1. Zwolnienie od kosztów sądowych przysługujące stronie z mocy
ustawy albo przyznane stronie w postępowaniu rozpoznawczym rozciąga się na
koszty komornicze.
2. Skarb Państwa nie uiszcza opłat egzekucyjnych.
3. Jeżeli strona będąca osobą fizyczną nie korzysta ze zwolnienia, o którym
mowa w ust. 1, i nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla
siebie i rodziny ponieść wydatków lub tych opłat komorniczych, od których
uiszczenia zależy podjęcie czynności przez komornika, może wystąpić
z wnioskiem do sądu rejonowego, przy którym działa komornik, o zwolnienie
w całości lub części od tych kosztów.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do strony będącej osobą prawną lub
jednostką organizacyjną niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność
prawną, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów
komorniczych.
5. Do wniosku o zwolnienie od kosztów komorniczych oraz jego rozpoznania
stosuje się odpowiednio przepisy tytułu IV ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
6. Strona powołująca się na zwolnienie od kosztów przez sąd przedkłada
komornikowi odpis postanowienia o zwolnieniu od kosztów. W razie braku tego
odpisu komornik wzywa stronę do jego przedłożenia w terminie 7 dni od dnia
doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że stronie nie przysługuje zwolnienie
od kosztów.