Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

1. Ustawa określa:
1) formy i zasady wspierania inwestycji telekomunikacyjnych, w tym związanych z sieciami szerokopasmowymi;
2) zasady działalności w zakresie telekomunikacji jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotów wykonujących zadania z zakresu użyteczności publicznej;
3) zasady zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego w zakresie nieuregulowanym ustawą z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252);
3a) zasady i tryb realizacji działań z zakresu informatyzacji na rzecz państwa dotkniętego konfliktem zbrojnym, podejmowanych w celu zapewnienia ochrony interesów i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;
4) prawa i obowiązki inwestorów, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości, osób, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, zarządców nieruchomości oraz lokatorów, w szczególności w zakresie dostępu do nieruchomości, w celu zapewnienia warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych;
5) zasady lokalizowania regionalnych sieci szerokopasmowych oraz innej infrastruktury telekomunikacyjnej. 2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. 3. Przepisów art. 17–26 nie stosuje się do lokalizowania infrastruktury telekomunikacyjnej w pasach drogowych dróg publicznych.

1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) sieć szerokopasmowa – sieć telekomunikacyjną służącą do zapewnienia szerokopasmowego dostępu do Internetu. Dostęp określa się jako szerokopasmowy, jeżeli wydajność łącza nie jest czynnikiem ograniczającym możliwość uruchomienia aplikacji dostępnych w sieci;
2) regionalna sieć szerokopasmowa – sieć szerokopasmową lub infrastrukturę telekomunikacyjną realizowaną przez jednostki samorządu terytorialnego, porozumienie, związek lub stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego, porozumienie komunalne, spółkę kapitałową lub spółdzielnię z udziałem jednostki samorządu terytorialnego, zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2025 r. poz. 1688) albo przez partnera prywatnego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1637 oraz z 2026 r. poz. 426) w ramach programów operacyjnych;
3) podmiot wykonujący zadania z zakresu użyteczności publicznej – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której przepisy szczególne przyznają zdolność prawną, zapewniającą infrastrukturę techniczną na potrzeby:
a) wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji gazu, energii elektrycznej lub ciepła,
b) zapewnienia oświetlenia w miejscach, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43),
c) zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania lub odprowadzania ścieków, ogrzewania, systemów odwodnienia, w tym ciągów drenażowych,
d) transportu, w tym linii kolejowych, dróg, portów i lotnisk;
4) infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu – kanalizację kablową, linię kablową podziemną i nadziemną, punkt dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, przenośne wolnostojące maszty antenowe, instalację radiokomunikacyjną wraz z konstrukcją wsporczą do wysokości 5 m, szafy i słupki telekomunikacyjne oraz inne podobne urządzenia i obiekty, a także związany z nimi osprzęt i urządzenia zasilające, jeżeli nie są zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lub nie stanowią przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszary Natura 2000;
5) infrastruktura krytyczna – infrastrukturę krytyczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z późn. zm.1));
6) infrastruktura techniczna – każdy element infrastruktury lub sieci, który może służyć do umieszczenia w nim lub na nim elementów sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, nie stając się jednocześnie aktywnym elementem tej sieci telekomunikacyjnej, taki jak rurociągi, kanalizacja, maszty, kanały, komory, studzienki, szafki, budynki i wejścia do budynków, instalacje antenowe, antenowe konstrukcje wsporcze, wieże i słupy, z wyłączeniem:
a) kabli, w tym włókien światłowodowych,
b) elementów sieci wykorzystywanych do zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi,
c) kanałów technologicznych w rozumieniu art. 4 pkt 15a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889);
7) szybka sieć telekomunikacyjna – sieć telekomunikacyjną zdolną do dostarczania usług szerokopasmowego dostępu do Internetu o przepustowości co najmniej 30 Mb/s;
8) operator sieci – przedsiębiorcę telekomunikacyjnego lub podmiot wykonujący zadania z zakresu użyteczności publicznej, w tym jednostkę samorządu terytorialnego;
9) punkt styku – miejsce, w którym znajduje się punkt dystrybucji lub w którym można umieścić taki punkt;
10) pustostan – niezamieszkały lub nieużytkowany na cele prowadzenia działalności gospodarczej lub rolniczej albo z zakresu działów specjalnych produkcji rolnej, lub na cele publiczne budynek, który:
a) nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, 1080, 1535, 1673 i 1847), lub
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 1795.
b) został wyłączony w całości z użytkowania z uwagi na zły stan techniczny, lub
c) jest przewidziany do rozbiórki;
11) punkt dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu – niewielkie urządzenie radiowe o małej mocy, wyposażone w jedną lub więcej anten o krótkim zasięgu i nieznacznym oddziaływaniu na krajobraz, pozwalające użytkownikom uzyskać bezprzewodowy dostęp do sieci telekomunikacyjnej niezależnie od rodzaju tej sieci – ruchomej lub stacjonarnej, posiadające cechy fizyczne i techniczne określone w aktach wykonawczych wydawanych przez Komisję Europejską, o których mowa w art. 57 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz. Urz. UE L 321 z 17.12.2018, str. 36, z późn. zm.2));
12) publiczna infrastruktura techniczna – infrastrukturę techniczną w przestrzeni publicznej, będącą własnością albo będącą w zarządzie jednostek samorządu terytorialnego, jednostek organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego, państwowych osób prawnych, innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz podmiotów wykonujących zadania z zakresu użyteczności publicznej z choćby częściowym udziałem Skarbu Państwa w strukturze własnościowej, nadającą się pod względem technicznym do umieszczania w niej lub na niej punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu lub niezbędną do połączenia takich punktów z siecią telekomunikacyjną, w szczególności: latarnie, konstrukcje wsporcze znaków drogowych, konstrukcje wsporcze sygnalizatorów świetlnych, konstrukcje wsporcze urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, tablice i urządzenia reklamowe, a także przystanki kolejowe, autobusowe i tramwajowe oraz stacje kolejowe i stacje metra;
13) wewnątrzbudynkowa infrastruktura techniczna – infrastrukturę techniczną pomiędzy punktem styku a zakończeniem sieci, a także odcinek kanalizacji kablowej pomiędzy złączem rozgałęźnym poza budynkiem a punktem styku, w przypadku gdy punkt styku znajduje się w budynku. 2. (uchylony)
2) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str. 164 oraz Dz. Urz. UE L 419 z 11.12.2020, str. 36. Rozdział 2 Działalność jednostek samorządu terytorialnego w zakresie telekomunikacji, Fundusz Szerokopasmowy oraz zasady dostępu do infrastruktury technicznej

1. Jednostka samorządu terytorialnego może w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej:
1) budować lub eksploatować sieci telekomunikacyjne i powiązane zasoby oraz nabywać prawa do sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów;
2) dostarczać sieci telekomunikacyjne lub zapewniać dostęp do sieci telekomunikacyjnych lub powiązanych zasobów;
3) świadczyć, z wykorzystaniem posiadanych sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów, usługi na rzecz:
a) przedsiębiorców telekomunikacyjnych,
b) użytkowników rządowych, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e oraz h ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej,
c) użytkowników końcowych – w zakresie i na warunkach określonych w art. 6 i art. 7. 1a. Działalność polegająca na budowie sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów może być podjęta, jeżeli na danym obszarze:
1) nie istnieją sieci telekomunikacyjne i powiązane zasoby;
2) istniejące sieci telekomunikacyjne i powiązane zasoby nie są dostępne lub nie odpowiadają zapotrzebowaniu jednostki samorządu terytorialnego. 2. Działalność, o której mowa w ust. 1, wykonuje się:
1) przy zachowaniu kompatybilności i połączalności z innymi sieciami telekomunikacyjnymi tworzonymi przez podmioty publiczne lub finansowanymi ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 426) oraz przy zagwarantowaniu przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, na zasadach równego traktowania, współkorzystania z sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów oraz dostępu do nich;
2) w sposób przejrzysty i niezakłócający rozwoju równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynkach telekomunikacyjnych. 3. Przy wykonywaniu działalności, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy o pomocy publicznej. 4. Działalność, o której mowa w ust. 1, należy do zadań własnych o charakterze użyteczności publicznej jednostki samorządu terytorialnego. 5. Jednostka samorządu terytorialnego wykonuje działalność, o której mowa w ust. 1, na podstawie uchwały organu stanowiącego. 6. Informację o podjęciu działalności, o której mowa w ust. 1, ogłasza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej jednostki samorządu terytorialnego i w siedzibie tej jednostki oraz przekazuje się, w postaci elektronicznej, Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwanemu dalej „Prezesem UKE”. Prezes UKE niezwłocznie ogłasza informację w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Komunikacji Elektronicznej. 7. Informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera opis przedsięwzięcia oraz uzasadnienie spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 2. 7a. Jeżeli działalność, o której mowa w ust. 1, polega na świadczeniu przez jednostkę samorządu terytorialnego usługi dostępu do Internetu przez publicznie dostępne punkty dostępu do Internetu bez pobierania opłat lub w zamian za opłatę niższą niż cena rynkowa, informacja, o której mowa w ust. 6, zawiera również określenie lokalizacji publicznie dostępnych punktów dostępu do Internetu oraz wskazanie obszaru, na którym jest świadczona usługa za pomocą tych punktów. 7b. Jednostka samorządu terytorialnego aktualizuje informację, o której mowa w ust. 6, oraz informuje Prezesa UKE o:
1) zmianie lokalizacji publicznie dostępnych punktów dostępu do Internetu lub zmianie obszaru, na którym jest świadczona usługa dostępu do Internetu przez publicznie dostępne punkty dostępu do Internetu bez pobierania opłat lub w zamian za opłatę niższą niż cena rynkowa,
2) zaprzestaniu świadczenia usługi dostępu do Internetu przez publicznie dostępne punkty dostępu do Internetu bez pobierania opłat lub w zamian za opłatę niższą niż cena rynkowa
– w terminie 14 dni odpowiednio od dnia wystąpienia zmiany albo zaprzestania świadczenia tej usługi. 7c. Prezes UKE aktualizuje informację, o której mowa w ust. 6, w odniesieniu do świadczonej usługi dostępu do Internetu przez publicznie dostępne punkty dostępu do Internetu bez pobierania opłat lub w zamian za opłatę niższą niż cena rynkowa, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 7b. 8. Minister właściwy do spraw informatyzacji może, w drodze rozporządzenia, określić wymagania techniczne i eksploatacyjne dla sieci telekomunikacyjnych, o których mowa w ust. 1, w celu zapewnienia wzajemnej kompatybilności i połą- czalności sieci.

Art. 3a. 1. Organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może udzielić podmiotom niezaliczanym do sektora finansów publicznych i nieprowadzącym działalności gospodarczej dotacji celowej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z budżetu jednostki samorządu terytorialnego na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji związanych z zaspokojeniem potrzeb tych podmiotów w zakresie dostępu do szybkiej sieci telekomunikacyjnej w lokalizacji użytkownika końcowego. 2. Zasady udzielania dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania tej dotacji i sposób jej rozliczania określa organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w drodze uchwały. 3. Udzielenie dotacji celowej, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy zawartej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Do tej umowy stosuje się odpowiednio art. 221 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1. Jednostka samorządu terytorialnego może, przed podjęciem działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1, wystąpić do Prezesa UKE z wnioskiem o opinię w sprawie wykonywania tej działalności. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera projekt planu określający formę, rodzaj i zakres planowanej działalności oraz opis sytuacji na obszarze tej działalności, w tym:
1) liczbę mieszkańców;
2) stopień pokrycia zasięgiem sieci telekomunikacyjnych, z podziałem na rodzaje tych sieci;
3) odsetek mieszkańców korzystających z usług telekomunikacyjnych;
4) liczbę przedsiębiorców telekomunikacyjnych działających na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego oraz opis zakresu ich działalności telekomunikacyjnej;
5) inne informacje istotne dla oceny potrzeby podjęcia działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1. 3. Prezes UKE przedstawia opinię w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, podlega opłacie. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. 5. Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Prezesa UKE, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, niewyższą niż 5000 zł, uwzględniając skalę przedsięwzięcia oraz rodzaj działalności objętej planem.

1. Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana uwzględnić uzasadnione wnioski przedsiębiorców telekomunikacyjnych, użytkowników rządowych, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e oraz h ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, oraz innych jednostek samorządu terytorialnego o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego, w tym użytkowania elementów sieci telekomunikacyjnej oraz powiązanych zasobów. 2. Do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego stosuje się przepisy działu I rozdziału 4 oraz działu III rozdziałów 1 i 3 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, z tym że:
1) jednostka samorządu terytorialnego wykonująca działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, jest obowiązana równo traktować przedsiębiorców telekomunikacyjnych, w szczególności przez oferowanie jednakowych warunków w porównywalnych okolicznościach;
2) wniosek w sprawie wydania decyzji rozstrzygającej spór dotyczący dostępu telekomunikacyjnego może złożyć każda ze stron sporu, jeżeli w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez jedną ze stron z wnioskiem w sprawie zawarcia umowy o dostępie telekomunikacyjnym taka umowa nie została zawarta. 3. W przypadku uzyskania dostępu telekomunikacyjnego przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego od:
1) jednostki samorządu terytorialnego lub
2) podmiotu, który zawarł z jednostką samorządu terytorialnego umowę koncesji, w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, lub umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym, w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, w zakresie elementów sieci telekomunikacyjnej, powiązanych zasobów oraz usług i innych elementów objętych dostępem telekomunikacyjnym
– obowiązki regulacyjne nałożone na tego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego stosuje się, w tym samym zakresie i na tych samych warunkach, do elementów sieci telekomunikacyjnej, powiązanych zasobów oraz usług i innych elementów objętych tym dostępem. 4. (uchylony)

1. Podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2, mogą:
1) budować lub eksploatować infrastrukturę telekomunikacyjną, sieci telekomunikacyjne i powiązane zasoby oraz nabywać prawa do infrastruktury telekomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnych i powiązanych zasobów;
2) dostarczać sieci telekomunikacyjne lub zapewniać dostęp do infrastruktury telekomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnych oraz powiązanych zasobów;
3) świadczyć, z wykorzystaniem posiadanej infrastruktury telekomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnych oraz powiązanych zasobów, usługi na rzecz przedsiębiorców telekomunikacyjnych. 2. Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu połączonego, w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, nie mogą nabywać praw do infrastruktury telekomunikacyjnej, budować lub eksploatować tej infrastruktury i sieci telekomunikacyjnych na cele inne niż realizacja zadań określonych dla nich w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne. 3. Do działalności, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 3 ust. 2 i 3.

Art. 16a. 1. Tworzy się Fundusz Szerokopasmowy, zwany dalej „Funduszem”, którego dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji. 2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym. 3. Przychodami Funduszu są:
1) wpływy z opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej;
2) 15 % wpływów z opłat za prawo do dysponowania częstotliwością, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1;
3) wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 29d ust. 13 i art. 29q ust. 1 niniejszej ustawy oraz art. 444 ust. 1 i 2 i art. 445 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1;
3a) wpływy z opłat, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy, o której mowa w pkt 1;
4) odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie na podstawie art. 78d ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
5) dotacje z budżetu państwa;
6) środki Funduszu, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568, z późn. zm.3));
7) środki, o których mowa w art. 331 ust. 9 ustawy, o której mowa w pkt 1;
8) inne przychody. 4. Środki Funduszu przeznacza się na:
1) działania wspierające rozwój szybkich sieci telekomunikacyjnych poprzez dofinansowanie lub udzielanie pożyczek na budowę lub przebudowę tych sieci oraz wykonywanie przyłączy telekomunikacyjnych do lokalizacji użytkownika końcowego;
2) działania mające na celu pobudzenie popytu użytkowników końcowych na usługi związane z szerokopasmowym dostępem do Internetu poprzez dofinansowanie zakupu usług telekomunikacyjnych, zakupu urządzeń multimedialnych oraz organizacji szkoleń rozwijających kompetencje cyfrowe lub udziału w tych szkoleniach;
2a) koszty utrzymania i uruchomienia systemu, o którym mowa w art. 29j;
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 695, 1086, 1262, 1478, 1747, 2157 i 2255, z 2021 r. poz. 1535 i 2368, z 2022 r. poz. 64, 202, 1561, 1692, 1730, 1967, 2127, 2236 i 2687, z 2023 r. poz. 295, 556, 803, 1641, 1785 i 2760, z 2024 r. poz. 834, 859, 1089 i 1831 oraz z 2026 r. poz. 160.
2b) dofinansowanie lub finansowanie funkcjonowania Koordynatora Szerokopasmowego, o którym mowa w art. 29p ust. 1;
2c) finansowanie lub dofinansowanie zadań operatora Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 2017 r. o Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1768);
2d) wsparcie działania Funduszu Cyberbezpieczeństwa, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 1662, z 2025 r. poz. 1017 oraz z 2026 r. poz. 252);
2e) finansowanie lub dofinansowanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie profilaktyki i leczenia dzieci i młodzieży uzależnionych od technologii cyfrowych, o których mowa w art. 331 ust. 11 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej;
3) koszty związane z obsługą Funduszu. 4a. Środki Funduszu mogą stanowić przychód Funduszu Cyberbezpieczeństwa, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa. Przekazanie środków następuje w drodze porozumienia. 5. Wsparcia ze środków Funduszu udziela się w drodze otwartego i niedyskryminacyjnego naboru wniosków o udzielenie wsparcia. 6. Warunkiem ubiegania się o wsparcie ze środków Funduszu jest spełnienie wymagań określonych każdorazowo dla danego naboru wniosków o udzielenie wsparcia. 7. Wsparcia ze środków Funduszu udziela się na podstawie umowy zawartej pomiędzy dysponentem Funduszu a beneficjentem. 8. Dysponent Funduszu może, w drodze zarządzenia, powierzyć jednostce organizacyjnej mu podległej lub przez niego nadzorowanej wykonywanie w jego imieniu zadań w zakresie udzielania wsparcia lub obsługi Funduszu, w szczególności dysponowanie rachunkiem Funduszu, prowadzenie naborów wniosków o udzielenie wsparcia, zawieranie umów o udzielenie wsparcia, dokonywanie wypłat z rachunku Funduszu na rzecz beneficjentów, kontrolowanie i rozliczanie udzielonego wsparcia oraz dochodzenie zwrotu środków Funduszu. 9. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania wsparcia ze środków Funduszu, mając na uwadze przeznaczenie środków Funduszu i racjonalne gospodarowanie tymi środkami.

Art. 16b. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w celu zapewnienia ochrony interesów i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, może realizować zadania z zakresu informatyzacji na rzecz innego państwa dotkniętego konfliktem zbrojnym. 2. Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa, o którym mowa w ust. 1. 3. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, następuje na wniosek państwa, o którym mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Ministra Obrony Narodowej. 4. Realizację zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić jednostkom nadzorowanym. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, jednostki nadzorowane mogą otrzymać dotacje celowe. Tryb oraz zasady udzielania i rozliczania dotacji celowych określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 6. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, jest finansowana z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji.

1. (uchylony) 2. Prezes UKE może wezwać operatora sieci do przedstawienia informacji w sprawie warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej. 3. Po przedstawieniu przez operatora sieci informacji w sprawie warunków zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego do infrastruktury technicznej Prezes UKE może, w drodze decyzji, określić obiektywne, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne warunki, na jakich powinien być zapewniany dostęp do infrastruktury technicznej. Przepisy art. 22 ust. 1–4 stosuje się odpowiednio. 4. Decyzję w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej wydaje się w uzgodnieniu z:
1) Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym dalej „Prezesem URE” – w odniesieniu do przedsiębiorstw energetycznych;
2) Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, zwanym dalej „Prezesem UTK” – w odniesieniu do przedsiębiorstw zapewniających infrastrukturę techniczną na potrzeby transportu kolejowego. 4a. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 4, nie obejmuje finansowych warunków współpracy. W tym zakresie podmioty, o których mowa w ust. 4, przedstawiają opinię. 5. Niezajęcie stanowiska przez podmioty, o których mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu decyzji w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej, uznaje się za brak zastrzeżeń do projektu w zakresie podlegającym uzgodnieniu. 5a. Niewydanie opinii, o której mowa w ust. 4a zdanie drugie, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu decyzji w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej, uznaje się za brak zastrzeżeń do projektu w zakresie finansowych warunków współpracy. 6. Operator sieci, któremu wydano decyzję w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej, jest obowiązany do zawierania umów o dostęp do infrastruktury technicznej na warunkach niegorszych niż określone w tej decyzji. 7. Operator sieci, któremu wydano decyzję w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej, zamieszcza na swojej stronie internetowej aktualne warunki zapewnienia tego dostępu. 8. Operator sieci, któremu wydano decyzję w sprawie określenia warunków dostępu do infrastruktury technicznej, przekazuje Prezesowi UKE informację o adresie swojej strony internetowej w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia na niej warunków zapewniania tego dostępu. Informacja o adresie strony internetowej jest udostępniana przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „punktem informacyjnym do spraw telekomunikacji”. 9. Prezes UKE może zmienić decyzję w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej:
1) na wniosek operatora sieci, któremu tę decyzję wydano;
2) z urzędu w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów odbiorców usług świadczonych przez podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej lub użytkowników końcowych lub zapewnienia ochrony skutecznej konkurencji. 10. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej przepisy ust. 2–5a stosuje się odpowiednio. 11. Prezes UKE przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, przeprowadza postępowanie konsultacyjne. Przepisy działu I rozdziału 4 oddziału 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej stosuje się.

1. Operator sieci jest obowiązany prowadzić negocjacje w sprawie zawarcia umowy o dostępie do infrastruktury technicznej, na wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. 2. (uchylony) 2a. W razie niemożności doręczenia pisma w toku negocjacji w sprawie zawarcia umowy o dostępie do infrastruktury technicznej stosuje się przepisy art. 139 § 1–2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. 3. Wniosek o dostęp do infrastruktury technicznej określa elementy szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną, planowane do realizacji, wraz ze wstępnym harmonogramem ich realizacji. 4. Operator sieci może odmówić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostępu do infrastruktury technicznej, jeżeli:
1) umieszczenie elementów szybkiej sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej w infrastrukturze technicznej objętej wnioskiem nie jest możliwe ze względów technicznych;
2) nie ma dostępnej przestrzeni do umieszczenia elementów szybkiej sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, z uwzględnieniem przyszłego zapotrzebowania operatora sieci na miejsce w infrastrukturze technicznej objętej wnioskiem, co wynika z przedstawionego przez operatora sieci harmonogramu planowanej do realizacji inwestycji obejmującej pozostałe miejsca w infrastrukturze technicznej;
3) nie jest możliwe wykorzystanie infrastruktury technicznej ze względu na bezpieczeństwo publiczne, zdrowie publiczne, integralność i bezpieczeństwo sieci, w szczególności infrastruktury krytycznej;
4) planowane usługi telekomunikacyjne mogą spowodować poważne zakłócenia w świadczeniu innych usług za pośrednictwem tej samej infrastruktury technicznej;
5) zapewnia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu inny niż określony we wniosku skuteczny dostęp do sieci i powiązanych zasobów, w szczególności do włókna światłowodowego, który:
a) spełnia potrzeby przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w zakresie zapewnienia szybkich sieci telekomunikacyjnych oraz infrastruktury telekomunikacyjnej,
b) jest oferowany na warunkach niezakłócających uczciwej konkurencji. 5. Operator sieci jest obowiązany przedstawić wnioskodawcy szczegółowo uzasadnione przyczyny odmowy dostępu do infrastruktury technicznej niepóźniej niż w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku.

1. Do zapewnienia dostępu do infrastruktury technicznej przez operatora sieci stosuje się przepisy działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r.
– Prawo komunikacji elektronicznej, z uwzględnieniem ust. 2–4, 6–7a, 9 i 10. 2. Prezes UKE wydając decyzję rozstrzygającą spór dotyczący dostępu do infrastruktury technicznej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, bierze pod uwagę, aby opłaty z tytułu dostępu umożliwiały zwrot poniesionych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego kosztów oraz uwzględniały wpływ zapewnienia tego dostępu na plan biznesowy tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, w szczególności na realizowane przez niego inwestycje dotyczące szybkich sieci telekomunikacyjnych oraz powiązanych zasobów. 3. Opłaty z tytułu dostępu do infrastruktury technicznej podmiotu wykonującego zadania z zakresu użyteczności publicznej określa się w wysokości, która umożliwia zwrot części kosztów, które ponosi ten podmiot w związku z utrzymaniem tej infrastruktury. 4. Operator sieci, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji rozstrzygającej spór dotyczący dostępu do infrastruktury technicznej, przedstawia Prezesowi UKE uzasadnienie wysokości opłat z tytułu dostępu do infrastruktury technicznej, w którym uwzględnia kryteria, o których mowa w ust. 2 lub 3. 5. (uchylony) 6. Decyzję w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej wydaje się w uzgodnieniu z:
1) Prezesem URE – w odniesieniu do przedsiębiorstw energetycznych;
2) Prezesem UTK – w odniesieniu do przedsiębiorstw zapewniających infrastrukturę techniczną na potrzeby transportu kolejowego. 6a. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 6, nie obejmuje finansowych warunków współpracy. W tym zakresie podmioty, o których mowa w ust. 6, przedstawiają opinię. 7. Niezajęcie stanowiska przez podmioty, o których mowa w ust. 6, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej, uznaje się za brak zastrzeżeń do projektu w zakresie podlegającym uzgodnieniu. 7a. Niewydanie opinii, o której mowa w ust. 6a zdanie drugie, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej, uznaje się za brak zastrzeżeń do projektu w zakresie finansowych warunków współpracy. 8. (uchylony) 9. Prezes UKE może, w drodze decyzji, zmienić umowę o dostępie do infrastruktury technicznej lub decyzję, o której mowa w art. 182 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, dotyczącą infrastruktury technicznej, również w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów odbiorców usług świadczonych przez podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej. 10. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej przepisy ust. 1–4 oraz 6–7a stosuje się odpowiednio.

Podmiot wykonujący zadania z zakresu użyteczności publicznej jest obowiązany prowadzić ewidencję w sposób umożliwiający odrębne obliczenie kosztów, przychodów, zysków i strat w zakresie swojej podstawowej działalności oraz działalności, o której mowa w art. 16 ust. 1, a także dostępu do infrastruktury technicznej.

Art. 25a. 1. W celu umożliwienia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu ubiegania się o dostęp do infrastruktury technicznej operator sieci jest obowiązany udostępnić mu informacje dotyczące tej infrastruktury na obszarze, na którym przedsiębiorca ten planuje realizować szybką sieć telekomunikacyjną wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) lokalizację, w tym przebieg infrastruktury technicznej;
2) charakterystykę i aktualny sposób użytkowania infrastruktury technicznej;
3) dane kontaktowe operatora sieci w sprawach dostępu do infrastruktury technicznej. 3. W celu uzyskania informacji, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca telekomunikacyjny składa do operatora sieci wniosek w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160), w którym określa obszar, na którym planuje realizować szybką sieć telekomunikacyjną wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną. 4. Operator sieci udostępnia informacje, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3. 5. Operator sieci może odmówić udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim:
1) są one dostępne za pośrednictwem punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji;
2) jest to niezbędne ze względu na bezpieczeństwo i integralność infrastruktury technicznej, zdrowie publiczne, obronność, bezpieczeństwo państwa, bezpieczeństwo i porządek publiczny lub ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 6b. 6. W przypadku odmowy udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, operator sieci jest obowiązany przedstawić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3, szczegółowo uzasadnione przyczyny swojej odmowy. 7. W przypadku gdy operator sieci odmówił udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, Prezes UKE w decyzji, o której mowa w art. 25d ust. 1, może uchylić to zastrzeżenie, jeżeli uzna, że informacje te są niezbędne dla realizacji szybkich sieci telekomunikacyjnych wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną. Przepis art. 29 ust. 6b stosuje się odpowiednio. 8. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane wyłącznie do celów związanych z uzyskaniem dostępu do infrastruktury technicznej i realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną, a przedsiębiorca telekomunikacyjny, któremu zostały one udostępnione, jest obowiązany do podejmowania niezbędnych środków w celu zachowania ich poufności.

Art. 25b. 1. W celu umożliwienia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu ubiegania się o dostęp do infrastruktury technicznej operator sieci jest obowiązany umożliwić mu dokonanie inspekcji określonych elementów infrastruktury technicznej w miejscu, w którym ona się znajduje. 2. W celu dokonania inspekcji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca telekomunikacyjny składa do operatora sieci wniosek w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, w którym określa elementy infrastruktury telekomunikacyjnej związane z planowaną realizacją szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną. 3. Operator sieci jest obowiązany uwzględnić wniosek, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Przepisy art. 25a ust. 5 pkt 2 oraz ust. 6–8 stosuje się odpowiednio.

Art. 25c. 1. Obowiązek udzielenia informacji, o którym mowa w art. 18 ust. 2 i art. 25a ust. 1, oraz obowiązek umożliwienia dokonania inspekcji, o którym mowa w art. 25b ust. 1, nie dotyczą infrastruktury technicznej, w tym infrastruktury krytycznej, której wykorzystanie do celów szybkich sieci telekomunikacyjnych jest niemożliwe ze względu na bezpieczeństwo i integralność infrastruktury technicznej, zdrowie publiczne, obronność, bezpieczeństwo państwa lub bezpieczeństwo i porządek publiczny. Informacje te nie są przekazywane do punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje infrastruktury, o której mowa w ust. 1, kierując się wymaganiami szybkich sieci telekomunikacyjnych oraz bezpieczeństwem i integralnością infrastruktury technicznej, zdrowiem publicznym, obronnością, bezpieczeństwem państwa oraz bezpieczeństwem i porządkiem publicznym nie wskazując, które elementy infrastruktury technicznej stanowią infrastrukturę krytyczną.

Art. 25d. 1. Z zastrzeżeniem ust. 3, spory w sprawach, o których mowa w art. 25a i art. 25b, między operatorem sieci a operatorem wnioskującym o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 25a ust. 1, lub o umożliwienie dokonania inspekcji, o której mowa w art. 25b ust. 1, rozstrzyga Prezes UKE, w drodze decyzji, na wniosek jednej ze stron. 2. Prezes UKE wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie, kierując się niedyskryminacyjnymi i proporcjonalnymi kryteriami. 3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w uzgodnieniu z:
1) Prezesem URE – w odniesieniu do przedsiębiorstw energetycznych;
2) Prezesem UTK – w odniesieniu do przedsiębiorstw zapewniających infrastrukturę techniczną na potrzeby transportu kolejowego. 4. Niezajęcie stanowiska przez podmioty, o których mowa w ust. 3, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia im projektu decyzji jest równoznaczne z uzgodnieniem projektu.

1. Podmiot, który:
1) wykorzystał środki publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych do:
a) budowy, przebudowy lub remontu sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej lub
b) nabycia praw do sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej,
2) nabył prawa do sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, o których mowa w pkt 1 lit. a
– zapewnia dostęp telekomunikacyjny do takich sieci lub infrastruktury przedsiębiorcom telekomunikacyjnym. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy całości sieci telekomunikacyjnej lub infrastruktury telekomunikacyjnej, które zostały zbudowane, przebudowane, wyremontowane lub w stosunku do których nabyto prawa z wykorzystaniem środków publicznych, także w zakresie, w jakim finansowanie części tej sieci lub infrastruktury nastąpiło ze środków prywatnych. 3. Dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest odpłatny, chyba że strony umowy postanowią inaczej. 4. Do zapewnienia dostępu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej oraz art. 18 ust. 2, 3, 6–8 i 11, art. 19 ust. 1 i 2a oraz art. 24 ust. 1 niniejszej ustawy, z tym że Prezes UKE:
1) wydaje decyzję rozstrzygającą spór dotyczący tego dostępu, biorąc pod uwagę w szczególności zasady zapewnienia dostępu określone w decyzjach, umowach lub innych aktach, na podstawie których nastąpiło finansowanie ze środków publicznych budowy, przebudowy lub remontu sieci telekomunikacyjnej lub powiązanych zasobów lub nabycia praw do nich, a także kierując się koniecznością zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu oraz rozwoju konkurencji;
2) może z urzędu zmienić umowę o dostępie telekomunikacyjnym albo decyzję rozstrzygającą spór dotyczący dostępu wyłącznie w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, zmianą zapotrzebowania na usługi, zmianą sytuacji rynkowej lub potrzebą wykonania obowiązku zapewnienia dostępu, o którym mowa w ust. 1. 5. Do zmiany umowy o dostępie, o którym mowa w ust. 1, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się.

1. Prezes UKE sporządza dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na bieżąco aktualizuje, w formie elektronicznej, inwentaryzację przedstawiającą:
1) informacje o usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz świadczonych z nimi w pakiecie, w oparciu o infrastrukturę telekomunikacyjną i publiczne sieci telekomunikacyjne zapewniające szerokopasmowy dostęp do Internetu, usługach komunikacji głosowej i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych;
2) pokrycie istniejącą infrastrukturą telekomunikacyjną i publicznymi sieciami telekomunikacyjnymi zapewniającymi lub umożliwiającymi zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu, z odrębnym zaznaczeniem łączy światłowodowych i sieci bezprzewodowych, oraz obiektami budowlanymi umożliwiającymi kolokację;
3) informacje o przebiegu światłowodowych i innych niż światłowodowe linii kablowych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu. 2. W celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1:
1) (uchylony)
1a) jednostki samorządu terytorialnego,
2) podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej,
3) przedsiębiorcy telekomunikacyjni
– przekazują aktualne, zgodne ze stanem faktycznym, kompletne oraz adekwatne do potrzeb wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, informacje o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej, przebiegu światłowodowych linii kablowych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu oraz posiadane w postaci elektronicznej informacje o przebiegu innych niż światłowodowe linii kablowych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu, informacje o posiadanych publicznych sieciach telekomunikacyjnych, obiektach budowlanych umożliwiających kolokację, świadczonych usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu, usługach komunikacji głosowej i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych świadczonych w pakiecie z usługami transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu. 2a. Informacje o:
1) posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej, publicznych sieciach telekomunikacyjnych, przebiegu światłowodowych linii kablowych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu oraz posiadane w postaci elektronicznej informacje o przebiegu innych niż światłowodowe linii kablowych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu – przekazuje się corocznie w terminie do dnia:
a) 15 września – zgodnie ze stanem na dzień 30 czerwca,
b) 31 marca – zgodnie ze stanem na dzień 31 grudnia poprzedniego roku;
2) obiektach budowlanych umożliwiających kolokację, świadczonych usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu, usługach komunikacji głosowej i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych świadczonych w pakiecie z usługami transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu – przekazuje się corocznie w terminie do dnia 31 marca według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. 2b. Podmioty, o których mowa w ust. 2, które nie posiadają infrastruktury telekomunikacyjnej, publicznych sieci telekomunikacyjnych, obiektów budowlanych umożliwiających kolokację i nie świadczą usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu ani nie świadczą w pakiecie z nimi usług komunikacji głosowej i usług rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych przekazują Prezesowi UKE corocznie w terminie do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, oświadczenie, że nie posiadają infrastruktury telekomunikacyjnej, publicznych sieci telekomunikacyjnych, obiektów budowlanych umożliwiających kolokację i nie świadczą usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu ani nie świadczą w pakiecie z nimi usług komunikacji głosowej i usług rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych. 2c. Informacje, o których mowa w ust. 2, lub oświadczenie, o którym mowa w ust. 2b, przekazuje się za pomocą strony internetowej systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 29b ust. 2. 3. Do informacji, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 22 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej. 4. Główny Geodeta Kraju, na wniosek Prezesa UKE, udostępnia informacje z centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego niezbędne dla potrzeb wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1. Informacje udostępnia się w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku. 5. (uchylony) 6. Inwentaryzacja, o której mowa w ust. 1, jest jawna i każdy ma prawo wglądu do tej inwentaryzacji oraz pobierania i otrzymywania danych z niej pochodzących, za pomocą strony internetowej, o której mowa w art. 29a ust. 2, o ile nie narusza to tajemnic prawnie chronionych lub nie zagraża obronności lub bezpieczeństwu państwa. 6a. Informacje, o których mowa w ust. 2, Prezes UKE może wykorzystywać w zakresie niezbędnym do wykonywania jego uprawnień i obowiązków określonych w art. 419 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej. 6b. Nie podlegają zastrzeżeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa informacje dotyczące usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz infrastruktury telekomunikacyjnej i infrastruktury technicznej, które mogą być wykorzystane w celu świadczenia tych usług, w zakresie obejmującym:
1) dane kontaktowe przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, który może świadczyć usługi w danej lokalizacji;
2) dane adresowe budynku oraz inne dane identyfikujące lokalizację, w której przedsiębiorca telekomunikacyjny może świadczyć usługi;
3) technologię usługi możliwej do świadczenia;
4) maksymalną przepustowość usługi dostępu do Internetu możliwą do zaoferowania użytkownikowi końcowemu;
5) infrastrukturę telekomunikacyjną i infrastrukturę techniczną, które mogą być wykorzystane w celu świadczenia usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu. 7. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaj infrastruktury oraz informacje o świadczonych usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu, informacje o świadczonych w pakiecie z tymi usługami usługach komunikacji głosowej i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych podlegających inwentaryzacji i skalę map, na których dokonuje się inwentaryzacji, o której mowa w ust. 1,
2) szczegółową postać elektroniczną oraz elektroniczny format przekazywania danych,
3) szczegółowy zakres i sposób prezentowania informacji w inwentaryzacji,
4) wzory formularzy służących do przekazywania Prezesowi UKE informacji, o których mowa w ust. 2, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania
– kierując się potrzebą zapewnienia szczegółowego, rzetelnego i wiarygodnego zbioru informacji o jakości istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej, publicznych sieci telekomunikacyjnych zapewniających lub umożliwiających zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu oraz świadczonych usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług komunikacji głosowej i usług rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych świadczonych w pakiecie z usługami transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu, a także potrzebą usprawnienia i ujednolicenia procesu przekazywania danych. Rozdział 2a Punkt informacyjny do spraw telekomunikacji

Art. 29a. 1. Punkt informacyjny do spraw telekomunikacji jest prowadzony przez Prezesa UKE. 2. Punkt informacyjny do spraw telekomunikacji jest prowadzony za pośrednictwem strony internetowej tego punktu informacyjnego.

Art. 29b. 1. W ramach punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji zapewnia się każdemu operatorowi sieci, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu państwa, dostęp do posiadanych przez Prezesa UKE informacji:
1) w zakresie procedur i formalności wymaganych przed rozpoczęciem robót budowlanych dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej, w trakcie ich wykonywania oraz do ich zakończenia i rozpoczęcia użytkowania tej infrastruktury, w tym informacji o wymaganych decyzjach, zgłoszeniach i zawiadomieniach do właściwych organów, a także zwolnieniach z obowiązku ich uzyskania lub dokonania;
2) uzyskanych w wyniku inwentaryzacji, o której mowa w art. 29 ust. 1;
3) o istniejącej infrastrukturze technicznej, innej niż infrastruktura objęta inwentaryzacją, o której mowa w art. 29 ust. 1, a także o kanałach technologicznych, określających:
a) ich lokalizację i przebieg,
b) rodzaj i aktualny stan oraz sposób użytkowania,
c) dane kontaktowe w sprawach dostępu;
4) o planach inwestycyjnych w zakresie wykonywanych lub planowanych robót budowlanych, finansowanych w całości lub w części ze środków publicznych, dotyczących infrastruktury technicznej lub kanałów technologicznych, określających:
a) lokalizację i rodzaj robót,
b) element infrastruktury technicznej lub kanału technologicznego, którego roboty dotyczą,
c) przewidywaną datę rozpoczęcia robót i czas ich trwania,
d) dane kontaktowe w sprawach koordynacji robót budowlanych;
5) o stronach internetowych, na których zostały zamieszczone warunki dostępu, o których mowa w art. 18 ust. 7 i art. 35a ust. 7 niniejszej ustawy oraz art. 39b ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2025 r. poz. 567 i 1795);
6) o obowiązujących stawkach opłaty za zajęcie pasa drogowego w celach, o których mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1–3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ustalonych w drodze uchwały, o której mowa w art. 40 ust. 8 tej ustawy. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2–6, gromadzi się w bazie danych prowadzonej w systemie teleinformatycznym zapewniającym gromadzenie, aktualizację i udostępnianie tych informacji w sposób jednolity dla obszaru całego kraju. 3. System teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 2, umożliwia:
1) bezpośrednie wprowadzanie informacji przez podmioty, o których mowa w art. 29c ust. 1 i art. 29d ust. 1–4, 6 i 7, do bazy danych oraz ich aktualizowanie przez stronę internetową punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji;
2) identyfikację podmiotu wprowadzającego informacje. 4. Informacje udostępnione przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji mogą być wykorzystane wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem i podlegają obowiązkowi zachowania poufności przez operatorów sieci, którym zostały udostępnione. 5. Nie można odmówić udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, ze względu na zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa. 6. Do informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 4, w zakresie infrastruktury technicznej przedsiębiorców telekomunikacyjnych stosuje się odpowiednio przepis art. 22 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej. 7. Udostępnienie informacji, o których mowa w ust. 1, jest nieodpłatne.

Art. 29c. 1. Operator sieci przekazuje Prezesowi UKE w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 29b ust. 2, posiadane w postaci elektronicznej informacje, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3 lub 4, z wyjątkiem informacji objętych wykazem, o którym mowa w art. 29d ust. 6a, w celu ich udostępniania przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji. Operator sieci przekazuje te informacje corocznie w terminie do dnia 28 lutego według stanu faktycznego i prawnego na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. Obowiązek wskazany w zdaniu drugim dotyczy również aktualizacji informacji przekazanych Prezesowi UKE w celu ich udostępniania przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji. 2. (uchylony)

Art. 29d. 1. Główny Geodeta Kraju przekazuje Prezesowi UKE z centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego posiadane w postaci elektronicznej informacje:
1) o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, poprzez zapewnienie nieodpłatnego dostępu do danych przestrzennych i związanych z nimi usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 i 1824 oraz z 2025 r. poz. 1019, 1542 i 1792);
2) inne, przydatne dla celów przygotowania i realizacji inwestycji telekomunikacyjnych, w zakresie uzgodnionym z Prezesem UKE, a następnie aktualizuje te informacje nierzadziej niż raz na 6 miesięcy. 2. Właściwy terytorialnie marszałek województwa oraz właściwy terytorialnie starosta i prezydent miasta na prawach powiatu przekazują Prezesowi UKE, na jego wniosek, odpowiednio z wojewódzkiego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w szczególności z geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, posiadane w postaci elektronicznej informacje, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, które nie znajdują się w centralnym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. 3. Podmiot, który zarządza terenem zamkniętym, przekazuje Prezesowi UKE, na jego wniosek, posiadane w postaci elektronicznej informacje, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, dotyczące tego terenu. 4. Właściwy zarządca drogi przekazuje Prezesowi UKE w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 29b ust. 2, posiadane w postaci elektronicznej informacje:
1) o kanałach technologicznych zlokalizowanych w pasie drogowym, na obszarze jego właściwości, w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3 lub 4;
2) o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, w zakresie infrastruktury technicznej, dla której wydał decyzję, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 5. Właściwy zarządca drogi przekazuje informacje, o których mowa w:
1) art. 29b ust. 1 pkt 3 – niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia budowy kanału technologicznego;
2) art. 29b ust. 1 pkt 3, w zakresie infrastruktury technicznej, dla której wydał decyzję, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych – w terminie 30 dni od dnia wydania zezwolenia;
3) art. 29b ust. 1 pkt 4, w zakresie kanałów technologicznych – niepóźniej niż 2 miesiące przed dniem złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, o pozwoleniu na budowę albo niepóźniej niż 2 miesiące przed dniem zgłoszenia przebudowy drogi publicznej. 6. Wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta i marszałek województwa przekazują Prezesowi UKE w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 29b ust. 2, informacje o stawkach opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 6, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 6a. Na wniosek Prezesa UKE dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa udostępnia Prezesowi UKE, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, wyciągi z wykazu infrastruktury krytycznej, o którym mowa w art. 6r ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, znajdującej się na terenie województw, objętej wojewódzkimi planami zarządzania kryzysowego. 7. Podmioty inne niż wymienione w ust. 1–4, które ze względu na zakres swoich zadań posiadają w postaci elektronicznej informacje, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, niezwłocznie przekazują je Prezesowi UKE, na jego wniosek. 8. Podmioty, o których mowa w ust. 2–4, 6 i 7, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić Prezesa UKE o zmianach dotyczących informacji mu przekazanych. 9. Podmioty, o których mowa w ust. 1–4 i 7, mogą odmówić przekazania Prezesowi UKE informacji, jeżeli jest to niezbędne ze względu na bezpieczeństwo i integralność infrastruktury technicznej, zdrowie publiczne, obronność, bezpieczeństwo państwa lub bezpieczeństwo i porządek publiczny. W przypadku gdy informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, przy ich przekazaniu należy poinformować o tym Prezesa UKE. 10. Jeżeli informacje, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3 lub 4, posiadane przez podmioty, o których mowa w ust. 1–4, oraz inne podmioty, które posiadają choćby niektóre z tych informacji w postaci elektronicznej ze względu na zakres swoich zadań, nie są dostępne przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji, podmioty te udostępniają te informacje przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu, na jego wniosek, w posiadanej formie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio. 11. Udostępnienie informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3 lub 4, posiadanych przez podmioty, o których mowa w ust. 1–4, oraz inne podmioty, które posiadają choćby niektóre z tych informacji w postaci elektronicznej ze względu na zakres swoich zadań, które nie są dostępne przez punkt informacyjny do spraw telekomunikacji, jest nieodpłatne, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. 12. W przypadku stwierdzenia przez Prezesa UKE niewypełnienia przez podmioty, o których mowa w ust. 4 i 6, obowiązku przekazania w terminie informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6, Prezes UKE wzywa właściwy podmiot do realizacji obowiązku w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE. 13. W przypadku gdy podmiot, wezwany przez Prezesa UKE na podstawie ust. 12, nie przekaże żądanych informacji w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE, Prezes UKE wymierza temu podmiotowi, w drodze decyzji, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar pieniężnych stanowią przychód Funduszu. 14. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 13. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 13, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 29e. Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres przekazywanych informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6,
2) szczegółową postać elektroniczną oraz elektroniczny format przekazywania informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6,
3) wzory formularzy służących do przekazywania Prezesowi UKE przez podmioty, o których mowa w art. 29c ust. 1 i art. 29d ust. 4 i 6, informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania
– kierując się potrzebą zapewnienia rzetelnego i wiarygodnego zbioru informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6, a także mając na uwadze konieczność usprawnienia i ujednolicenia procesu przekazywania danych Prezesowi UKE.

Art. 29f. Minister właściwy do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia:
1) sposób prezentowania informacji gromadzonych w bazie danych, o której mowa w art. 29b ust. 2,
2) wymagania techniczne i eksploatacyjne systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 29b ust. 2
– kierując się potrzebą usprawnienia i ujednolicenia procesu udostępniania informacji. Rozdział 2b System Informacyjny o Instalacjach Wytwarzających Promieniowanie Elektromagnetyczne

Art. 29g. 1. System Informacyjny o Instalacjach Wytwarzających Promieniowanie Elektromagnetyczne, zwany dalej „systemem informacyjnym PEM”, jest publiczną bazą danych zawierającą informacje o polu elektromagnetycznym w środowisku, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw informatyzacji. 2. System informacyjny PEM jest prowadzony w systemie teleinformatycznym, który zapewnia gromadzenie, aktualizację i udostępnianie informacji, o których mowa w ust. 1, w sposób jednolity dla obszaru całego kraju.

Art. 29h. 1. System informacyjny PEM zapewnia publiczny i nieodpłatny dostęp do prezentowanych na stronie internetowej w postaci map cyfrowych i tabel następujących informacji:
1) o poziomach pola elektromagnetycznego pochodzących z pomiarów lub badań:
a) o których mowa w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, 1080, 1812 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 176 i 426),
b) o których mowa w art. 123 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, zgromadzonych w systemie informatycznym Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”,
c) o których mowa w art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 425 oraz z 2025 r. poz. 1863),
d) prowadzonych przez podmioty inne niż wymienione w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska lub instytucje, poza Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska, i wykonanych przez akredytowane laboratoria w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2023 r. poz. 215 oraz z 2025 r. poz. 1826);
2) o lokalizacjach instalacji radiokomunikacyjnych wykorzystywanych na cele ruchomych publicznych sieci telekomunikacyjnych, z wyłączeniem informacji o infrastrukturze krytycznej;
3) o rozkładzie natężeń pola elektromagnetycznego pochodzącego z instalacji, o których mowa w pkt 2;
4) wynikających z pozwoleń, o których mowa w art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej;
5) pochodzących z rejestru urządzeń, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 4;
6) o zgłoszeniach, o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, oraz o ponownych zgłoszeniach, o których mowa w art. 152 ust. 6 pkt 2 tej ustawy, dotyczących instalacji radio- komunikacyjnych emitujących pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz, których równoważna moc promieniowana izotropowo wynosi niemniej niż 15 W. 2. System informacyjny PEM umożliwia:
1) bezpośrednie wprowadzanie informacji, o których mowa w ust. 1, do bazy danych oraz ich aktualizowanie przez stronę internetową systemu informacyjnego PEM;
2) identyfikację podmiotu wprowadzającego lub aktualizującego informacje, o których mowa w ust. 1;
3) sporządzanie analiz, agregację oraz przetwarzanie informacji, o których mowa w ust. 1, dla dowolnie wybranej lokalizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie modeli obliczeniowych;
4) przeprowadzanie symulacji dodania nowych instalacji emitujących pole elektromagnetyczne o określonych parametrach i obliczenia ich wpływu na natężenie pola elektromagnetycznego w środowisku;
5) generowanie zgłoszenia instalacji, o którym mowa w art. 152 ust. 1 lub 6 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. 3. Dostęp do systemu informacyjnego PEM w zakresie, o którym mowa w ust. 2, posiadają:
1) przedsiębiorcy telekomunikacyjni prowadzący instalacje emitujące pola elektromagnetyczne lub będący użytkownikami takich instalacji lub planujący nowe instalacje emitujące pole elektromagnetyczne;
2) akredytowane laboratoria w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
3) Prezes UKE;
4) organy Inspekcji Ochrony Środowiska, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska;
5) organy ochrony środowiska, o których mowa w art. 376 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
6) organy inspekcji sanitarnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 416);
7) podmioty inne niż wymienione w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska lub instytucje, poza Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska, prowadzące pomiary pola elektromagnetycznego wykonywane przez akredytowane laboratoria w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

Art. 29i. 1. Prowadzący instalację radiokomunikacyjną, która emituje pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz, których równoważna moc promieniowana izotropowo wynosi niemniej niż 15 W, lub użytkownik takiej instalacji udostępnia w systemie informacyjnym PEM wyniki pomiarów, o których mowa w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, w terminie 30 dni od dnia wykonania tych pomiarów. 2. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska udostępnia w systemie informacyjnym PEM wyniki kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, w terminie 30 dni od dnia wykonania pomiarów. 3. Podmioty inne niż wymienione w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska lub instytucje, poza Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska, prowadzące pomiary pól elektromagnetycznych wykonane przez akredytowane laboratoria w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności udostępniają w systemie informacyjnym PEM wyniki pomiarów, o których mowa w art. 122a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, w terminie 30 dni od dnia wykonania tych pomiarów. 4. Organy ochrony środowiska udostępniają w systemie informacyjnym PEM informacje o zgłoszeniach, o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, oraz o ponownych zgłoszeniach, o których mowa w art. 152 ust. 6 pkt 2 tej ustawy, dotyczących instalacji radiokomunikacyjnych emitujących pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz, których równoważna moc promieniowana izotropowo wynosi niemniej niż 15 W, w terminie 3 dni od dnia dokonania zgłoszenia lub ponownego zgłoszenia. Rozdział 2c System Informacyjny o Dostępie do Usług Stacjonarnego Internetu Szerokopasmowego

Art. 29j. System Informacyjny o Dostępie do Usług Stacjonarnego Internetu Szerokopasmowego, zwany dalej „SIDUSIS”, jest publiczną bazą danych, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, zawierającą informacje o punktach adresowych, w których:
1) jest możliwe świadczenie,
2) jest planowane zapewnienie możliwości świadczenia w wyniku realizacji inwestycji finansowanych ze środków publicznych,
3) w ciągu 3 lat jest planowane zapewnienie możliwości świadczenia w wyniku realizacji inwestycji ze środków prywatnych
– za pomocą stacjonarnych lub ruchomych publicznych sieci telekomunikacyjnych usług transmisji danych zapewniających stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu.

Art. 29k. 1. W celu prezentowania w SIDUSIS informacji, o których mowa w art. 29j pkt 1, podmioty, o których mowa w art. 29 ust. 2, przekazują do SIDUSIS informacje o:
1) podmiocie dostarczającym usługę,
2) rodzaju usługi – detalicznej lub hurtowej,
3) maksymalnej przepustowości oferowanej usługi,
4) medium transmisyjnym infrastruktury telekomunikacyjnej,
5) danych kontaktowych przedstawiciela podmiotu, o którym mowa w pkt 1, umożliwiających zamówienie usługi,
6) adresie strony internetowej zawierającej ofertę z cennikiem
– oraz aktualizują je albo przekazują oświadczenie o aktualności dotychczas przekazanych informacji do 10. dnia kolejnego miesiąca, według stanu na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego – w przypadku podmiotu będącego mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą lub średnim przedsiębiorcą lub umożliwiającego świadczenie za pomocą stacjonarnych lub ruchomych publicznych sieci telekomunikacyjnych usług transmisji danych zapewniających stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu w niewięcej niż 50 000 punktach adresowych, lub w każdy piątek, a w przypadku dni ustawowo wolnych od pracy w drugi kolejny dzień roboczy – w przypadku podmiotu, który umożliwia świadczenie za pomocą stacjonarnych lub publicznych ruchomych sieci telekomunikacyjnych usług transmisji danych zapewniających stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu w niemniej niż 50 000 punktach adresowych. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym usług detalicznych, przekazuje się odrębnie dla punktów adresowych, w których dostarczenie usługi, o której mowa w art. 29j, nie wymaga od podmiotu przeprowadzenia inwestycji związanej z pozyskaniem dodatkowych zgód i zezwoleń innych niż udzielanych przez użytkownika końcowego zainteresowanego korzystaniem z usługi oraz:
1) nie wymaga albo
2) wymaga
– od tego podmiotu weryfikacji kosztu lub skomplikowania lub czasu przeprowadzenia prac przyłączeniowych do lokalizacji użytkownika końcowego, innej niż dokonywanej w momencie bezpośrednio poprzedzającym prace przyłączeniowe, lub przeprowadzenia tych prac, których koszt lub skomplikowanie lub czas wykonania mogą być wyższe niż przeciętne koszty lub skomplikowanie lub czas wykonania prac przyłączeniowych na rynku telekomunikacyjnym. 3. W celu prezentowania w SIDUSIS informacji, o których mowa w art. 29j pkt 2, SIDUSIS umożliwia wymianę informacji między bazami danych o przebiegu realizacji inwestycji finansowanych ze środków publicznych zapewniających możliwość świadczenia usług transmisji danych zapewniających stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu. 4. W celu prezentowania w SIDUSIS informacji, o których mowa w art. 29j pkt 3, podmioty, o których mowa w art. 29 ust. 2, przekazują do SIDUSIS informacje o:
1) podmiocie planującym lub realizującym inwestycję,
2) rodzaju usługi, jaka będzie świadczona po ukończeniu realizacji inwestycji – detalicznej lub hurtowej,
3) maksymalnej przepustowości usług, które będą świadczone,
4) medium transmisyjnym infrastruktury telekomunikacyjnej planowanej w ramach inwestycji,
5) danych kontaktowych przedstawiciela podmiotu, o którym mowa w pkt 1,
6) planowanym terminie rozpoczęcia świadczenia usług, o których mowa w pkt 2
– oraz aktualizują je do 10. dnia kolejnego miesiąca, według stanu na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego, albo przekazują w tym terminie oświadczenie o aktualności dotychczas przekazanych informacji. 5. Podmioty, o których mowa w art. 29 ust. 2, które nie umożliwiają świadczenia usług transmisji danych zapewniających stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu lub nie planują realizacji inwestycji finansowanych ze środków prywatnych zapewniających możliwość świadczenia tych usług, przekazują do SIDUSIS oświadczenie w tej sprawie. Oświadczenie to pozostaje w mocy do czasu zmiany stanu faktycznego w zakresie, o którym mowa w zdaniu pierwszym. 6. Informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 5, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa do czasu, kiedy planowany termin rozpoczęcia świadczenia usług, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, jest dłuższy niż 6 miesięcy od dnia przekazania informacji o planowanej inwestycji lub o aktualności dotychczas przekazanych informacji.

Art. 29l. 1. SIDUSIS jest prowadzony w systemie teleinformatycznym, który zapewnia gromadzenie, aktualizację i udostępnianie informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 1, art. 29j oraz art. 29k ust. 1 i 4, w sposób jednolity dla obszaru całego kraju. 2. SIDUSIS zapewnia publiczny, nieodpłatny dostęp do informacji, o których mowa w art. 29j oraz art. 29k ust. 1 i 4, z wyjątkiem art. 29k ust. 6. 3. SIDUSIS zapewnia:
1) bezpośrednie wprowadzanie informacji, o których mowa w art. 29j, art. 29k ust. 1 i 4, oraz oświadczenia, o którym mowa w art. 29k ust. 5, a także ich aktualizowanie za pomocą formularzy elektronicznych przez stronę internetową SIDUSIS;
2) identyfikację osoby lub podmiotu wprowadzającego lub aktualizującego informacje, o których mowa w art. 29j, art. 29k ust. 1 i 4, lub przekazującego oświadczenie, o którym mowa w art. 29k ust. 5;
3) przetwarzanie informacji, o których mowa w art. 29j, art. 29k ust. 1 i 4, oraz wynikających z czynności, o których mowa w ust. 4, w tym wykonywanie analiz oraz agregację tych informacji. 4. SIDUSIS umożliwia za pomocą formularzy elektronicznych:
1) oznaczanie budynków jako pustostanów,
2) zgłoszenie zapotrzebowania w danym punkcie adresowym na usługę stacjonarnego szerokopasmowego dostępu do Internetu,
3) weryfikację i potwierdzenie zgodności informacji zgromadzonych w SIDUSIS ze stanem faktycznym w zakresie informacji, o których mowa w art. 29j pkt 1
– oraz przekazanie danych kontaktowych osoby dokonującej tej czynności. 5. W przypadku gdy zgłoszone zapotrzebowanie na usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu dotyczy nieruchomości, na której możliwe jest świadczenie detalicznej usługi transmisji danych zapewniającej stacjonarny szerokopasmowy dostęp do Internetu, SIDUSIS umożliwia wysłanie automatycznego powiadomienia, zawierającego dane kontaktowe zgłaszającego, o takim zapotrzebowaniu do podmiotu, o którym mowa w art. 29k ust. 1 pkt 1. 6. Zgłaszający, występujący w imieniu własnym lub w imieniu podmiotu dokonującego czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 3, składa oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że przekazane informacje są zgodne z prawdą.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 7. Lokalizowanie przestrzenne, wprowadzanie oraz aktualizacja informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 1 oraz art. 29j, następuje w oparciu o informacje pochodzące z baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 4 i 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Art. 29la. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępniać informacje, o których mowa w art. 29j, art. 29k ust. 1 i 4 oraz art. 29l ust. 4 pkt 1, z wykorzystaniem usługi udostępnionej w aplikacji mObywatel w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz. U. z 2024 r. poz. 1275 i 1717 oraz z 2025 r. poz. 1019).

Art. 29m. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie SIDUSIS, w tym:
1) zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do SIDUSIS;
2) zapewnia integralność danych w SIDUSIS;
3) zapewnia dostępność SIDUSIS dla podmiotów przetwarzających dane w tym systemie;
4) przeciwdziała uszkodzeniom SIDUSIS;
5) określa zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych osobowych;
6) określa zasady zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych;
7) zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych w SIDUSIS. 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych w SIDUSIS. 3. Korzystanie z SIDUSIS w celu wprowadzania informacji, o których mowa w art. 29j, art. 29k ust. 1 i 4, oraz oświadczeń, o których mowa w art. 29k ust. 5, wymaga utworzenia w tym systemie konta stanowiącego wydzieloną część tego systemu, zawierającą zbiór danych identyfikujących użytkownika z przyporządkowanymi zasobami tego systemu. 4. W SIDUSIS gromadzone są następujące informacje identyfikujące użytkownika posiadającego konto:
1) nazwa podmiotu w imieniu którego użytkownik dokonuje czynności lub przekazuje informacje;
2) imię i nazwisko;
3) numer PESEL;
4) adres poczty elektronicznej;
5) numer telefonu. 5. Uwierzytelnienie osoby występującej w imieniu własnym lub w imieniu podmiotu dokonującego czynności, o których mowa w art. 29l ust. 4, oraz podmiotu przekazującego informacje, o których mowa w art. 29k ust. 1, 4 i 5, następuje w sposób, o którym mowa w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Art. 29n. Minister właściwy do spraw informatyzacji może powierzyć prowadzenie SIDUSIS w całości albo w części jednostce organizacyjnej mu podległej lub przez niego nadzorowanej.

Art. 29o. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi i udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej standardy technologiczne funkcjonowania SIDUSIS oraz wprowadzania i przetwarzania w nim informacji.

Art. 29p. 1. W gminie lub w powiecie może zostać wyznaczony Koordynator Szerokopasmowy. 2. Koordynator Szerokopasmowy reprezentuje gminę lub powiat w kwestiach związanych z telekomunikacją oraz z rozwojem i utrzymaniem sieci szerokopasmowych na terenie gminy lub powiatu, w szczególności:
1) zapewnia mieszkańcom gminy lub powiatu możliwość dokonania czynności, o których mowa w art. 29l ust. 4;
2) stanowi punkt kontaktowy dla przedsiębiorców telekomunikacyjnych posiadających na terenie gminy lub powiatu sieci szerokopasmowe lub planujących budowę takich sieci;
3) podejmuje działania wspierające, informacyjne oraz promocyjne na rzecz prowadzonych bądź planowanych inwestycji telekomunikacyjnych na terenie gminy lub powiatu;
4) prowadzi działania związane z telekomunikacją na terenie gminy lub powiatu, w tym także działania koordynacyjne, informacyjne, edukacyjne i promocyjne związane z działalnością, o której mowa w art. 3 ust. 1, lub z działaniami, o których mowa w art. 15 ust. 1, o ile dana gmina lub powiat prowadzą taką działalność lub takie działania. 3. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udzielić gminie lub powiatowi wsparcia z Funduszu na dofinansowanie lub finansowanie funkcjonowania Koordynatora Szerokopasmowego w gminie lub w powiecie, w tym na realizację zadań, o których mowa w ust. 2.

Art. 29q. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji, jeżeli przemawia za tym charakter lub zakres naruszenia, może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości od 100 zł do 100 000 zł na podmiot, który nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 29k ust. 1, 4 lub 5, albo wypełnia go w sposób nierzetelny lub niezgodny z prawdą, biorąc pod uwagę liczbę i wagę stwierdzonych uchybień oraz naruszonych przez podmiot obowiązków. 2. Podmiot, o którym mowa w art. 29 ust. 2, nie podlega karze, o której mowa w ust. 1, jeżeli uchybienia dotyczą informacji, o których mowa w art. 29k ust. 1, w zakresie w jakim zostały mu udostępnione przez inny podmiot, który umożliwia mu dostęp do infrastruktury w celu świadczenia usług detalicznych. 3. Do wypełniania obowiązków, o których mowa w art. 29k ust. 1, 4 lub 5, nie stosuje się art. 444 ust. 2 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej.

Art. 29r. Minister właściwy do spraw informatyzacji za pomocą SIDUSIS udostępnia Prezesowi UKE, w celu realizacji jego ustawowych zadań, informacje, o których mowa w art. 29j i art. 29k ust. 1 i 4.

Art. 29s. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji, na podstawie informacji gromadzonych w SIDUSIS, może określić obszary geograficzne, na których nie jest możliwe świadczenie i w ciągu 3 lat nie jest planowane zapewnienie możliwości świadczenia za pomocą publicznych sieci telekomunikacyjnych usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu o przepustowości co najmniej 100 Mb/s. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji publikuje w SIDUSIS informacje o określonych przez niego obszarach geograficznych wraz z otwartym zaproszeniem do zgłaszania zamiaru objęcia danego obszaru publiczną siecią telekomunikacyjną zapewniającą lub umożliwiającą świadczenie usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu o przepustowości co najmniej 100 Mb/s, zawierającym pouczenie o zakresie informacji wymaganych w zgłoszeniu oraz informację o sposobie i terminie wnoszenia zgłoszeń. 3. Minister właściwy do spraw informatyzacji publikuje w SIDUSIS zgłoszenia otrzymane w terminie określonym w zaproszeniu, z wyjątkiem informacji objętych zastrzeżeniem ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Rozdział 3 Łącza telekomunikacyjne w budynkach oraz prawo drogi

1. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest zobowiązany zapewnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostęp telekomunikacyjny do nieruchomości, w tym do budynku oraz punktu styku, polegający na umożliwieniu:
1) doprowadzenia szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami aż do punktu styku,
2) wykonania szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami dalej niż do punktu styku, jeżeli:
a) nie istnieje taka sieć lub
b) istniejąca sieć nie jest dostępna lub nie odpowiada zapotrzebowaniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,
3) korzystania z punktu styku,
4) utrzymywania, eksploatacji, przebudowy lub remontu szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami będących własnością tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego,
5) wejścia na teren nieruchomości, w tym do budynku, w zakresie niezbędnym do korzystania z dostępu, o którym mowa w pkt 1–4 i ust. 3
– w celu zapewnienia telekomunikacji w tym budynku. 1a. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, uważa się za spełniony w szczególności, gdy:
1) właściciel szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami nie podejmuje negocjacji z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w sprawie dostępu do tej sieci wraz z powiązanymi zasobami;
2) właściciel szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami odmawia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostępu do tej sieci wraz z powiązanymi zasobami;
3) oferowane warunki dostępu telekomunikacyjnego do szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami są dyskryminujące lub uniemożliwiają przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu oferowanie użytkownikom końcowym konkurencyjnych warunków świadczenia usług, w tym cenowych i jakościowych;
4) przedsiębiorca telekomunikacyjny świadczy usługi w innej technologii niż technologia, w której została wykonana istniejąca w budynku szybka sieć telekomunikacyjna wraz z powiązanymi zasobami. 1b. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, jest niezależny od tego, czy budynek został ukończony i czy rozpoczęto jego użytkowanie, choćby w budynku istniała lub była wykonywana inna szybka sieć telekomunikacyjna wraz z powiązanymi zasobami. 1c. Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do korzystania z dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla właściciela, użytkownika wieczystego oraz osób, którym przysługują inne prawa do nie- ruchomości, z uwzględnieniem przeznaczenia budynku oraz jego stanu technicznego i estetycznego, a także do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po doprowadzeniu szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami do punktu styku lub dalej niż do punktu styku. 1d. Jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny uzyskał dostęp, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji Prezesa UKE, a przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepisy art. 128 ust. 4 i art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2026 r. poz. 399). 1e. Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zwrócić się do właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości z wnioskiem o udzielenie mu informacji o:
1) danych kontaktowych właściciela infrastruktury telekomunikacyjnej znajdującej się na nieruchomości;
2) podmiotach korzystających z punktu styku;
3) innych przedsiębiorcach telekomunikacyjnych korzystających z infrastruktury telekomunikacyjnej znajdującej się na nieruchomości;
4) numerze księgi wieczystej nieruchomości;
5) osobach lub podmiotach uprawnionych do zawarcia umowy w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, wraz z ich adresami do doręczeń. 1f. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości jest obowiązany udzielić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 1, 2, 4 i 5, oraz – o ile są w jego posiadaniu – informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 3, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie. Jeżeli podmiot, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie posiada informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 3, informuje o tym przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w tym samym terminie. 1g. (uchylony) 2. (uchylony) 3. Właściciel wewnątrzbudynkowej infrastruktury technicznej, z wyłączeniem użytkownika rządowego, o którym mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e, g oraz h ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, jest obowiązany zapewnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostęp do tej infrastruktury na potrzeby umieszczenia w niej lub na niej elementów szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami, jeżeli powielenie takiej infrastruktury byłoby ekonomicznie nieefektywne lub technicznie niewykonalne. Jeżeli wewnątrzbudynkowa infrastruktura techniczna stanowi części składowe nieruchomości, do zapewnienia dostępu jest obowiązany właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości. 3a. Dostęp, o którym mowa w ust. 1 i 3, jest nieodpłatny, z tym zastrzeżeniem, że dostęp, o którym mowa w ust. 3, jest odpłatny jeżeli wewnątrzbudynkowa infrastruktura techniczna jest własnością podmiotu, którego przeważającym przedmiotem działalności jest działalność telekomunikacyjna. 3b. W przypadku uzyskania dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, przedsiębiorca telekomunikacyjny ponosi koszty:
1) związane z udostępnieniem nieruchomości w celu doprowadzenia do budynku szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami do punktu styku lub wykonania szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami dalej niż do punktu styku, w tym przywrócenia stanu pierwotnego;
2) utrzymania udostępnionej szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami. 4. Zawarcie umowy o dostępie, o którym mowa w ust. 1 i 3, stanowi czynność zwykłego zarządu. 5. Do dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, stosuje się przepisy działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, z tym że:
1) termin zawarcia umowy o dostęp wynosi 30 dni od dnia wystąpienia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z wnioskiem o jej zawarcie;
2) Prezes UKE wydaje decyzję o dostępie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, także wówczas, jeżeli dla istniejących elementów sieci telekomunikacyjnych oraz powiązanych zasobów warunki dostępu nie są określone w umowie lub umowa taka wygasła, chyba że przedsiębiorca telekomunikacyjny wykonał je, nie mając tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na ten cel oraz wbrew woli lub bez wiedzy właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości;
3) Prezes UKE określa warunki dostępu, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą jak najefektywniejszego wykorzystania istniejącej infrastruktury technicznej znajdującej się na nieruchomości, w tym w budynku;
4) we wniosku o wydanie decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się numer księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, do której ma być zapewniony dostęp;
5) stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 zdanie drugie, także o dostępie, o którym mowa w ust. 3, są przedsiębiorca telekomunikacyjny oraz właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, do którego przedsiębiorca telekomunikacyjny wystąpił z wnioskiem o zapewnienie tego dostępu; w przypadku zmiany zarządcy nieruchomości, ustania zarządu albo utraty przez dotychczasowego zarządcę uprawnienia do zawarcia umowy o dostęp, o którym mowa w ust. 1 lub 3, na jego miejsce wstępuje nowy zarządca nieruchomości, a w przypadku jego braku – właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości;
6) w przypadku zmiany właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości po wystąpieniu z wnioskiem o zawarcie umowy o dostęp, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 zdanie drugie, także o dostęp, o którym mowa w ust. 3, a przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o dostępie do Prezesa UKE przepisy pkt 5 oraz art. 30 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się odpowiednio. 5a. Umowa zawarta w formie pisemnej albo ostateczna decyzja o dostępie, o którym mowa w ust. 1, stanowią podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. W przypadku gdy podstawą do dokonania wpisu jest ostateczna decyzja o dostępie, wpisu można dokonać także na wniosek Prezesa UKE. 5b. (uchylony) 5ba. (uchylony) 5c. (uchylony) 5d. Umowa oraz decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, są wiążące dla następców prawnych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętej tą umową lub decyzją oraz innych podmiotów władających tą nieruchomością. 5e. Przepisy ust. 1–1f oraz 3–5a i 5d stosuje się odpowiednio do każdego, komu przysługuje skuteczne względem właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości lub właściciela szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami doprowadzonej do punktu styku lub szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami doprowadzonej dalej niż do punktu styku, prawo korzystania z:
1) punktu styku;
2) szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami doprowadzonej do punktu styku lub szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami doprowadzonej dalej niż do punktu styku. 5f. Dostęp, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5, jest obowiązany zapewnić także właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości będący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym. Przepisy ust. 1a–1f i 3a–5d stosuje się. 5g. Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie może uzależniać dostępu, o którym mowa w ust. 1, od ustanowienia za wynagrodzeniem służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, jeżeli zachodzą przesłanki zapewnienia temu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu takiego dostępu. 6. W celu zapewnienia świadczenia użytkownikom usług telefonicznych, usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług rozprowadzania cyfrowych programów radiowych i telewizyjnych w wysokiej rozdzielczości przez różnych dostawców usług inwestor wyposaża budynek, zgodnie z przepisami w sprawie warunków techniczno-budowlanych wydanymi na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, w instalację telekomunikacyjną stanowiącą część składową nieruchomości, umożliwiającą przyłączenie do publicznych sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia tych usług, przy zachowaniu zasady neutralności technologicznej. 7. Jeżeli użytkowany budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego lub budynek użyteczności publicznej nie jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6, właściciel jest obowiązany wyposażyć budynek w taką instalację w przypadku rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy budynku związanej z rozbudową, nadbudową lub przebudową instalacji technicznej wewnątrz budynku. 8. W przypadku gdy inwestor występuje z wnioskiem o pozwolenie na budowę albo dokonuje zgłoszenia rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej związanej z rozbudową, nadbudową lub przebudową instalacji technicznej wewnątrz budynku, a:
1) budynek jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6 – do wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenia dołącza się oświadczenie, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o istnieniu w budynku takiej instalacji;
2) budynek nie jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6 – wnioskiem albo zgłoszeniem należy objąć również wykonanie takiej instalacji. 9. Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

1. W przypadkach innych niż określone w art. 30 ust. 1 właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości jest obowiązany zapewnić operatorom, użytkownikom rządowym, o których mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e oraz h ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, dostęp do nieruchomości, w tym do budynku, polegający na umożliwieniu umieszczenia na nich elementów sieci telekomunikacyjnej oraz powiązanych zasobów, a także ich eksploatacji i konserwacji, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. 2. Dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest odpłatny, chyba że:
1) strony umowy o dostępie postanowią inaczej;
2) dotyczy umieszczenia, eksploatacji i konserwacji punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu na nieruchomościach, o których mowa w ust. 1, stanowiących obszar kolejowy, o którym mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1234 oraz z 2026 r. poz. 41). 3. Termin zawarcia umowy o dostępie, o którym mowa w ust. 1, wynosi 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora, użytkownika rządowego, o którym mowa w art. 2 pkt 87 lit. a, b, d, e oraz h ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, lub jednostkę samorządu terytorialnego wykonującą działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, z wnioskiem o jej zawarcie. Przepis art. 30 ust. 5d stosuje się odpowiednio. 3a. Umowa, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. 4. Warunki korzystania z pasa drogowego ustala się na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 5. (uchylony) 6. (uchylony) 7. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 3, nie zostanie zawarta umowa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przepisy art. 33 i 34 stosuje się odpowiednio do korzystania z urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, w szczególności słupów oświetleniowych i trakcyjnych, będących własnością jednostek samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa i niestanowiących części składowych nieruchomości.

Art. 35a. 1. Prezes UKE może wezwać:
1) nadleśniczego Lasów Państwowych,
2) podmiot, który zarządza terenem zamkniętym,
3) właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcę co najmniej 10 budynków mieszkalnych wielorodzinnych, zamieszkania zbiorowego lub użyteczności publicznej,
4) Prezesa Krajowego Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2025 r. poz. 834 oraz z 2026 r. poz. 39 i 426)
– do przedstawienia informacji w sprawie warunków zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 3 lub w art. 33 ust. 1. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do przedstawienia informacji Prezesowi UKE w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania. 3. Po przedstawieniu informacji, o której mowa w ust. 1, lub upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, Prezes UKE, kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej konkurencji oraz zapewnienia telekomunikacji, może, w drodze decyzji, określić obiektywne, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne warunki zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 3 lub art. 33 ust. 1. 4. Podmioty, o których mowa w ust. 1, wobec których została wydana decyzja w sprawie określenia warunków zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 3 lub art. 33 ust. 1, są obowiązane do zawierania, w zakresie swojej właściwości, umów o tym dostępie na warunkach niegorszych niż określone w tej decyzji. 5. Prezes UKE podaje do publicznej wiadomości decyzję, o której mowa w ust. 3, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Komunikacji Elektronicznej. 6. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, zamieszczają na swoich stronach internetowych aktualne warunki zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 3 oraz art. 33 ust. 1, uwzględniające warunki określone decyzją, o której mowa w ust. 3. 7. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przekazują Prezesowi UKE za pomocą strony internetowej systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 29b ust. 2, informacje o adresach swoich stron internetowych w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia na nich warunków zapewnienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 3 oraz art. 33 ust. 1. Prezes UKE udostępnia te informacje za pośrednictwem punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji. 8. Prezes UKE przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, przeprowadza postępowanie konsultacyjne. Przepisy działu I rozdziału 4 oddziału 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej stosuje się.

Do współkorzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, w stosunku do której uprawnienie do jej zakładania, używania lub konserwacji na cudzej nieruchomości zostało nabyte na podstawie zezwolenia organu administracji publicznej lub z mocy prawa, lub znajdującej się na nieruchomościach zajmowanych lub administrowanych przez jednostki sektora finansów publicznych, których te jednostki są właścicielem, stosuje się odpowiednio przepisy art. 33 i 34.

Art. 36a. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zwrócić się do operatora sieci realizującego bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez podwykonawców, roboty budowlane dotyczące infrastruktury technicznej, finansowane w całości lub w części ze środków publicznych, z wnioskiem o koordynację robót budowlanych. 2. Koordynacja robót budowlanych polega na:
1) współdziałaniu operatora sieci z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w celu umożliwienia wykonywania przez tego przedsiębiorcę robót budowlanych dotyczących szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami w tym samym czasie i w tym samym miejscu, w szczególności w tym samym budynku lub we wspólnym wykopie, co roboty budowlane wykonywane przez operatora sieci;
2) zaprojektowaniu i wykonaniu przez operatora sieci infrastruktury technicznej, w szczególności kanalizacji kablowej, szafy kablowej, punktu styku lub antenowej konstrukcji wsporczej, uwzględniającej potrzeby przedsiębiorcy tele- komunikacyjnego dotyczące realizacji elementów szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami, jeżeli powielenie tej infrastruktury przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego jest technicznie niemożliwe lub ekonomicznie nieopłacalne. 3. Operator sieci uwzględnia wniosek o koordynację robót budowlanych, jeżeli:
1) został złożony w celu budowy lub wykonywania innych robót budowlanych dotyczących elementów szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami;
2) jego uwzględnienie nie spowoduje poniesienia przez operatora sieci dodatkowych kosztów dotyczących planowanych przez niego robót budowlanych, w tym kosztów spowodowanych opóźnieniami tych robót;
3) zapewnienie koordynacji robót budowlanych nie spowoduje opóźnienia uniemożliwiającego zakończenie inwestycji realizowanej przez operatora sieci w terminie określonym w umowie o dofinansowaniu lub umowie w sprawie zamówienia publicznego;
4) jego uwzględnienie nie utrudni wykonywania kontroli nad robotami budowlanymi objętymi koordynacją;
5) został złożony:
a) niepóźniej niż na 30 dni przed dniem złożenia wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
b) na naradzie koordynacyjnej, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w odniesieniu do robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
6) przedsiębiorca telekomunikacyjny uzyskał decyzję, o której mowa w art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych – w przypadku robót budowlanych prowadzonych w pasie drogowym dróg publicznych. 4. Koordynacja robót budowlanych w pasie drogowym dróg publicznych nie zwalnia przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z obowiązku uzyskania decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 5. Operator sieci może odmówić uwzględnienia wniosku o koordynację robót budowlanych, jeżeli:
1) jest to niezbędne ze względu na bezpieczeństwo publiczne, zdrowie publiczne lub integralność i bezpieczeństwo sieci, w szczególności infrastruktury krytycznej;
2) planowane usługi telekomunikacyjne mogą spowodować poważne zakłócenia w świadczeniu innych usług za pośrednictwem infrastruktury technicznej objętej koordynacją robót budowlanych;
3) zaoferuje przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu skuteczny dostęp do infrastruktury technicznej, w szczególności polegający na współkorzystaniu z włókna światłowodowego lub dostępie do niego, który:
a) spełnia potrzeby przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w zakresie zapewnienia szybkich sieci telekomunikacyjnych wraz z powiązanymi zasobami,
b) jest ekonomicznie opłacalny w porównaniu z kosztami zapewniania koordynacji robót budowlanych w zakresie proponowanym we wniosku o koordynację robót budowlanych i na warunkach w nim proponowanych. 6. Operator sieci jest obowiązany podać przyczyny odmowy uwzględnienia wniosku o koordynację robót budowlanych w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania.

Art. 36b. 1. Warunki koordynacji robót budowlanych strony ustalają w umowie o koordynacji robót budowlanych, zawartej na piśmie pod rygorem nieważności. Przepis art. 19 ust. 1 stosuje się odpowiednio. 2. W umowie o koordynacji robót budowlanych ustala się w szczególności kwestie dotyczące:
1) udostępniania posiadanych informacji niezbędnych do przygotowania dokumentacji projektowej;
2) dostępu do nieruchomości w celu umieszczenia i eksploatacji infrastruktury telekomunikacyjnej, z wyłączeniem jej umieszczania w pasie drogowym dróg publicznych;
3) warunków technicznych i eksploatacyjnych w zakresie realizowania na tym samym terenie budowy robót budowlanych dotyczących infrastruktury technicznej i infrastruktury telekomunikacyjnej;
4) harmonogramu prac każdej ze stron oraz zasad zapewnienia dostępu do budowy;
5) wyznaczenia koordynatora inspektorów nadzoru inwestorskiego, jeżeli jest wymagany;
6) zabezpieczenia terenu budowy;
7) pokrycia i zabezpieczenia dodatkowych kosztów ponoszonych przez operatora sieci. 3. Do umowy o koordynacji robót budowlanych przepisy art. 182 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej oraz art. 19 ust. 1 i 2a oraz art. 24 ust. 1 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio, z tym że decyzje wydaje starosta albo wojewoda. 3a. Do umowy o koordynacji robót budowlanych stosuje się przepis art. 175 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że umowa jest przekazywana przez strony tej umowy. 4. Warunek, o którym mowa w art. 36a ust. 3 pkt 2, uważa się za spełniony również wówczas, gdy w umowie o koordynacji robót budowlanych wnioskodawca zobowiązał się pokryć dodatkowe koszty ponoszone przez operatora sieci, oferując zabezpieczenie wykonania tego zobowiązania, o którym mowa w art. 450 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.4)).

Art. 36c. 1. W przypadku niepodjęcia negocjacji w sprawie zawarcia umowy o koordynacji robót budowlanych przez operatora sieci, odmowy uwzględnienia wniosku w tej sprawie lub niezawarcia umowy o koordynacji robót budowlanych, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku każda ze stron może zwrócić się do starosty właściwego ze względu na miejsce wykonywania robót budowlanych. Przepis art. 182 ust. 4 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej stosuje się odpowiednio. 2. Starosta wydaje decyzję w sprawie koordynacji robót budowlanych niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie, biorąc pod uwagę w szczególności:
1) konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków koordynacji robót budowlanych, z uwzględnieniem celu, jakiemu ta koordynacja ma służyć;
2) obowiązki nałożone na operatora sieci w przepisach prawa lub decyzjach;
3) potrzebę minimalizowania negatywnych skutków koordynacji robót budowlanych dla inwestycji wykonywanej przez operatora sieci;
4) praktyczną możliwość wdrożenia rozwiązań dotyczących technicznych i ekonomicznych aspektów koordynacji robót budowlanych zarówno zaproponowanych przez strony negocjacji, jak i mogących stanowić rozwiązania alternatywne;
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 620, 769, 794, 1165, 1173 i 1235 oraz z 2026 r. poz. 252.
5) interes publiczny, w tym zapewnienie bezpieczeństwa publicznego oraz ochronę środowiska;
6) wymagania, o których mowa w art. 26. 3. Decyzja w sprawie koordynacji robót budowlanych rozstrzyga zaistniałe kwestie sporne, dotyczące w szczególności okoliczności, o których mowa w art. 36b ust. 2. 4. Decyzję w sprawie koordynacji robót budowlanych obejmujących obiekty i roboty budowlane, o których mowa w art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania robót budowlanych. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio. 5. Do decyzji w sprawie koordynacji robót budowlanych przepisy art. 22 ust. 6– 7a stosuje się odpowiednio.

Art. 36d. Operator sieci zawiera umowy o projektowaniu i wykonywaniu robót budowlanych dotyczących infrastruktury technicznej, uwzględniając obowiązki w zakresie koordynacji robót budowlanych.

Art. 36e. 1. W celu umożliwienia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu ubiegania się o koordynację robót budowlanych operator sieci jest obowiązany udostępnić mu informacje dotyczące planowanych w okresie najbliższych 6 miesięcy lub aktualnie wykonywanych robót budowlanych, o których mowa w art. 36a ust. 1. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) lokalizację i rodzaj robót;
2) element infrastruktury technicznej, którego roboty dotyczą;
3) przewidywaną datę rozpoczęcia robót i czas ich trwania;
4) dane kontaktowe operatora sieci w sprawach koordynacji robót budowlanych. 3. W celu uzyskania informacji, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca telekomunikacyjny składa do operatora sieci, w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, wniosek w tej sprawie. 4. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. 5. Operator sieci może odmówić udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim:
1) są one dostępne za pośrednictwem punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji;
2) jest to niezbędne ze względu na bezpieczeństwo i integralność infrastruktury technicznej, zdrowie publiczne, obronność, bezpieczeństwo państwa, bezpieczeństwo i porządek publiczny lub ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 6b;
3) informacje te zostały podane do publicznej wiadomości na jego stronie internetowej. 6. W przypadku odmowy udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, operator sieci jest obowiązany przedstawić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3, szczegółowo uzasadnione przyczyny swojej odmowy. 7. W przypadku gdy operator sieci odmówił udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, starosta w decyzji, o której mowa w art. 36f ust. 1, albo wojewoda w decyzji, o której mowa w art. 36f ust. 2, może uchylić to zastrzeżenie, jeżeli uzna, że informacje te są niezbędne dla realizacji szybkich sieci telekomunikacyjnych wraz z powiązanymi zasobami. Przepis art. 29 ust. 6b stosuje się odpowiednio. 8. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane wyłącznie do celów związanych z ubieganiem się o koordynację robót budowlanych i realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej wraz z powiązanymi zasobami, a przedsiębiorca telekomunikacyjny, któremu zostały one udostępnione, jest obowiązany do podejmowania niezbędnych środków w celu zachowania ich poufności.

Art. 36f. 1. Spory w sprawach, o których mowa w art. 36e, między operatorem sieci a przedsiębiorcą telekomunikacyjnym wnioskującym o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 36e ust. 1, rozstrzyga starosta właściwy ze względu na miejsce wykonywania robót budowlanych, w drodze decyzji, na wniosek jednej ze stron. 2. Spory w sprawach, o których mowa w art. 36e, dotyczących obiektów i robót budowlanych, o których mowa w art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, rozstrzyga wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania robót budowlanych, w drodze decyzji, na wniosek jednej ze stron. 3. W postępowaniach w sprawach wydania decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, rozstrzyga się o kosztach postępowania. Wymierzenie kosztów odbywa się w trybie działu IX ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje się niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o ich wydanie, kierując się niedyskryminacyjnymi i proporcjonalnymi kryteriami.

Art. 36g. 1. Obowiązek uwzględnienia wniosku o koordynację robót budowlanych, o którym mowa w art. 36a ust. 3, lub obowiązek udostępnienia informacji, o którym mowa w art. 36e ust. 1, może nie dotyczyć:
1) infrastruktury technicznej, której wykorzystanie do celów szybkich sieci telekomunikacyjnych jest niemożliwe ze względu na bezpieczeństwo i integralność infrastruktury technicznej, zdrowie publiczne, obronność, bezpieczeństwo państwa, bezpieczeństwo i porządek publiczny;
2) robót budowlanych o nieznacznej wartości. 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, ministrem właściwym do spraw gospodarki surowcami energetycznymi oraz ministrem właściwym do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaj infrastruktury technicznej lub robót budowlanych, o których mowa w ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz ciągłości funkcjonowania infrastruktury technicznej, a także rozmiarem, czasem trwania i wartością robót budowlanych.

Art. 36h. 1. Organem wyższego stopnia w sprawach, o których mowa w art. 36c ust. 1 i art. 36f ust. 1, jest wojewoda. 2. Organem wyższego stopnia w sprawach, o których mowa w art. 36c ust. 4 i art. 36f ust. 2, jest Prezes UKE. Odwołania w tych sprawach Prezes UKE rozstrzyga po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a w przypadku przedsiębiorstw energetycznych w uzgodnieniu z Prezesem URE. Rozdział 4 Odrębna własność elementów infrastruktury telekomunikacyjnej

1. W przypadku sukcesywnego ustanawiania odrębnej własności
włókien światłowodowych lub zbycia wcześniej ustanowionej własności włókna,
przyjęty przez dotychczasowych współwłaścicieli części wspólnej kabla
światłowodowego sposób podejmowania decyzji w zakresie czynności
dotyczących tego kabla jako całości odnosi skutek także do każdego kolejnego
nabywcy włókna.
2. W przypadku braku odmiennej umowy, w odniesieniu do sposobu
podejmowania decyzji przez współwłaścicieli części wspólnej kabla
światłowodowego o czynnościach dotyczących tego kabla jako całości, stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach
ułamkowych dotyczące zarządu rzeczą wspólną, z uwzględnieniem przepisów ust. 3 i 4.
3. Współwłaściciele części wspólnej kabla światłowodowego są zobowiązani
do ścisłego współdziałania w zakresie czynności dotyczących tego kabla jako całości, w szczególności związanych z jego utrzymaniem, eksploatacją, konserwacją, naprawą lub wymianą.
4. W przypadku braku współdziałania, o którym mowa w ust. 3, każdy ze
współwłaścicieli części wspólnej kabla światłowodowego może żądać
upoważnienia sądowego do dokonania czynności określonych w ust. 3, chyba że
dana czynność zmierza do wymiany kabla zniszczonego z wyłącznej winy
żądającego czynności, a pozostali współwłaściciele wyrażają sprzeciw.

1. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zwany dalej „planem miejscowym”, nie może ustanawiać zakazów, a przyjmowane w nim rozwiązania nie mogą uniemożliwiać lokalizowania inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jeżeli taka inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi. 1a. Nie stosuje się ustaleń planu miejscowego w zakresie ustanowionych zakazów lub przyjętych w nim rozwiązań, o których mowa w ust. 1, jeżeli taka inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi. 2. Jeżeli lokalizacja inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej nie jest umieszczona w planie miejscowym, dopuszcza się jej lokalizowanie, jeżeli nie jest to sprzeczne z określonym w planie przeznaczeniem terenu ani nie narusza ustanowionych w planie zakazów lub ograniczeń. Przeznaczenie terenu na cele zabudowy wielorodzinnej, rolnicze, leśne, usługowe lub produkcyjne nie jest sprzeczne z lokalizacją inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, a przeznaczenie terenu na cele zabudowy jednorodzinnej nie jest sprzeczne z lokalizacją infrastruktury telekomunikacyjnej o nieznacznym oddziaływaniu. 3. W przypadku braku planu miejscowego lokalizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej innej niż infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, na warunkach określonych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, z późn. zm.5)).

1. Decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej
wydaje, na wniosek inwestora, wojewoda.
2. Na wniosek inwestora, wojewoda wydaje decyzję o ustaleniu lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej w odniesieniu do części zamierzenia
inwestycyjnego na obszarze danego województwa.
3. Wojewoda niezwłocznie przesyła do wiadomości ministra właściwego do
spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz
mieszkalnictwa oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na której
obszarze jest lokalizowana regionalna sieć szerokopasmowa, kopie decyzji
o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej.
4. (uchylony)
5. Do postępowania w sprawach o ustalenie lokalizacji regionalnej sieci
szerokopasmowej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
W przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1–3 Kodeksu postępowania
administracyjnego nie zawiesza się postępowania.
6. Nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci
szerokopasmowej roboty budowlane:
1) polegające na rozbudowie lub przebudowie sieci, jeżeli nie powodują zmiany
sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz
zmiany formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć
wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny
oddziaływania na środowisko, lub
2) niewymagające pozwolenia na budowę.

1. Wniosek, o którym mowa w art. 50, zawiera:
1) określenie granic terenu objętego wnioskiem i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, przedstawionych na mapie zasadniczej lub w przypadku jej braku – na mapie ewidencyjnej, przedstawiającej istniejące uzbrojenie terenu oraz proponowany przebieg regionalnej sieci szerokopasmowej, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych tej sieci;
2) określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojenia terenu;
3) analizę powiązania inwestycji z istniejącym uzbrojeniem terenu;
4) charakterystykę inwestycji, obejmującą określenie:
a) zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów,
b) planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawionych w formie opisowej i graficznej,
c) istotnych parametrów technicznych inwestycji oraz jej wpływ na środowisko. 2. Przez uzbrojenie terenu należy rozumieć wybudowane urządzenia, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. 3. Do wniosku, o którym mowa w art. 50, dołącza się:
1) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wydaną zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, 1881 i 1940 oraz z 2025 r. poz. 1535), o ile jest wymagana;
2) uzgodnienia lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej z właściwym zarządcą drogi – w odniesieniu do obszarów pasa drogowego lub obszarów w liniach rozgraniczających teren inwestycji drogowej określonych w decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej albo decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej a także obszarów przyległych do pasa drogowego;
3) opinie:
a) ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych w miejscowościach uzdrowiskowych,
b) dyrektora właściwego urzędu morskiego – w odniesieniu do obszarów morskich, obszarów pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich portów i przystani,
c) właściwego organu nadzoru górniczego – w odniesieniu do terenów górniczych,
d) właściwego organu administracji geologicznej – w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych,
e) organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne,
f) dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku i jego otuliny,
g) właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska – w odniesieniu do innych niż wymienione w lit. f obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody,
h) dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – w odniesieniu do inwestycji obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,
i) dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe – w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,
j) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do zabytków chronionych na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 i 1907, z 2025 r. poz. 1168 i 1673 oraz z 2026 r. poz. 483),
k) właściwego zarządcy terenów kolejowych – w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym,
l) właściwego marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań samorządowych, służących do realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – w odniesieniu do terenów nieobjętych planami zagospodarowania przestrzennego,
m) właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. 4. Właściwy organ dokonuje uzgodnienia lub wydaje opinię, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, na wniosek inwestora, w terminie niedłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania wniosku. 5. Organ dokonuje uzgodnienia w formie postanowienia, na które inwestorowi przysługuje zażalenie. 6. Niedokonanie uzgodnienia lub niewydanie opinii, w terminie, o którym mowa w ust. 4, traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku. 7. Uzgodnienie i opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, zastępują uzgodnienia, zezwolenia, pozwolenia, opinie bądź stanowiska właściwych organów, wymagane odrębnymi przepisami dla lokalizacji inwestycji.

1. Wojewoda w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym
mowa w art. 50, zawiadamia o wszczęciu postępowania w sprawie o ustalenie
lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej:
1) wnioskodawcę – na adres wskazany we wniosku o wydanie tej decyzji;
2) właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych
wnioskiem o wydanie tej decyzji – na adres wskazany w ewidencji gruntów
i budynków lub katastrze nieruchomości ze skutkiem doręczenia;
3) pozostałe strony – w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim
i w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
wojewódzkiego, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na
planowaną lokalizację regionalnej sieci szerokopasmowej i w prasie lokalnej;
4) właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w ust. 5 pkt 2, przy
czym wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie po otrzymaniu
zawiadomienia ogłasza o wszczęciu postępowania w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu gminy oraz w sposób zwyczajowo przyjęty.
2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie nieruchomości lub ich części, objętych wnioskiem o wydanie
decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej, według
ewidencji gruntów i budynków lub katastru nieruchomości;
2) informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy.
3. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym,
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami, zawiadomienia dokonuje się w formie obwieszczenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 3.
4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do innych wezwań, zawiadomień
i pism, które organ jest obowiązany doręczać stronom w toku postępowania.
5. Z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1:
1) nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej, nie mogą być przedmiotem obrotu,
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami;
2) w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej, do czasu wydania
takiej decyzji, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji innej niż inwestycja celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, a toczące się postępowania w tych sprawach ulegają zawieszeniu z mocy prawa do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej;
3) obrót nieruchomościami innymi niż określone w pkt 1, objętymi wnioskiem
o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej
oraz ustanowienie na nich ograniczonych praw rzeczowych, nie wpływa na
toczące się postępowanie.
6. W przypadku zbycia własności lub prawa użytkowania wieczystego
nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej, po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa
w ust. 1, nabywca i zbywca są obowiązani zgłosić właściwemu wojewodzie dane
nowego właściciela lub użytkownika wieczystego. Niedokonanie powyższego
zgłoszenia i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela nie
stanowią podstawy do wznowienia postępowania.
7. Czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa
w ust. 5 pkt 1, jest nieważna.

1. Wojewoda wydaje decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 50. 2. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej zawiera w szczególności:
1) określenie rodzaju inwestycji;
2) warunki techniczne realizacji inwestycji;
3) wynikające z przepisów odrębnych warunki w zakresie:
a) ochrony środowiska i zdrowia ludzi, ochrony przyrody oraz ochrony zabytków,
b) obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji,
c) wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich,
d) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych;
4) określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, wyznaczonych na mapie zasadniczej lub w przypadku jej braku – na mapie ewidencyjnej;
5) określenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości niezbędnych do realizacji regionalnej sieci szerokopasmowej, o ile jest to wymagane;
6) informację o zgodności lub braku zgodności inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa. 3. Przepisy art. 124 ust. 4, art. 124a oraz art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio. 4. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej, na okres i w zakresie niezbędnym do realizacji i eksploatacji regionalnej sieci szerokopasmowej:
1) zobowiązuje podmiot zarządzający lub gospodarujący gruntami stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, z wyłączeniem terenów zajętych pod drogi publiczne, terenów zajętych pod linie kolejowe i gruntów pokrytych wodami płynącymi, do ich wydania najpóźniej w dniu uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę;
2) uprawnia inwestora do faktycznego objęcia w posiadanie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego;
3) stanowi tytuł prawny do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 5. Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. 6. Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej powierza się osobie, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. 7. Wzmiankę o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej zamieszcza się w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Wpisów dokonuje się na wniosek inwestora. 8. W przypadku gdy lokalizacja regionalnej sieci szerokopasmowej wymaga przejścia przez tereny dróg publicznych, linii kolejowych bądź grunty pokryte wodami płynącymi, inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji tej inwestycji. 9. Inwestor, niepóźniej niż w terminie 30 dni przed planowanym zajęciem terenu, uzgadnia, w drodze pisemnego porozumienia, z zarządcą drogi, zarządcą infrastruktury kolejowej lub odpowiednimi podmiotami, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960 i 1535 oraz z 2026 r. poz. 445), zakres, warunki i termin zajęcia tego terenu. 10. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1. Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu wojewódzkiego, w urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację tej inwestycji, a także w prasie lokalnej. 2. Wojewoda doręcza zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków lub katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków lub w katastrze nieruchomości uznaje się za skuteczne. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, oraz w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku. 4. Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej zawiera:
1) oznaczenie nieruchomości lub ich części objętych decyzją, według ewidencji gruntów i budynków lub katastru nieruchomości;
2) informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z decyzją. 5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadomienia stron o decyzji wydanej przez organ drugiej instancji.

Art. 57a. Do decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

1. Od decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci
szerokopasmowej stronie służy odwołanie do ministra właściwego do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
2. Odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci
szerokopasmowej zawiera zarzuty odnoszące się do decyzji, określa istotę i zakres
żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie.
3. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję
wydaną w sprawie ustalenia lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej,
wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu
wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za zasadną w całości
lub w części kaucja podlega zwrotowi. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej
ustawie w sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu
postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczenia.
4. Kaucja, o której mowa w ust. 3, w stosunku do osoby fizycznej
nieprowadzącej działalności gospodarczej wynosi od 500 zł do 5000 zł, a dla
innych podmiotów od 5000 zł do 50 000 zł. Sąd, ustalając wysokość kaucji, bierze
pod uwagę sytuację osobistą i majątkową skarżącego, wartość nieruchomości
objętej decyzją w sprawie ustalenia lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej,
wartość i zakres inwestycji oraz interes społeczny.
5. W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem
administracyjnym nie można uchylić decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej
sieci szerokopasmowej w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą jest
dotknięta tylko część decyzji dotycząca odcinka regionalnej sieci
szerokopasmowej.
6. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej
decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się
ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę regionalnej sieci szerokopasmowej.
Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się
odpowiednio.
7. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji
regionalnej sieci szerokopasmowej, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia
rozpoczęcia budowy regionalnej sieci szerokopasmowej może jedynie stwierdzić,
że decyzja narusza prawo z przyczyn określonych w art. 145 lub 156 Kodeksu
postępowania administracyjnego.

1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej wiąże właściwe organy przy opracowywaniu planu ogólnego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda niezwłocznie przekazuje wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej właściwym miejscowo wójtom, burmistrzom lub prezydentom miast. 2. Ilekroć w odrębnych przepisach, w tym w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub o decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej. 3. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej wiąże właściwe organy w zakresie wydawania:
1) decyzji o warunkach zabudowy;
2) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego;
3) (uchylony)
4) decyzji, o której mowa w art. 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311);
5) decyzji, o której mowa w art. 9q ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;
6) decyzji, o której mowa w art. 23 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2020 r. poz. 2008 oraz z 2026 r. poz. 160);
7) decyzji, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2025 r. poz. 1222);
8) decyzji, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1464). 4. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, organ wydający decyzje, o których mowa w art. 124 ust. 1 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nierucho- mościami, oraz zarządcę drogi wydającego zezwolenie, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Zezwolenie zarządcy drogi jest wydawane w terminie niedłuższym niż 14 dni od dnia złożenia wniosku o jego wydanie. Przepisy art. 124 ust. 4 i 8, art. 124a oraz art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio. 5. Decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej jest wiążąca dla następców prawnych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych tą decyzją oraz innych podmiotów władających tymi nieruchomościami.

1. Pozwolenie na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej,
wymagane przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wydaje
właściwy miejscowo wojewoda, na zasadach i w trybie przepisów tej ustawy,
z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
1a. W przypadku budowy regionalnej sieci szerokopasmowej polegającej na
wykonaniu robót zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę,
wymaganego przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, dla
których wymagane jest zgłoszenie, organem właściwym do przyjęcia zgłoszenia
robót jest wojewoda. Przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy określonej w zdaniu
pierwszym w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie
stosuje się.
2. Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę albo przyjmuje zgłoszenie
regionalnej sieci szerokopasmowej, w zależności od zakresu określonego we
wniosku albo zgłoszeniu inwestora, dla całej lub dla części inwestycji, w szczególności dla poszczególnych odcinków sieci lub linii, położonych na obszarze
województwa.
3. W razie potrzeby, pozwolenie na budowę zawiera:
1) obowiązek rozbiórki za uprzednią zgodą właściciela wyrażoną w formie
pisemnej istniejących obiektów budowlanych oraz określenie jej terminu;
2) obowiązek dokonania przebudowy istniejącego uzbrojenia terenu;
3) określenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji
obowiązków, o których mowa w pkt 1 i 2, lub innych niezbędnych do
wykonania regionalnej sieci szerokopasmowej.
4. Przepisy art. 124 ust. 4 i 8, art. 124a oraz art. 128 ust. 4 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.
5. Przepisy art. 52 ust. 3 i 4, art. 56 oraz art. 57 ust. 2 stosuje się do
pozwolenia na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej.

1. W pozwoleniu na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji regionalnej sieci szerokopasmowej. Do inwestycji w zakresie lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej nie stosuje się przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2026 r. poz. 13 i 426), z wyjątkiem art. 83f ust. 1 oraz art. 84–89 tej ustawy. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wniosek o pozwolenie na budowę dodatkowo zawiera:
1) inwentaryzację drzew lub krzewów znajdujących się na terenie objętym wnioskiem, z wyszczególnieniem gatunku, obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm oraz przeznaczenia i dotychczasowego sposobu wykorzystywania terenu, na którym rosną drzewa lub krzewy, oraz
2) plan gospodarki zielenią, jako część projektu zagospodarowania działki lub terenu, w którym określa się przyczynę i termin zamierzonego usunięcia poszczególnych drzew lub krzewów, wielkość powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy, oraz planowane nasadzenia zastępcze. 3. Wojewoda może w pozwoleniu na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej nałożyć obowiązek przesadzenia drzew lub krzewów we wskazane miejsce lub zastąpienia ich innymi drzewami lub krzewami, w liczbie niemniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów. 4. Opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ponosi inwestor. 5. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nieruchomościami w stosunku do których wydano pozwolenie na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej zawierające zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane dokonać nieodpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 6, wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem. 6. Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor. 7. Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 5, pozostaje w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Rozdział 7 Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 62–74. (pominięte) Rozdział 8 Przepisy przejściowe i końcowe

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19,
poz. 115, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 po pkt 15 dodaje się pkt 15a w brzmieniu:
„15a) kanał technologiczny – ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji:
a) urządzeń infrastruktury technicznej związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
b) linii telekomunikacyjnych wraz z zasilaniem oraz linii energetycznych,
niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
drogowego.”;
2) w art. 16 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„3. W przypadku, w którym inwestycją niedrogową jest kanał technologiczny,
umowa, o której mowa w ust. 2, może przewidywać przekazanie zarządcy
drogi kanału technologicznego, na warunkach uzgodnionych w umowie, z
możliwością ustanowienia na rzecz przekazującego inwestora prawa do korzystania z części kanału. W takim przypadku do ustanowienia prawa na rzecz przekazującego inwestora postanowień art. 39 ust. 7-7f nie stosuje się.
4. Przekazywany kanał technologiczny, o którym mowa w ust. 3, powinien odpowiadać warunkom technicznym określonym w odrębnych przepisach, jak również warunkom określonym w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3.”;
3) w art. 20 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu:
„19) zarządzanie i utrzymywanie kanałów technologicznych i pobieranie opłat,
o których mowa w art. 39 ust. 7.”;
4) w art. 39:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do umieszczania, konserwacji, przebudowy i naprawy infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.) oraz urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz urządzeń związanych z ich eksploatacją, a także do innych czynności
związanych z eksploatacją tej infrastruktury i urządzeń, jeżeli warunki techniczne i wymogi bezpieczeństwa na to pozwalają.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, z zastrzeżeniem ust. 7, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej. Jednakże właściwy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia
na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń i infrastruktury, o których mowa w ust. 1a, wyłącznie, jeżeli ich umieszczenie spowodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, naruszenie wymagań
wynikających z przepisów odrębnych lub miałoby doprowadzić do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu drogi.”,
c) po ust. 3a dodaje się ust. 3b–3d w brzmieniu:
„3b. W przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji, o której mowa w ust. 3, w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku, organ wyższego stopnia, a w przypadku braku takiego organu organ nadzorujący, wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
3c. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 3b. W przypadku nieuiszczenia kary pienieżnej, o której mowa w ust. 3b, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3d. Do terminu, o którym mowa w ust. 3b, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.”,
d) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„5. Jeżeli budowa, przebudowa lub remont drogi wymaga przełożenia urządzenia lub obiektu, o którym mowa w ust. 3, koszt tego przełożenia ponosi jego właściciel.
6. Zarządca drogi w trakcie budowy lub przebudowy drogi jest obowiązany zlokalizować kanał technologiczny w pasie drogowym:
1) dróg krajowych;
2) pozostałych dróg publicznych, chyba że w terminie 60 dni od
dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 6a, nie zgłoszono zainteresowania udostępnieniem kanału technologicznego.”,
e) po ust. 6 dodaje się ust. 6a–6e w brzmieniu:
„6a. Najpóźniej na 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wydanie
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej albo o pozwoleniu na budowę dróg, o których mowa w ust. 6 pkt 2, zarządca drogi zamieszcza na swojej stronie internetowej informację o zamiarze rozpoczęcia budowy lub przebudowy drogi i możliwości zgłaszania zainteresowania udostępnieniem kanału technologicznego, jednocześnie zawiadamiając o tym Prezesa Urzędu
Komunikacji Elektronicznej, zwanego dalej „Prezesem UKE”.
6b. Podmiot, który zgłosi zainteresowanie udostępnieniem przez zarządcę drogi kanału technologicznego, a następnie po jego wybudowaniu nie złoży oferty, jest obowiązany zwrócić zarządcy drogi koszty wybudowania kanału technologicznego, o ile nie udostępniono tego kanału innym podmiotom.
6c. Minister właściwy do spraw łączności, na wniosek zarządcy drogi w
drodze decyzji, zwalnia zarządcę z obowiązku budowy kanału technologicznego, jeżeli w pobliżu pasa drogowego istnieje już kanał technologiczny lub linia światłowodowa, posiadające wolne zasoby wystarczające do zaspokojenia potrzeb społecznych w zakresie dostępu do usług szerokopasmowych lub w sytuacji, gdy lokalizowanie kanału technologicznego w przypadku przebudowy drogi byłoby ekonomicznie nieracjonalne lub technicznie niemożliwe. W odniesieniu do dróg, o których mowa w ust. 6 pkt 2, zwolnienie następuje przed ogłoszeniem, o którym mowa w ust. 6a.
6d. Niezwłocznie po wybudowaniu kanału technologicznego, a jeszcze
przed jego udostępnieniem innym podmiotom, zarządca drogi przekazuje Prezesowi UKE informację o przebiegu nowo zlokalizowanego kanału technologicznego.
6e. Zarządca drogi, na wniosek Prezesa UKE lub przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, udziela informacji o kanałach technologicznych zlokalizowanych w pasie drogowym na obszarze jego właściwości.”,
f) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Zarządca drogi udostępnia kanały technologiczne za opłatą, w drodze umowy dzierżawy lub najmu, na zasadach określonych w ust. 7a–7f.”,
g) po ust. 7 dodaje się ust. 7a–7f w brzmieniu:
„7a. Zarządca drogi zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na właściwej dla niego stronie podmiotowej informację o zamiarze udostępnienia kanału technologicznego, podając lokalizację kanału, zakres
wolnych zasobów w kanale, jego podstawowe parametry techniczne, termin i miejsce składania ofert, wymagania formalne dotyczące ofert oraz kryteria wyboru w przypadku złożenia ofert przekraczających zakres wolnych zasobów, z uwzględnieniem ust. 7e.
7b. Informację, o której mowa w ust. 7a, zarządca drogi zamieszcza także w przypadku, gdy przed ogłoszeniem zamiaru udostępnienia kanału technologicznego wpłynie do niego wniosek o udostępnienie tego kanału. W przypadku gdy do zarządcy drogi wpłynie pierwszy wniosek o udostępnienie kanału technologicznego, ogłoszenie jest publikowane nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia tego wniosku.
7c. Zarządca drogi jednocześnie z zamieszczeniem informacji, o której mowa w ust. 7a i 7b, zawiadamia o tym fakcie Prezesa UKE. Prezes UKE niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na
swojej stronie podmiotowej informację o ogłoszeniu, wraz z odesłaniem do strony Biuletynu Informacji Publicznej, na której informacja została opublikowana. Termin składania ofert nie może być krótszy niż
14 dni od dnia zamieszczenia informacji przez zarządcę drogi.
7d. Zarządca drogi jest obowiązany zawrzeć umowę dzierżawy lub najmu
kanału technologicznego najpóźniej w terminie 21 dni od dnia, w którym upłynął termin składania ofert.
7e. W przypadku gdy z powodu braku wolnych zasobów w kanale technologicznym jest niemożliwe uwzględnienie wszystkich ofert na udostępnienie tego kanału, zarządca drogi dokonuje wyboru podmiotu, któremu udostępnia kanał technologiczny, stosując kryteria wyboru określone w
informacji, o której mowa w ust. 7a, przestrzegając zasad przejrzystości, równego traktowania zainteresowanych podmiotów, a także pierwszeństwa dla umieszczania w kanale technologicznym linii światłowodowych przeznaczonych na potrzeby dostępu do telekomunikacyjnych usług szerokopasmowych.
7f. Za udostępnienie kanału technologicznego pobiera się opłaty w wysokości określonej w umowie, przy czym opłaty te są ustalane na poziomie kosztów budowy i utrzymania kanału. Przepisu art. 40 ust. 3 nie
stosuje się do linii telekomunikacyjnych i energetycznych oraz innych urządzeń umieszczanych w kanale technologicznym.”,
h) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem i utrzymywaniem kanałów technologicznych, o których mowa w ust. 6, zarządca drogi może powierzyć, w drodze umowy, podmiotowi wyłonionemu w drodze
przetargu, z zachowaniem przepisów o zamówieniach publicznych lub w trybie określonym w ustawie z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi.”;
5) w art. 40 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, ustala,
z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej, dla dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wysokość
stawek opłaty za zajęcie 1 m² pasa drogowego. Stawki opłaty, o których
mowa w ust. 4 i 6, nie mogą przekroczyć 10 zł za jeden dzień zajmowania
pasa drogowego, a stawka opłaty, o której mowa w ust. 5, nie może przekroczyć 200 zł, z tym że w odniesieniu do obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej stawki opłaty, o których mowa w ust. 4 i 6, nie mogą
przekroczyć 0,20 zł za jeden dzień zajmowania pasa drogowego, a stawka opłaty, o której mowa w ust. 5, nie może przekroczyć 20 zł.”.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz.
1118, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3:
a) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i
innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;”,
b) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„3a) obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego;”;
2) w art. 5 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„2a) możliwość dostępu do usług telekomunikacyjnych, w szczególności w zakresie szerokopasmowego dostępu do Internetu;”;
3) w art. 29:
a) w ust. 1 po pkt 20 dodaje się pkt 20a i 20b w brzmieniu:
„20a) telekomunikacyjnych linii kablowych;
20b) kanalizacji kablowej;”,
b) w ust. 2:
- pkt 15 otrzymuje brzmienie:
„15) instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych;”;
- w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17 w brzmieniu:
„17) instalowaniu kabli telekomunikacyjnych w kanalizacji kablowej.”;
4) w art. 30 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5-19 i 20a-21;”.

W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 2 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:
„10) potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności
sieci szerokopasmowych.”;
2) w art. 2:
a) pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) „inwestycji celu publicznego” – należy przez to rozumieć działania o
znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status
podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr
261, poz. 2603, z późn. zm.);”,
b) pkt 13 otrzymuje brzmienie:
,,13) „uzbrojeniu terenu” – należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia i przewody, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;”;
3) w art. 11 w pkt 8 w lit. j średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. k w brzmieniu:
„k) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie telekomunikacji;”;
4) w art. 17 w pkt 6 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem dodaje się lit. d w brzmieniu:
„d) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie telekomunikacji;”;
5) w art. 51:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia
wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.”,
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a – 2c w brzmieniu:
„2a. Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 2 jest wojewoda.
2b. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 2. W przypadku nieuiszczenia kary pieniężnej, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
2c. Do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.”;
6) w art. 53:
a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może występować na prawach strony w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w rozumieniu ustawy z
dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące prokuratora.”,
b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie uważa się za dokonane.”;
7) art. 56 otrzymuje brzmienie:
„Art. 56. Nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej
podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.”;
8) w art. 57 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przekazuje marszałkowi województwa
kopie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.”.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz.
1800, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 6 dodaje się art. 6a i 6b w brzmieniu:
„Art. 6a. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do
przekazywania na żądanie Prezesa UKE informacji dotyczących
lokalizacji i rodzaju posiadanej infrastruktury telekomunikacyjnej
lub publicznej sieci telekomunikacyjnej, zlokalizowanych na obszarze objętym żądaniem, na potrzeby związane z ubieganiem się o dostęp telekomunikacyjny przez jednostki samorządu terytorialnego lub określenia zasadności interwencji publicznej w sektorze telekomunikacyjnym.
Art. 6b. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do przekazywania na żądanie Prezesa UKE wykazu:
1) obszarów, które w poprzednim roku zostały objęte zasięgiem
dostarczanej przez tego operatora publicznej sieci telekomunikacyjnej;
2) nowych obszarów, które w bieżącym roku zostaną objęte zasięgiem publicznej sieci telekomunikacyjnej, wraz z określeniem warunków, na jakich to nastąpi.”;
2) w art. 10:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr ..., poz. ...), niebędąca działalnością gospodarczą, prowadzona przez
jednostkę samorządu terytorialnego, także w formie niewyodrębnionej w ramach jej osobowości prawnej, jak również w formie porozumienia, związku lub stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego, fundacji, której fundatorem jest jednostka samorządu terytorialnego, porozumienia komunalnego, spółki kapitałowej lub spółdzielni z udziałem jednostki samorządu terytorialnego wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji.”,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Organem prowadzącym rejestr oraz rejestr jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji jest Prezes UKE.”,
c) w ust. 10 wyrazy „Kodeksu postępowania administracyjnego” zastępuje się
wyrazami „ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.);
3) po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:
„Art. 13a. Przepisy art. 10 ust. 4-6, 8-10 i 12-14 oraz art. 11-13 stosuje się odpowiednio do wpisów działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych, do rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji.
Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 5, w przypadku
składającego wniosek o wpis do rejestru jednostek samorządu terytorialnego wykonujących działalność w zakresie telekomunikacji powinno wskazywać również, iż znane mu są i spełnia on warunki wykonywania działalności, której dotyczy wniosek, wynikające z ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług
i sieci telekomunikacyjnych.”;
4) uchyla się art. 58;
5) użyte w różnych przypadkach wyrazy w art. 116 ust. 6, art. 179 ust. 6, art. 206 ust. 4 wyrazy „Kodeks postępowania administracyjnego” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego”;
6) po art. 122 dodaje się art. 122a w brzmieniu:
„Art. 122a. 1. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 123 ust. 1 pkt 7, Prezes UKE uzna, że pokrycie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zasięgiem sieci telekomunikacyjnych nie jest wystarczające, może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot dysponujący rezerwacją częstotliwości do wykorzystywania częstotliwości w sposób zgodny z tymi zobowiązaniami, określając:
1) harmonogram realizacji pokrycia zasięgiem sieci telekomunikacyjnych,
2) obszary, które mają zostać objęte zasięgiem sieci telekomunikacyjnych lub odsetek mieszkańców, który ma zostać objęty tym zasięgiem
– biorąc pod uwagę potrzeby użytkowników końcowych, potrzeby rynku i rozwój techniki telekomunikacyjnej.
2. W sprawach decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 16 i 17.”;
7) w art. 139 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany umożliwić innym operatorom publicznych sieci telekomunikacyjnych, podmiotom, o których mowa w art. 4, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r.
o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, dostęp do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej, a w szczególności zakładanie, eksploatację, nadzór i konserwację urządzeń telekomunikacyjnych, jeżeli wykonanie tych czynności bez uzyskania dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej jest niemożliwe lub niecelowe z punktu widzenia planowania przestrzennego, zdrowia ludzkiego, ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i porządku publicznego.”;
8) uchyla się art. 140 i 141;
9) w art. 192:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) wykonywanie zadań:
a) z zakresu regulacji działalności pocztowej, określonych w ustawie
z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159, z późn. zm.),
b) określonych w ustawie:
– z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr ..., poz. ...),
– z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.),
– z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.),
– z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Na podstawie informacji uzyskanych od przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz innych podmiotów dysponujących infrastrukturą telekomunikacyjną lub realizujących inwestycje w tym zakresie Prezes
UKE, w terminie do dnia 30 czerwca, ogłasza raport o stanie rynku telekomunikacyjnego za rok ubiegły, uwzględniający pokrycie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zasięgiem stacjonarnych i ruchomych publicznych sieci telefonicznych, oraz przedstawia prognozy inwestycyjne dotyczące rozwoju tych sieci. Raport publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Komunikacji Elektronicznej.”;
10) w art. 206:
a) ust. 1–2a otrzymują brzmienie:
„1. Postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.
2. Od decyzji:
1) o ustaleniu znaczącej pozycji rynkowej,
2) w sprawie nałożenia, zniesienia lub zmiany obowiązków regulacyjnych,
3) w sprawie nałożenia kar,
4) o której mowa w art. 201 ust. 3,
5) wydawanych w sprawach spornych, z wyjątkiem decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości po przeprowadzeniu przetargu albo konkursu oraz od decyzji o uznaniu przetargu albo konkursu za
nierozstrzygnięty,
6) o których mowa w art. 7 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 20, art. 21 ust. 2 oraz art. 22 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych
– przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2a. Od decyzji wydawanych w sprawach spornych, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych – przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.”,
b) po ust. 2a dodaje się ust. 2aa w brzmieniu:
„2aa. Decyzje, o których mowa w ust. 2, z wyjątkiem decyzji w sprawie nałożenia kar, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.”;
11) w art. 209 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) udziela niepełnych lub nieprawdziwych informacji lub dostarcza dokumenty zawierające takie informacje przewidziane ustawą lub ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych,”.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i
jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 64:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3, 10, 11, 13,
15 i 16.”,
b) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin oraz dla inwestycji realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. Nr 84,
poz. 700 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 358) w zakresie zadań inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 38 tej ustawy, zwanej dalej „inwestycją w zakresie terminalu”, oraz dla inwestycji związanych
z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi.”;
2) w art. 67 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1) zawierać informacje, o których mowa w art. 66, określone ze szczegółowością i dokładnością odpowiednio do posiadanych danych wynikających z
projektu budowlanego i innych informacji uzyskanych po wydaniu decyzji o
środowiskowych uwarunkowaniach i decyzji, o których mowa w art. 72 ust.
1 pkt 2–9 i 11–16, jeżeli były już dla danego przedsięwzięcia wydane;
2) określać stopień i sposób uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony
środowiska, zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i
decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2–9 i 11–16, jeżeli były już
dla danego przedsięwzięcia wydane.”;
3) w art. 70 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3, 10–13, 15 i 16.”;
4) w art. 72 w ust. 1 w pkt 15 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 16 w brzmieniu:
„16) decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej – wydawanej na podstawie ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr ..., poz. …), o ile jest to wymagane.”;
5) w art. 74 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska – wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla
inwestycji w zakresie terminalu oraz dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi;”;
6) w art. 75 w ust. 1 w pkt 1 w lit. f średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. g w brzmieniu:
„g) inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi;”;
7) w art. 77:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3 i 10–16.”,
b) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to uzgodnień i opinii dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu oraz dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi.”;
8) w art. 80 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu oraz dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi.”;
9) w art. 96 w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informacji o jego braku; nie dotyczy to drogi publicznej, linii kolejowej o znaczeniu państwowym, przedsięwzięć Euro 2012, przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin oraz bezzbiornikowego magazynowania substancji w górotworze, inwestycji w zakresie terminalu oraz inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi.”.

W ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z
2009 r. Nr 19, poz. 100) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Art. 4. 1. Jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego jest prawo do pobierania pożytków z przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego, albo przede wszystkim to prawo wraz z zapłatą sumy pieniężnej,
do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 2009
r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr 19, poz. 101, Nr 157, poz. 1241 i Nr 223, poz. 1778), w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie.
2. W przypadkach innych niż określone w ust. 1, do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień
publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.), w zakresie nieregulowanym w niniejszej ustawie.
3. W przypadkach, w których nie ma zastosowania ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi ani ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, wyboru partnera prywatnego dokonuje się w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej i wolnej konkurencji oraz przestrzeganie zasad równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności, przy odpowiednim uwzględnieniu przepisów niniejszej ustawy, a w przypadku wniesienia przez partnera publicznego wkładu własnego będącego nieruchomością, także przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.).”;
2) w art. 11:
a) w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„Przepis art. 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.”,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może stanowić, że przekazanie składnika majątkowego nastąpi na rzecz państwowej lub samorządowej osoby prawnej lub spółki handlowej z większościowym
udziałem jednostki samorządu terytorialnego albo Skarbu Państwa.”;
3) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Zakazuje się istotnych zmian postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru partnera prywatnego, chyba że podmiot publiczny przewidział możliwość dokonania takiej zmiany w ogłoszeniu o partnerstwie lub w dokumentacji postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego oraz określił warunki takiej zmiany.”.

1. W przypadku umów zawartych na czas określony przed dniem wejścia w życie ustawy, dotyczących działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1 i art. 16 ust. 1, do zmiany polegającej na przedłużeniu na kolejne okresy lub prze- kształceniu w umowy na czas nieokreślony stosuje się przepisy niniejszej ustawy. 2. Jednostki samorządu terytorialnego oraz podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej są obowiązane dostosować do przepisów niniejszej ustawy zawarte na czas nieokreślony, przed dniem wejścia w życie ustawy, umowy dotyczące działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1 i art. 16 ust. 1, w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. W przypadku stwierdzenia przez Prezesa UKE, że działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 i art. 16 ust. 1, narusza wymagania określone w art. 3 ust. 2, Prezes UKE może, w drodze decyzji:
1) nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości,
2) wskazać środki, jakie należy zastosować w celu usunięcia nieprawidłowości,
3) określić dopuszczalny zakres i warunki świadczenia usług telekomunikacyjnych użytkownikom końcowym lub
4) określić termin usunięcia nieprawidłowości lub dostosowania działalności do zakresu i warunków, o których mowa w pkt 3
– mając na uwadze interes użytkowników końcowych, uzasadniony interes wspólnoty samorządowej oraz wymagania określone w art. 3 ust. 2, a także to, że środki, jakie należy zastosować w celu usunięcia nieprawidłowości, oraz dopuszczalny zakres i warunki świadczenia usług telekomunikacyjnych użytkownikom końcowym nie mogą uniemożliwiać wykonywania dotychczasowej działalności. 4. Przepisy art. 9 i 10 stosuje się także do działalności rozpoczętej przed dniem wejścia w życie ustawy.

1. Do inwestycji drogowej, dla której przed dniem wejścia w życie ustawy został złożony wniosek o wydanie decyzji:
1) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. poz. 150, z późn. zm.6)) lub
2) o środowiskowych uwarunkowaniach na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub
3) o ustaleniu lokalizacji drogi lub decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
– stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Do inwestycji drogowej dotyczącej autostrad płatnych realizowanych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, w przypadku których przed dniem wejścia w życie ustawy zawarto umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady lub ogłoszono przetarg na budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, stosuje się przepisy dotychczasowe.
6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 708, 865, 958, 1056, 1227, 1464 i 1505, z 2009 r. poz. 100, 106, 666, 1070 i 1664 oraz z 2010 r. poz. 104, 145, 227 i 489.