Art. 23. 1. Wykonywanie zawodu psychologa polega na udzielaniu świadczeń psychologicznych, o których mowa w ust. 2. 2. Świadczeniami psychologicznymi są następujące działania:
1) diagnoza psychologiczna polegająca na rozpoznawaniu za pomocą metod psychologicznych, opartych na dowodach naukowych, właściwości funkcjonowania psychologicznego odbiorcy świadczeń psychologicznych oraz ich psycho- logicznych przyczyn i skutków,
2) opiniowanie psychologiczne polegające na opisie aktualnego funkcjonowania psychologicznego odbiorcy świadczeń psychologicznych, sporządzonym pisemnie na podstawie przeprowadzonego badania psychologicznego,
3) orzekanie psychologiczne na podstawie odrębnych przepisów polegające na formułowaniu pisemnej diagnozy psycho- logicznej o aktualnym funkcjonowaniu odbiorcy świadczeń psychologicznych,
4) udzielanie pomocy psychologicznej polegającej na stosowaniu form oddziaływania psychologicznego ukierunkowa- nych na rozwój, podnoszenie jakości życia, profilaktykę, zachowanie i przywracanie zdrowia psychicznego, zapobie- ganie, zmniejszanie i usuwanie nieprawidłowości dotyczących zdrowia psychicznego odbiorcy świadczeń psycho- logicznych oraz wsparcie w sytuacji doświadczenia kryzysu, traumy lub stresu
– zwane dalej „świadczeniami psychologicznymi”. 3. Zastrzeżenie udzielania świadczeń psychologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 4, przez psychologa nie ograni- cza prawa do podejmowania poszczególnych działań mieszczących się w zakresie udzielania pomocy psychologicznej przez osoby, które nie posiadają prawa wykonywania zawodu psychologa, jeżeli są one realizowane w związku z wykonywaniem zadań określonych w odrębnych przepisach. 4. Psycholog może prowadzić psychoterapię na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Do prowadzenia psychoterapii przez psychologa stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7, art. 22, art. 25–28 i rozdziału 5. 5. Prawo do prowadzenia psychoterapii przez psychologa nie ogranicza prawa do prowadzenia psychoterapii osobom, które spełniają wymagania niezbędne do prowadzenia psychoterapii na podstawie odrębnych przepisów i nie posiadają prawa wykonywania zawodu psychologa. 6. Psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia uzyskany na podsta- wie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2025 r. poz. 342) uzyskuje kompetencje i kwalifikacje niezbędne do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie wiedzy i umiejętności określonych w programie specjalizacji i jest osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156). 7. Psycholog podczas udzielania świadczeń psychologicznych oraz w związku z ich udzielaniem korzysta z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872).