W ramach prewencji stresu zawodowego psycholog:
1) współpracuje z kierownikiem dyspozytorni medycznej oraz jego zastępcą w zakresie analizy i budowania klimatu organizacyjnego sprzyjającego współpracy i rozwojowi zawodowemu dyspozytorów medycznych;
2) prowadzi analizy potrzeb szkoleniowych, w tym z wykorzystaniem badań ankietowych, wniosków kierownika dyspo- zytorni medycznej lub jego zastępcy, wniosków z obserwacji własnych oraz wniosków dyspozytorów medycznych;
3) planuje programy szkoleniowe;
4) organizuje i przeprowadza szkolenia w zakresie:
a) rozpoznawania symptomów stresu, stylów i metod radzenia sobie ze stresem, w tym stresem długotrwałym,
b) rozpoznawania symptomów i przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu,
c) rozpoznawania stresu pourazowego i radzenia sobie z jego objawami,
d) profilaktyki uzależnień,
e) umiejętności udzielania różnego rodzaju wsparcia współpracownikom,
f) efektywnej komunikacji w sytuacji kryzysowej,
g) współpracy zespołowej w sytuacjach kryzysowych,
h) prewencji mobbingu, molestowania i dyskryminacji;
5) opracowuje dokumentację szkoleniową;
6) opracowuje materiały informacyjne i szkoleniowe w zakresie realizowanych szkoleń;
7) monitoruje efektywność szkoleń;
8) prowadzi programy informacyjne i projekty mające na celu prewencję stresu zawodowego u dyspozytorów medycz- nych, zgodnie z najnowszą wiedzą i zasadami dobrej praktyki psychologicznej. Dziennik Ustaw –3– Poz. 2307