1. Ujęte w planach ograniczenia określa się w stopniach zasilania od pierwszego do dwunastego dla odbiorców i punktów wyjścia z systemu gazowego, w których pobierają gaz ziemny. 2. Pierwszy stopień zasilania odpowiada wielkości maksymalnej mocy umownej, jaką może pobierać odbiorca w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne. 3. Drugi stopień zasilania odpowiada średniej godzinowej i dobowej ilości gazu ziemnego, jaką pobierał odbiorca w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego w okresie od dnia 1 lipca roku poprzedzającego do dnia 30 czerwca roku, w którym został opracowany plan, z wyłączeniem dni, dla których pobór dobowy w punkcie wyjścia z systemu gazowego był równy 0 kWh/dobę. 4. Stopnie zasilania od trzeciego do dziewiątego określa się w planie jako wartości godzinowe i dobowe – pośrednie między stopniem zasilania drugim a dziesiątym – zmniejszające się proporcjonalnie, chyba że istnieją technicznie uzasad- nione przesłanki innej zmienności stopni zasilania przy zachowaniu zasady stopniowej redukcji poboru gazu ziemnego między drugim a dziesiątym stopniem zasilania. Dziennik Ustaw –5– Poz. 549 5. Dziesiąty stopień zasilania odpowiada minimalnej godzinowej i dobowej ilości gazu ziemnego pobieranej przez odbiorcę w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego, niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa osób ani uszkodzenia lub zniszczenia obiektów technologicznych. Ilość ta, określona przez odbiorcę, nie może przekraczać najwyższego z minimalnych godzinowych i dobowych poborów gazu ziemnego wyznaczonych dla każdego roku w okresie 3 lat poprze- dzających dzień 1 lipca roku, w którym został opracowany plan, z wyłączeniem dni, w których godzinowa i dobowa ilość gazu ziemnego, jaką pobierał odbiorca w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego, nie przekraczała 15% wartości określonej dla tego odbiorcy w drugim stopniu zasilania, wyznaczonej dla danego roku. 6. Jedenasty stopień zasilania odpowiada zerowej godzinowej i dobowej ilości gazu ziemnego pobieranej przez od- biorcę w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego. 7. Dwunasty stopień zasilania odpowiada zerowej godzinowej i dobowej ilości gazu ziemnego pobieranej w danym punkcie wyjścia z systemu gazowego przez odbiorcę, w tym odbiorcę chronionego, o którym mowa w § 4 ust. 1:
1) pkt 2, 8 i 9;
2) pkt 13, w zakresie, w jakim zajmuje się wytwarzaniem ciepła dla odbiorców, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, 8 i 9, pobierających ciepło w okresie od dnia 1 września do dnia 31 maja na potrzeby centralnego ogrzewania, ciepłej wody użytkowej, wentylacji oraz technologii w postaci pary i wody gorącej, lub zaopatrywaniem w ciepło tych odbiorców, pod warunkiem że instalacji tego odbiorcy gazu ziemnego nie można zasilać paliwem innym niż gaz ziemny. 8. W przypadku odbiorcy, który nie przekaże w terminie informacji, o których mowa w art. 58 ust. 5 ustawy, a który w okresie od dnia 1 lipca roku poprzedzającego do dnia 30 czerwca roku, w którym został opracowany plan, realizował pobór, za ilość gazu ziemnego, o której mowa w ust. 5, przyjmuje się minimalny godzinowy i dobowy pobór gazu ziemne- go odnotowany w tym okresie, z wyłączeniem dni, dla których pobór dobowy w punkcie wyjścia z systemu gazowego był równy 0 kWh/dobę. 9. Operator przyjmuje dla odbiorcy, który został przyłączony do systemu gazowego po dniu 30 czerwca roku, w którym opracowywany jest plan, albo który nie przekaże w terminie informacji, o których mowa w art. 58 ust. 5 ustawy, i w okresie od dnia 1 lipca roku poprzedzającego do dnia 30 czerwca roku, w którym został opracowany plan, nie realizo- wał poboru lub realizował pobór w części tego okresu:
1) za ilość gazu ziemnego, o której mowa w ust. 3 – wielkość mocy umownej określonej w obowiązującej w chwili opracowywania planu umowie, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;
2) za ilość gazu ziemnego, o której mowa w ust. 5 – wartość minimalnego możliwego do zrealizowania poboru gazu ziemnego, wynikającego z postanowień określających maksymalne dopuszczalne ograniczenia w poborze tego paliwa zawartych w obowiązującej w chwili opracowywania planu umowie, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne. 10. W stosunku do odbiorców gazu ziemnego, których moc umowna określona w umowie, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, jest mniejsza niż 5500 kWh/h, wielkość poboru gazu ziemnego określona w stopniach zasilania od trzeciego do dziewiątego równa jest wielkości poboru w drugim stopniu zasilania.