1. Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w warunkach szczególnie
uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia albo gdy jest to uzasadnione szczególnymi
właściwościami służby, może być przyznany płatny urlop dodatkowy w wymiarze do
11 dni roboczych rocznie.
2. Funkcjonariuszowi, który osiągnął określony wiek lub staż służby, przysługuje
płatny urlop dodatkowy w każdym roku kalendarzowym w wymiarze:
1) 5 dni roboczych, jeżeli ukończył 40 lat lub posiada 10 lat służby;
2) 8 dni roboczych, jeżeli ukończył 45 lat lub posiada 20 lat służby;
3) 11 dni roboczych, jeżeli ukończył 55 lat lub posiada 25 lat służby.
3. Łączny wymiar urlopów dodatkowych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie może
przekroczyć 11 dni roboczych rocznie.
4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla
SKW i SWW, rodzaje stanowisk, na których występują warunki szczególnie uciążliwe
lub szkodliwe dla zdrowia, a także rodzaje innych stanowisk, na których przysługuje
prawo do urlopu dodatkowego, o którym mowa w ust. 1, albo gdy jest to uzasadnione
szczególnymi właściwościami służby, uwzględniając specyfikę służby na
poszczególnych stanowiskach.