Ustawa o zdrowiu zwierząt

Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt

Artykuły: 147 Status: Obowiązuje Wejście w życie: 2026-03-18 Ostatnia zmiana: 17.04.2026 Synchronizacja: 25.06.2026 00:07
art.
Widoczne: 147 z 147 artykułów
Art. 1
Art. 2
Art. 3
Art. 3. Do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009 oraz w ustawie stosuje się przepisy o odpadach.
Art. 4
Art. 4. Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w:
1) art. 4 pkt 55 rozporządzenia 2016/429 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/429, w zakresie zdrowia zwierząt,
2) art. 3 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 999/2001,
3) art. 3 rozporządzenia nr 2160/2003,
4) art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 1069/2009,
5) art. 3 pkt 3 rozporządzenia 2017/625, w zakresie zdrowia zwierząt
– chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej.
Art. 5
Art. 6
Art. 7
Art. 8
Art. 8. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzje w sprawie:
1) zastosowania środków, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625;
2) cofnięcia środków, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625.
Art. 9
Art. 9. 1. Do postępowania w sprawach:
1) o których mowa w art. 55 pkt 1,
2) dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie art. 55 pkt 1 i art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625 oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji
– nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480) oraz działu III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541, z 2024 r. poz. 1841 oraz z 2025 r. poz. 769, 1541 i 1792). 2. Do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, nie stosuje się przepisów art. 29 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz działu III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Rozdział 2 Zapobieganie chorobom i zwalczanie chorób
Art. 10
Art. 11
Art. 12
Art. 12. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej w celu oceny stanu epidemiologicznego oraz zapewnienia zdrowia pub- licznego i zdrowia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części prowadzą badania kontrolne chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, choroby, dla których prowadzi się badania kontrolne, sposób prowadzenia tych badań i ich zakres, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa epidemiologicz- nego państwa.
Art. 13
Art. 14
Art. 15
Art. 16
Art. 17
Art. 17. Realizacja zatwierdzonych programów wymienionych w art. 14–16 jest finansowana ze środków budżetu państwa.
Art. 18
Art. 18. Jeżeli zatwierdzone programy wymienione w art. 14–16 przewidują odszkodowania, o których mowa w art. 45 ust. 1 i art. 47 ust. 2, do odszkodowań tych stosuje się przepisy art. 45–47 i przepisy wydane na podstawie art. 48.
Art. 19
Art. 20
Art. 20. 1. Podmioty objęte zatwierdzonymi i zaakceptowanymi programami wymienionymi w art. 14–16 i art. 19 sto- sują środki zapobiegania chorobom, kontroli lub zwalczania chorób obejmujące co najmniej środki określone w art. 25 lub art. 27 objęte tymi programami oraz ponoszą koszty związane ze stosowaniem tych środków określone w przepisach wyda- nych na podstawie ust. 2. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe rodzaje środków wymienio- nych w ust. 1 oraz rodzaje kosztów, o których mowa w tym przepisie, mając na względzie zapewnienie prawidłowej reali- zacji programów wymienionych w art. 14–16 i art. 19, a także choroby oraz gatunki lub kategorie zwierząt objętych tymi programami.
Art. 21
Art. 22
Art. 23
Art. 24
Art. 25
Art. 26
Art. 26. 1. W przypadku wprowadzenia środka, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1, polegającego na obserwacji zwierzęcia, u którego podejrzewa się wystąpienie zakażenia wirusem wścieklizny, które mogło zakazić człowieka lub inne zwierzę:
1) obserwacja tego zwierzęcia trwa 15 dni;
2) to zwierzę poddaje się badaniu klinicznemu w pierwszym, piątym, dziesiątym i piętnastym dniu od dnia prawdo- podobnego zakażenia człowieka lub innego zwierzęcia wirusem wścieklizny lub pogryzienia człowieka lub innego zwierzęcia. 2. Jeżeli po 15 dniach obserwacji, o której mowa w ust. 1, nie jest możliwe potwierdzenie wystąpienia lub wykluczenie choroby u zwierzęcia, to okres obserwacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może zostać przedłużony do 21 dni i to zwierzę w ostatnim dniu tej obserwacji poddaje się badaniu klinicznemu. 3. Do czasu zakończenia obserwacji, o której mowa w ust. 1, zwierzęcia nie zabija się, chyba że zachodzi konieczność bezzwłocznego jego zabicia w celu skrócenia jego cierpienia lub bólu. W takim przypadku od zabitego zwierzęcia pobiera się próbki do badań laboratoryjnych w kierunku wścieklizny.
Art. 27
Art. 28
Art. 29
Art. 29. Minister właściwy do spraw rolnictwa w przypadku konieczności wprowadzenia środków zwalczania chorób określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a–c, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części może wprowadzić, w drodze rozporządzenia:
1) podział terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszary objęte ograniczeniami i obszary wolne od choroby,
2) środki zwalczania chorób określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a–c,
3) nakaz powszechnych badań lub leczenia zwierząt z gatunków podatnych na daną chorobę lub wykonywania na tych zwierzętach innych zabiegów
– mając na względzie zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby.
Art. 30
Art. 30. Jeżeli określony obszar objęty ograniczeniami lub inny obszar ustanowiony w związku ze zwalczaniem cho- rób wykracza poza granice Rzeczypospolitej Polskiej, wojewódzki lekarz weterynarii informuje o tym Głównego Lekarza Weterynarii, który tę informację przekazuje właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw trze- cich w celu podjęcia współpracy przy zwalczaniu choroby, ze względu na wystąpienie której ten obszar został ustanowiony.
Art. 31
Art. 32
Art. 33
Art. 34
Art. 34. Właściciele lub posiadacze gruntów oraz inne osoby mają obowiązek powstrzymania się od podejmowania czynności utrudniających lub uniemożliwiających realizację czynności lub działań wykonywanych w odniesieniu do zwie- rząt dzikich w związku ze zwalczaniem chorób.
Art. 35
Art. 36
Art. 37
Art. 37. 1. W przypadku wystąpienia zagrożenia chorobą umieszczoną w wykazie, podejrzenia wystąpienia tej cho- roby lub potwierdzenia jej wystąpienia w punkcie kontroli granicznej, o którym mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w którym przeprowadza się kontrolę zwierząt i towarów, zwanym dalej „punktem kontroli granicznej”, zadania właściwego organu wykonuje graniczny lekarz weterynarii. Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio. 2. W przypadku określonym w ust. 1 graniczny lekarz weterynarii powiadamia powiatowego lekarza weterynarii i Głównego Lekarza Weterynarii o wprowadzeniu środków zwalczania chorób określonych w art. 25 ust. 2.
Art. 38
Art. 38. 1. Główny Lekarz Weterynarii może opracować propozycję wprowadzenia dodatkowych środków zwalczania chorób, o których mowa w art. 71 ust. 1 rozporządzenia 2016/429. 2. Propozycja wprowadzenia dodatkowych środków zwalczania chorób, o których mowa w art. 71 ust. 1 rozporządze- nia 2016/429, zawiera co najmniej:
1) wskazanie tych środków, w tym w odniesieniu do zwierząt dzikich;
2) uzasadnienie wprowadzenia tych środków;
3) wskazanie gatunków lub kategorii zwierząt lub zakładów, miejsc lub rodzajów działalności, które mają zostać objęte wprowadzanymi środkami;
4) określenie skutków wprowadzenia tych środków. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe środki zwalczania chorób, o których mowa w art. 71 ust. 1 rozporządzenia 2016/429, mając na względzie szczególne okoliczności epidemio- logiczne oraz warunki gospodarcze i społeczne, o których mowa w art. 71 ust. 1 lit. a oraz d rozporządzenia 2016/429.
Art. 39
Art. 40
Art. 40. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a–c, wynika obowiązek lub możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie zwalczania chorób lub zapobiegania cho- robom, określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych lekarzy weterynarii lub sposób wykonywania tych zadań lub czynności lub
2) nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z takich przepisów, w tym wprowadzane przez dany organ Inspekcji Weterynaryjnej
– mając na względzie realizację celów określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a–c, w tym zapewnienie bezpieczeństwa epidemiologicznego, a zwłaszcza zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym z wy- stępowania chorób, ograniczenie lub eliminowanie takich zagrożeń.
Art. 41
Art. 42
Art. 42. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej prowadzą dokumentację związaną ze zwalczaniem chorób. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób prowadzenia doku- mentacji związanej ze zwalczaniem chorób lub wzory dokumentów zawierających informacje o chorobach, mając na wzglę- dzie ustalenie stanu faktycznego niezbędnego do ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt oraz ograniczenie roz- przestrzeniania się chorób.
Art. 43
Art. 43. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Farmaceu- tycznej, Inspekcji Transportu Drogowego, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Inspekcji Ochrony Środowiska, Policji, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, dyrektorzy parków narodowych, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i regionalni dyrektorzy ochrony środowiska, Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Pań- stwowe, Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego i jednostki samorządu terytorialnego współpracują przy zwalcza- niu chorób, w tym chorób odzwierzęcych, w szczególności przez wzajemne informowanie się o podejrzeniu wystąpienia lub o potwierdzeniu wystąpienia choroby. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób współpracy, o której mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.
Art. 44
Art. 45
Art. 46
Art. 47
Art. 48
Art. 48. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy tryb i sposób szacowania zwierząt oraz zniszczonych z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej produk- tów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, pasz i sprzętu, w tym sposób dokumentowania czynności przeprowadzonych w związku z tym szacowaniem,
2) sposób wypłaty wynagrodzenia przysługującego rzeczoznawcom,
3) wzór protokołu szacowania:
a) zwierząt,
b) produktów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, pasz i sprzętu
– mając na względzie zapewnienie rzetelnego szacowania i ujednolicenie sposobu sporządzania tego protokołu.
Art. 49
Art. 49. 1. Posiadaczowi zwierzęcia, który dokonał powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/429, przysługuje ze środków budżetu państwa zapomoga za zwierzę, które padło zanim organ Inspekcji Weterynaryjnej otrzymał to powiadomienie, jeżeli ten organ stwierdził, że zwierzę padło z powodu zachorowania na chorobę, przy zwalczaniu której przysługuje odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 ust. 1. 2. Wysokość zapomogi, o której mowa w ust. 1, stanowi 2/3 wartości rynkowej zwierzęcia określonej zgodnie z art. 45 ust. 3. 3. Do ustalania zapomogi, o której mowa w ust. 1, w tym do szacowania zwierząt, przepisy art. 47 i przepisy wydane na podstawie art. 48 stosuje się odpowiednio.
Art. 50
Art. 50. 1. Obowiązkowi monitorowania podlegają choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze, któ- rych wykaz jest określony w załączniku nr 2 do ustawy. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze podlegające obowiązkowi monito- rowania inne niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, mając na względzie tendencje epidemiologiczne i epidemiczne wśród zwierząt i ludzi, obecność odzwierzęcych czynników chorobotwórczych w paszach lub w produktach pochodzenia zwierzęcego.
Art. 51
Art. 52
Art. 53
Art. 54
Art. 55
Art. 56
Art. 57
Art. 58
Art. 59
Art. 59. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie dokonuje wpisu:
1) zakładu, przewoźnika, podmiotu, zakładu akwakultury lub grupy zakładów akwakultury wymienionych w art. 55 pkt 1 lit. a do rejestru zakładów i podmiotów zarejestrowanych;
2) zakładu i podmiotu do rejestru zakładów i podmiotów zarejestrowanych i zatwierdzonych zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009.
Art. 60
Art. 60. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie po dokonaniu zatwierdzenia zakładu, zakładu akwakultury lub grupy zakładów akwakultury wymienionych w art. 55 pkt 1 lit. b oraz c dokonuje wpisu tych zakładów lub tej grupy zakła- dów do rejestru zakładów zatwierdzonych i nadaje tym zakładom lub tej grupie zakładów weterynaryjny numer identyfi- kacyjny.
Art. 61
Art. 62
Art. 63
Art. 64
Art. 65
Art. 66
Art. 67
Art. 68
Art. 68. 1. Powiadomień, o których mowa w art. 84 ust. 2, art. 87 ust. 2, art. 90 ust. 2 i art. 96 ust. 2 rozporządzenia 2016/429, oraz dostarczenia informacji, o których mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, dokonuje się nie- zwłocznie, jednak niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia danego zdarzenia. 2. Obowiązek dostarczania informacji, o których mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, w terminie okreś- lonym w ust. 1 dotyczy również zakładów, które podlegają zatwierdzeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009. 3. Powiadomień, o których mowa w art. 172 ust. 2 i art. 180 ust. 2 rozporządzenia 2016/429, dokonuje się niepóźniej niż na 7 dni przed planowanym dniem wprowadzenia zmiany. 4. Informacje o położeniu zakładu, w którym są utrzymywane pszczoły, oraz o liczbie pni pszczelich w tym zakładzie podmiot prowadzący ten zakład przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację tego zakładu w terminach do dnia 31 marca oraz do dnia 30 września każdego roku kalendarzowego.
Art. 69
Art. 69. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie zapewnienie właściwego sprawowania nadzoru nad zakładami lub podmio- tami i nad przemieszczaniem zwierząt, materiału biologicznego lub produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
Art. 70
Art. 71
Art. 71. Minister właściwy do spraw rolnictwa może zwolnić, w drodze rozporządzenia:
1) niektóre kategorie podmiotów z obowiązku prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1, art. 105 ust. 1, art. 186 ust. 1 lit. c–e i art. 188 ust. 1 rozporządzenia 2016/429,
2) przewoźników z obowiązku prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia 2016/429
– mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia publicznego i ryzyko dla zdrowia zwierząt lub zdrowia publicznego, jakie stwarza prowadzenie danej działalności.
Art. 72
Art. 72. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do spraw określonych w art. 269 ust. 1 lit. d rozporządzenia 2016/429, z wyłączeniem spraw dotyczących laboratoriów, dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki krajowe, o których mowa w tym przepisie, mając na względzie nieutrudnianie przemiesz- czania zwierząt i produktów między państwami członkowskimi Unii Europejskiej.
Art. 73
Art. 73. W odniesieniu do zwierząt innych niż zwierzęta lądowe i zwierzęta wodne, o których mowa w art. 227 lit. a rozporządzenia 2016/429, w zakresie wskazanym w tym przepisie, przepisy rozdziałów 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 74
Art. 74. Jeżeli z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, wynika obowiązek ustanowienia przez państwo członkow- skie Unii Europejskiej terminu na dokonanie określonej czynności w zakresie określonym w niniejszym rozdziale, to ten termin wynosi co najmniej 30 dni, chyba że przepisy ustawy albo przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1, stanowią inaczej. Rozdział 4 Przemieszczanie zwierząt i materiału biologicznego w obrębie terytorium Unii Europejskiej
Art. 75
Art. 75. 1. Do przemieszczania zwierząt akwakultury, w tym w celu ich uwolnienia do środowiska naturalnego, i do przemieszczania dzikich zwierząt wodnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisy art. 218 ust. 1 i 2 rozporządze- nia 2016/429 i przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie art. 218 ust. 3 i 4 rozporządzenia 2016/429 stosuje się od- powiednio. 2. Podmiot przemieszczający zwierzęta określone w ust. 1 przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii właści- wemu ze względu na miejsce wysyłki tych zwierząt informację o ich przemieszczeniu.
Art. 76
Art. 77
Art. 77. 1. Główny Lekarz Weterynarii na wniosek zainteresowanego podmiotu, w drodze decyzji:
1) udziela zezwoleń, o których mowa w art. 128, art. 138 ust. 1, art. 165 ust. 1, art. 201 ust. 2 i art. 204 ust. 1 rozporzą- dzenia 2016/429;
2) przyznaje odstępstwa, o których mowa w art. 139 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 i art. 45 ust. 1 rozporządzenia 2020/686;
3) udziela zgód, o których mowa w art. 157 ust. 4 rozporządzenia 2016/429 i art. 45 ust. 2 rozporządzenia 2020/686. 2. Główny Lekarz Weterynarii realizuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w art. 198 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/429.
Art. 78
Art. 78. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania materiału biologicznego, mając na względzie art. 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/999 z dnia 9 lipca 2020 r. ustanawiającego przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odnie- sieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym i identyfikowalności materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia:
1) udzielić zezwolenia, o którym mowa w art. 133 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2016/429, mając na względzie za- pewnienie ochrony zdrowia publicznego;
2) ustanowić wymagania w odniesieniu do uwalniania zwierząt wodnych do środowiska naturalnego, o którym mowa w art. 199 rozporządzenia 2016/429, mając na względzie warunki określone w tym przepisie. Rozdział 5 Wprowadzanie do Unii Europejskiej zwierząt i materiału biologicznego
Art. 79
Art. 80
Art. 81
Art. 82
Art. 82. 1. Podmiot wprowadzający zwierzęta określone w przepisach wydanych na podstawie art. 48 lit. b rozporzą- dzenia 2017/625, który uzyskał pozwolenie, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1:
1) zgłasza powiatowemu lekarzowi weterynarii wprowadzenie przesyłki w terminie do dnia następującego po dniu dostar- czenia zwierząt objętych tą przesyłką;
2) informuje powiatowego lekarza weterynarii o wykorzystaniu zwierząt do celów naukowych. 2. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 81 ust. 7 pkt 3, przeprowadza kontrolę urzędową w celu sprawdzenia, czy sposób postępowania ze zwierzętami jest zgodny ze sposobem określonym w pozwoleniu, o którym mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1. Rozdział 6 Środki nadzwyczajne
Art. 83
Art. 83. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/429, powiatowy lekarz weterynarii wprowadza, w drodze decyzji, środki nadzwyczajne określone w tych przepisach. 2. Decyzje o wprowadzeniu środków nadzwyczajnych określonych w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/429 podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 84
Art. 84. 1. Środki nadzwyczajne, o których mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/429, powiatowy lekarz weterynarii wprowadza na obszarze swojej właściwości w drodze rozporządzenia – aktu prawa miejscowego. 2. Niezwłocznie po spełnieniu warunków określonych w art. 68 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 powiatowy lekarz wete- rynarii uchyla wydane rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 85
Art. 85. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku konieczności wprowadzenia środków nadzwyczajnych, o któ- rych mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/429, na obszarze przekraczającym obszar jego właści- wości niezwłocznie informuje o tym właściwego wojewódzkiego lekarza weterynarii. 2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1) określenie choroby;
2) określenie obszaru objętego ograniczeniami;
3) uzasadnienie wprowadzenia określonych środków nadzwyczajnych. 3. Wojewoda w przypadku, o którym mowa w ust. 1, na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii wprowadza, w drodze rozporządzenia – aktu prawa miejscowego, środki nadzwyczajne, o których mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/429. 4. Niezwłocznie po spełnieniu warunków określonych w art. 68 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 wojewoda uchyla na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii wydane rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3.
Art. 86
Art. 86. Minister właściwy do spraw rolnictwa, gdy jest konieczne wprowadzenie środków nadzwyczajnych w przy- padku, o którym mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/429, na terytorium Rzeczypospolitej Pol- skiej lub jego części może wprowadzić, w drodze rozporządzenia:
1) podział terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszary objęte ograniczeniami i obszary wolne od choroby,
2) środki nadzwyczajne, o których mowa w art. 257 ust. 1 i art. 258 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/429
– mając na względzie zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby.
Art. 87
Art. 87. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 260 rozporządzenia 2016/429, środki nadzwyczajne określone w art. 260 lit. a rozporządzenia 2016/429 wprowadza, w drodze decyzji:
1) graniczny lekarz weterynarii – w odniesieniu do przesyłek zwierząt lub produktów pochodzących z państw trzecich lub terytoriów lub środków transportu, lub innych przedmiotów, które mogły mieć kontakt z takimi przesyłkami i które znajdują się w miejscu objętym terytorialnym zakresem działania tego granicznego lekarza weterynarii;
2) powiatowy lekarz weterynarii – w odniesieniu do przesyłek zwierząt lub produktów pochodzących z państw trzecich lub terytoriów lub środków transportu, lub innych przedmiotów, które mogły mieć kontakt z takimi przesyłkami i które znajdują się w miejscu zlokalizowanym na obszarze właściwości tego powiatowego lekarza weterynarii. 2. Graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii wykonują zadania właściwego organu określone w art. 260 lit. b rozporządzenia 2016/429.
Art. 88
Art. 88. 1. W przypadku określonym w art. 261 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić z wnioskiem do Komisji Europejskiej o przyjęcie środków nadzwyczajnych, o których mowa w tym przepisie. 2. W przypadku gdy Komisja Europejska nie przyjęła środków nadzwyczajnych w wyniku wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa może tymczasowo wprowadzić, w drodze rozporządzenia, środki nadzwyczajne, o których mowa w art. 260 lit. a rozporządzenia 2016/429, mając na względzie zapewnienie ochrony zdro- wia publicznego.
Art. 89
Art. 89. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do spraw określonych w art. 269 ust. 1:
1) lit. a–c rozporządzenia 2016/429,
2) lit. e rozporządzenia 2016/429 – w zakresie materiału biologicznego
– dodatkowe lub bardziej rygorystyczne środki krajowe, o których mowa w tych przepisach, mając na względzie nieutrud- nianie przemieszczania zwierząt i produktów między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Rozdział 7 Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne
Art. 90
Art. 91
Art. 91. 1. Niedopuszczalny jest przewóz wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przechowywanie na tym terytorium nawozów organicznych i polepszaczy gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia nr 1069/2009 w opako- waniach i workach o wadze przekraczającej 50 kg, które zostały oznakowane w sposób określony w ust. 2 lit. c ppkt (ii) tiret drugie w rozdziale II załącznika VIII do rozporządzenia nr 142/2011. 2. Niedopuszczalne jest zanieczyszczanie pasz produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego i produktami pochod- nymi, które nie są dozwolone w żywieniu określonych gatunków, grup wiekowych lub kategorii zwierząt, przy produkcji, przechowywaniu, składowaniu, wprowadzaniu do obrotu, przewozie i stosowaniu pasz zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, które są przeznaczone do żywienia tych gatunków, grup wiekowych lub kategorii zwierząt zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia nr 999/2001.
Art. 92
Art. 93
Art. 93. 1. Przy przewozie wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych dopuszcza się przekazywanie informacji, o których mowa w art. 21 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1069/2009, przez ich umieszczenie w dokumencie handlowym, w który zaopatruje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu handlowego, o któ- rym mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, a także sprawny przepływ informacji o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub o produktach pochodnych.
Art. 94
Art. 95
Art. 96
Art. 96. Próbki, o których mowa w lit. d w sekcji 2 w rozdziale I załącznika XI do rozporządzenia nr 142/2011, są pobierane i badane na koszt podmiotu prowadzącego działalność w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzę- cego lub produktów pochodnych.
Art. 97
Art. 97. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy przepisy rozporządzenia nr 1069/2009 lub prze- pisy Unii Europejskiej wydane na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009 upoważniają państwo członkowskie Unii Euro- pejskiej do wprowadzenia odrębnych regulacji prawnych, może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych oraz tryb postępowania z tymi produktami, w tym wprowadzić zakazy, nakazy i ograniczenia, oraz wskazać przypadki, w których takich zakazów, nakazów i ograniczeń nie stosuje się, mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa epidemiologicznego i zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt. 2. Jeżeli wprowadzenie zakazów, nakazów i ograniczeń, o których mowa w ust. 1, wymaga indywidualnego rozstrzyg- nięcia o prawach lub o obowiązkach adresatów przepisów wymienionych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii dokonuje tego rozstrzygnięcia w drodze decyzji. Rozdział 8 Przepisy o karach pieniężnych i przepisy karne
Art. 98
Art. 99
Art. 100
Art. 100. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 98 i art. 99, nakłada, w drodze decyzji, powiatowy lekarz wetery- narii albo graniczny lekarz weterynarii. 2. W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w art. 98 lub art. 99, w okresie 2 lat poprzedzających rok nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w tych przepisach, wysokość tej kary pieniężnej ustala się, dokonując powiększenia o 25 % wysokości kary pieniężnej poprzednio wymierzonej za popełnienie takiego czynu. 3. Kary pieniężne, o których mowa w art. 98 i art. 99, są uiszczane na rachunek bankowy odpowiednio właściwego powiatowego inspektoratu weterynarii albo granicznego inspektoratu weterynarii w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.
Art. 101
Art. 101. Wymierzając kary pieniężne, o których mowa w art. 98 i art. 99, powiatowy lekarz weterynarii i graniczny lekarz weterynarii biorą pod uwagę:
1) rodzaj, zakres lub stopień stwierdzonych naruszeń;
2) rodzaj i rozmiar działalności prowadzonej przez podmiot dopuszczający się naruszenia;
3) stopień zagrożenia dla zdrowia zwierząt lub zdrowia publicznego spowodowany stwierdzonym naruszeniem;
4) dotychczasową działalność podmiotu, w tym częstotliwość popełniania w przeszłości naruszenia tego samego rodzaju, co naruszenie, w następstwie którego ma być nałożona kara pieniężna;
5) stopień przyczynienia się podmiotu, na który jest nakładana kara pieniężna, do powstania naruszenia;
6) działania dobrowolnie podjęte przez podmiot, na który jest nakładana kara pieniężna, w celu uniknięcia skutków naru- szenia.
Art. 102
Art. 102. 1. Kto, będąc:
1) posiadaczem psa, nie wykonuje obowiązku ochronnego szczepienia psa przeciwko wściekliźnie w terminie, o którym mowa w art. 44 ust. 2,
2) obowiązanym do wykonania obowiązku ochronnego szczepienia zwierząt innych niż psy lub dzikie lisy przeciwko wściekliźnie, w przypadku wprowadzenia tego obowiązku w przepisach wydanych na podstawie art. 44 ust. 11, nie wykonuje tego obowiązku lub wykonuje go niezgodnie z tymi przepisami
– podlega karze grzywny. 2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860, 1178 i 1661). Rozdział 9 Zmiany w przepisach
Art. 103
Art. 103. W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3c w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyra- zem „zdrowiu”;
2) w art. 15:
a) w ust. 2b wyrazy „działalność w zakresie chowu i hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „zakład akwa- kultury zgodnie z przepisami o zdrowiu”,
b) w ust. 2c wyrazy „działalności w zakresie chowu lub hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb” zastępuje się wyrazami „zakładu akwakultury”.
Art. 104
Art. 105
Art. 105. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.20)) w art. 21 w ust. 1 w pkt 155 wyrazy „art. 49 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwie- rząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „art. 47 ust. 8 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 106
Art. 106. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2025 r. poz. 567) w art. 58 w ust. 3a pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) działania związane z zapobieganiem dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, o których mowa w art. 28 ust. 4 pkt 23 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795), wprowa- dzane zgodnie z art. 28 ust. 3 tej ustawy.”.
Art. 107
Art. 108
Art. 109
Art. 109. W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485) w art. 10 w ust. 5a oraz w art. 29 w ust. 1 w pkt 8 i w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastę- puje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 110
Art. 110. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1490 i 1676) w art. 4 w pkt 22 lit. o otrzymuje brzmienie: „o) ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795),”.
Art. 111
Art. 112
Art. 112. W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 24) w art. 19 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. W przypadku stwierdzenia uchybień w prowadzeniu działalności polegającej na świadczeniu usług wetery- naryjnych w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, które stwarzają zagrożenie epidemiologiczne, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, wstrzymuje prowadzenie tej działalności i nakazuje usunięcie tych uchybień w terminie wskazanym w tej decyzji, zawiadamiając o tym właściwą okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną. 1b. Jeżeli uchybienia, o których mowa w ust. 1a, nie zostaną usunięte w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w tym przepisie, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna na wniosek powiatowego lekarza weterynarii skreśla zakład leczniczy dla zwierząt z ewidencji.”.
Art. 113
Art. 114
Art. 115
Art. 116
Art. 116. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154) w załączniku do ustawy w części III w ust. 44 w kolumnie czwartej:
1) w pkt 15 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795)”;
2) w pkt 16 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących
31) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 268 z 22.10.2019, str. 6, Dz. Urz. UE L 141 z 20.05.2022, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 2024/2391 z 11.09.2024. podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-
-agonistycznym”.
Art. 117
Art. 118
Art. 118. W ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2024 r. poz. 105) w art. 36 wyrazy „11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 119
Art. 119. W ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 1363) w art. 10a w ust. 6 w pkt 8 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 120
Art. 120. W ustawie z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edu- kacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 465) w art. 17 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 121
Art. 121. W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480) w art. 62 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795);”.
Art. 122
Art. 123
Art. 123. W ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1589) w art. 27 w pkt 1 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszą- cych podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-
-agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795)”.
Art. 124
Art. 124. W ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550 oraz z 2025 r. poz. 769) w art. 9 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421 oraz z 2022 r. poz. 1570)” zastępuje się wyrazami „art. 55 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 125
Art. 125. W ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375) w art. 13 w ust. 1 i w art. 14 w ust. 5 w pkt 2 skreśla się wyrazy „oraz zwalczania chorób zwierząt”.
Art. 126
Art. 127
Art. 128
Art. 128. Do przyznawania nagrody, o której mowa w art. 49 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 114, w sprawach obję- tych postępowaniami wszczętymi na podstawie art. 49 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 114 i niezakończonymi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy, a tę nagrodę uznaje się za nagrodę, o której mowa w art. 47 ust. 8 niniejszej ustawy.
Art. 129
Art. 129. Decyzje wydane na podstawie ustawy zmienianej w art. 114 zachowują moc przez okres, na jaki zostały wy- dane. Do uchylenia lub zmiany tych decyzji oraz wznowienia postępowania w sprawach objętych tymi decyzjami stosuje się przepisy niniejszej ustawy regulujące sprawy rozstrzygane tymi decyzjami.
Art. 130
Art. 130. 1. Rozporządzenia wydane na podstawie art. 45 ust. 1 i art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114 zacho- wują moc do czasu ich uchylenia i mogą być zmieniane w tym czasie na podstawie art. 27 ust. 1 i art. 28 ust. 3 niniejszej ustawy. 2. Niezwłocznie po spełnieniu warunków określonych w art. 68 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 odpowiednio powia- towy lekarz weterynarii albo wojewoda uchyla wydane rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 131
Art. 131. Plany gotowości zwalczania poszczególnych chorób zakaźnych zwierząt opracowane na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114 zachowują moc przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 132
Art. 132. 1. Programy wprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części na podstawie art. 57 ust. 3 i 7 ustawy zmienianej w art. 114:
1) zachowują moc do dnia, w którym upływa okres, na jaki zostały wprowadzone;
2) mogą być zmieniane na podstawie niniejszego przepisu. 2. Do zmian programów wprowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części na podstawie art. 57 ust. 3 i 7 ustawy zmienianej w art. 114 stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 133
Art. 134
Art. 134. Nasienie bydła znajdujące się w bankach nasienia wyprodukowane i oznakowane zgodnie z przepisami obo- wiązującymi przed dniem 24 czerwca 2009 r. może być wykorzystywane do wyczerpania zapasów tego nasienia.
Art. 135
Art. 136
Art. 136. Rejestr, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114, w odniesieniu do działalności nadzo- rowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1:
1) lit. a, c–f, h, i oraz l tej ustawy – staje się rejestrem zakładów zatwierdzonych;
2) lit. b, g, j, k, n oraz p tej ustawy – staje się rejestrem zakładów i podmiotów zarejestrowanych;
3) lit. o tej ustawy – staje się rejestrem zakładów i podmiotów zarejestrowanych i zatwierdzonych zgodnie z rozporządze- niem nr 1069/2009.
Art. 137
Art. 137. Listy podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c–f, h oraz l ustawy zmienianej w art. 114, oraz wykaz, o których mowa w art. 12 ust. 1 tej ustawy, stają się zbiorczym rejestrem, o któ- rym mowa w art. 67 ust. 1 niniejszej ustawy, obejmującym informacje udostępniane na stronie administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii zgodnie z art. 67 ust. 2 niniejszej ustawy.
Art. 138
Art. 138. 1. Rejestr, o którym mowa w art. 24d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114 w brzmieniu dotychczasowym, staje się rejestrem, o którym mowa w art. 24d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Lekarze weterynarii wpisani do rejestru, o którym mowa w art. 24d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114 w brzmieniu dotychczasowym, stają się lekarzami weterynarii wpisanymi do rejestru, o którym mowa w art. 24d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 139
Art. 139. Rzeczoznawcy powołani na podstawie art. 49 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 114 stają się rzeczoznawcami powołanymi na podstawie art. 46 ust. 1 niniejszej ustawy.
Art. 140
Art. 140. Rejestr, o którym mowa w art. 56 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 114, staje się wykazem, o którym mowa w art. 44 ust. 6 niniejszej ustawy.
Art. 141
Art. 141. Podmioty prowadzące działalność, w ramach której są utrzymywane zwierzęta, które nie były objęte obo- wiązkiem zgłoszenia tej działalności zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 114, mogą prowadzić tę działalność, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dokonają powiadomienia i przekażą informacje określone w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 1, art. 90 ust. 1 lub art. 172 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 86 ust. 1, art. 87 ust. 3, art. 89 ust. 1, art. 92 ust. 1 lub art. 175 ust. 1 rozporzą- dzenia 2016/429, lub w art. 57 niniejszej ustawy, z uwzględnieniem odstępstw, o których mowa w art. 85, art. 88, art. 91 lub art. 174 rozporządzenia 2016/429.
Art. 142
Art. 143
Art. 143. 1. Podmioty, działalność nadzorowana i obiekty budowlane lub miejsca określone w art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 114, które zostały zatwierdzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i które nie wymagają za- twierdzenia zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429, stają się odpowiednio podmiotami lub zakładami zarejestrowa- nymi zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przekażą brakujące informacje, których obowiązek przekazania wynika z przepisów określonych w art. 1 pkt 1 lit. a niniej- szej ustawy. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii w terminie 30 dni od dnia przekazania infor- macji określonych w ust. 1 wydaje decyzję o zmianie weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego nadanego podmiotom lub zakładom określonym w ust. 1.
Art. 144
Art. 145
Art. 145. Do popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy czynów określonych w art. 77, art. 78, art. 81 i art. 85 ust. 1 pkt 1, 2, 2b, 3 i 4a–6 i ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 114 stosuje się przepisy dotychczasowe, a orzeczenia wydane na podstawie tych przepisów podlegają wykonaniu.
Art. 146
Art. 146. Przepisy art. 45 ust. 1, art. 47 ust. 2 i 8 i art. 49 ust. 1 w odniesieniu do dużych przedsiębiorstw w rozumieniu art. 2 pkt 34 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 z 21.12.2022, str. 1, z późn. zm.37)) stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności ze wspólnym rynkiem pomocy publicznej określonej w tych przepisach.
Art. 147
Brak wyników