1. W przypadku ujawnienia, po złożeniu wniosku o mianowanie, okoliczności wykluczającej mianowanie organ wnioskujący lub organ opiniujący niezwłocznie powiadamia o tej okoliczności organ uprawniony do mianowania. 2. Organ uprawniony do mianowania, po otrzymaniu zawiadomienia o zaistnieniu okoliczności wykluczającej miano- wanie lub powzięciu z urzędu wiadomości o niej, odpowiednio:
1) umarza postępowanie w sprawie mianowania;
2) uchyla lub stwierdza nieważność decyzji o mianowaniu. 3. Postępowanie w sprawie mianowania umarza się, a jeżeli decyzja o mianowaniu została już wydana, uchyla się lub stwierdza jej nieważność, również w przypadku:
1) osoby powołanej do czynnej służby wojskowej, jeżeli nie zgłosiła się do jej pełnienia;
2) żołnierza rezerwy, jeżeli żołnierz ten został powołany do czynnej służby wojskowej, z wyjątkiem powołania do odbycia ćwiczeń wojskowych;
3) żołnierza w czynnej służbie wojskowej, jeżeli mianowanie nie nastąpi w terminie do dnia zwolnienia tego żołnierza z tej służby, z wyłączeniem przypadku, w którym mianowanie ma bezpośredni związek z powołaniem do innego ro- dzaju czynnej służby wojskowej. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, organ uprawniony do mianowania informuje o tym fakcie podmiot, który wnioskował o mianowanie. Jeżeli organem uprawnionym do mianowania jest Minister Obrony Narodowej, informacje te przekazuje kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr.