§ 1. O każdorazowym wypadku zastosowania tymczasowego
aresztowania wobec obywatela państwa obcego, na jego prośbę, zawiadamia się
niezwłocznie właściwy miejscowo urząd konsularny tego państwa lub – w braku
takiego urzędu – przedstawicielstwo dyplomatyczne tego państwa.
§ 2. W razie zatrzymania obywatela państwa obcego należy zatrzymanemu
umożliwić, na jego prośbę, nawiązanie w dostępnej formie kontaktu z właściwym
urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym, a w razie
zatrzymania osoby nieposiadającej żadnego obywatelstwa – z przedstawicielem
państwa, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania.