
3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem |
|||||||||||||
|
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej |
||||||||||||||
|
☐ |
3.3. Warunkowe umorzenie postępowania |
|||||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
☐ |
3.4. Umorzenie postępowania |
|||||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania |
||||||||||||||
|
|
3.5. Uniewinnienie |
I. II. |
K. K. (1) M. K. (1) |
|||||||||||
|
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia |
||||||||||||||
|
Sąd uniewinnił oskarżoną K. K. (1) od zarzuconych jej czynów, a z opisów czynów przypisanych oskarżonemu M. K. (1) wyeliminował działanie wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1). W ocenie Sądu z żadnego z przeprowadzonych w sprawie dowodów nie wynika fakt, że oskarżona K. K. (1) działała wspólnie i w porozumieniu z M. K. (1), że swoim działaniem wypełniła chociażby jedno ze znamion występku oszustwa, że to ona wystawiła ogłoszenia na F. o sprzedaży nartosanek, konsoli, podgrzewacza, robota kuchennego, na które odpowiedzieli pokrzywdzeni, a nadto, że to oskarżona wprowadziła ich w błąd co do tożsamości i zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i to ona uzyskała pieniądze wpłacone przez pokrzywdzonych na jej rachunek bankowy. Z żadnego z przeprowadzonych w sprawie dowodów nie wynika fakt, że oskarżona wiedziała do czego oskarżony M. K. (1) wykorzystuje jej rachunek bankowy i godziła się na to. W świetle niepodważonych wyjaśnień oskarżonych oczywiste jest, że to M. K. (1) był pomysłodawcą i wykonawcą występków oszustwa internetowego na szkodę pokrzywdzonych i to on uzyskał pieniądze z oszustw, bo każdorazowo wypłacał je blikiem z rachunku bankowego współoskarżonej i zużył na własne potrzeby. W świetle wiarygodnych wyjaśnień oskarżonej K. K. (1) o tym, że zarejestrowała na swoje dane rachunek bankowy i przekazała go do dyspozycji M. K. (1), w zaufaniu, że udostępnia go do legalnych celów i braku dowodu przeciwnego, przyjąć należy, że to nie oskarżona oszukała pokrzywdzonych. Przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 k.k. można popełnić wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, gdyż znamienne jest ono celem osiągnięcia korzyści majątkowej. W ocenie Sądu całokształt materiału dowodowego w sprawie prowadzi do ustalenia, że to nie oskarżona doprowadziła pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wprowadzając ich w błąd, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Nadto oskarżona nie mogła domyślać się, przewidywać, że bierze udział w popełnieniu przestępstwa oszustwa. Forma zjawiskowa współsprawstwa polega na wykonaniu czynu zabronionego wspólnie i w porozumieniu z inną osobą lub z innymi osobami. Fundamentem współsprawstwa jest porozumienie przestępcze. Treścią porozumienia jest wspólne popełnienie konkretnego przestępstwa. Zawarte między współsprawcami porozumienie pozwala przyjąć, że dane przestępstwo jest ich wspólnym dziełem, i pociągnąć do odpowiedzialności karnej każdego ze współsprawców za całość przestępstwa zarówno wtedy, gdy każdy z nich zrealizował wszystkie ustawowe znamiona danego czynu, jak i wtedy, gdy osobiście zrealizował tylko pewną ich część, a nawet wówczas (co jest w doktrynie prawa karnego kwestionowane – zob. np. P. Kardas [w:] Kodeks karny..., t. 1, red. A. Zoll, 2012, s. 317–319), gdy nie wyczerpał żadnego z ustawowych znamion, ale przyczynił się znacznie (istotnie) do jego popełnienia (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13.03.2019 r., II KK 217/18; w wyroku z 14.01.2020 r., II KK 8/19 oraz w postanowieniu z 15.10.2020 r., IV KK 406/20). Jak trafnie to ujął Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z 19.09.2013 r., II AKa 168/13: „Porozumienie jest łącznikiem, spoiwem, który determinuje, iż każdy współdziałający odpowiada również za to, co zrobili inni współsprawcy, a więc za całość bezprawnego działania”. Porozumienie przestępcze może być zawarte w każdej możliwej formie, przy czym może mieć charakter wyraźny, np. werbalnego uzgodnienia wraz z podziałem zadań, lub dorozumiany (np. Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 24.09.2019 r., II AKa 83/19). Rację ma wskazany powyżej Sąd Apelacyjny w Lublinie, gdy w dalszej części swojego wywodu wskazuje, że „nie można mówić o porozumieniu, a zatem o współsprawstwie, wówczas gdy: a) w toku wykonywania przestępstwa sprawca nie zauważył wspierającego jego czynności innego sprawcy, b) w toku przestępstwa współsprawca odrzuca wspierającego czynności innego sprawcę, jest mu obojętny lub zupełnie niepotrzebny”. Należy bowiem podkreślić, że cechą charakterystyczną porozumienia jest jego dwustronny charakter. Każdy uczestnik porozumienia musi mieć świadomość i wolę wspólnego popełnienia czynu nagannego, dlatego też nie jest możliwe tzw. jednostronne współsprawstwo. Porozumienie dotyczące wspólnego popełnienia przestępstwa musi być zawarte przed przystąpieniem do realizacji czynu zabronionego, a najpóźniej w trakcie jego realizacji (zob. V. Konarska-Wrzosek [w:] A. Lach, J. Lachowski, T. Oczkowski, I. Zgoliński, A. Ziółkowska, V. Konarska-Wrzosek, Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, Warszawa 2023, art. 18.) Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu brak w sprawie dowodu na jakiekolwiek porozumienie oskarżonych w procederze oszustwa pokrzywdzonych. Brak dowodu na to, że oskarżona K. K. (1) miała świadomość i wolę wspólnego popełnienia czynu zabronionego. Na podstawie dowodów przeprowadzonych na rozprawie głównej Sąd ustalił, że oskarżona jest osobą łatwowierną, chwiejną emocjonalnie, niedojrzałą, naiwnie uwierzyła więc oskarżonemu M. K. (1), że wykorzystuje jej rachunek do legalnych celów i nie wiedziała, że oszukuje ludzi przez internet, podając jej rachunek bankowy. Gdy się o tym dowiedziała, zerwała z nim związek i próbowała zgłosić sprawę na policji. W ocenie Sądu, ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika by zachowanie oskarżonej K. K. (1), polegające na zarejestrowaniu rachunku bankowego i przekazaniu go do dyspozycji oskarżonemu M. K. (1) stanowiło niesprawczą postać zjawiskową przestępstwa, tj. pomocnictwo popełnienia występku z art. 286 § 1 k.k. Strona podmiotowa pomocnictwa charakteryzuje się zamiarem, aby inna osoba popełniła czyn zabroniony. Pojęcie zamiaru użyte w art. 18 § 3 k.k. należy interpretować zgodnie ze znaczeniem nadanym mu przez art. 9 § 1 k.k., a więc jako zamiar bezpośredni lub ewentualny. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7.03.2003 r., sygn. WA 8/03 „udzielający pomocy musi chcieć, aby inna osoba dokonała przestępstwa, albo przewidując możliwość dokonania przez inną osobę takiego czynu na to się godzić" (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z 20.10.2005 r., sygn. II KK 184/05). Zamiar odniesiony jest do wszystkich znamion strony przedmiotowej pomocnictwa. Udzielający pomocy musi obejmować świadomością to, że podejmując określone czynności lub nie wykonując ciążącego na nim obowiązku niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego, ułatwia w ten sposób innej osobie popełnienie konkretnego czynu zabronionego. W orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, który Sąd podziela, że możliwe jest pomocnictwo w zamiarze ewentualnym do przestępstwa, które może być popełnione jedynie z zamiarem kierunkowym (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 13.04.2016 r., sygn. II AKa 45/16, wyrok Sądu Najwyższego z 18.09.2019 r., sygn. II KK 406/18 i postanowienie Sądu Najwyższego z 3.11.2021 r., sygn. III KK 320/21). Powyższe nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Przede wszystkim dlatego, że oskarżona działała w usprawiedliwionym okolicznościami przekonaniu, że przekazuje dane do swojego rachunku bankowego w legalnym celu, tak jak to przedstawił współoskarżony M. K. (1) w swoich wyjaśnieniach. Oskarżona nie miała zamiaru udzielenia pomocy w dokonaniu przestępstwa. Oskarżona działała w zaufaniu do partnera, a że jest osobą łatwowierną, naiwną, z zaburzeniami osobowości, trudno od niej oczekiwać, że powinna była co najmniej domyślać się, że M. K. (1) oszukuje ją i innych, sprzedając w internecie rzeczy, których nie wysyła. Nie ma w sprawie żadnego dowodu podważającego wiarygodność wyjaśnień oskarżonych, że oskarżona K. K. (1) nie wiedziała o tym, że jej rachunek bankowy jest wykorzystywany w przestępczym procederze. Uznanie, że oskarżona przewidywała możliwość popełnienia przestępstwa i godziła się na to, stanowiłoby ustalenie sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego M. K. (1) i zeznaniami świadka W. K. (1). Oskarżona K. K. (1) została wprowadzona w błąd przez współoskarżonego, a jej rachunek bankowy został wykorzystany w innym celu, niż było to objęte zamiarem oskarżonej. Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. uniewinnił oskarżoną od zarzuconych jej czynów wobec ustalenia, że oskarżona ich nie popełniła, a jej zachowanie, polegające na udostępnieniu rachunku bankowego współoskarżonemu nie zawiera znamion czynu zabronionego. Sąd uniewinnił oskarżonego M. K. (1) od czynów zarzuconych w punkcie 4. i 6. aktu oskarżenia, wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Świadek K. I. (1) zeznał, że nie pamięta czy zamawiał konsolę S. (...) za 20 zł, nie pamięta czy płacił za nią 20 zł, czy ją otrzymał. Zeznał, że nie jest w żaden sposób osobą pokrzywdzoną, że nie czuje się osobą pokrzywdzoną i nie chciał nic zgłaszać. Z uwagi na powyższe, zarzut z punktu 4. aktu oskarżenia wobec obojga oskarżonych jest bezpodstawny i nieudowodniony. Brak dowodów na to, że to właśnie przesłuchany w charakterze świadka K. I. (1) przelał na rachunek bankowy K. K. (1) 20 zł 24 listopada 2022 r., że zamówił od M. K. (1) konsolę (...) za 20 zł i że jej nie otrzymał, że został przez niego wprowadzony w błąd i doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku czynu zarzuconego oskarżonym w punkcie 6. aktu oskarżenia. Po pierwsze już sam opis czynu zarzuconego nasuwa wątpliwości, co było przedmiotem oszustwa. Oskarżyciel publiczny zarzucił bowiem oskarżonym, że oszukali pokrzywdzoną sprzedając jej przedmiot „brak danych”. W toku dochodzenia uzyskano historię rachunku bankowego K. K. (1), na którym odnotowano przelew z rachunku bankowego prowadzonego na dane I. U. (1), jednakże nie ma żadnego tytułu tego przelewu i nieznana jest jego przyczyna. Oskarżyciel publiczny przyjął, że oskarżeni oszukali również I. U. (1), ale wobec braku jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie i w oderwaniu od treści zeznań świadka, przyjął zupełnie dowolnie, że została oszukana. Z uwagi na to, że świadek I. U. (1) zeznała, że nie pamięta czy kupowała jakiś przedmiot w 2022 r. na allegro (takie pytanie zostało zadane wszystkim świadkom, pomimo tego, że sprawa nie dotyczyła w ogóle portalu Allegro), który do niej nie dotarł oraz że nie czuje się osobą pokrzywdzoną, Sąd uznał, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa na szkodę I. U. (1) i uniewinnił oskarżonych od zarzuconego czynu. |
||||||||||||||
|
4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
2. |
III. IV-VI. |
III. |
Czyn z art. 286 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Zgodnie z art. 91 § 1 k.k., jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie zaś z art. 64 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. Sąd może wymierzyć karę w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie z art. 57 § 1 k.k. jeżeli zachodzi kilka niezależnych od siebie podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia albo obostrzenia kary, sąd może tylko jeden raz karę nadzwyczajnie złagodzić albo obostrzyć, biorąc pod uwagę łącznie zbiegające się podstawy łagodzenia albo obostrzenia. Granice wymiaru kary za czyny przypisane oskarżonemu kształtowały się zatem od 6 miesięcy pozbawienia wolności do 12 lat pozbawienia wolności. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego, stosunkowo niewielkie rozmiary szkody, o czym świadczy też fakt, że część pokrzywdzonych nawet nie zgłaszała przestępstwa. Okolicznością obciążającą jest uprzednia karalność oskarżonego, pomimo młodego wieku, pokrzywdzenie wielu osób w krótkim czasie oraz wykorzystanie do oszustwa danych innych osób. Stopień winy oskarżonego Sąd uznał za umiarkowany, bowiem nie wystąpiły żadne okoliczności stopień ten obniżający. Oskarżony jest dorosły, zdrowy psychicznie, nie działał w sytuacji atypowej. Obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd ocenił jako znaczny. Oskarżony godził w dobro chronione prawem jakim jest mienie, działał z chęci zysku, oszukując kilkanaście nieznanych sobie osób na niewielkie kwoty. Na stopień społecznej szkodliwości wpływa nagminność tego typu procederu. Z uwagi na to, że nie wszyscy pokrzywdzeni czynem oskarżonego otrzymali zwrot pieniędzy z dowodów rzeczowych zatrzymanych w sprawie, Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. G. (1) 150 złotych, na rzecz pokrzywdzonego Ł. M. (1) 70 złotych, na rzecz pokrzywdzonego T. K. (1) 50 złotych. |
|||||||||||
|
5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU |
||||||||||||||
|
Oskarżony |
Punkt rozstrzygnięcia |
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||
|
2. |
VII.-XI. |
III. |
W toku dochodzenia zatrzymano w sprawie pieniądze 800 zł na rachunku bankowym zarejestrowanym na dane oskarżonej K. K. (1), a pochodzące z przestępstwa oszustwa na szkodę pokrzywdzonych. Sąd na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił części pokrzywdzonych pieniądze z dowodu rzeczowego, w pozostałym zakresie orzekł środek kompensacyjny na ich rzecz. |
|||||||||||
|
1.6. inne zagadnienia |
||||||||||||||
|
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, |
||||||||||||||
|
7. KOszty procesu |
||||||||||||||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|||||||||||||
|
XII. XIII. |
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego M. K. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, a na podstawie art. 630 k.p.k. stwierdził, że wydatki związane z oskarżeniem w części uniewinniającej ponosi Skarb Państwa. Oskarżony nie ma majątku, odbywa karę pozbawienia wolności, ma orzeczone obowiązki naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami. Z tego względu Sąd zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd stwierdził, że koszty sądowe związane z oskarżeniem K. K. (1) ponosi Skarb Państwa. |
|||||||||||||
|
1.18. POdpis |
||||||||||||||
ZARZĄDZENIE
1. (...);
2. (...).
(...)