Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. – Prawo konsularne

1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) państwie przyjmującym – oznacza to państwo przyjmujące w rozumieniu Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych, sporządzonej w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r. (Dz. U. z 1982 r. poz. 98);
2) okręgu konsularnym – oznacza to obszar wykonywania funkcji konsularnych w rozumieniu Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych, sporządzonej w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r.;
3) personelu dyplomatyczno-konsularnym – oznacza to personel dyplomatyczno-
-konsularny w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1691 i 1840);
4) urzędzie konsularnym – oznacza to konsulat generalny, konsulat, wicekonsulat albo agencję konsularną, jak też wydział konsularny lub inną komórkę organizacyjną wyodrębnioną w strukturze przedstawicielstwa dyplomatycznego Rzeczypospolitej Polskiej, obsługujące konsula.
5) (uchylony) 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach polskich, odnosi się to, z wyłączeniem art. 20, art. 26 ust. 1, art. 36, art. 39, art. 48 i art. 120, odpowiednio do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, które mają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. DZIAŁ II Konsulowie i funkcje konsularne Rozdział 1 Urzędnicy konsularni

1. Egzamin konsularny jest sprawdzianem wiedzy i umiejętności praktycznych kandydata na urzędnika konsularnego niezbędnych do wykonywania funkcji konsularnych w państwie przyjmującym. 2. Egzamin konsularny obejmuje sprawdzenie:
1) wiadomości o państwie przyjmującym, współpracy i stosunkach między państwem przyjmującym a Rzecząpospolitą Polską;
2) znajomości ustaw i innych aktów prawnych regulujących działalność i czynności konsula;
3) znajomości prawa międzynarodowego, aktów prawnych Unii Europejskiej, zwyczajów i praktyki międzynarodowej dotyczących wykonywania funkcji konsularnych;
4) znajomości specyfiki wykonywania funkcji konsularnych w państwie przyjmującym;
5) wiedzy o polityce Rzeczypospolitej Polskiej wobec Polonii i Polaków w państwie przyjmującym;
6) praktycznych umiejętności załatwiania spraw i wykonywania czynności przez konsula. 3. Przed przystąpieniem do egzaminu konsularnego kandydat na urzędnika konsularnego uczestniczy w szkoleniu przedegzaminacyjnym z zakresu wiedzy, o którym mowa w ust. 2. 4. Dyrektor generalny służby zagranicznej może zwolnić kandydata na urzędnika konsularnego z obowiązku uczestniczenia w całości lub części szkolenia przedegzaminacyjnego, jeżeli posiadana przez niego wiedza, doświadczenie zawodowe i umiejętności praktyczne dają gwarancję właściwego wykonywania funkcji konsularnych w państwie przyjmującym.

Art. 6a. 1. Z obowiązku uczestniczenia w szkoleniu przedegzaminacyjnym i złożenia egzaminu konsularnego zwolniony jest kandydat na urzędnika konsularnego, który:
1) w okresie 12 miesięcy przed datą wyznaczenia złożył egzamin konsularny z wynikiem pozytywnym w związku z wcześniejszym wyznaczeniem na urzędnika konsularnego;
2) w okresie niedłuższym niż 12 miesięcy przed datą wyznaczenia na urzędnika konsularnego zaprzestał wykonywania funkcji konsularnych, z wyłączeniem wykonywania funkcji na podstawie upoważnienia udzielonego w trybie art. 16 ust. 3. 2. Kandydat na urzędnika konsularnego zwolniony z obowiązku uczestniczenia w szkoleniu przedegzaminacyjnym i złożenia egzaminu konsularnego uczestniczy w szkoleniu przedwyjazdowym z zakresu wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych do właściwego wykonywania funkcji konsularnych w państwie przyjmującym. 3. Dyrektor generalny służby zagranicznej może zwolnić kandydata na urzędnika konsularnego z obowiązku uczestniczenia w szkoleniu przedwyjazdowym, jeżeli posiadana przez niego wiedza, doświadczenie zawodowe i umiejętności praktyczne dają gwarancję właściwego wykonywania funkcji konsularnych w państwie przyjmującym.

Konsul w ramach wykonywania funkcji konsularnych:
1) chroni prawa i interesy Rzeczypospolitej Polskiej oraz jej obywateli w granicach
dozwolonych przez prawo międzynarodowe;
2) działa na rzecz rozwijania przyjaznych stosunków oraz współpracy między
Rzecząpospolitą Polską a państwem przyjmującym;
3) podejmuje działania na rzecz umacniania więzi między Rzecząpospolitą Polską
a obywatelami polskimi, osobami polskiego pochodzenia oraz osobami
deklarującymi przynależność do Narodu Polskiego, zamieszkałymi w państwie
przyjmującym;
4) działa na rzecz polskiej mniejszości narodowej oraz praw i wolności osób
należących do tej mniejszości, określonych w ustawodawstwie państwa
przyjmującego, w umowach międzynarodowych, a także w dokumentach
Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;
5) czuwa w zakresie swojej właściwości nad wykonywaniem umów
międzynarodowych obowiązujących w stosunkach między Rzecząpospolitą
Polską a państwem przyjmującym;
6) działa na rzecz rozwijania i pogłębiania współpracy gospodarczej, naukowej,
technicznej oraz kulturalnej między Rzecząpospolitą Polską a państwem
przyjmującym, jak również na rzecz promocji polskiej gospodarki, nauki
i kultury oraz języka polskiego;
7) przedstawia organom i opinii publicznej państwa przyjmującego informacje
o polityce zagranicznej i wewnętrznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz o rozwoju
polskiej gospodarki, nauki i kultury;
8) zapoznaje się z sytuacją w państwie przyjmującym, w szczególności ze stanem
jego gospodarki, nauki i kultury, oraz z ustawodawstwem państwa
przyjmującego i umowami zawieranymi przez to państwo, jak również udziela
informacji w tym zakresie zainteresowanym obywatelom polskim oraz
właściwym organom i instytucjom w Rzeczypospolitej Polskiej.

1. W takim samym zakresie jak obywatelowi polskiemu konsul udziela
pomocy konsularnej obywatelowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które
na terytorium państwa przyjmującego niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, nie ma swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu
konsularnego, albo jeżeli nie może w danym przypadku udzielić pomocy konsularnej
temu obywatelowi.
2. Konsul może przekazać wniosek o udzielenie pomocy konsularnej obywatela,
o którym mowa w ust. 1, urzędowi konsularnemu lub przedstawicielstwu
dyplomatycznemu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeśli jest on
właściwy do udzielenia takiej pomocy i nie narusza to praw i interesów tego
obywatela.
3. Konsul w niezbędnym zakresie współpracuje, a także koordynuje swoje
działania z państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz z Unią Europejską,
w szczególności poprzez:
1) prowadzenie konsultacji i uzgodnień poprzedzających udzielenie pomocy
konsularnej;
2) wymianę i dostarczanie niezbędnych informacji, w tym danych osobowych
potwierdzających tożsamość i obywatelstwo obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej wnioskujących o udzielenie pomocy konsularnej;
3) zawieranie, za zgodą ministra właściwego do spraw zagranicznych,
praktycznych uzgodnień dotyczących udzielania pomocy konsularnej
obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium państwa
przyjmującego niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;
4) podawanie do powszechnej wiadomości i wykonywanie praktycznych
uzgodnień, o których mowa w pkt 3.

Konsul na podstawie odrębnych przepisów:
1) wydaje paszporty i paszporty tymczasowe, unieważnia je, stwierdza ich nieważność oraz odmawia ich wydania;
2) wydaje wizy albo odmawia ich wydania, cofa i unieważnia wizy oraz rozpatruje wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy w tym zakresie, a także unieważnia naklejki wizowe;
3) udziela zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, odmawia ich udzielenia lub je cofa;
4) przyjmuje i przekazuje do właściwego organu w kraju wnioski w sprawie o nadanie, przywrócenie, potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego lub o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, a także przyjmuje oświadczenia w zakresie obywatelstwa polskiego;
5) wydaje tymczasowe polskie dokumenty podróży dla cudzoziemca lub odmawia ich wydania;
6) (uchylony)
7) wydaje decyzje w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia oraz decyzje o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji, może przyznawać i wypłacać pomoc ze środków budżetu państwa lub pokrywać koszty uczestnictwa w kursie języka polskiego, a także dokonuje tłumaczenia na język polski lub poświadcza tłumaczenie zagranicznych dokumentów umożliwiających sporządzenie polskiego aktu stanu cywilnego, o których mowa w art. 12c ust. 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2026 r. poz. 90), i przekazuje je, wraz z wnioskiem o sporządzenie polskiego aktu stanu cywilnego w rejestrze stanu cywilnego, kierownikowi urzędu stanu cywilnego wybranemu przez osobę, o której mowa w art. 12c ust. 1 tej ustawy;
8) przyznaje Kartę Polaka, odmawia jej przyznania lub ją unieważnia, wydaje Kartę Polaka oraz przedłuża jej ważność;
8a) wydaje uczniom i nauczycielom dokumenty poświadczające uprawnienie do korzystania z ulgowych przejazdów – w związku z pobieraniem albo nauczaniem języka polskiego, historii, geografii, kultury polskiej lub innych przedmiotów nauczanych w języku polskim – oraz przedłuża ich ważność;
9) wydaje zaświadczenia uprawniające do przywozu broni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub uprawniające do przewozu broni przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także dokonuje wpisów w Europejskiej karcie broni palnej;
10) wydaje zaświadczenia dotyczące możliwości sprowadzenia zwłok i szczątków z zagranicy;
11) przyjmuje od osób zamierzających zawrzeć małżeństwo zapewnienie, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa;
12) przyjmuje oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński oraz oświadczenia w sprawie nazwiska małżonków i ich dzieci;
13) wydaje zaświadczenia stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim można zawrzeć małżeństwo;
14) przyjmuje wnioski o rejestrację urodzenia lub zgonu, jeżeli urodzenie lub zgon nastąpiły za granicą i nie zostały tam zarejestrowane albo w państwie urodzenia lub zgonu nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego;
15) przyjmuje oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa;
16) przyjmuje wnioski i oświadczenia dotyczące imion lub nazwisk i przekazuje je do właściwego organu;
16a) przyjmuje wnioski o transkrypcję zagranicznego dokumentu stanu cywilnego i przekazuje je do właściwego organu;
17) wykonuje czynności w odniesieniu do statków podnoszących polską banderę i ich załóg, w szczególności wydaje tymczasowe świadectwa polskiej przynależności statku i certyfikaty bezpieczeństwa statku oraz przyjmuje protesty morskie;
18) przyjmuje wnioski o udzielenie zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej i przekazuje je do właściwego organu;
19) poświadcza podpis, przyjmuje i przekazuje do Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wnioski o udostępnienie do wglądu dokumentów będących w zasobach Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, wnioski o wydanie kopii tych dokumentów lub wnioski o wydanie przedmiotów znajdujących się w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;
20) wykonuje czynności mające na celu przeprowadzenie wyborów i referendum ogólnokrajowego;
21) przyjmuje pisma i przekazuje je do kraju, jeżeli ich złożenie u konsula skutkuje, zgodnie z odrębnymi przepisami, zachowaniem terminu w postępowaniu;
22) pełni funkcję punktu potwierdzającego profil zaufany ePUAP.

(uchylony)

Art. 37a. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych prowadzi w systemie teleinformatycznym rejestr obywateli polskich przebywających za granicą, zwany dalej „rejestrem podróżujących”. 2. Minister właściwy do spraw zagranicznych jest administratorem danych osobowych przetwarzanych w rejestrze podróżujących. 3. Na wniosek obywatela polskiego lub jego przedstawiciela ustawowego w rejestrze podróżujących zamieszcza się, aktualizuje lub usuwa jego dane obejmujące:
1) imię (imiona);
2) nazwisko;
3) numer PESEL, jeżeli został nadany;
4) adres miejsca pobytu za granicą;
5) przewidywany okres pobytu za granicą, niedłuższy niż 5 lat;
6) adres poczty elektronicznej lub numer telefonu komórkowego. 4. Wniosek o umieszczenie, aktualizację lub usunięcie danych z rejestru podróżujących składa się przy użyciu usługi elektronicznej udostępnionej przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1. 5. Minister właściwy do spraw zagranicznych udostępnia konsulom w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z ich właściwością terytorialną, dane z rejestru podróżujących. 6. Konsul lub minister właściwy do spraw zagranicznych mogą udostępniać dane z rejestru podróżujących organom innych państw lub innym podmiotom w zakresie niezbędnym do prowadzenia przez konsula działań, o których mowa w art. 36. 7. Dane są usuwane z rejestru podróżujących po upływie 14 dni od dnia zakończenia przewidywanego pobytu obywatela polskiego za granicą.

1. W ramach pomocy konsularnej konsul może, na wniosek, udzielić obywatelowi polskiemu przebywającemu w okręgu konsularnym pomocy finansowej na pokrycie niezbędnych wydatków na powrót do Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „pomocą finansową”. 2. Wniosek o udzielenie pomocy finansowej zawiera w szczególności imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy, nazwisko rodowe, numer PESEL, jeżeli został nadany, adres miejsca zamieszkania oraz nazwę i numer dokumentu tożsamości, nazwę organu wydającego dokument tożsamości i datę jego wydania oraz uzasadnienie. 3. Konsul może odmówić udzielenia pomocy finansowej, jeżeli wnioskodawca:
1) wydatkował poprzednio udzieloną pomoc finansową na cele inne niż powrót do Rzeczypospolitej Polskiej;
2) nie wywiązał się z zobowiązań zaciągniętych w związku z udzieloną mu wcześniej pomocą finansową;
3) ma możliwość uzyskania środków na pokrycie niezbędnych wydatków, o których mowa w ust. 1, w szczególności poprzez:
a) otrzymanie kwoty w wysokości wystarczającej na pokrycie kosztów powrotu,
b) opłacenie biletu powrotnego przez osobę trzecią,
c) odroczenie przez przewoźnika płatności za bilet powrotny,
d) skorzystanie z kart płatniczych lub innych form zapłaty bezgotówkowej,
e) pokrycie kosztów powrotu do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211 oraz z 2025 r. poz. 1806). 4. W wyjątkowych przypadkach pomoc finansowa może zostać udzielona z urzędu. 5. Konsul udziela pomocy finansowej lub odmawia jej udzielenia w drodze decyzji.

1. Pomoc finansowa może być udzielona, jeżeli:
1) osoba trzecia wpłaci na rachunek bankowy urzędu konsularnego,
przedstawicielstwa dyplomatycznego Rzeczypospolitej Polskiej albo ministra
właściwego do spraw zagranicznych kwotę przeznaczoną dla wnioskodawcy
w wysokości stanowiącej równowartość udzielanej pomocy finansowej;
2) wnioskodawca złoży oświadczenie o zobowiązaniu się do zwrotu otrzymanej
kwoty.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zwrot kwoty pomocy finansowej
następuje w terminie wskazanym przez konsula. Termin zwrotu nie może być krótszy
niż miesiąc i dłuższy niż trzy miesiące od dnia udzielenia pomocy finansowej.

Art. 40a. 1. W ramach pomocy konsularnej konsul może przekazać obywatelowi
polskiemu przebywającemu w okręgu konsularnym, w szczególności aresztowanemu lub odbywającemu karę pozbawienia wolności, kwotę pieniężną, która pozwala na
zabezpieczenie podstawowych potrzeb tego obywatela, jeżeli osoba trzecia wpłaci na
rachunek bankowy urzędu konsularnego, przedstawicielstwa dyplomatycznego
Rzeczypospolitej Polskiej albo ministra właściwego do spraw zagranicznych
równowartość tej kwoty.
2. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób przekazania przez konsula kwoty stanowiącej równowartość kwoty
wpłaconej przez osobę trzecią,
2) sposób przeliczania równowartości kwoty, która ma być przekazana,
3) wzór potwierdzenia przekazania kwoty stanowiącej równowartość kwoty
wpłaconej przez osobę trzecią
– mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawności prowadzonego
postępowania, efektywnego udzielania pomocy konsularnej oraz transparentność
działań konsula.

1. W uzasadnionych przypadkach konsul może udzielić zapomogi obywatelom polskim albo osobom polskiego pochodzenia przebywającym lub zamieszkałym w okręgu konsularnym, znajdującym się w niedostatku i niemogącym otrzymać pomocy z innych źródeł. 2. Zapomoga, o której mowa w ust. 1, może zostać przyznana w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych osób, o których mowa w ust. 1, w szczególności na zakup niezbędnych lekarstw, żywności, odzieży, pomocy szkolnych lub na opłacenie kosztów niezbędnej opieki, jeżeli te osoby udokumentowały swoją trudną sytuację. 3. Zapomogi w gotówce udziela się za pokwitowaniem.

Art. 48a. 1. Konsul, na wniosek obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 21 ust. 1, wydaje unijny tymczasowy dokument podróży, zwany dalej „TDP”, w przypadkach gdy:
1) utracił on paszport lub inny dokument podróży;
2) jego paszport lub inny dokument podróży uległ zniszczeniu;
3) państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego jest on obywatelem, zwane dalej „państwem obywatelstwa”, nie może w rozsądnym terminie wydać mu paszportu lub innego dokumentu podróży. 2. TDP wydaje się w celu umożliwienia powrotu do państwa obywatelstwa albo do państwa zamieszkania, a w szczególnie uzasadnionych okolicznościach – do innego miejsca docelowego. 3. TDP wydaje się na okres niezbędny do powrotu, o którym mowa w ust. 2, obejmujący czas przejazdu, w tym niezbędnych postojów nocnych i połączeń w podróży, oraz dodatkowe dwa dni, niedłużej jednak niż na okres piętnastu dni od daty jego wydania, o ile nie zachodzą wyjątkowe okoliczności.

Art. 48b. 1. Wniosek o wydanie TDP obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 21 ust. 1, składa osobiście konsulowi. 2. Konsul może odstąpić od wymogu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy szczególne okoliczności uniemożliwiają lub znacznie utrudniają osobiste złożenie wniosku o wydanie TDP. 3. Wniosek o wydanie TDP zawiera:
1) wizerunek twarzy zgodny z wymogami określonymi w art. 41 ustawy z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 196);
2) imię (imiona) i nazwisko;
3) datę, miejsce i państwo urodzenia;
4) płeć;
5) posiadane obywatelstwa;
6) krajowy numer ewidencyjny lub numer ubezpieczenia społecznego – jeżeli zostały nadane;
7) informacje o zastępowanym dokumencie podróży – jeżeli są dostępne;
8) informacje na temat rodziców lub opiekunów prawnych – w przypadku osób, które nie ukończyły 18. roku życia;
9) dane kontaktowe;
10) informacje o kraju docelowym, w tym informacje, czy jest on państwem obywatelstwa, państwem zamieszkania czy innym miejscem docelowym;
11) informacje o krajach tranzytu między krajem wyjazdu a krajem docelowym;
12) informację o przewidywanym czasie trwania podróży;
13) informację o obowiązku zwrotu TDP po powrocie do kraju docelowego;
14) podpis. 4. Wniosek o wydanie TDP składa się na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/2662 z dnia 14 października 2024 r. ustanawiającej standardowy formularz wniosku o wydanie unijnego tymczasowego dokumentu podróży i zmieniającej decyzję wykonawczą (UE) 2022/2452 (Dz. Urz. UE L 2024/2662 z 15.10.2024). Formularz wniosku o wydanie TDP udostępnia się w języku polskim, angielskim lub francuskim.

Art. 48c. 1. Konsul niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie dwóch dni roboczych liczonych od dnia złożenia wniosku o wydanie TDP, informuje o jego przyjęciu najbliższe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny państwa obywatelstwa oraz zwraca się z zapytaniem o potwierdzenie danych osoby, której dotyczy wniosek. 2. Za dzień roboczy uznaje się dzień inny niż sobota lub niedziela lub dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, przy czym za dzień ustawowo wolny od pracy uznaje się również dzień wolny od pracy obowiązujący organ zobowiązany do działania. 3. Do zapytania, o którym mowa w ust. 1, załącza się:
1) odwzorowanie cyfrowe wniosku o wydanie TDP;
2) odwzorowanie cyfrowe wizerunku twarzy osoby, której dotyczy wniosek, utrwalonego w trakcie składania wniosku, a w przypadku gdy nie jest to możliwe
– wykonanego zgodnie z wymogami określonymi w art. 41 ustawy z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych;
3) odwzorowanie cyfrowe dostępnych dokumentów tożsamości oraz innych dokumentów istotnych dla weryfikacji i potwierdzenia danych osoby, której dotyczy wniosek.

Art. 48d. 1. Zapytanie, o którym mowa w art. 48c ust. 1, konsul przekazuje z wykorzystaniem dostępnych mu środków komunikacji zapewniających natychmiastowe przekazywanie i pozyskiwanie informacji, z uwzględnieniem warunków bezpieczeństwa przetwarzania danych. 2. W przypadku braku środków komunikacji spełniających wymagania, o których mowa w ust. 1, konsul może przekazać zapytanie, o którym mowa w art. 48c ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych. 3. W wyjątkowych przypadkach, jeżeli zostały wyczerpane środki komunikacji z państwem obywatelstwa, konsul może odstąpić od wymogu potwierdzenia danych osoby, której dotyczy wniosek, o ile niezwłocznie poinformuje państwo obywatelstwa o wydaniu TDP tej osobie, prześle temu państwu odwzorowanie cyfrowe tego dokumentu oraz przekaże temu państwu dane, o których mowa w art. 48h ust. 6.

Art. 48e. 1. W przypadku wyrażenia sprzeciwu przez państwo obywatelstwa wobec wydania TDP albo braku potwierdzenia danych osoby, której dotyczy wniosek, o których mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8, przez to państwo w terminie trzech dni roboczych liczonych od dnia przekazania zapytania, o którym mowa w art. 48c ust. 1, TDP nie jest wydawane. 2. Konsul informuje osobę, której dotyczy wniosek, o odmowie wydania TDP oraz możliwości skorzystania z pomocy konsularnej państwa obywatelstwa zgodnie z zobowiązaniami prawnymi i praktyką tego państwa. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli państwo obywatelstwa poinformuje konsula w terminie, o którym mowa w tym przepisie, o planowanym terminie potwierdzenia danych osoby, której dotyczy wniosek. W takim przypadku konsul przekazuje tę informację osobie, której dotyczy wniosek.

Art. 48f. 1. Konsul wydaje TDP niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie dwóch dni roboczych liczonych od dnia otrzymania potwierdzenia przez państwo obywatelstwa danych osoby, której dotyczy wniosek, o których mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8, o ile to państwo nie sprzeciwi się jego wydaniu. 2. W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przekroczony. 3. Osoba, której wydano TDP, jest uprawniona do zweryfikowania danych w nim zawartych, a w razie potrzeby – wystąpienia o ich skorygowanie przez wydanie nowego dokumentu. 4. Konsul niezwłocznie informuje państwo obywatelstwa o wydaniu TDP, przesyłając temu państwu odwzorowanie cyfrowe tego dokumentu.

Art. 48g. Do postępowania przed konsulem w sprawie o wydanie TDP nie mają zastosowania przepisy działu III rozdziałów 7–9.

Art. 48h. 1. TDP ma formę jednolitego formularza TDP z polem personalizacyjnym przeznaczonym na wklejenie wypełnionej jednolitej naklejki TDP. 2. Specyfikację jednolitego formularza TDP, w tym sposób umieszczenia na nim wypełnionej jednolitej naklejki TDP, określa załącznik I do dyrektywy Rady (UE) 2019/997 z dnia 18 czerwca 2019 r. ustanawiającej unijny tymczasowy dokument podróży oraz uchylającej decyzję 96/409/WPZiB (Dz. Urz. UE L 163 z 20.06.2019, str. 1, z późn. zm.2)), zwanej dalej „dyrektywą 2019/997”. 3. W TDP nie zamieszcza się żadnych informacji w formie do odczytu maszynowego, o ile informacje te nie widnieją również w sekcjach, o których mowa w pkt 6 załącznika II do dyrektywy 2019/997. 4. Specyfikację jednolitej naklejki TDP, w tym zakres sekcji i pól, które należy wypełnić, określa załącznik II do dyrektywy 2019/997. 5. Dodatkowe specyfikacje techniczne dotyczące TDP są zawarte w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/2452 z dnia 8 grudnia 2022 r. określającej
2) Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2024/1986 z 16.07.2024. dodatkowe specyfikacje techniczne dotyczące unijnego tymczasowego dokumentu podróży ustanowionego dyrektywą Rady (UE) 2019/997 (Dz. Urz. UE L 320 z 14.12.2022, str. 47, z późn. zm.3)). 6. W warstwie graficznej jednolitej naklejki TDP zamieszcza się dane dotyczące:
1) osoby:
a) imię (imiona),
b) nazwisko,
c) obywatelstwo,
d) datę urodzenia,
e) płeć,
f) wizerunek twarzy;
2) dokumentu:
a) numer jednolitego formularza TDP,
b) oznaczenie państwa wydającego,
c) oznaczenie organu wydającego,
d) datę wydania,
e) datę ważności,
f) uwagi;
3) kraju docelowego oraz krajów tranzytu. 7. Wpisy na jednolitej naklejce TDP, w tym wizerunek twarzy, nanosi się drukiem. Na wydrukowanej jednolitej naklejce TDP nie dokonuje się zmian. 8. W wyjątkowych przypadkach związanych z wystąpieniem problemów technicznych o charakterze siły wyższej konsul może wypełnić jednolitą naklejkę TDP odręcznie i dołączyć do niej odwzorowanie cyfrowe wizerunku twarzy, o którym mowa w art. 48c ust. 3 pkt 2, w sposób uniemożliwiający jego zamianę. Na wypełnionej w ten sposób jednolitej naklejce TDP nie dokonuje się zmian.

Art. 48i. 1. W przypadku ubiegania się przez obywatela polskiego o wydanie TDP przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, zwane dalej „państwem udzielającym pomocy”, konsul na zapytanie tego państwa weryfikuje na podstawie Rejestru Dokumentów Paszportowych dane tego obywatela w zakresie, o którym mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8.
3) Zmiana wymienionej decyzji została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2024/2662 z 15.10.2024. 2. Konsul niezwłocznie, niepóźniej jednak niż w terminie trzech dni roboczych liczonych od dnia otrzymania zapytania, potwierdza dane obywatela polskiego, o których mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8, albo informuje państwo udzielające pomocy o braku możliwości potwierdzenia tych danych w sposób określony w art. 48d ust. 1 i 2. 3. W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 2, może zostać przekroczony. W takim przypadku konsul informuje państwo udzielające pomocy o planowanym terminie potwierdzenia danych obywatela polskiego, o których mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8, lub braku możliwości potwierdzenia tych danych.

Art. 48j. Osoba, której wydano TDP, po powrocie do kraju docelowego zwraca ten dokument wybranemu konsulowi. Przepisu art. 53 ust. 2 nie stosuje się.

Art. 48k. 1. Konsul niezwłocznie fizycznie anuluje przez przedziurkowanie i przecięcie:
1) błędnie spersonalizowany jednolity formularz TDP lub błędnie spersonalizowaną jednolitą naklejkę TDP;
2) TDP zwrócony przez osobę, której go wydano. 2. Konsul prowadzi ewidencję dokumentów, o których mowa w ust. 1.

Art. 48l. 1. Konsul przetwarza dane dotyczące wydania TDP, o których mowa w art. 48b ust. 3 pkt 1–8, wyłącznie do celów udzielenia pomocy konsularnej przez okres niedłuższy niż 180 dni, licząc od dnia złożenia wniosku o wydanie TDP. 2. Konsul usuwa dane z prowadzonych rejestrów czynności i rejestrów spraw po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, oraz poddaje brakowaniu dokumentację tworzącą akta sprawy.

Art. 48m. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych zapewnia blankiety jednolitych formularzy TDP i jednolitych naklejek TDP. 2. Konsul przechowuje niewypełnione blankiety jednolitych formularzy TDP i jednolitych naklejek TDP w miejscu zabezpieczonym przed ich utratą, zniszczeniem, uszkodzeniem lub dostępem do nich osób nieuprawnionych.

Art. 48n. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych przetwarza dane dotyczące liczby:
1) wydanych TDP, ze wskazaniem obywatelstwa osób, którym je wydano;
2) przypadków podrabiania i fałszowania TDP. 2. Dane, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje corocznie Komisji Europejskiej.