1. Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim, zwany dalej „właściwym
naczelnikiem urzędu skarbowego”, wydaje decyzję ustalającą wysokość ryczałtu,
odrębnie na każdy rok podatkowy.
2. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek osoby duchownej,
odpowiednio obniża stawki ryczałtu określone w załącznikach nr 5 i 6, jeżeli liczba
wyznawców na danym terenie stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców.
Osoba duchowna jest obowiązana dołączyć do wniosku oświadczenie o liczbie
wyznawców. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.