Wyrok z 12 stycznia 2026, sygn. II K 48/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 48/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. P.

W dniu 3 października 2024 roku w K. przy ul. (...), po uprzednim wyrwaniu zamka zabezpieczającego szybę szafy grzewczej z produktami spożywczymi, dokonał z jej wnętrza zaboru w celu przywłaszczenia trzech sztuk pierogów o wartości 15 zł, przy czym wyrządził szkody o łącznej wartości 915 zł na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 k.k., to jest po odbyciu w okresie od 02.08.2019 roku do 26.01.2021 roku kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie sygn. akt VIII K 1320/18 za czyn określony w art. 279 § 1 k.k., tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 288 § 2 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

L. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie była ocena, czy zachowanie oskarżonego L. P., ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego, wypełniało znamiona przestępstw zarzucanych mu w akcie oskarżenia, tj. czynu z art. 279 § 1 k.k., art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Rozstrzygnięcie tej kwestii wymagało dokonania analizy ustaleń faktycznych oraz ich prawnej subsumpcji pod właściwe przepisy prawa karnego materialnego.

Przestępstwo z art. 278 § 1 k. k. stanowi czyn którego istota sprowadza się do dokonania zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. W świetle przepisów prawa karnego kradzież może występować w formie rozmaitych typów kwalifikowanych tj. czynów za które ze względu na sposób ich popełnienia zostały przewidziana surowsza odpowiedzialność karna. Jednym z tego rodzaju przestępstw jest czyn z art. 279 § 1 k. k. stanowiący przestępstwo kradzieży z włamaniem. Różnica pomiędzy kradzieżą, a kradzieżą z włamaniem polega na tym, że w przypadku tego drugiego przestępstwa sprawca dokonuje zaboru po uprzednim pokonaniu przeszkody stanowiącej zabezpieczenie jakiegoś pomieszczenia przed swobodnym do niego dostępem. Do przyjęcia, że doszło do przełamania takowego zabezpieczenia nie wystarcza sama wola pokrzywdzonego o nieudostępnieniu danego pomieszczenia. Musi być ona wyrażona w drodze stworzenia faktycznych barier.

Dopuszczenie się kradzieży z włamaniem, niejednokrotnie wiązać się może z wyrządzeniem szkody w mieniu, którego zabezpieczenie sprawca sforsował. W takiej sytuacji sprawca ponosić może również odpowiedzialność za czyn z art. 288 k.k. Przedmiotem ochrony niniejszego przepisu objęta jest bowiem nienaruszalność i integralność cudzej rzeczy, a także zdatność do używania jej zgodnie z przeznaczeniem. W tym miejscu wskazać należy, iż cudzą rzeczą w rozumieniu niniejszego przepisu jest rzecz ruchoma lub nieruchomość, którą sprawca nie ma prawa samodzielnie dysponować pod jakimkolwiek tytułem. Niniejszy przepis przewiduje trzy formy sprawcze, tj. zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie rzeczy niezdatnej do użytku. Niszczenie rozumiane jest jako fizyczne działanie na rzecz, którego skutkiem jest unicestwienie, tzn. wywołanie przez sprawcę sytuacji, w której rzecz, na którą działał przestała istnieć. Jest to także nieodwracalne pozbawienie właściwości charakterystycznych dla danej rzeczy. Z kolei uszkodzenie to takie fizyczne oddziaływanie na rzecz, którego skutkiem jest czasowa albo trwała zmiana w zakresie substancji, uniemożliwiająca korzystanie z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, jednakowoż uszkodzenie ma charakter odwracalny. Natomiast, uczynienie rzeczy niezdatną do użytku oznacza, że określone zachowanie uniemożliwiło korzystanie z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem. Omawiany występek ma charakter materialny i może być popełniony wyłącznie umyślnie w obu postaciach zamiaru - bezpośrednim i ewentualnym.

Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona obu czynów. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, L. P. w celu kradzieży znajdujących się w szafie grzewczej pierogów dokonał uprzedniego wyrwania zamka zabezpieczającego wystawiony na sprzedaż towar. Zebrane w sprawie dowody, w tym nagranie z kamer monitoringu oraz zeznania T. S. w sposób jednoznaczny wykazały, że działanie oskarżonego było skuteczne. Szafa grzewcza została bowiem uszkodzona, zaś z jej wnętrza zniknęły pierogi w ilości trzech sztuk. Ponadto, oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Sąd mając na uwadze zachowanie się i sposób działania sprawcy, charakter i rozmiar wyrządzonej przez niego szkody, okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu, jak również stopień jego zawinienia uznał, iż zarzucane mu czyny stanowią wypadek mniejszej wagi. Jak bowiem słusznie wskazuje Sąd Najwyższy "wypadek mniejszej wagi zachodzi wówczas, gdy znamiona przestępstwa cechuje niewysoka szkodliwość społeczna, zaś jego sprawca nie jest na tyle niebezpieczny dla społeczeństwa, aby zastosować w stosunku do niego zwykłą karę przewidzianą za popełnione przestępstwo" (zob. Postanowienie SN z 30.10.2015 r., IV KK 235/15, LEX nr 1938291.).

Jednocześnie Sąd nie stracił z pola widzenia, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia występków w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 2 sierpnia 2019 roku do 26 stycznia 2021 roku kary 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo przeciwko mieniu orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie o sygn. akt VIII K 1320/18, a więc działał on w warunkach recydywy.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. P.

I

I

Sąd na podstawie art, 11 § 3 k.k. w zw. z art 283 k.k. w zw. z art 64 § 1 k.k. i art 37a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku ograniczenia wolności.

W ocenie Sądu wymierzona kara w odpowiednim stopniu uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, zawinienie oraz cele kary. Jest to także odpowiednia reakcja karna biorąc pod uwagę skutki przestępstwa popełnionego przez oskarżonego. Należy bowiem pamiętać, iż kara ma stanowić nieuchronną ale przede wszystkim sprawiedliwą reakcję prawno-karną za naruszenie obowiązujących przepisów, która nie przekracza stopnia winy oskarżonego. Sąd miał na uwadze, iż oskarżony jest osobą karaną, wobec której orzekano kary surowsze, jednakże nie stracono z pola widzenia faktu, iż ostatni raz był on skazany ponad 8 lat temu. Z tego względu zachowanie będące przedmiotem niniejszego postępowania stanowiło w ocenie Sądu incydentalne uchybienie, które z uwagi na swój charakter oraz brak okoliczności wskazujących na aktualną demoralizację oskarżonego nie uzasadniają wymierzenia mu kary surowszej, albowiem taka reakcja byłaby nadmiernie dolegliwa.

L. P.

I

III

Zgodnie z wnioskiem prokuratora, Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 915 złotych tytułem naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody.

Powyższa kwota w całości rekompensuje uszczerbek spółki, jaki poniosła w związku z bezprawnym zachowaniem oskarżonego.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. P.

II

I

Sąd, zgodnie z dyspozycją art. 63 § 1 k.k. zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary okres jego zatrzymania od 8 października 2024 roku godzina 13:20 do 8 października 2024 roku godzina 15:33.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej, zaś wydatkami obciążył Skarb Państwa wobec uznania, iż uiszczenie kosztów postępowania byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację życiową i finansową.

Podpis

Sędzia Marek Tyciński