Wyrok z 12 lutego 2026, sygn. II K 1437/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1437/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

E. M.

W dniu 10.10.2025 r. ok. godz. 07:40 m. (...) R., ul. (...), gm. Z., pow. (...), woj. (...), po drodze publicznej, w ruchu lądowym kierował pojazdem mechanicznym, tj. samochodem osobowym marki W., o nr rej. (...), pomimo wydania wobec niego w dniu 10.07.2024 r. przez(...)decyzji nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, B1, AM

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Decyzją z dnia 10 lipca 2024 r. w sprawie (...) Starosta (...) cofnął E. M. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. AM, B i B1. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż E. M. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji mimo nałożonego na niego decyzją (...) (...) nr (...) obowiązku przystąpienia do egzaminu z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych. Decyzja została doręczona E. M. w dniu 15 lipca 2024 roku.

Mimo posiadanej wiedzy o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami E. M. w dniu 10 października 2025 roku ok. godziny 7:40 postanowił prowadzić pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki W. o nr. rej. (...) po drodze publicznej. Odwoził wówczas swoją mamę do pracy, ponieważ zepsuł jej się rower, a nie posiada ona prawa jazdy. Miał do pokonania trasę ze D. do (...) (ok. 15 km).

E. M. ma 22 lata, jest bezrobotny, szuka pracy.

E. M. nie był karany sądownie.

kopia decyzji wraz z potwierdzeniem odbioru

kopia decyzji o cofnięciu uprawnień wraz z potwierdzeniem odbioru

pismo Starostwa (...)w S.

wyjaśnienia oskarżonego

wyjaśnienia oskarżonego

karta karna

8-9

10-11

7

15-16, 54

15-16, 54

14

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

dowody z dokumentów: pisma (...) w S., kopii dwóch decyzji(...) (...), karta karna

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem są one zgodne z dowodami zgromadzonymi w przedmiotowej sprawie. Oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, co było powodem popełnienia przez niego przestępstwa. Wskazał, że miał świadomość obowiązywania wobec niego decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, co nie wzbudziło wątpliwości Sądu z uwagi na osobiste odebranie przedmiotowej decyzji.

Wszystkie dokumenty zaliczone w poczet materiału dowodowego, jako niebudzące wątpliwości, stworzone przez osoby do tego uprawnione, w wymaganej formie, co do których strony nie zgłosiły żadnych zastrzeżeń, Sąd uznał za wiarygodne w całości.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

E. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Regulacja z art. 180a kk stanowi, iż karze podlega ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

W przepisie art. 180a kk został stypizowany czyn zabroniony polegający na prowadzeniu pojazdu określonego rodzaju w określonych miejscach wbrew decyzji organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Czyn ten może być popełniony tylko umyślnie, poprzez działanie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Przestępstwo z art. 180a kk jest bezskutkowe, co oznacza, że nie jest konieczne wystąpienie jakichkolwiek skutków związanych z prowadzeniem pojazdu mimo braku uprawnień (zob. postanowienie SN z 16.01.2019 r., III KK 558/17, LEX nr 2607272). Sprawcą może być wyłącznie osoba, w stosunku do której wydano decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Cofnięcie uprawnień może nastąpić w drodze administracyjnej.

Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wobec E. M. w dniu 10 lipca 2024 roku (...) (...) wydał decyzję(...) o cofnięciu uprawnień kategorii AM, B i B1 z uwagi na niepoddanie się przez niego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Decyzję tę oskarżony odebrał osobiście w dniu 15 lipca 2024 roku. Brak jest zatem wątpliwości, iż miał on świadomość jej istnienia w obrocie prawnym. Mimo powyższego prowadził w dniu 10 października 2025 roku pojazd mechaniczny marki W. po drodze publicznej w miejscowości C., ul. (...).

Oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa i winy. Działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jego zachowanie było zawinione. Nie wystąpiły żadne przesłanki wpływające na wyłączenie bądź ograniczenie poczytalności. Czyn był również społecznie szkodliwy, o czym więcej w części 4 uzasadnienia.

Biorąc pod uwagę powyższe, oskarżony prowadząc w dniu 10 października 2025 roku pojazd mechaniczny mimo decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wypełnił dyspozycję art. 180a kk.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Kary, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. M.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się treścią art. 53 kk. Zgodnie z § 1 tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

Art. 180a kk za popełnione przestępstwo przewiduje karę grzywny, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Za powyższy czyn Sąd na podstawie art. 180a kk w zw. z art. 34 § 1a pkt 1 kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierzył E. M. karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Oskarżony jest osobą dorosłą i zdrową psychicznie. Bez wątpienia rozumie znaczenie swoich czynów i wynikających z nich konsekwencji i był w stanie pokierować swoim postępowaniem. Oskarżony mając świadomość tego, że cofnięto mu uprawnienia do kierowania pojazdami, umyślnie wsiadł za kierownicę auta i prowadził je po drodze publicznej, chcąc odwieźć mamę do pracy. Stopień społecznej szkodliwości czynu również był znaczny. Przy jego ocenie Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. E. M. działał w zamiarze bezpośrednim – chciał popełnić przestępstwo z art. 180a kk. Jego motywacja nie zasługiwała zaś na uwzględnienie. Chciał pomóc mamie w dostaniu się do pracy z uwagi na popsuty rower i złą komunikację z miejscem docelowym, jednakże nie usprawiedliwia to jego zachowania. Mógł w pierwszej kolejności poprosić o przysługę kogoś znajomego, nie zaś narażać się na odpowiedzialność karną.

Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do popełnienia przestępstwa, jak również wcześniejsza niekaralność.

Analiza okoliczności sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że adekwatną reakcją wobec czynu oskarżonego będzie wymierzenie mu kary ograniczenia wolności. Taka reakcja karna spełni cele kary w zakresie prewencji indywidualnej. Wymierzona oskarżonemu kara jest z jednej strony wystarczająca, zaś z drugiej adekwatnie dolegliwa dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo na oskarżonego.

W ocenie Sądu kara 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 20 godzin w stosunku miesięcznym jest wystarczająca, aby oskarżony zrozumiał naganność swojego czynu, jak również by zapobiec popełnieniu podobnych przestępstw w przyszłości. Oskarżony jest młodym, zdrowym mężczyzną, wobec którego kara ograniczenia wolności może być wykonywana.

W niniejszej sprawie niecelowym byłoby wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z uwagi na jego dotychczasową niekaralność, jak również na okoliczności popełnienia czynu. Byłaby to kara zbyt surowa. Biorąc zaś pod uwagę, że oskarżony jest osobą bezrobotną, Sąd zdecydował się na karę wolnościową w postaci ograniczenia wolności, nie zaś karę grzywny.

E. M.

II

I

Na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 kk orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Orzeczenie zakazu ma doprowadzić do eliminacji z ruchu drogowego osoby, która w sposób tendencyjny i niefrasobliwy traktuje obowiązujące przepisy i obowiązki, a także bezpieczeństwo innych uczestników ruchu. W ocenie Sądu dwuletni okres jest wystarczający, a zarazem konieczny dla spełnienia roli represyjnej wobec oskarżonego. Tylko ten środek karny spełni wobec oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że nie może prowadzić pojazdów oraz jakie niesie to za sobą skutki i konsekwencje.

Zgodnie z art. 43 § 1 kk zakaz może być orzeczony na określony okres - od roku do 15 lat. Zdaniem Sądu orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat spełni swoją funkcję i powstrzyma oskarżonego przed popełnieniem podobnego czynu. Ponadto złamanie zakazu spowoduje dodatkową odpowiedzialność.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Koszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

IV

Sąd zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz radcy prawnego E. V. kwotę 1033,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (kwota 840 zł powiększona o podatek od towarów i usług).

Na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłaty sądowej, zaś wydatkami obciążył Skarb Państwa. Oskarżony bowiem nie pracuje, zaś orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów również może się przyczynić do trudności w podjęciu zatrudnienia.

Podpis