Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów

Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) dokumentacji psychologicznej – należy przez to rozumieć zbiór wszystkich materiałów zebranych w związku z udzie- laniem przez psychologa świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2;
2) metodach psychologicznych – należy przez to rozumieć:
a) testy psychologiczne – wystandaryzowane, obiektywne oraz o sprawdzonej trafności i rzetelności techniki po- miaru właściwości psychologicznych,
b) inne metody i techniki psychologiczne – techniki, które obejmują w szczególności: rozmowę, wywiad, metodę biograficzną, obserwację, analizę próbek zachowania, techniki projekcyjne, genogram, eksperyment kliniczny, eksperyment naturalny (społeczny) oraz eksperyment laboratoryjny
– służące udzielaniu świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2;
3) odbiorcy świadczeń psychologicznych – należy przez to rozumieć osobę objętą świadczeniami psychologicznymi, o których mowa w art. 23 ust. 2;
4) opiekunie faktycznym – należy przez to rozumieć opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 581 oraz z 2026 r. poz. 26);
1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, ustawę z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, ustawę z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, ustawę z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, ustawę z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psycho- logów, ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, ustawę z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r. o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów, ustawę z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, ustawę z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ustawę z dnia 30 sierpnia 2019 r. o Państwowej Komisji do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 oraz uchyla się ustawę z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów.
5) państwie członkowskim Unii Europejskiej – należy przez to rozumieć inne niż Rzeczpospolita Polska państwo człon- kowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Konfederację Szwajcarską;
6) rzeczniku dyscyplinarnym – należy przez to rozumieć Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego i regionalnego rzecznika dyscyplinarnego;
7) sądzie dyscyplinarnym – należy przez to rozumieć Krajowy Sąd Dyscyplinarny i regionalny sąd dyscyplinarny;
8) świadczeniu usługi transgranicznej – należy przez to rozumieć udzielanie tymczasowo lub okazjonalnie świadczenia psychologicznego, o którym mowa w art. 23 ust. 2, w Rzeczypospolitej Polskiej przez psychologa z państwa człon- kowskiego Unii Europejskiej uprawnionego do wykonywania zawodu psychologa w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

1. Psycholog uzyskuje prawo wykonywania zawodu z dniem wpisu do Rejestru Psychologów, zwanego dalej „Rejestrem”. 2. Rejestr prowadzi regionalna rada psychologów, zwana dalej „regionalną radą”, w systemie teleinformatycznym udo- stępnianym przez Krajową Radę Psychologów, zwaną dalej „Krajową Radą”. 3. Wpisu do Rejestru dokonuje regionalna rada właściwa ze względu na miejsce zamieszkania psychologa. W przy- padku osób będących obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, które nie posiadają miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, wpisu do Rejestru dokonuje regionalna rada właściwa dla m.st. Warszawy. 4. Po wpisie do Rejestru psycholog przynależy do tej regionalnej izby psychologów, zwanej dalej „regionalną izbą”, której regionalna rada dokonała wpisu do Rejestru. 5. Regionalna rada wpisuje do Rejestru osobę, która spełnia następujące wymagania:
1) ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej:
a) studia pierwszego stopnia na kierunku psychologia i studia drugiego stopnia na kierunku psychologia oraz uzys- kała tytuł zawodowy magistra na tym kierunku albo
b) jednolite studia magisterskie na kierunku psychologia oraz uzyskała tytuł zawodowy magistra na tym kierunku lub
2) posiada dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.2)) za równoważny z dyplomem i tytułem zawodowym, o którym mowa w pkt 1, lub
3) posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu psychologa nabyte w państwie członkowskim Unii Europejskiej, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2026 r. poz. 166);
4) korzysta z pełni praw publicznych oraz posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
5) swoim dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu psychologa, w szczegól- ności nie była prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;
6) wykazuje znajomość języka polskiego w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu psychologa.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1871 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 619, 620, 621, 622, 1162, 1794, 1837 i 1864. 6. Wymaganie, o którym mowa w ust. 5 pkt 6, uznaje się za spełnione w przypadku:
1) złożenia oświadczenia o znajomości języka polskiego w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu psychologa – w przypadku osób będących obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej i osób będących obywatelami państwa członkow- skiego Unii Europejskiej;
2) przedstawienia dokumentu potwierdzającego legitymowanie się znajomością języka polskiego co najmniej na pozio- mie B2 w skali globalnej biegłości językowej według „Common European Framework of Reference for Languages: learning, teaching, assessment (CEFR) – Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, oce- nianie (ESOKJ)” – w przypadku cudzoziemców niebędących obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej. 7. Obowiązek, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, uważa się za spełniony, jeżeli osoba ubiegająca się o przyznanie prawa wykonywania zawodu psychologa ukończyła studia w języku polskim lub uzyskała świadectwo dojrzałości po zdaniu egza- minu maturalnego w języku polskim. 8. Rejestr jest rejestrem publicznym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji dzia- łalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160). 9. Rejestr zawiera:
1) numer i datę wpisu do Rejestru;
2) dane osobowe psychologa:
a) imię (imiona) i nazwisko,
b) nazwisko rodowe,
c) numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało,
d) obywatelstwo,
e) adres miejsca zamieszkania,
f) adres do korespondencji,
g) numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada,
h) dane dotyczące wykształcenia:
– nazwę i adres siedziby uczelni,
– numer i datę wydania dyplomu,
– tytuł zawodowy;
3) informację o dopełnieniu obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego, o którym mowa w art. 29 ust. 1;
4) datę podjęcia uchwały o skreśleniu psychologa z Rejestru wraz z podaniem przyczyny;
5) zakres czynności, które sąd dyscyplinarny wskazał w prawomocnym orzeczeniu zgodnie z art. 94 ust. 7;
6) informację o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu psychologa;
7) informację o czasowym zaprzestaniu wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

1. Rejestr jest jawny w zakresie następujących danych:
1) imienia (imion) i nazwiska psychologa;
2) numeru i daty wpisu do Rejestru;
3) adnotacji „wykonujący zawód” albo „niewykonujący zawodu”. 2. Adnotację „niewykonujący zawodu”, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zamieszcza się w przypadkach wskazanych w art. 30 ust. 1 lub art. 94 ust. 1 pkt 5. 3. Wniosek o wpis do Rejestru jest składany do właściwej regionalnej rady na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. Wniosek utrwalony w postaci papierowej opatruje się podpisem własnoręcznym, a wniosek utrwalony w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym. 4. Wniesienie wniosku o wpis do Rejestru utrwalonego w postaci papierowej wymaga złożenia dokumentów, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, oraz oświadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3, w postaci papierowej. 5. Wniesienie wniosku o wpis do Rejestru utrwalonego w postaci elektronicznej wymaga złożenia dokumentów, o któ- rych mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, oraz oświadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 i 3, w postaci elektronicznej podpisanych kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub opatrzonych pieczęcią elektroniczną przez uprawniony podmiot. 6. Wpis do Rejestru jest dokonywany w terminie 14 dni od dnia, w którym uchwała w sprawie wpisu do Rejestru, o której mowa w art. 12 ust. 1, stała się ostateczna.

1. Do wniosku o wpis do Rejestru osoba ubiegająca się o przyznanie prawa wykonywania zawodu psychologa dołącza:
1) dokumenty potwierdzające wykształcenie lub kwalifikacje:
a) w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 5 pkt 1, oryginały lub notarialnie poświadczone za zgodność z orygi- nałem kopie dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w tym przepisie,
b) w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 5 pkt 2, urzędowo tłumaczone na język polski oryginały lub notarialnie poświadczone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w tym przepisie,
c) w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 5 pkt 3, oryginał lub kopię decyzji w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo do podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej;
2) pisemne oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych oraz posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
3) pisemne oświadczenie, że nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego oraz nie toczy się przeciwko niej postępowanie karne o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;
4) dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1. 2. Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o od- powiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 3. Cudzoziemiec niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 1, do wniosku o wpis do Rejestru dołącza dodatkowo:
1) notarialnie poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię dokumentu, na którego podstawie uzyskał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub innego dowodu potwierdzającego posiadanie przez cudzoziemca prawa po- bytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) oryginał lub notarialnie poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię dokumentu, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 lub ust. 7. 4. Osoby będące obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej i osoby będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 1, dołączają dodatkowo oświadczenie o znajomości języka pol- skiego w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu psychologa. 5. Dokumenty w języku obcym przedkłada się z urzędowym tłumaczeniem na język polski dokonywanym przez:
1) tłumacza przysięgłego wpisanego na listę prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości;
2) tłumacza przysięgłego uprawnionego do dokonywania takich tłumaczeń w państwach członkowskich Unii Europej- skiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG);
3) konsula. 6. Do dokumentów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, stosuje się art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 594 i 1006).

1. Uchwała regionalnej rady w sprawie wpisu do Rejestru i odmowy wpisu do Rejestru jest podejmowana w terminie 30 dni od dnia doręczenia kompletnego wniosku o wpis do Rejestru. 2. Regionalna rada odmawia dokonania wpisu do Rejestru w przypadku:
1) stwierdzenia niespełnienia wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 5;
2) prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 6. 3. Od uchwały w sprawie odmowy wpisu do Rejestru osobie ubiegającej się o przyznanie prawa wykonywania zawodu psychologa służy odwołanie do Krajowej Rady, w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały. 4. Krajowa Rada rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 3, i wydaje uchwałę w terminie 30 dni od dnia doręcze- nia tego odwołania. 5. W przypadku niepodjęcia uchwały przez regionalną radę w terminie, o którym mowa w ust. 1, lub niepodjęcia uchwały przez Krajową Radę w terminie, o którym mowa w ust. 4, osobie ubiegającej się o przyznanie prawa wykonywania zawodu psychologa służy skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. 6. Od ostatecznej uchwały w sprawie wpisu do Rejestru i odmowy wpisu do Rejestru służy osobie ubiegającej się o przyznanie prawa wykonywania zawodu psychologa skarga do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego może wnieść także minister właściwy do spraw pracy. 7. W sprawach ostatecznej uchwały w sprawie wpisu do Rejestru i odmowy wpisu do Rejestru minister właściwy do spraw pracy może wziąć udział w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach przysługujących pro- kuratorowi. Przepis art. 8 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) stosuje się odpowiednio.

1. Od wniosku o wpis do Rejestru regionalna rada pobiera opłatę w wysokości niewyższej niż 10 % przecięt- nego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w roku poprzedzającym rok, w którym wniosek został złożony, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku, zwa- nego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”. 2. Wniosek o:
1) zmianę danych objętych wnioskiem o wpis do Rejestru,
2) skreślenie z Rejestru
– nie podlega opłacie. 3. Regionalna rada wydaje zaświadczenie o wpisie do Rejestru. Za wydanie zaświadczenia regionalna rada pobiera opłatę w wysokości 50 zł. 4. Zaświadczenie zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko psychologa;
2) numer i datę wpisu do Rejestru;
3) adnotację „wykonujący zawód” albo „niewykonujący zawodu” według stanu na dzień wydania zaświadczenia;
4) zakres czynności, które sąd dyscyplinarny wskazał w prawomocnym orzeczeniu zgodnie z art. 94 ust. 7. 5. Na wniosek psychologa regionalna rada wydaje:
1) zaświadczenie potwierdzające, że psycholog uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej prawo wykonywania zawodu lub otrzymał dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych w celu uznania tych kwalifikacji w państwie członkowskim Unii Europejskiej;
2) zaświadczenie potwierdzające, że psycholog posiada prawo wykonywania zawodu, które nie zostało zawieszone, oraz nie został ukarany przez sąd dyscyplinarny;
3) zaświadczenie potwierdzające, że przeciwko psychologowi nie toczy się postępowanie w przedmiocie odpowiedzial- ności dyscyplinarnej psychologów;
4) inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej. 6. Do opłaty za wydanie zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 4, stosuje się przepis art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. 7. Do opłaty za wydanie zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 3, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 8. Opłaty, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, stanowią dochód samorządu psychologów.

1. Regionalna rada wydaje uchwałę w sprawie skreślenia psychologa z Rejestru w przypadku:
1) śmierci psychologa;
2) wydania prawomocnej negatywnej opinii uzupełniającej, o której mowa w art. 20 ust. 18;
3) złożenia przez psychologa wniosku o skreślenie z Rejestru;
4) prawomocnego orzeczenia wobec psychologa środka karnego pozbawienia praw publicznych;
5) prawomocnie orzeczonych wobec psychologa utraty albo ograniczenia zdolności do czynności prawnych;
6) prawomocnego skazania psychologa za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;
7) prawomocnego orzeczenia wobec psychologa kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 6;
8) prawomocnego orzeczenia wobec psychologa środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu psychologa;
9) utraty przez cudzoziemca niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej prawa pobytu na tery- torium Rzeczypospolitej Polskiej;
10) trwałej niezdolności do wykonywania zawodu psychologa, o której mowa w ust. 4. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 ust. 3–7 stosuje się odpowiednio. 3. Niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4–6 i 8, sąd wydający orzeczenie zawiadamia o jego wydaniu właściwą regionalną radę oraz każdy podmiot, w którym psycholog jest zatrudniony. 4. Regionalna rada na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśnia- jącego może podjąć uchwałę o trwałej niezdolności psychologa do wykonywania zawodu. 5. Od uchwały regionalnej rady, o której mowa w ust. 4, psychologowi służy odwołanie do Krajowej Rady. Przepisy art. 12 ust. 3–7 stosuje się odpowiednio.

1. Psycholog wpisany do Rejestru może przynależeć tylko do jednej regionalnej izby. 2. Psycholog może zmienić przynależność do regionalnej izby, jeżeli nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów. 3. O zmianie przynależności do regionalnej izby psycholog zawiadamia w formie pisemnej regionalną radę regionalnej izby, do której dotychczas przynależał, oraz regionalną radę nowo wybranej regionalnej izby. 4. Psycholog przedstawia regionalnej radzie nowo wybranej regionalnej izby zaświadczenie, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3, wydane niepóźniej niż 30 dni przed dniem złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. 5. Regionalna rada nowo wybranej regionalnej izby dokonuje zmiany w Rejestrze w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. 6. Regionalna rada nowo wybranej regionalnej izby zawiadamia regionalną radę regionalnej izby, do której psycholog dotychczas przynależał, o dokonanej zmianie w Rejestrze w terminie 14 dni od dnia dokonania tej zmiany. 7. Regionalna rada po otrzymaniu zawiadomienia o zmianie w Rejestrze, o którym mowa w ust. 6, przekazuje akta osobowe i dyscyplinarne psychologa regionalnej radzie nowo wybranej regionalnej izby. Rozdział 3 Zasady wykonywania zawodu psychologa

1. Po uzyskaniu wpisu do Rejestru psycholog współpracuje z opiekunem w sprawach dotyczących rozwoju zawodowego. 2. Celem współpracy z opiekunem jest udzielanie wsparcia psychologowi rozpoczynającemu wykonywanie zawodu psychologa przez wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz zapoznawanie z praktycznymi aspektami etycznych standar- dów wykonywania tego zawodu. 3. Opiekunem może być psycholog, który wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24 przez co najmniej 3 lata i złożył właściwej regionalnej radzie pisemne oświadczenie, że wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24, przez co najmniej 3 lata. Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składa- nie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 4. Opiekunem nie może być psycholog, który:
1) jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia psychologa, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem;
2) jest związany z psychologiem, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
3) pozostaje z psychologiem, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, w takim stosunku prawnym lub fak- tycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności opiekuna. 5. Opiekunowi przysługuje wynagrodzenie ryczałtowe. Wynagrodzenie wypłaca się w wysokości ustalonej przez regionalną radę regionalnej izby, do której przynależy psycholog współpracujący z opiekunem. 6. Do zadań opiekuna należy:
1) doradztwo w zakresie ukierunkowania rozwoju zawodowego;
2) kształtowanie pożądanych zachowań i wartości spójnych z istotą zawodu psychologa, ustawą oraz zasadami etyki zawodowej;
3) udzielanie wsparcia, w szczególności w zakresie metodyki pracy psychologa;
4) monitorowanie postępów w nabywaniu umiejętności zawodowych;
5) zapoznanie z praktycznymi aspektami zastosowania wiedzy z zakresu psychologii;
6) omówienie zasad udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2, w tym przestrzegania tajem- nicy zawodowej, prowadzenia dokumentacji psychologicznej oraz uzyskiwania zgody na wykonywanie tych świadczeń. 7. Współpraca z opiekunem obejmuje 150 godzin, w tym co najmniej 75 godzin spotkań w trybie stacjonarnym. 8. Opiekun ustala z psychologiem indywidualny plan rozwoju zawodowego obejmujący:
1) okres trwania, częstotliwość, tryb i formę planowanych spotkań;
2) sposób weryfikacji nabytej wiedzy i nabytych umiejętności praktycznych. 9. Psycholog, którego dotyczy obowiązek współpracy z opiekunem, do czasu wydania pozytywnej opinii końcowej, o której mowa w art. 20 ust. 3, nie jest uprawniony do udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2, na potrzeby postępowania przygotowawczego w ramach postępowania karnego, postępowań sądowych, postępowań administracyjnych oraz postępowań rekrutacyjnych do publicznych: organów, instytucji, jednostek budżetowych oraz służb, o których mowa w art. 28 ust. 18.

1. Okres współpracy z opiekunem nie może być krótszy niż 9 miesięcy i nie może przekroczyć 24 miesięcy, licząc od dnia doręczenia psychologowi pisemnej informacji o wskazaniu opiekuna przez regionalną radę. W uzasadnionych przypadkach regionalna rada może na wniosek psychologa przedłużyć na czas określony okres współpracy z opiekunem. 2. Psycholog w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o wskazaniu opiekuna przez regionalną radę jest obowiązany zgłosić się do opiekuna w celu podjęcia współpracy. 3. W terminie 30 dni od dnia zakończenia współpracy z psychologiem opiekun wydaje pisemną opinię końcową na temat rozwoju zawodowego i możliwości kontynuacji wykonywania zawodu przez tego psychologa. Opinia końcowa może być pozytywna albo negatywna. 4. Opinia końcowa jest sporządzana na podstawie co najmniej 5 opinii okresowych wydawanych po każdych zrealizo- wanych 30 godzinach współpracy z opiekunem. W przypadku zmiany opiekuna nowy opiekun bierze pod uwagę opinie okresowe wydane przez poprzedniego opiekuna. 5. W przypadku niepodjęcia przez psychologa współpracy z opiekunem albo zaprzestania współpracy opiekun wydaje negatywną opinię końcową, której uzasadnienie zawiera wskazanie faktu niepodjęcia współpracy z opiekunem albo jej zaprzestania. 6. Opiekun przekazuje wydane opinie okresowe do wiadomości psychologa, z którym współpracuje. 7. Opinia okresowa zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko opiekuna wydającego opinię wraz z numerem wpisu do Rejestru;
2) imię (imiona) i nazwisko psychologa współpracującego z opiekunem wraz z numerem wpisu do Rejestru;
3) datę wydania opinii;
4) wskazanie liczby zrealizowanych godzin współpracy z opiekunem według stanu na dzień wydania opinii;
5) uzasadnienie zawierające ocenę rzetelności wykonywania zawodu psychologa współpracującego z opiekunem oraz znajomości i zastosowania w praktyce ustawy i Kodeksu Etyki Zawodowej;
6) podpis opiekuna. 8. Opinia końcowa zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko opiekuna wydającego opinię wraz z numerem wpisu do Rejestru;
2) imię (imiona) i nazwisko psychologa współpracującego z opiekunem wraz z numerem wpisu do Rejestru;
3) datę wydania opinii;
4) wskazanie liczby zrealizowanych godzin współpracy z opiekunem;
5) uzasadnienie, które składa się z:
a) oceny rzetelności wykonywania zawodu psychologa współpracującego z opiekunem,
b) oceny znajomości i zastosowania w praktyce ustawy i Kodeksu Etyki Zawodowej przez psychologa współpracu- jącego z opiekunem;
6) podpis opiekuna. 9. Do opinii końcowej załącza się opinie okresowe wydane w całym okresie współpracy z opiekunem. 10. Opiekun przekazuje opinię końcową regionalnej radzie właściwej dla psychologa, z którym współpracował, oraz temu psychologowi. 11. W przypadku negatywnej opinii końcowej regionalna rada powołuje niezwłocznie komisję, zwaną dalej „komisją”, w celu wydania opinii uzupełniającej. W skład komisji wchodzi 2 psychologów wskazanych przez regionalną radę oraz wskazany przez ministra właściwego do spraw pracy jego przedstawiciel. 12. Członkiem komisji wskazywanym przez regionalną radę może być psycholog, który wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24 przez co najmniej 5 lat i złożył właściwej regionalnej radzie pisemne oświadczenie, że wykonuje czynności określone w art. 23 ust. 2 lub 4, lub art. 24 przez co najmniej 5 lat. Oświadczenie składa się pod rygo- rem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 13. Członek komisji podlega wyłączeniu, gdy psycholog:
1) jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia członka komisji;
2) jest związany z członkiem komisji z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
3) pozostaje z członkiem komisji w stosunku zależności służbowej;
4) pozostaje z członkiem komisji w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności członka komisji. 14. Regionalna rada wyłącza członka komisji na jego żądanie lub na wniosek psychologa, jeżeli zostanie uprawdopo- dobnione istnienie okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności członka komisji. 15. W przypadku wyłączenia członka komisji regionalna rada wyznacza innego członka komisji w terminie 7 dni od dnia wyłączenia członka komisji. W przypadku wyłączenia członka komisji wskazanego przez ministra właściwego do spraw pracy minister wyznacza innego przedstawiciela. 16. Regionalna rada:
1) zawiadamia psychologa o składzie komisji;
2) wyznacza termin na złożenie przez psychologa stanowiska i dowodów na poparcie swoich twierdzeń;
3) informuje o możliwości ustanowienia pełnomocnika, z zastrzeżeniem, że w zakresie rozmowy, o której mowa w ust. 17 pkt 4, pełnomocnik może wystąpić tylko w charakterze obserwatora. 17. Komisja wydaje opinię uzupełniającą w drodze uchwały po:
1) zapoznaniu się z dokumentacją sporządzoną przez opiekuna w trakcie trwania współpracy z psychologiem;
2) zapoznaniu się z dowodami, o których mowa w ust. 16;
3) przeprowadzeniu z opiekunem rozmowy na temat przebiegu współpracy z psychologiem;
4) przeprowadzeniu z psychologiem rozmowy oceniającej wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne do wykonywa- nia zawodu psychologa. 18. Opinia uzupełniająca może być pozytywna albo negatywna. 19. Opinia uzupełniająca jest przyjmowana przez komisję większością głosów. 20. Opinia uzupełniająca zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko każdego z członków komisji wraz z numerem wpisu do Rejestru;
2) imię (imiona) i nazwisko psychologa współpracującego z opiekunem wraz z numerem wpisu do Rejestru;
3) datę wydania opinii uzupełniającej;
4) oznaczenie opinii końcowej, której dotyczy opinia uzupełniająca;
5) stanowisko komisji wraz z uzasadnieniem;
6) podpis każdego z członków komisji. 21. Opinia uzupełniająca jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia powołania komisji. Przepisy art. 12 ust. 5–7 i art. 15 stosuje się odpowiednio. 22. W przypadku powzięcia przez regionalną radę uzasadnionych wątpliwości co do treści lub okoliczności wydania pozytywnej opinii końcowej przepisy ust. 11–21 stosuje się odpowiednio.

1. Wykonywanie zawodu psychologa polega na udzielaniu świadczeń psychologicznych, o których mowa w ust. 2. 2. Świadczeniami psychologicznymi są następujące działania:
1) diagnoza psychologiczna polegająca na rozpoznawaniu za pomocą metod psychologicznych, opartych na dowodach naukowych, właściwości funkcjonowania psychologicznego odbiorcy świadczeń psychologicznych oraz ich psycho- logicznych przyczyn i skutków,
2) opiniowanie psychologiczne polegające na opisie aktualnego funkcjonowania psychologicznego odbiorcy świadczeń psychologicznych, sporządzonym pisemnie na podstawie przeprowadzonego badania psychologicznego,
3) orzekanie psychologiczne na podstawie odrębnych przepisów polegające na formułowaniu pisemnej diagnozy psycho- logicznej o aktualnym funkcjonowaniu odbiorcy świadczeń psychologicznych,
4) udzielanie pomocy psychologicznej polegającej na stosowaniu form oddziaływania psychologicznego ukierunkowa- nych na rozwój, podnoszenie jakości życia, profilaktykę, zachowanie i przywracanie zdrowia psychicznego, zapobie- ganie, zmniejszanie i usuwanie nieprawidłowości dotyczących zdrowia psychicznego odbiorcy świadczeń psycho- logicznych oraz wsparcie w sytuacji doświadczenia kryzysu, traumy lub stresu
– zwane dalej „świadczeniami psychologicznymi”. 3. Zastrzeżenie udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 4, przez psychologa nie ograni- cza prawa do podejmowania poszczególnych działań mieszczących się w zakresie udzielania pomocy psychologicznej przez osoby, które nie posiadają prawa wykonywania zawodu psychologa, jeżeli są one realizowane w związku z wykonywaniem zadań określonych w odrębnych przepisach. 4. Psycholog może prowadzić psychoterapię na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Do prowadzenia psychoterapii przez psychologa stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7, art. 22, art. 25–28 i rozdziału 5. 5. Prawo do prowadzenia psychoterapii przez psychologa nie ogranicza prawa do prowadzenia psychoterapii osobom, które spełniają wymagania niezbędne do prowadzenia psychoterapii na podstawie odrębnych przepisów i nie posiadają prawa wykonywania zawodu psychologa. 6. Psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia uzyskany na podsta- wie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2025 r. poz. 342) uzyskuje kompetencje i kwalifikacje niezbędne do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie wiedzy i umiejętności określonych w programie specjalizacji i jest osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156). 7. Psycholog podczas udzielania świadczeń psychologicznych oraz w związku z ich udzielaniem korzysta z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872).

1. Podjęcie i wykonywanie świadczeń psychologicznych następuje za zgodą odbiorcy świadczeń psycho- logicznych, po uprzednim poinformowaniu go o jego prawach określonych w ustawie oraz celu i zakresie planowanych świadczeń psychologicznych. 2. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, w przypadku gdy odbiorcą świadczeń psychologicznych jest małoletni lub osoba ubezwłasnowolniona, zgodę wyraża jego przedstawiciel ustawowy, a w sytuacji braku przedstawiciela ustawo- wego – opiekun faktyczny, po otrzymaniu informacji o prawach odbiorcy świadczeń psychologicznych określonych w usta- wie oraz celu i zakresie planowanych świadczeń psychologicznych. 3. Jeżeli odbiorca świadczeń psychologicznych ukończył 16 lat, dla podjęcia i wykonywania świadczeń psychologicz- nych wymagana jest także jego zgoda, po uprzednim udzieleniu informacji o jego prawach określonych w ustawie oraz celu i zakresie planowanych świadczeń psychologicznych. 4. Jeżeli osoba ubezwłasnowolniona jest w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie skorzystania ze świadczeń psychologicznych, wymagana jest także zgoda tej osoby. 5. W przypadku sprzecznych oświadczeń odbiorcy świadczeń psychologicznych, o którym mowa w ust. 3 i 4, i jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego zgodę na podjęcie i wykonywanie świadczeń psychologicznych wyraża sąd opiekuńczy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania odbiorcy świadczeń psychologicznych. 6. Jeżeli odbiorca świadczeń psychologicznych nie ukończył 16 lat i jest w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie skorzystania ze świadczeń psychologicznych, psycholog powinien wysłuchać jego zdania i odnotować tę opinię lub jej brak w dokumentacji psychologicznej. 7. Podjęcie i wykonywanie świadczeń psychologicznych wobec odbiorcy świadczeń psychologicznych, który nie ukończył 16 lat, oraz wobec osoby ubezwłasnowolnionej następuje po uprzednim udzieleniu przystępnej informacji o ich prawach określonych w ustawie oraz celu i zakresie planowanych świadczeń psychologicznych. 8. Zgoda, o której mowa w ust. 1–4, nie jest wymagana, w przypadku gdy obowiązek poddania się świadczeniom psychologicznym wynika z odrębnych przepisów. 9. Zgoda, o której mowa w ust. 2, nie jest wymagana, gdy małoletni lub osoba ubezwłasnowolniona zwrócą się z uza- sadnioną potrzebą objęcia ich pomocą psychologiczną polegającą na udzieleniu doraźnego wsparcia w sytuacji doświadcza- nia kryzysu lub traumy, w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia ich dobra. 10. Po udzieleniu świadczeń psychologicznych psycholog informuje odbiorcę świadczeń psychologicznych, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego o swoich wnioskach, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

1. Psycholog, wykonując zawód, nie jest związany poleceniem co do treści diagnozy psychologicznej, opinii psychologicznej, orzeczenia psychologicznego lub doboru metod psychologicznych. 2. Psycholog ma prawo odmówić udzielenia świadczenia psychologicznego tylko z ważnych powodów. 3. Psycholog ma obowiązek udzielić świadczenia psychologicznego w każdym przypadku, gdy zwłoka w jego udzie- leniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia. Przepisu art. 25 ust. 2 nie stosuje się. 4. Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku, gdy odbiorca świadczeń psychologicznych, o którym mowa w art. 25 ust. 2, nie ma przedstawiciela ustawowego ani opiekuna faktycznego albo porozumienie się z tymi osobami jest niemożliwe. 5. W przypadku odmowy udzielenia świadczenia psychologicznego psycholog ma obowiązek bez zbędnej zwłoki uprzedzić o tym odbiorcę świadczeń psychologicznych, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, psycholog, który odmówił udzielenia świadczenia psychologicznego, wskazuje innego psychologa lub podmiot, w którym odbiorca świadczeń psychologicznych może uzyskać właściwe świadczenie psychologiczne. 6. Odmowę udzielenia świadczenia psychologicznego psycholog odnotowuje i uzasadnia w prowadzonej dokumen- tacji psychologicznej. 7. W przypadku powzięcia przez psychologa wątpliwości w zakresie diagnozy psychologicznej lub wątpliwości tera- peutycznych może on skonsultować problem z innym psychologiem, osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej lub osobą posiadającą tytuł specjalisty w dzie- dzinie ochrony zdrowia określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 46 pkt 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Informację o konsultacji psycholog odnotowuje i uzasadnia w prowadzonej dokumentacji psychologicznej.

1. Psycholog jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udziela- niem świadczeń psychologicznych. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy:
1) wynika to z odrębnych przepisów;
2) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia odbiorcy świadczeń psychologicznych lub innych osób;
3) zachodzi potrzeba, wyłącznie w celu udzielenia dalszych świadczeń psychologicznych, przekazania osobie, o której mowa w art. 26 ust. 7, niezbędnych informacji o odbiorcy świadczeń psychologicznych związanych z udzielanym świadczeniem psychologicznym, po uprzednim uzyskaniu na to zgody odbiorcy świadczeń psychologicznych lub jego przedstawiciela ustawowego;
4) świadczenie psychologiczne zostało wykonane na zlecenie podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepi- sów – wyłącznie w odniesieniu do tego podmiotu;
5) odbiorca świadczeń psychologicznych lub jego przedstawiciel ustawowy wyrazi pisemną zgodę na ujawnienie tajem- nicy, po uprzednim poinformowaniu o skutkach jej ujawnienia, chyba że dobro odbiorcy świadczeń psychologicznych jest zagrożone, a zgodę na ujawnienie tajemnicy wyraził wyłącznie przedstawiciel ustawowy;
6) psycholog składa zeznania i wyjaśnienia w trakcie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów – w zakresie okoliczności objętych postępowaniem. 3. W przypadku gdy świadczenie psychologiczne jest udzielane jednocześnie więcej niż jednemu odbiorcy świadczeń psychologicznych, pisemna zgoda na ujawnienie tajemnicy jest wymagana od wszystkich odbiorców tego świadczenia psychologicznego. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, ujawnienie tajemnicy może nastąpić wyłącznie w niezbędnym zakresie. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, zakres ujawnienia tajemnicy może zostać ograniczony przez odbiorcę świad- czeń psychologicznych lub jego przedstawiciela ustawowego. 5. Psycholog jest związany tajemnicą również po śmierci odbiorcy świadczeń psychologicznych, chyba że zgodę na ujawnienie tajemnicy wyrazi w formie pisemnej osoba bliska w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Osoba bliska wyrażająca zgodę na ujawnienie tajemnicy może okreś- lić niezbędny zakres jej ujawnienia. 6. Zwolnienia z tajemnicy, o którym mowa w ust. 5, nie stosuje się, jeżeli ujawnieniu tajemnicy sprzeciwiła się inna osoba bliska lub za życia sprzeciwił się temu odbiorca świadczeń psychologicznych. Sprzeciw dołącza się do dokumentacji psychologicznej odbiorcy świadczeń psychologicznych. 7. W przypadku sporu między osobami bliskimi o ujawnienie tajemnicy lub o zakres jej ujawnienia zgodę na ujawnie- nie tajemnicy wyraża sąd, o którym mowa w art. 628 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.3)), w postępowaniu nieprocesowym na wniosek osoby bliskiej lub psychologa. Psycholog może wystąpić z wnioskiem do sądu także w przypadku uzasadnionych wątpliwości, czy osoba występująca o ujaw- nienie tajemnicy lub sprzeciwiająca się jej ujawnieniu jest osobą bliską. Sąd, wyrażając zgodę na ujawnienie tajemnicy, może określić zakres jej ujawnienia.

1. Psycholog ma obowiązek prowadzenia dokumentacji psychologicznej odbiorcy świadczeń psychologicz- nych. Dokumentacja psychologiczna jest objęta tajemnicą. 2. Dokumentacja psychologiczna zawiera co najmniej:
1) oznaczenie odbiorcy świadczeń psychologicznych pozwalające na ustalenie jego tożsamości:
a) imię (imiona) i nazwisko,
b) datę urodzenia,
c) adres miejsca zamieszkania,
d) numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało,
e) w przypadku gdy odbiorcą świadczeń psychologicznych jest małoletni – imiona i nazwiska przedstawicieli usta- wowych oraz adresy ich miejsc zamieszkania, a w przypadku gdy odbiorcą świadczeń psychologicznych jest osoba ubezwłasnowolniona – imię (imiona) i nazwisko przedstawiciela ustawowego oraz adres jego miejsca zamieszkania;
2) oznaczenie psychologa udzielającego świadczeń psychologicznych obejmujące jego imię (imiona) i nazwisko oraz numer wpisu do Rejestru;
3) nazwę i adres siedziby podmiotu, w którym udzielono świadczeń psychologicznych;
4) opis udzielonych świadczeń psychologicznych;
5) datę sporządzenia;
6) podpis psychologa udzielającego świadczeń psychologicznych. 3. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, dokumentację psychologiczną dotyczącą świadczeń psychologicznych udzielanych w podmiocie wykonującym działalność leczniczą dołącza się do dokumentacji medycznej, a do jej przechowy- wania i przejmowania stosuje się odpowiednio art. 29 i art. 30a ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzecz- niku Praw Pacjenta. 4. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, odbiorca świadczeń psychologicznych ma prawo do dostępu do doku- mentacji psychologicznej dotyczącej udzielonych mu świadczeń psychologicznych, z wyłączeniem arkuszy testów psycho- logicznych oraz notatek roboczych psychologa o znaczeniu krótkotrwałym. 5. Do udostępniania dokumentacji psychologicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 i art. 28 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. 6. W przypadku gdy odbiorcą świadczeń psychologicznych jest małoletni lub osoba ubezwłasnowolniona, dokumen- tację psychologiczną udostępnia się jego przedstawicielowi ustawowemu. 7. Psycholog może odmówić dostępu do dokumentacji psychologicznej przedstawicielowi ustawowemu w szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy dobro odbiorcy świadczeń psychologicznych jest zagrożone. W przypadku odmowy przedstawiciel ustawowy może wystąpić o zgodę na udostępnienie dokumentacji psychologicznej do sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania odbiorcy świadczeń psychologicznych. Sąd, wyrażając zgodę na dostęp do dokumentacji psychologicznej, określa zakres tego dostępu. 8. Dokumentację psychologiczną udostępnia się również:
1) sądom oraz prokuraturom w zakresie, w jakim dokumentacja psychologiczna jest niezbędna dla potrzeb prowadzonego postępowania;
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1841, z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302, 1518 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 26.
2) sądom dyscyplinarnym i rzecznikom dyscyplinarnym w związku z prowadzonym postępowaniem w przedmiocie od- powiedzialności dyscyplinarnej psychologów;
3) uprawnionym na mocy odrębnych przepisów organom i instytucjom, jeżeli świadczenie psychologiczne zostało udzie- lone na ich wniosek. 9. Psycholog jest obowiązany przechowywać dokumentację psychologiczną w postaci papierowej lub elektronicznej przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym udzielanie świadczeń psychologicznych zostało zakończone, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Jeżeli świadczenia psychologiczne są udzielane w ramach działalności podmiotu, w któ- rym psycholog wykonuje zawód, obowiązek przechowywania dokumentacji psychologicznej ciąży na tym podmiocie. 10. W przypadku gdy odbiorcą świadczeń psychologicznych jest małoletni, dokumentację psychologiczną przecho- wuje się przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym małoletni osiągnął pełnoletność, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. 11. Dokumentację psychologiczną przechowuje się w warunkach organizacyjnych i technicznych zapewniających jej ochronę przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą oraz uniemożliwiających dostęp osób nieupoważnionych. 12. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 9 i 10, dokumentację psychologiczną niszczy się w sposób uniemożli- wiający odtworzenie jej treści. Z procesu niszczenia dokumentacji psychologicznej sporządza się protokół. 13. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, dokumentacja psychologiczna przeznaczona do zniszczenia może być wydana odbiorcy świadczeń psychologicznych, jego przedstawicielowi ustawowemu lub osobie upoważnionej pisemnie przez odbiorcę świadczeń psychologicznych, z wyłączeniem arkuszy testów psychologicznych oraz notatek roboczych psychologa o znaczeniu krótkotrwałym. Z czynności tej sporządza się protokół. 14. W przypadku zaprzestania udzielania świadczeń psychologicznych psycholog przekazuje dokumentację psycho- logiczną podmiotom, o których mowa w ust. 16, 18 lub 19, w sposób zapewniający zabezpieczenie jej przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą oraz dostępem osób nieupoważnionych. 15. Psycholog, który zaprzestał udzielania świadczeń psychologicznych, informuje właściwą regionalną radę o miejscu przechowywania dokumentacji psychologicznej spełniającym wymagania, o których mowa w ust. 11. Dodatkowo psycho- log jest obowiązany do aktualizacji danych, o których mowa w art. 5 ust. 9 pkt 2 lit. f, co najmniej przez czas zastrzeżony dla przechowywania dokumentacji psychologicznej. 16. Dokumentację psychologiczną prowadzoną przez psychologa, o którym mowa w ust. 15, może za zgodą odbiorcy świadczeń psychologicznych przejąć inny psycholog, który udziela świadczeń psychologicznych danemu odbiorcy. 17. W przypadku śmierci psychologa, który udzielał świadczeń psychologicznych, za przechowywanie i udostępnianie dokumentacji psychologicznej odpowiada właściwa regionalna izba. 18. W odniesieniu do psychologów będących: żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariuszami Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Marszałkowskiej, Straży Granicznej, Pań- stwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej, w przypadku braku psychologa przejmującego udzielanie świadczeń psychologicznych lub braku psychologa w danej jednostce organizacyjnej, dokumentacja psychologiczna jest przekazywana psychologowi z innej jednostki organizacyjnej w obrębie struktury danej służby. 19. W celu zagwarantowania przechowywania dokumentacji psychologicznej w sposób zapewniający zabezpieczenie jej przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą oraz dostępem osób nieupoważnionych psycholog może powierzyć innemu podmiotowi przetwarzanie danych osobowych zawartych w dokumentacji psychologicznej w związku z realizacją przez ten podmiot umowy o powierzeniu przetwarzania danych osobowych. 20. Dane osobowe podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi, lub przekazywaniu, polegającym co najmniej na:
1) dopuszczeniu przez administratora do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób pisemnie przez niego upoważnionych;
2) pisemnym zobowiązaniu się osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania w tajemnicy informacji związanych z odbiorcą świadczeń psychologicznych;
3) stosowaniu środków technicznych i organizacyjnych zapobiegających nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostę- powi, lub przekazywaniu oraz ich regularnemu testowaniu i doskonaleniu.

1. Psycholog ma prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez aktualizację wiedzy i rozwija- nie umiejętności zawodowych. 2. Obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego jest realizowany w 5-letnich okresach rozliczeniowych, zwanych dalej „okresami edukacyjnymi”. Okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym:
1) psycholog uzyskał pozytywną opinię końcową, o której mowa w art. 20 ust. 3, albo pozytywną opinię uzupełniającą, o której mowa w art. 20 ust. 18;
2) psycholog, o którym mowa w art. 30 ust. 1, podjął wykonywanie zawodu. 3. Ustawiczny rozwój zawodowy obejmuje kształcenie podyplomowe lub doskonalenie zawodowe. 4. Krajowa Rada określa zakres kształcenia podyplomowego oraz formę i zakres doskonalenia zawodowego, które stanowią realizację obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego. 5. Doskonalenie zawodowe jest organizowane lub koordynowane przez samorząd psychologów. 6. Przebieg ustawicznego rozwoju zawodowego psychologa dokumentuje się w karcie rozwoju zawodowego, którą prowadzi regionalna rada. Regionalna rada jest administratorem danych zawartych w karcie rozwoju zawodowego. 7. Karta rozwoju zawodowego zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko psychologa;
2) numer wpisu do Rejestru;
3) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;
4) informację o formie, terminach i miejscach realizacji obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego;
5) informację o zrealizowaniu obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego. 8. Psycholog, w terminie 30 dni od dnia zakończenia danego okresu edukacyjnego, przekazuje regionalnej radzie dokumenty potwierdzające realizację obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego w celu wypełnienia przez regionalną radę karty rozwoju zawodowego. 9. Krajowa Rada ustala:
1) liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju zawodowego oraz dokumenty potwier- dzające ich realizację, a także liczbę punktów edukacyjnych niezbędnych do dopełnienia obowiązku ustawicznego roz- woju zawodowego;
2) wzór karty rozwoju zawodowego.

1. Wybory do organów samorządu psychologów są równe, powszechne i odbywają się w głosowaniu tajnym przy nieograniczonej liczbie kandydatów. 2. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb psychologów, z wyłączeniem:
1) prawomocnie skazanych na kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2–5, przez okresy wskazane w art. 94 ust. 5 i 6 lub
2) członków, wobec których sąd orzekł prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych lub środek karny polegający na zakazie wykonywania zawodu psychologa albo sąd lub prokurator wydał postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia wykonywania zawodu psychologa. 3. Delegatami:
1) na Krajowy Zjazd są psychologowie z każdej regionalnej izby w liczbie proporcjonalnej do ich liczebności w regio- nalnych izbach;
2) na regionalny zjazd psychologów, zwany dalej „regionalnym zjazdem”, są psychologowie z danej regionalnej izby w liczbie proporcjonalnej do ich liczebności w tej izbie. 4. Wyboru delegatów:
1) dokonuje się spośród członków regionalnej izby, którzy zgłosili chęć kandydowania;
2) dokonują członkowie regionalnej izby. 5. Delegaci mogą być wybierani w trybie korespondencyjnym, w tym z wykorzystaniem środków komunikacji elek- tronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) na zasadach określonych w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwiet- nia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.4)). 6. Obowiązkiem delegata jest udział w zjeździe, na który został wybrany.
4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 04.03.2021, str. 35.

1. Organy samorządu psychologów podejmują decyzje w drodze uchwał zwykłą większością głosów w obec- ności co najmniej połowy członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. 2. Organ samorządu psychologów może obradować na posiedzeniach prowadzonych z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektro- niczną, co może obejmować w szczególności:
1) transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym między uczestnikami posiedzenia;
2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy posiedzenia mogą wypowiadać się w jego toku;
3) identyfikację osoby, która korzysta ze środków komunikacji elektronicznej;
4) oddanie głosu z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. 3. Przetwarzanie danych osobowych dokonywane przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej odbywa się na zasadach określonych w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego prze- pływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych). 4. Posiedzenia organów samorządu psychologów są protokołowane. Protokół zawiera w szczególności:
1) imiona i nazwiska członków organu samorządu psychologów oraz innych upoważnionych osób uczestniczący ch w posiedzeniu;
2) zapis przebiegu posiedzenia, w tym treść podjętych uchwał i wyniki głosowań.

1. Krajowa Rada i regionalne rady przekazują ministrowi właściwemu do spraw pracy odpisy uchwał w ter- minie 14 dni od dnia ich podjęcia. Krajowa Rada przekazuje również ministrowi właściwemu do spraw pracy odpisy uchwał Krajowego Zjazdu w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia. 2. Minister właściwy do spraw pracy może zaskarżyć do Sądu Najwyższego uchwałę organu samorządu psychologów pod zarzutem niezgodności z prawem w terminie 60 dni od dnia jej doręczenia. Zaskarżoną uchwałę Sąd Najwyższy utrzy- muje w mocy albo ją uchyla i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu psycho- logów, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia. 3. Minister właściwy do spraw pracy może zwrócić się do Krajowego Zjazdu, regionalnego zjazdu, Krajowej Rady lub regionalnej rady z wnioskiem o podjęcie uchwały w sprawie należącej do właściwości samorządu psychologów. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, rozpatruje najbliższy Krajowy Zjazd albo regionalny zjazd, a Krajowa Rada albo regionalna rada – w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. 5. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do uchwał w sprawie wpisu do Rejestru, odmowy wpisu do Rejestru oraz skreśle- nia psychologa z Rejestru. 6. W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw pracy wątpliwości co do zgodności z prawem uchwały w sprawie wpisu do Rejestru, odmowy wpisu do Rejestru lub skreślenia psychologa z Rejestru minister może zwrócić się do regionalnej rady lub Krajowej Rady o przekazanie podjętej przez tę radę uchwały. Regionalna rada lub Krajowa Rada przekazuje uchwałę w terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia ministra. Minister właściwy do spraw pracy w termi- nie miesiąca od dnia otrzymania uchwały może zwrócić się z wnioskiem do Krajowej Rady o wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej uchwały. Krajowa Rada wszczyna postępowanie w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku ministra. 7. Regionalna rada może wszcząć postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wpisu do Rejestru, odmowy wpisu do Rejestru lub skreślenia psychologa z Rejestru w przypadku powzięcia wątpliwości co do ich zgodności z prawem.

1. Kadencja organów samorządu psychologów trwa 4 lata. 2. Organy samorządu psychologów działają do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów. 3. Tej samej funkcji w tym samym organie samorządu psychologów nie można sprawować dłużej niż przez dwie na- stępujące po sobie kadencje. Pełnienie funkcji dłużej niż przez 24 miesiące w danej kadencji przyjmuje się za pełnienie tej funkcji przez pełną kadencję. 4. Wyboru zastępców rzecznika dyscyplinarnego dokonuje się na okres kadencji rzecznika dyscyplinarnego. Zastępcy rzecznika dyscyplinarnego pełnią funkcje do czasu wyboru nowych zastępców rzecznika dyscyplinarnego. 5. Członkowie organów samorządu psychologów mogą być odwołani przez organ, który ich wybrał. 6. Mandat członka organu samorządu psychologów wygasa z rozpoczęciem posiedzenia nowo wybranego organu samorządu psychologów kolejnej kadencji, a przed tym terminem w przypadku:
1) zrzeczenia się mandatu;
2) prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2–6;
3) odwołania przez organ;
4) utraty prawa wykonywania zawodu psychologa. 7. Zmiana przez psychologa przynależności do regionalnej izby powoduje wygaśnięcie mandatu wyłącznie w organie regionalnej izby, do której psycholog dotychczas przynależał. 8. W przypadku wygaśnięcia mandatu na miejsce członka organu samorządu psychologów wstępuje kandydat, który w wyborach do tego organu uzyskał kolejną największą liczbę głosów, a nie utracił biernego prawa wyborczego. Przy rów- nej liczbie głosów decyduje kolejność umieszczenia na liście kandydatów. 9. Mandat rzecznika dyscyplinarnego ulega zawieszeniu, jeżeli przeciwko niemu toczy się postępowanie karne lub postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów.

1. Utrzymanie i rozwój systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 5 ust. 2, w celu realizacji zadań określonych w ustawie zapewnia Krajowa Rada. 2. Administratorami danych osobowych, o których mowa w art. 5 ust. 9, art. 6 ust. 1, art. 8 i art. 9, w zakresie zadań nadanych im ustawą są regionalna rada i Krajowa Rada. 3. Okres przechowywania danych osobowych, o których mowa w art. 8 i art. 9, w odniesieniu do osób, co do których została wydana prawomocna uchwała w sprawie odmowy wpisu do Rejestru, wynosi 3 lata od końca roku kalendarzowego, w którym zakończyło się postępowanie w sprawie wpisu do Rejestru. 4. Okres przechowywania danych osobowych, o których mowa w art. 8 i art. 9, w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 14 ust. 1, wynosi 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym uchwała w sprawie skreślenia psychologa z Rejestru stała się prawomocna. 5. Krajowa Rada zapewnia cyberbezpieczeństwo systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 5 ust. 2, przez:
1) prowadzenie systematycznego szacowania ryzyka wystąpienia incydentu oraz zarządzanie tym ryzykiem;
2) wdrożenie odpowiednich i proporcjonalnych do oszacowanego ryzyka środków technicznych i organizacyjnych. Oddział 2 Krajowa Izba

Do Krajowego Zjazdu należy:
1) kierowanie działalnością Krajowej Izby;
2) wybór i odwoływanie:
a) Prezesa Krajowej Rady i 4 członków Krajowej Rady,
b) członków Krajowej Komisji Rewizyjnej i Krajowego Sądu Dyscyplinarnego, w tym Prezesa Krajowego Sądu Dyscyplinarnego,
c) Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego i jego zastępców;
3) podejmowanie uchwał w sprawach objętych zakresem działania Krajowej Izby;
4) uchwalanie Regulaminu Krajowej Izby;
5) uchwalanie Kodeksu Etyki Zawodowej;
6) określanie standardów pracy w zawodzie psychologa;
7) uchwalanie budżetu Krajowej Izby;
8) ustalanie podstawowych zasad gospodarki finansowej samorządu psychologów, w tym wysokości:
a) składki członkowskiej, terminów jej płatności oraz zasad jej podziału,
b) opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1, 3 i 7;
9) rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdania Krajowej Rady z wykonania budżetu;
10) rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie, Krajowej Komisji Rewizyj- nej, Krajowemu Sądowi Dyscyplinarnemu i Krajowemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu;
11) ustalanie liczby i obszaru działania poszczególnych regionalnych izb;
12) ustalanie z każdej regionalnej izby liczby delegatów na Krajowy Zjazd, zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 1;
13) ustalanie z każdej regionalnej izby liczby delegatów na regionalny zjazd, zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 2;
14) ustalanie liczby członków Krajowej Rady, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1;
15) określanie trybu zgłaszania zaprzestania wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

1. Działalnością Krajowej Izby w okresie między Krajowymi Zjazdami kieruje Krajowa Rada. 2. Do Krajowej Rady należy:
1) określanie minimalnych warunków organizacyjno-technicznych i struktury dokumentów elektronicznych umożliwia- jących przekazywanie danych drogą elektroniczną oraz minimalnej funkcjonalności systemu, w którym jest prowa- dzony Rejestr;
2) udostępnianie regionalnym radom systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony Rejestr;
3) określanie jednolitych zasad organizacji współpracy psychologa z opiekunem, o których mowa w art. 21;
4) określanie zakresu kształcenia podyplomowego oraz form i zakresu doskonalenia zawodowego;
5) określanie metod psychologicznych rekomendowanych do stosowania przez psychologów, z uwzględnieniem w szcze- gólności aktualnego stanu wiedzy z zakresu metod pomiaru w psychologii i ich wartości psychometrycznej;
6) reprezentowanie samorządu psychologów wobec organów administracji publicznej oraz organizacji społecznych;
7) opiniowanie aktów prawnych dotyczących zawodu psychologa;
8) zwoływanie Krajowego Zjazdu;
9) składanie Krajowemu Zjazdowi sprawozdań z działalności;
10) udzielanie wsparcia Krajowemu Zjazdowi w opracowaniu:
a) Kodeksu Etyki Zawodowej,
b) trybu zgłaszania zaprzestania wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 30 ust. 1;
11) ustosunkowywanie się do wniosków i ustaleń Krajowej Komisji Rewizyjnej;
12) rozpoznawanie odwołań od uchwał regionalnej rady;
13) prowadzenie działalności informacyjnej;
14) określanie wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów;
15) wykonywanie uchwał Krajowego Zjazdu;
16) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie oraz w odrębnych przepisach.