Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 lutego 2023 r. w sprawie wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa – ustawę z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny;
2) formy doskonalenia zawodowego – studia podyplomowe oraz kursy kwalifikacyjne i doskonalące realizowane w systemie doskonalenia zawodowego żołnierzy zawodowych;
3) Karta Opisu Stanowiska Służbowego – dokument, o którym mowa w art. 192 ustawy, sporządzony dla każdego stanowiska służbowego występującego w dokumencie etatowym jednostki wojskowej (komórce organizacyjnej);
4) kursy kwalifikacyjne – kursy wymagane do objęcia stanowiska o wyższym stopniu etatowym lub w innym niż do- tychczas pionie funkcjonalnym;
5) kursy doskonalące – kursy mające na celu podwyższenie kwalifikacji lub uzupełnienie wiedzy na zajmowanym sta- nowisku służbowym lub planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym w tym samym pionie funkcjonalnym;
6) pion funkcjonalny – grupę stanowisk służbowych, przewidzianych oddzielnie dla oficerów i podoficerów, o tożsamym lub zbliżonym zakresie wykonywanych zadań i wymaganych kwalifikacji, posiadającą wspólny obszar w wyspecja- lizowanej dziedzinie, uwzględniającą funkcje, jakie pełnią na stanowiskach służbowych w danym stopniu etatowym, z podziałem na:
a) pion funkcjonalny dowódczo-sztabowy – obejmujący grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych korpusu oficerów zawodowych pełniących funkcje związane z dowodzeniem, zarządzaniem lub kierowaniem albo uczestniczących w procesie decyzyjnym dowódcy i w procesie planowania, opracowujących dokumenty planistyczne i rozkazodawcze,
b) pion funkcjonalny zabezpieczenia – obejmujący grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych korpusu oficerów zawodowych organizujących wszechstronne zabezpieczenie procesu dowodzenia, szkolenia i działań bojowych, Dziennik Ustaw –2– Poz. 413
c) pion funkcjonalny szczególny – obejmujący grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych korpusu oficerów zawodowych, na których są wymagane szczególne kwalifikacje zawodowe,
d) pion funkcjonalny dowódczy – obejmujący grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych korpusu podoficerów zawodowych pełniących funkcje związane z dowodzeniem, zarządzaniem lub kierowaniem,
e) pion funkcjonalny specjalistyczny – obejmujący grupę stanowisk służbowych dla żołnierzy zawodowych korpu- su podoficerów zawodowych wspierających wiedzą specjalistyczną wszechstronne zabezpieczenie procesu rea- lizacji zadań.

Wymagania kwalifikacyjne do wyznaczenia na poszczególne stanowiska służbowe są następujące:
1) dla szeregowych zawodowych – szeregowego (marynarza) / starszego szeregowego (starszego marynarza) / starszego szeregowego specjalisty (starszego marynarza specjalisty) – posiadanie wykształcenia podstawowego, gimnazjalne- go, zasadniczego zawodowego lub zasadniczego branżowego oraz ukończenie, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, kursu doskonalącego;
2) dla podoficerów zawodowych, zaszeregowane w danym pionie funkcjonalnym do stopni etatowych:
a) podoficerów młodszych – kaprala (mata) / starszego kaprala (starszego mata) / plutonowego (bosmanmata) / sierżanta (bosmana) / starszego sierżanta (starszego bosmana) / młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) – posiadanie wykształcenia średniego lub średniego branżowego oraz ukończenie, stosownie do po- trzeb Sił Zbrojnych, kursu doskonalącego,
b) podoficerów starszych:
– chorążego (chorążego marynarki) / starszego chorążego (starszego chorążego marynarki) / starszego chorą- żego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia chorążego (chorążego marynarki) – ukończenie kursu kwalifikacyjnego,
– chorążego (chorążego marynarki) / starszego chorążego (starszego chorążego marynarki) / starszego chorą- żego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia starszego cho- rążego (starszego chorążego marynarki) lub starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabo- wego marynarki) – ukończenie, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, kursu doskonalącego;
3) dla oficerów zawodowych, zaszeregowane w danym pionie funkcjonalnym do stopni etatowych:
a) oficerów młodszych:
– podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem do stop- nia wojskowego podporucznika (podporucznika marynarki) – posiadanie tytułu zawodowego magistra lub magistra inżyniera lub równorzędnego tytułu zawodowego,
– podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucznika marynarki) z zaszeregowaniem do stop- nia wojskowego porucznika (porucznika marynarki) oraz porucznika (porucznika marynarki) / kapitana (ka- pitana marynarki) z zaszeregowaniem do stopnia wojskowego kapitana (kapitana marynarki) – ukończenie, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, w pionie funkcjonalnym dowódczo-sztabowym kursu doskonalącego lub kwalifikacyjnego, a w pionie funkcjonalnym zabezpieczenia lub w pionie funkcjonalnym szczególnym – kursu doskonalącego,
b) oficerów starszych:
– majora (komandora podporucznika) – ukończenie studiów podyplomowych na krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej lub posiadanie stopnia naukowego doktora,
– podpułkownika (komandora porucznika) i pułkownika (komandora) – ukończenie, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, kursu kwalifikacyjnego lub doskonalącego,
c) generałów i admirałów:
– generała brygady (kontradmirała) – ukończenie podyplomowych studiów polityki obronnej na krajowej uczelni wojskowej lub ich odpowiednika na zagranicznej uczelni wojskowej,
– generała dywizji (wiceadmirała), generała broni (admirała floty) i generała (admirała) – ukończenie, stosow- nie do potrzeb Sił Zbrojnych, kursu doskonalącego.

1. Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, na którym jest wymagane ukończenie studiów podyplomowych, stażu lub kursu kwalifikacyjnego, może nastąpić po ukończeniu przez niego tych studiów, stażu lub kursu. Dziennik Ustaw –3– Poz. 413 2. W przypadku wyznaczania na stanowiska służbowe w korpusie oficerów zawodowych:
1) pionu funkcjonalnego dowódczo-sztabowego – preferowane są studia podyplomowe ukończone we właściwym dla tego pionu i określonym w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego zakresie, prowadzone na krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej;
2) pionu funkcjonalnego szczególnego i pionu funkcjonalnego zabezpieczenia – preferowane są studia podyplomowe ukończone na właściwych dla tych pionów i określonych w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego zakresach, pro- wadzone na krajowej lub zagranicznej uczelni wojskowej, a w przypadku braku możliwości ukończenia tych studiów na uczelni wojskowej – na krajowej lub zagranicznej uczelni innej niż uczelnia wojskowa. 3. Kurs doskonalący, jeżeli jest wymagany na stanowisku służbowym, żołnierz zawodowy może również ukończyć po wyznaczeniu na to stanowisko. W takim przypadku kwalifikacji na kurs dokonuje się w pierwszym możliwym terminie.

1. Przy wyznaczaniu żołnierza na wyższe stanowisko służbowe organ, w zakresie oceny potrzeb Sił Zbrojnych, uwzględnia:
1) staż służby w:
a) wojsku,
b) posiadanym stopniu wojskowym:
– na stanowisku służbowym,
– na uczelni wojskowej, w szkole podoficerskiej, w centrum szkolenia lub w ośrodku szkolenia, w których żołnierz pobiera naukę,
– w dyspozycji, z wyłączeniem okresu pozostawania w dyspozycji w związku z udzielonym urlopem wycho- wawczym lub w związku z podjęciem pracy poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynaro- dowych lub międzynarodowych strukturach wojskowych,
c) pionie funkcjonalnym oraz korpusie osobowym i grupie osobowej, do których zaszeregowane jest stanowisko służbowe, na jakie żołnierz ma być wyznaczony;
2) okres posiadania równorzędnego stopnia służbowego w danej służbie oraz okres zajmowania równorzędnego stano- wiska w danej służbie przed przeniesieniem do dalszego pełnienia służby w ramach zawodowej służby wojskowej – w przypadku funkcjonariusza, o którym mowa w art. 137 ustawy;
3) opinie służbowe, w tym:
a) wyniki uzyskane w latach poprzednich,
b) określone kierunki rozwoju żołnierza zawodowego,
c) dyspozycyjność;
4) wymogi zdrowotne i sprawność fizyczną;
5) znajomość języków obcych;
6) niekaralność oraz nieprowadzenie przeciwko żołnierzowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego;
7) istnienie okoliczności, o których mowa w art. 223 ustawy. 2. W przypadku stanowisk służbowych, na które wyznacza Minister Obrony Narodowej, oceny potrzeb Sił Zbroj- nych dokonuje kierownik komórki organizacyjnej właściwej do spraw kadr.

1. Żołnierza pełniącego zawodową służbę wojskową w trakcie kształcenia na oficera, który:
1) ukończył studia oraz:
a) został mianowany na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) – wyznacza się na stanowisko służbowe oficera młodszego o stopniu etatowym podporucznika (podporucznika marynarki) / porucznika (porucz- nika marynarki) i zaszeregowuje się go do stopnia wojskowego podporucznika (podporucznika marynarki),
b) nie został mianowany na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki) – wyznacza się na sta- nowisko służbowe odpowiadające posiadanemu stopniowi wojskowemu i zaszeregowuje się go do tego stopnia;
2) nie ukończył studiów – wyznacza się na stanowisko służbowe odpowiadające posiadanemu stopniowi wojskowemu i zaszeregowuje się go do tego stopnia, jeżeli żołnierz ten wyrazi chęć dalszego pełnienia zawodowej służby woj- skowej na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej. Dziennik Ustaw –4– Poz. 413 2. Żołnierzy, o których mowa w ust. 1, kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właści- wej do spraw kadr wyznacza na stanowiska służbowe lub kieruje do organu posiadającego kompetencje do wyznaczania. 3. Przepis ust. 1 i 2 stosuje się do żołnierzy zawodowych skierowanych na kurs oficerski.

1. Żołnierza pełniącego zawodową służbę wojskową w trakcie kształcenia na podoficera, który:
1) ukończył szkołę podoficerską oraz:
a) został mianowany na stopień wojskowy kaprala (mata) – wyznacza się na stanowisko służbowe podoficera młodszego i zaszeregowuje się go do stopnia wojskowego kaprala (mata),
b) nie został mianowany na stopień wojskowy kaprala (mata) – wyznacza się na stanowisko służbowe odpowiada- jące posiadanemu stopniowi wojskowemu i zaszeregowuje się go do tego stopnia;
2) nie ukończył szkoły podoficerskiej – wyznacza się na stanowisko służbowe odpowiadające posiadanemu stopniowi wojskowemu i zaszeregowuje się go do tego stopnia, jeżeli żołnierz ten wyrazi chęć dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej. 2. Żołnierza zawodowego skierowanego na kształcenie w szkole podoficerskiej w czasie pełnienia przez niego za- wodowej służby wojskowej, który ukończył szkołę podoficerską, w przypadku wystąpienia potrzeb Sił Zbrojnych można mianować na stopień wojskowy kaprala (mata) i wyznaczyć na stanowisko służbowe podoficera młodszego, zaszeregowu- jąc go do stopnia wojskowego kaprala (mata). 3. Przepis ust. 1 stosuje się do żołnierza pełniącego dobrowolną zasadniczą służbę wojskową w trakcie kształcenia w szkole podoficerskiej, który został powołany do zawodowej służby wojskowej. 4. W przypadku, o którym mowa w art. 95 ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy, żołnierza pełniącego dobrowolną zasadniczą służbę wojskową w trakcie kształcenia w centrum szkolenia lub w ośrodku szkolenia na potrzeby korpusu szeregowych zawodowych, powołanego do zawodowej służby wojskowej, wyznacza się na stanowisko służbowe odpowiadające posia- danemu stopniowi wojskowemu i zaszeregowuje się go do tego stopnia.

1. Oficera rezerwy, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 1 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojsko- wej, wyznacza się na stanowisko służbowe:
1) określone jednym stopniem wojskowym, zaszeregowane do stopnia wojskowego:
a) odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo
b) bezpośrednio wyższego od stopnia wojskowego posiadanego przez tego żołnierza przed powołaniem do zawo- dowej służby wojskowej – po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stano- wiska służbowego, na jakie żołnierz ma być wyznaczony;
2) określone kilkoma stopniami wojskowymi, zaszeregowane do stopnia wojskowego:
a) odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo
b) do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej – po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska służbowego, na jakie żołnierz ma być wyznaczony. 2. Podoficera rezerwy, o którym mowa w art. 187 ust. 1 pkt 2 ustawy, powołanego do zawodowej służby wojskowej, wyznacza się na stanowisko służbowe zaszeregowane do:
1) stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żoł- nierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej albo
2) stopnia wojskowego stanowiska etatowego bezpośrednio wyższego od stopnia wojskowego posiadanego przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej – po mianowaniu na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi wojskowemu stanowiska etatowego, do którego ma być zaszeregowany po powołaniu do zawodowej służby wojskowej. 3. Szeregowego rezerwy lub żołnierza pełniącego dobrowolną zasadniczą służbę wojskową, terytorialną służbę woj- skową lub pełniącego służbę w aktywnej rezerwie, powołanego do zawodowej służby wojskowej, wyznacza się na stano- wisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez tego żołnierza przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. Dziennik Ustaw –5– Poz. 413 4. Funkcjonariusza, o którym mowa w art. 137 ust. 1 ustawy, lub osobę, o której mowa w art. 138 ustawy, powoła- nych do zawodowej służby wojskowej, wyznacza się na stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego równorzędnego stopniowi służbowemu posiadanemu przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej lub gdy stano- wisko służbowe jest określone kilkoma stopniami wojskowymi – do stopnia wojskowego stanowiska etatowego odpowia- dającego stopniowi służbowemu posiadanemu przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

1. Jeżeli przemawiają za tym potrzeby Sił Zbrojnych, zmiana zaszeregowania do kolejnego wyższego stopnia wojskowego żołnierza zawodowego zajmującego stanowisko służbowe, po uwzględnieniu okoliczności, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 i pkt 7, może nastąpić na wniosek dowódcy jednostki wojskowej lub z urzędu w ramach tego stanowiska. 2. Zmiany zaszeregowania do kolejnego wyższego stopnia wojskowego można dokonać z dniem 3 maja, 15 sierpnia lub 11 listopada danego roku, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach – za zgodą Ministra Obrony Narodowej – również w innym terminie, po upływie co najmniej:
1) 3 lat zajmowania przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego w posiadanym stopniu wojskowym oraz po uzyskaniu ogólnej oceny bardzo dobrej lub wzorowej w ostatniej opinii służbowej;
2) 2 lat zajmowania przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego w posiadanym stopniu wojskowym oraz po uzyskaniu ogólnej oceny wzorowej w ostatniej opinii służbowej. 3. Zmianę zaszeregowania żołnierza zawodowego do wyższego stopnia wojskowego uważa się za dokonaną po stwierdzeniu daty mianowania oraz zmiany zaszeregowania żołnierza zawodowego w rozkazie dziennym przez dowódcę jednostki wojskowej, a w przypadku objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska dowódcy jednostki wojskowej – przez jego bezpośredniego przełożonego.

1. Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, zwolnienie ze stanowiska służbowego lub przeniesienie do dyspozycji następuje w drodze decyzji uprawnionego organu, który wszczyna postępowanie w sprawie z urzędu lub na wniosek:
1) dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pozostaje na ewidencji, albo
2) dowódcy jednostki wojskowej, w której występuje stanowisko służbowe do obsadzenia, albo
3) przełożonych dowódców, o których mowa w pkt 1 lub 2. 2. Wniosek w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiera:
1) stopień wojskowy;
2) imię i nazwisko;
3) numer PESEL;
4) imię ojca;
5) określenie aktualnego i proponowanego stanu służby przez wskazanie:
a) zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego albo pełnienia służby w dyspozycji,
b) planowanego do wyznaczenia stanowiska służbowego lub przeniesienia do dyspozycji;
6) planowaną datę zwolnienia ze stanowiska służbowego albo przeniesienia do dyspozycji;
7) uzasadnienie. Do wniosku dołącza się oświadczenie żołnierza, że na stanowisku, na które ma być wyznaczony, nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 223 ustawy. 3. Wniosek w sprawach, o których mowa w ust. 1, organ wnioskujący przesyła za pośrednictwem systemu teleinfor- matycznego obsługującego ewidencję wojskową bezpośrednio do organu uprawnionego do jego realizacji oraz do wia- domości swoich przełożonych. Wnioski kierowane do Ministra Obrony Narodowej są przesyłane za pośrednictwem kie- rownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. Dziennik Ustaw –6– Poz. 413 4. W przypadku przesłania wniosku za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję woj- skową przełożeni dowódców jednostek wojskowych mogą przedstawić swoją opinię do wniosku w terminie 21 dni od daty jego zarejestrowania w systemie teleinformatycznym obsługującym ewidencję wojskową. 5. W przypadku nieprzedstawienia opinii w terminie, o którym mowa w ust. 4, sprawę uznaje się za załatwioną mil- cząco, w sposób uwzględniający w całości zakres zawarty we wniosku.

§ 13–16 stosuje się. Dziennik Ustaw –7– Poz. 413 2. Żołnierza zawodowego, który orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej został uznany za zdolnego do zawodo- wej służby wojskowej z ograniczeniami, organ uprawniony wyznacza na stanowisko służbowe uzgodnione z żołnierzem. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, dowódca jednostki wojskowej – do czasu zwolnienia z dotychcza- sowego stanowiska służbowego – zwalnia żołnierza zawodowego z wykonywania zadań służbowych na tym stanowisku.

1. W przypadku wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w innej jednostce wojskowej albo przeniesienia do dyspozycji z jednoczesnym skierowaniem do wykonywania zadań poza dotychczasową jednostką wojskową dowódca jednostki wojskowej rozlicza żołnierza z jednostką wojskową i wydaje w tej sprawie zaświadczenie żołnierzowi oraz stwierdza datę jego ubycia z jednostki wojskowej w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej. 2. Dowódca jednostki wojskowej kieruje żołnierza zawodowego do nowej jednostki wojskowej, określając termin jego ubycia tak, aby żołnierz ten mógł się stawić w nowym miejscu pełnienia służby w dniu określonym w decyzji. Dniem ubycia z jednostki wojskowej jest dzień poprzedzający dzień faktycznego stawienia się w nowym miejscu pełnienia służby. 3. Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy został wyznaczony na stanowisko służbowe albo skierowany do wykonywania zadań w dyspozycji, informuje niezwłocznie, w formie elektronicznej lub pisemnej, dowód- cę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił ostatnio służbę, o fakcie jego stawienia się do służby. 4. W przypadku żołnierza zawodowego na stanowisku dowódcy jednostki wojskowej czynności określone w ust. 1–3 realizuje jego bezpośredni przełożony. 5. Żołnierz zawodowy pozostaje na ewidencji i na zaopatrzeniu dotychczasowej jednostki wojskowej do dnia sta- wienia się w nowej jednostce wojskowej.

1. Żołnierza powoływanego do zawodowej służby wojskowej zalicza się do określonego korpusu osobowego, grupy osobowej i specjalności wojskowej, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, w decyzji o powołaniu. 2. Żołnierza zawodowego można przenieść w trakcie pełnienia służby do innego korpusu osobowego, innej grupy osobowej lub innej specjalności wojskowej w przypadku:
1) zniesienia korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej w tym korpusie, do których żołnierz był zaliczony;
2) zmniejszenia stanu etatowego w obrębie korpusu osobowego, grupy osobowej lub specjalności wojskowej, w których żołnierz pełni służbę;
3) utworzenia nowego korpusu osobowego, nowej grupy osobowej lub nowej specjalności wojskowej w istniejącym korpusie osobowym;
4) konieczności dokonania uzupełnienia stanu etatowego w istniejących korpusach osobowych, grupach osobowych lub specjalnościach wojskowych. 3. Żołnierza zawodowego przenoszonego w czasie pełnienia zawodowej służby wojskowej do innego korpusu oso- bowego, innej grupy osobowej lub innej specjalności wojskowej można skierować uprzednio do odbycia odpowiedniej formy doskonalenia zawodowego, jeżeli jest ono wymagane na stanowisku, na które ten żołnierz ma być wyznaczony.

1. Zwolnienie ze stanowiska służbowego i przeniesienie do dyspozycji następuje w drodze decyzji uprawnio- nego organu, o którym mowa w art. 200 ust. 4 ustawy, z inicjatywy tego organu lub na wniosek dowódcy jednostki woj- skowej, w której żołnierz pozostaje na ewidencji, albo przełożonych tego dowódcy. Przepisy § 13–16 stosuje się. 2. Organ właściwy do przeniesienia żołnierza zawodowego do dyspozycji w przypadkach, o których mowa w art. 200:
1) ust. 1 pkt 1 ustawy – z dniem upływu okresu przebywania w dyspozycji wyznacza tego żołnierza na stanowisko służbowe, kieruje do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe albo zwalnia z zawodowej służby wojskowej;
2) ust. 1 pkt 2 ustawy – po odwołaniu z oddelegowania wyznacza tego żołnierza na stanowisko służbowe, kieruje do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe, pozostawia w dyspozycji albo zwalnia z zawodowej służby wojskowej;
3) ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy – z dniem upływu okresu przebywania w dyspozycji wyznacza tego żołnierza na stanowisko służbowe, kieruje do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe, pozostawia w dyspozycji albo zwalnia z zawodowej służby wojskowej;
4) ust. 3 pkt 4 ustawy – po uwzględnieniu wniosku o wycofanie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służ- by wojskowej złożonego przez żołnierza zawodowego, który został przeniesiony do dyspozycji, wyznacza tego żoł- nierza na stanowisko służbowe, kieruje do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe albo pozo- stawia w dyspozycji.

1. Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pozostaje na ewidencji, występuje do kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr o przeniesienie tego żołnierza do dyspozycji, w przypadku gdy bezpośrednio po ukończeniu studiów lub nauki przewiduje się wyznaczenie tego żołnierza na inne niż zajmowane dotychczas stanowisko służbowe. 2. Przepis ust. 1 stosuje się do żołnierza zawodowego skierowanego do odbycia odpowiedniej formy doskonalenia zawodowego trwającej dłużej niż 6 miesięcy. 3. W celu odbycia studiów lub nauki kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr może przenieść żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, do dyspozycji z własnej inicjatywy lub na wniosek organu wojskowego właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe. Przepisy § 13–16 stosuje się. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, organ właściwy do przeniesienia żołnierza zawodowego do dyspozycji wyznacza tego żołnierza na kolejne stanowisko służbowe lub kieruje do organu właściwego do jego wyznaczenia na sta- nowisko służbowe – z dniem upływu okresu przebywania w dyspozycji i ukończenia z wynikiem pozytywnym studiów lub nauki. 5. W przypadku odbywania studiów lub nauki na potrzeby aktualnie zajmowanego przez żołnierza zawodowego sta- nowiska służbowego dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pozostaje na ewidencji, bez względu na czas trwa- nia studiów lub nauki nie występuje z wnioskiem o przeniesienie żołnierza do dyspozycji. 6. Żołnierza zawodowego skierowanego do odbycia formy doskonalenia zawodowego zalicza się do stanu ewiden- cyjnego jednostki organizacyjnej prowadzącej tę formę doskonalenia zawodowego. Dziennik Ustaw –9– Poz. 413

1. Warunkami powierzenia żołnierzowi czasowego pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym są:
1) niepowierzenie równolegle czasowego pełnienia obowiązków na innym stanowisku służbowym oraz
2) niewykonywanie czasowych obowiązków służbowych na tym stanowisku przez innego żołnierza. 2. Jeżeli wystąpią szczególnie uzasadnione potrzeby służbowe, dowódca jednostki wojskowej, za zgodą swojego bezpośredniego przełożonego, może powierzyć żołnierzowi zawodowemu czasowe pełnienie obowiązków służbowych na niższym stanowisku służbowym. 3. Powierzenie czasowego pełnienia obowiązków służbowych stwierdza się w rozkazie dziennym przed dniem ich objęcia przez żołnierza zawodowego. 4. W przypadku powierzenia czasowego pełnienia obowiązków służbowych żołnierzowi zawodowemu na stanowi- sku służbowym bezpośrednio podległym Ministrowi Obrony Narodowej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 208 ust. 2 ustawy, czasowe pełnienie obowiązków służbowych Minister Obrony Narodowej powierza w drodze decyzji wyda- nej do celów ewidencyjnych. 5. Dowódca jednostki wojskowej, który powierzył żołnierzowi zawodowemu czasowe pełnienie obowiązków służ- bowych, oraz kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr w przypadku, o którym mowa w ust. 4, stwierdzają w swoich rozkazach dziennych datę objęcia przez żołnierza czasowego pełnienia obowiązków służbowych na powierzonym stanowisku służbowym i datę zakończenia ich pełnienia. 6. W przypadku nieobecności dowódcy jednostki wojskowej trwającej do 30 dni kalendarzowych nie powierza się czasowego pełnienia obowiązków na tym stanowisku jego zastępcy. 7. Przepisy ust. 1–6 stosuje się w przypadku powierzenia żołnierzowi zawodowemu czasowego pełnienia obowiąz- ków służbowych na stanowisku przeznaczonym dla pracownika resortu obrony narodowej.

1. Ocenę sytuacji kadrowej sporządza się za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedniego. 2. Organy właściwe do wyznaczania na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk dokonują oceny sytuacji kadrowej w terminach:
1) do dnia 20 stycznia – dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe do stopnia etatowego pod- pułkownika (komandora porucznika) lub równorzędne włącznie;
2) do dnia 30 stycznia – dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe do stopnia etatowego generała brygady (kontradmirała) lub równorzędne; Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 413
3) do dnia 10 lutego – dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe do stopnia etatowego generała dywizji (wiceadmirała) lub równorzędne;
4) do dnia 20 lutego – dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni, Dowódca Garnizonu Warszawa, Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych oraz kierownicy (szefowie) komórek organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, a także dowódcy (szefowie, kierownicy, komendanci) jednostek organizacyjnych bezpośrednio podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz osobom zajmującym kierownicze stanowiska w Ministerstwie Obrony Narodowej;
5) do dnia 1 marca – Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. 3. Sporządzając ocenę sytuacji kadrowej, uwzględnia się oceny sytuacji kadrowej przesłane przez bezpośrednio pod- ległych oraz podporządkowanych dowódców jednostek wojskowych. 4. Sporządzoną ocenę sytuacji kadrowej organy właściwe do wyznaczania na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk przesyłają bezpośredniemu przełożonemu lub osobie, której zostały podporządkowane, z uwzględnieniem ust. 5 i 6. 5. Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 4, ocenę sytuacji kadrowej przesyłają bezpośrednim przełożonym lub oso- bom, którym zostały podporządkowane, oraz kierownikowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 6. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego przesyła kierownikowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr ocenę sytuacji kadrowej dotyczącą komórek organizacyjnych tworzących Sztab Ge- neralny Wojska Polskiego oraz uwzględniającą oceny sytuacji kadrowej przesłane przez bezpośrednio podległych mu dowódców podporządkowanych jednostek wojskowych.

1. Przeprowadzając ocenę sytuacji kadrowej żołnierzy zawodowych, dokonuje się:
1) porównania stanu ewidencyjnego żołnierzy zawodowych w jednostce (komórce) organizacyjnej z jej stanem etato- wym – z jednoczesną analizą oraz sformułowaniem wniosków w tym zakresie;
2) porównania kwalifikacji posiadanych przez żołnierzy zawodowych z wymaganiami zawartymi w opisach zajmowa- nych przez nich stanowisk służbowych – wraz z określeniem potrzeb w tym zakresie oraz wskazaniem możliwości dalszego rozwoju zawodowego żołnierzy;
3) wykazania ewentualnych różnic i nieprawidłowości między stanem rzeczywistym a stanem określonym w odrębnych przepisach, w szczególności w decyzjach, wytycznych, programach oraz planach w sprawach kadrowych;
4) przedstawienia działań naprawczych lub propozycji dotyczących wdrożenia działań, które wpłyną na poprawę sytua- cji kadrowej oraz usprawnią zarządzanie zasobem kadrowym;
5) przedstawienia innych, niewymienionych w pkt 1–4, zagadnień dotyczących spraw kadrowych. 2. Wyniki oceny sytuacji kadrowej zawierają w szczególności zestawienia:
1) nieobsadzonych kluczowych stanowisk służbowych oraz propozycji sposobu ich ukompletowania;
2) żołnierzy zawodowych osiągających najlepsze rezultaty w służbie – wraz ze wskazaniem propozycji dalszego rozwo- ju zawodowego tych żołnierzy;
3) kierunków rozwoju zawodowego wynikających z opiniowania służbowego i potrzeb szkoleniowych w zakresie stu- diów, kursów kwalifikacyjnych i doskonalących oraz szkolenia językowego.