Uzasadnienie z 31 marca 2026, sygn. II K 116/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 116/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

O. F. (1)

W dniu 9 października 2025 roku w D., wbrew przepisom ustawy, posiadał w mieszkaniu znaczną ilość substancji psychotropowej i środków odurzających w postaci: 25,6 grama netto (...) i 15,22 grama netto (...) niż włókniste i 15 tabletek o wadze 5,40 grama netto (...), przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 15 lipca 2021 roku do 28 kwietnia 2022 roku oraz od 8 czerwca 2022 roku do 13 maja 2024 roku części kary 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 kwietnia 2022 roku sygn. akt II K 480/22 za przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy
o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy
o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 9 października 2025 roku o godzinie 9:00 funkcjonariusze Komisariatu Policji D.-R. w D. przeprowadzili przeszukanie lokalu mieszkalnego położonego w D. przy (...) zajmowanego przez O. F. (1). Obecny na miejscu O. F. (1) wydał dobrowolnie na wezwanie organu: woreczek foliowy z zapięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego o wadze 15,22 gram netto, woreczek foliowy z zawartością substancji koloru białego o wadze 25,6 gram netto oraz tabletki w ilości 15 sztuk w opakowaniu foliowym o wadze 5,40 gram netto.

Tego samego dnia dokonano zatrzymania O. F. (4) oraz należącego do niego telefonu komórkowego marki F. jako dowodu w sprawie.

Wykonane badanie przy użyciu testera narkotykowego z zestawu G. E. za pomocą odczynnika C. oraz zestawu (...) za pomocą odczynnika (...)potwierdziło, iż zabezpieczone materiały stanowią substancje psychotropowe i środki odurzające.

Nakaz przeszukania

k. 2

Protokół przeszukania miejsca

k. 3-5

Protokół zatrzymania osoby

k. 6

Protokół użycia testera narkotykowego

k. 8

Protokół przeważenia substancji

k. 9-10

Protokół oględzin rzeczy

k. 11-12

Wyjaśnienia O. F. (1)

k. 17-18, 28-28v, 101

Protokół tymczasowego zajęcia mienia

k. 22-23

Protokół oddania rzeczy na przechowanie

k. 24-25

Przeprowadzone badanie z zakresu fizykochemii kryminalistycznej potwierdziło, iż:

- zabezpieczony w woreczku foliowym susz roślinny koloru zielonego to ziele konopi innych niż włókniste, które stanowi środek odurzający,
- zabezpieczony w woreczku foliowym zbrylony proszek koloru biało-beżowego zawiera (...) w stężeniu 2,92% stanowiącą środek psychotropowy oraz kokainę w stężeniu 1,00% stanowiącą środek odurzający,

- zabezpieczone w woreczku foliowym tabletki w ilości 15 sztuk w kolorach żółtym, beżowym, pomarańczowym i różowym zawierają (...), tj. substancję sklasyfikowaną jako substancję psychotropową.

Zabezpieczony materiał w postaci suszu (...) niż włókniste w ilości 14,7 gram netto (przed badaniem) stanowi co najmniej 21 dawek wysokich wystarczających do jednorazowego odurzenia osoby uzależnionej.

Z kolei zabezpieczona ilość 24,2 gram netto (przed badaniem) amfetaminy stanowi co najmniej 14 dawek wysokich wystarczających do jednorazowego odurzenia osoby uzależnionej.

Opinia Instytutu (...) w Z.

k. 89-96

O. F. (1) ma 34 lata, jest kawalerem, nie posiada innych osób na utrzymaniu, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo.

W dniu 18 marca 2026 roku został skierowany na badania lekarskie jako uczestnik kursu zawodowego w(...) (...) w D., zaś
2 lutego 2026 roku podpisał umowę o pracę na stanowisku ślusarz-spawacz.

O. F. (1) był uprzednio karany sądownie za przestępstwa penalizowane Ustawą z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 kwietnia 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 480/22 został skazany na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych po 20,00 złotych każda za przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w okresie od nieustalonego dnia 2018 roku do 15 lipca 2021 roku. Orzeczoną karę pozbawienia wolności wykonał częściowo w okresie od 15 lipca 2021 roku do 28 kwietnia 2022 roku oraz od 8 czerwca 2022 roku do 13 maja 2024 roku.

Dane o karalności

k. 37-40

Dane osobowo-poznawcze

k. 33-36

Skierowanie

k. 99

Umowa o pracę

k. 100

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia O. F. (1)

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne oraz korespondujące z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

O. F. (3) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż zabezpieczone środki posiadał na własny użytek. (...)zażywał, aby lepiej sobie radzić w pracy, zaś pozostałe środki stosował "weekendowo". Nie czuje się osobą uzależnioną od środków odurzających. Oskarżony wyraził żal i przyjął krytyczne stanowisko wobec popełnionego czynu.

Sąd odniósł się krytycznie do stanowiska oskarżonego, w którym zaprzeczał, jakoby był osobą uzależnioną od środków odurzających. W ocenie Sądu twierdzenia te nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, w szczególności przy uwzględnieniu ilości ujawnionych substancji oraz ich rodzaju. Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że osoby borykające się z problemem uzależnienia często nie mają pełnej świadomości swojego stanu, co dodatkowo podważa trafność deklaracji w tym zakresie. Okoliczność ta nie wpływa jednak na ocenę wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, która została dokonana przez Sąd w oparciu o całokształt materiału dowodowego.

Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim przyznał, iż zabezpieczone substancje były przeznaczone na jego własne potrzeby, albowiem zgromadzony materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do przyjęcia, że oskarżony pomimo posiadania znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych uczestniczył w jakiejkolwiek formie w ich obrocie.

Opinia Instytutu (...) w Bydgoszczy

Za istotną dla rozstrzygnięcia Sąd uznał opinię z badań kryminalistycznych Instytutu (...) w Bydgoszczy. Została ona sporządzona przez specjalistów w dziedzinie chemii o niekwestionowanych kwalifikacjach, z wykorzystaniem dostępnych metod badawczych. Zgodnie z jej treścią zabezpieczone u oskarżonego substancje stanowiły środki odurzające oraz psychotropowe w rozumieniu Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Sporządzona opinia była w ocenie Sądu spójna i logiczna, jak również nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Nakaz przeszukania

Protokół przeszukania miejsca

Protokół zatrzymania osoby

Protokół użycia testera narkotykowego

Protokół przeważenia substancji

Protokół oględzin rzeczy

Protokół tymczasowego zajęcia mienia

Protokół oddania rzeczy na przechowanie

Dane o karalności

Dane osobowo-poznawcze

Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, na których oparł ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie, w szczególności w postaci protokołów przeszukania mieszkania, zatrzymania osoby, oględzin rzeczy, danych o karalności oraz wszelkim innym dokumentom zebranym w sprawie. Nie ma podstaw by kwestionować ich treść, albowiem dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności, ani prawdziwości.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

Skierowanie

Umowa o pracę

Przedłożone przez oskarżonego dokumenty w postaci skierowania na badanie oraz zawartej umowy o pracę, choć wiarygodne, to nie miały znaczenia dla ustalenia istotnych okoliczności faktów w sprawie.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

O. F. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Okoliczności niniejszej sprawy nie budziły żadnych wątpliwości. Oskarżony przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym oraz na etapie postępowania jurysdykcyjnego przyznał się do popełnienia czynu polegającego na posiadaniu znacznej ilości środków psychotropowych i odurzających oraz nie kwestionował poczynionych w sprawie ustaleń.

Art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje posiadanie wbrew przepisom ustawy środki odurzające lub substancje psychotropowe w znacznej ilości.

O. F. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 2 wskazanej ustawy. Posiadał bowiem wbrew przepisom ustawy środki odurzające w znacznej ilości. Działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim – chciał bowiem posiadać owe środki celem ich używania.

Przedmiotem ochrony komentowanego przepisu jest życie i zdrowie publiczne, jak również życie i zdrowie konkretnej osoby, albowiem zachowanie polegające na posiadaniu wskazanych substancji stwarzać może niebezpieczeństwo dla tych dóbr prawnych. Znamię czasownikowe „posiadać”, którym posłużono się w treści niniejszego przepisu, należy rozumieć jako faktyczne, choćby krótkotrwałe władztwo nad rzeczą. Jego synonimem jest słowo „mieć”. Legalna definicja „posiadania” zawarta jest w art. 336 k.c., w którym stwierdza się, że „posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)”. Przyjmuje się zatem w doktrynie i orzecznictwie, że każde władanie środkiem odurzającym lub substancją psychotropową jest posiadaniem w rozumieniu przepisu art. 62 komentowanej ustawy (zob. Uchwała SN(7) z 27.01.2011 r., I KZP 24/10, OSNKW 2011, nr 1, poz. 2.).

Posiadanie środków odurzających i substancji psychotropowych jest dozwolone ale w ściśle określonych przez komentowaną ustawę przypadkach, przez wskazane w niej podmioty i po spełnieniu ustawowych wymogów, np. do celów medycznych czy naukowych. Poza przewidzianymi wyjątkami, posiadanie środków odurzających oraz substancji psychotropowych wiąże się z koniecznością poniesienia odpowiedzialności karnej. Dla kwestii penalizacji posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej znaczenie ma ilość narkotyku pozwalająca na choćby jednorazowe użycie w dawce przyjętej za typową dla danego środka czy substancji. Dla określenia tejże karalności nie ma natomiast znaczenia cel posiadania środka oraz okres dysponowania nim.

Odnosząc się zatem do kwestii ilości narkotyku pod kątem wypełnienia znamion przestępstwa z art. 62 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, wskazać należy, iż w przypadku typu podstawowego przewidzianego w art. 62 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem czynu polegającego na bezprawnym posiadaniu środków odurzających musi być co najmniej taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która wystarczy przynajmniej na jednorazowe ich użycie przez jedną osobę w celach innych niż medyczne w dawce przyjętej czy uznawanej jako typowa dla danego środka odurzającego lub substancji psychotropowej. Z uwagi na to, że pojęcie "znacznej ilości", którym posłużył się ustawodawca w art. 62 ust. 2 nie posiada definicji legalnej, jego rozumienie może nastręczać wątpliwości. Tym niemniej w oparciu o dotyczący tego zagadnienia dorobek orzeczniczy, w tym Sądu Najwyższego, można wyprowadzić kryteria pozwalające na przyjęcie, czy ilość posiadanych przez daną osobę narkotyków jest znaczna w rozumieniu ustawy.

W miejscu warto przywołać orzeczenia sądów powszechnych, wskazujących, że ilość "znaczna" środka odurzającego to taka, która wystarcza do odurzenia co najmniej kilkudziesięciu osób (zob. wyroki Sądów Apelacyjnych: w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r., II AKa 430/12; we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2019 r., II AKa 97/19; w Łodzi z dnia 7 lipca 2020 r., II AKa 353/19; w Warszawie z dnia 25 lutego 2022 r., II AKa 353/20), jak też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, w którym jest mowa o jednorazowym zaspokojeniu potrzeb co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych.

Oceniając pojęcie znaczności, Sąd nie stracił z pola widzenia kryterium przeznaczenia posiadanych środków. Jednakże fakt, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do twierdzenia, iż zabezpieczone u oskarżonego substancje nie były przeznaczone wyłącznie na jego osobisty użytek, nie może z uwagi na ich ilość oraz rodzaj prowadzić do nieuprawnionego wniosku, że ilość ta nie była znaczna. Dokonana ocena musi mieć bowiem charakter całościowy, nie zaś wybiórczy.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że wina oskarżonego O. F. (1) nie budzi żadnych wątpliwości i została udowodniona w całości. Nie wystąpiły żadne przesłanki wpływające na wyłączenie bądź ograniczenie poczytalności. Bezspornym jest fakt, że O. F. (1) w dniu w 9 października 2025 roku w D., wbrew przepisom ustawy, posiadał w mieszkaniu znaczną ilość substancji psychotropowej i środków odurzających w postaci: 25,6 grama netto (...) i 15,22 grama netto (...)niż włókniste i 15 tabletek o wadze 5,40 grama netto (...). Wskazane ilości pozwoliłyby bowiem na odurzenie co kilkudziesięciu osób.

Działanie oskarżonego należy określić jako umyślne z zamiarem bezpośrednim. Miał on bowiem jako osoba dorosła, w pełni ukształtowana, jak również uprzednio skazana za przestępstwa przewidziane w Ustawie z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, całkowitą świadomość, iż posiadanie substancji psychotropowych i środków odurzających co do zasady wiąże się z naruszeniem przepisów, a mimo to pozostawał w ich władaniu celem ich używania.

Czyn oskarżonego był także społecznie szkodliwy, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia.

Sąd miał również na uwadze, iż oskarżony dopuścił się popełnienia opisywanego czynu przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 15 lipca 2021 roku do 28 kwietnia 2022 roku oraz od 8 czerwca 2022 roku do 12 maja 2024 roku części kary 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 kwietnia 2022 roku w sprawie o sygn. II K 480/22 za przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Tym samym oskarżony działał w warunkach recydywy. Jak bowiem wynika z treści art. 64 § 1 k.k. popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy zachodzi gdy sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Niniejsza okoliczność miała znaczenie nie tylko w zakresie podstawy prawnej, ale również pod kątem surowości wymierzonej oskarżonemu kary, jednakże o tym w dalszej części uzasadnienia.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

O. F. (1)

I

I

Sąd uznając O. F. (1) za winnego popełnienia czynu z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Stosownie do treści art. 53 § 1 kk Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

Przestępstwo z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności w wymiarze od 1 roku do 10 lat.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Oskarżony jest osobą dorosłą, w pełni świadomą obowiązujących zasad, a mimo to w krótkim odstępie czasu od opuszczenia zakładu karnego w związku z odbywaną karą pozbawienia wolności, ponownie wchodzi w konflikt z prawem. Powyższa postawa świadczy o wysoce lekceważącym stosunku do obowiązujących reguł prawnych, jak również o braku jakiejkolwiek refleksji odnośnie swojego dotychczasowego stylu życia.

Stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu również należało określić jako znaczny. Przy ocenie tego stopnia sąd kierował się faktorami z art. 115 § 2 kk.

Sąd miał bowiem na uwadze, że oskarżony dopuścił się czynu godzącego w dobra prawne jakim są życie i zdrowie publiczne. Działał on ponadto z zamiarem bezpośrednim. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że oskarżony posiadał aż cztery rodzaje zabronionych substancji ((...), (...) oraz (...) z (...)), co również wpływa na zwiększenie stopnia społecznej szkodliwości czynu.

Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał fakt przyznania się oskarżonego do winy, jak również wyrażony przez niego żal oraz krytyczny stosunek do popełnionego czynu.

Sąd ze zrozumieniem przyjął, że oskarżony podjął pracę zarobkową, jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy nie może być to okoliczność, która uzasadnia zastosowanie kary łagodniejszego rodzaju.

W ocenie Sądu wymierzona kara pozbawienia wolności jest adekwatna i sprawiedliwa. Spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej. Pozwoli oskarżonemu na ponowne zweryfikowanie swojej postawy, jak również stanowić będzie jasny sygnał, iż naruszenie obowiązujących przepisów w sposób nieunikniony wiąże się z koniecznością poniesienia kary.

Co więcej, Sąd miał również na uwadze, że oskarżony działał w warunkach recydywy, w związku z powyższym wymierzenie kary pozbawienia wolności powyższej dolnej granicy ustawowego zagrożenia było obligatoryjne. Wymierzona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - mając na uwadze przewidziane zagrożenie ustawowe - nie razi swoją surowością.

O. F. (1)

III

I

Zgodnie z dyspozycją przewidzianą w art. 70 ust. 4a Sąd orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5 000 złotych na rzecz(...) (...) oraz(...) (...). Orzeczenie powyższego środka zgodnie z brzmieniem ustawy ma charakter obligatoryjny. Sąd ustalając wysokość świadczenia pieniężnego miał na uwadze możliwości zarobkowe oskarżonego, fakt iż podjął on zatrudnienie, jak również nie posiada innych osób na utrzymaniu. Tym samym wysokość świadczenia będzie dla oskarżonego zarówno dolegliwa, jak i pozostawać będzie w zakresie jego możliwości finansowych.

O. F. (1)

IV

I

Na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, Sąd orzekł zgodnie z dyspozycją przepisu przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych środków odurzających oraz psychotropowych wraz z opakowaniami, poprzez ich zniszczenie. Obowiązek ten wynika z normy ogólnej, tj. art. 44 § 6 kk zgodnie z którym, w razie skazania za przestępstwo polegające na naruszeniu zakazu wytwarzania, posiadania, obrotu, przesyłania, przenoszenia lub przewozu określonych przedmiotów, sąd może orzec, a w wypadkach przewidzianych w ustawie orzeka, ich przepadek.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

O. F. (1)

II

I

Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 9 października 2025 roku godzina 9:30 do dnia 9 października 2025 roku godzina 13:15.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Mając na uwadze rozstrzygniecie zapadłe w niniejszej sprawie, Sąd kierując się treścią art. 627 kpk oraz art. 624 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 zł tytułem opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Sąd miał w tym zakresie na uwadze sytuację finansową oskarżonego, konieczność wykonania środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego, jak również fakt, iż będzie on odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym. O ile bowiem uiszczenie opłaty sądowej od kary będzie dla oskarżonego możliwe, o tyle już obciążenie go wydatkami w wysokości 4289,96 złotych (koszty opinii oraz doręczeń) byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.

Podpis