1. Przerwanie pracy i wyjście strażaka ze strefy zagrożenia bez rozkazu właściwego dowódcy może nastąpić w razie:
1) bezpośredniego zagrożenia życia;
2) wystąpienia urazu lub złego samopoczucia;
3) stwierdzenia uszkodzeń sprzętu ochrony układu oddechowego;
4) stwierdzenia naruszenia rezerwy powietrza niezbędnej na czas powrotu;
5) pogorszenia się warunków pożarowych w stopniu uniemożliwiającym skuteczne działanie przy użyciu posiadanego sprzętu gaśniczego;
6) utraty łączności. 2. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, strażak:
1) powiadamia kierującego działaniem ratowniczym lub dowódcę odcinka bojowego o samowolnym opuszczeniu strefy;
2) po zakończeniu akcji ratowniczej przedstawia uzasadnienie swojej decyzji wraz z opisem podjętych czynności. 3. Na żądanie kierującego działaniem ratowniczym uzasadnienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, strażak bez zbędnej zwłoki składa w formie pisemnej. 4. Po wyjściu ze strefy zagrożenia, strażak melduje dowódcy o zrealizowanych zadaniach oraz o swoim stanie psycho- fizycznym.