W diagnostyce związanej z podawaniem pacjentom produktów radiofarmaceutycznych:
1) do zdarzeń kategorii I zalicza się:
a) powtórzenie procedury niewynikające ze wskazań klinicznych, prowadzące do sumarycznej dawki przekracza- jącej wskaźniki, o których mowa w pkt 2,
b) wykonanie procedury, której skutkiem jest wystąpienie nieoczekiwanego efektu deterministycznego,
c) wykonanie procedury błędnie zidentyfikowanej osobie,
d) wykonanie procedury z wykorzystaniem produktu radiofarmaceutycznego o aktywności terapeutycznej zamiast diagnostycznej,
e) wykonanie procedury z wykorzystaniem niewłaściwego produktu radiofarmaceutycznego;
2) do zdarzeń kategorii II zalicza się przekroczenie zaplanowanej wartości dawki skutecznej o więcej niż 20 mSv lub wartości dawki równoważnej o więcej niż 100 mSv, przypadających na jedno badanie. Dziennik Ustaw –3– Poz. 2700