1. W rentgenodiagnostyce i fluoroskopii:
1) do zdarzeń kategorii I zalicza się:
a) powtórzenie procedury niewynikające ze wskazań klinicznych i prowadzące do sumarycznej dawki przekracza- jącej wskaźniki określone w pkt 2,
b) wykonanie procedury, której skutkiem jest wystąpienie nieoczekiwanego efektu deterministycznego,
c) wykonanie procedury błędnie zidentyfikowanej osobie,
d) wykonanie procedury w niewłaściwym obszarze anatomicznym;
1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Mini- strów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. z 2021 r. poz. 932).
2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawia- jącą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowa- nia jonizującego oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2016, str. 69, Dz. Urz. UE L 152 z 11.06.2019, str. 128 oraz Dz. Urz. UE L 324 z 13.12.2019, str. 80). Dziennik Ustaw –2– Poz. 2700
2) do zdarzeń kategorii II zalicza się:
a) czterokrotne przekroczenie wartości diagnostycznego poziomu referencyjnego,
b) w przypadku badań tomograficznych głowy – przekroczenie wartości 120 mGy ważonego tomograficznego in- deksu dawki (CTDIw),
c) w przypadku badań tomograficznych innych niż badania głowy – przekroczenie wartości 200 mGy ważonego tomograficznego indeksu dawki (CTDIw),
d) w przypadku fluoroskopii – przekroczenie 200 Gycm2 sumarycznej wartości iloczynu dawka – powierzchnia (DAP). 2. Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. c i d nie stosuje się w działalności związanej z narażeniem polegającej jedynie na wyko- nywaniu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych za pomocą aparatów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu lub w działalności związanej z narażeniem polegającej jedynie na wykonywaniu densytometrii kości za pomocą apa- ratów rentgenowskich służących wyłącznie do tego celu. 3. Przekroczenia wartości diagnostycznego poziomu referencyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, lub prze- kroczenia wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, c lub d, nie zalicza się do zdarzeń kategorii II, jeżeli to przekro- czenie jest uzasadnione klinicznie.