1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 89–90c, nakłada Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 1 000 000 zł. 2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89–90c, Szef Krajowej Administracji Skarbowej uwzględnia rodzaj i zakres niedopełnienia obowiązku oraz dotychczasowe wykonywanie określonych ustawą obowiązków przez podmiot, na który jest nakładana kara pieniężna, a także wysokość jego całkowitego obrotu za rok obrotowy poprzedzający rok nałożenia kary, a w przypadku podmiotu rozpoczynającego działalność – okres od rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do dnia wszczęcia postępowania o nałożenie kary pieniężnej. 3. W przypadku stwierdzenia w toku kontroli więcej niż jednego naruszenia, o którym mowa w art. 89, możliwe jest nałożenie tylko jednej kary pieniężnej. 4. Kara pieniężna, o której mowa w art. 89–90c, stanowi dochód budżetu państwa. 5. Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769). 6. Kary pieniężne, o których mowa w art. 89–90c, podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. 7. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa. DZIAŁ VII Przepisy zmieniające, epizodyczne, przejściowe i końcowe Rozdział 1 Przepisy zmieniające
Art. 92–97. (pominięte) Rozdział 2 Przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe