1. Stroną postępowania jest każdy, kto zgłasza, zgodnie z ust. 2, zamiar
koncentracji.
2. Zgłoszenia zamiaru koncentracji dokonują:
1) wspólnie łączący się przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 13
ust. 2 pkt 1;
2) przedsiębiorca przejmujący kontrolę – w przypadku, o którym mowa w art. 13
ust. 2 pkt 2;
3) wspólnie wszyscy przedsiębiorcy biorący udział w utworzeniu wspólnego
przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3;
4) przedsiębiorca nabywający część mienia innego przedsiębiorcy – w przypadku,
o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4.
3. W przypadku gdy koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący za
pośrednictwem co najmniej dwóch przedsiębiorców zależnych, zgłoszenia zamiaru tej
koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący.
4. Od wniosków o wszczęcie postępowania antymonopolowego w sprawach
koncentracji przedsiębiorcy uiszczają opłaty. Jeżeli wraz ze złożonym wnioskiem nie
zostanie uiszczona opłata, Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę do uiszczenia opłaty
w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuiszczenie opłaty spowoduje pozostawienie
wniosku bez rozpatrzenia.
4a. Opłaty, o których mowa w ust. 4, nie podlegają zwrotowi w przypadku
zwrotu wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego w sprawach
koncentracji lub umorzenia postępowania.
5. Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie zamiaru
koncentracji, w tym wykaz informacji i dokumentów, które powinno ono
zawierać, uwzględniając specyfikę działalności prowadzonej przez różne rodzaje
przedsiębiorców, w szczególności przez instytucje finansowe;
2) wysokość opłat, o których mowa w ust. 4, oraz tryb ich uiszczania, mając na
uwadze, aby nie stanowiły one bariery dla przedsiębiorców w zakresie
dokonywania koncentracji.