1. W celu przeliczenia ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu na ilość energii wyrażoną w MWh wyznacza się i rejestruje ciepło spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu oraz wyznacza się dobową średniowa- żoną wartość ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu. 2. Do rejestracji ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu stosuje się przepisy § 3, przy czym dane dotyczące ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu oraz dane dotyczące ciepła spalania odpowiednio bio- gazu, biogazu rolniczego i biometanu rejestruje się w jednej książce rejestrowej, o której mowa w § 3 ust. 2, lub z zastoso- waniem jednego elektronicznego systemu przetwarzania danych, o którym mowa w § 3 ust. 3. 3. Wyznaczenia ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu dokonuje się:
1) na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, o których mowa w ust. 5;
2) nie rzadziej niż co godzinę w okresach, w których następuje przesył biogazu, biogazu rolniczego i biometanu do dal- szego wykorzystania lub przetwarzania, z zastrzeżeniem § 6 ust. 4;
3) w miejscu, o którym mowa w § 2 pkt 3. 4. W celu wyznaczenia dobowej średnioważonej wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu:
1) w regularnych odstępach czasu, nie rzadziej niż co godzinę, w próbce odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i bio- metanu wykonuje się pomiary stężeń co najmniej metanu, azotu, dwutlenku węgla i tlenu, następnie na ich podstawie oblicza się ciepło spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, zgodnie z aktualnym poziomem wie- dzy i najlepszą praktyką, w szczególności według wytycznych zawartych w normie „PN-EN ISO 6976 Gaz ziemny – Obliczanie wartości kalorycznych, gęstości, gęstości względnej i liczby Wobbego na podstawie składu”;
2) obliczone zgodnie z pkt 1 w cyklu dobowym wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i bio- metanu uśrednia się z wykorzystaniem średniej ważonej. 5. Stężenia co najmniej metanu, azotu, dwutlenku węgla i tlenu, o których mowa w ust. 4 pkt 1, mierzy się na podsta- wie składu chemicznego certyfikowanej mieszaniny wzorcowej, przy wykorzystaniu urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, których poprawność pomiarowo-analityczna jest kontrolowana nie rzadziej niż raz w roku przez porównania międzylabora- toryjne z laboratorium akredytowanym w tym zakresie.