1. Osobie urodzonej po dniu 31 grudnia 1948 r., której przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy ustalono prawo do emerytury rolniczej, z zaliczeniem okresów, o których mowa w
art. 20 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 33, a która po dniu wejścia w życie ustawy osiągnie
wiek 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny i zgłosi wniosek o emeryturę z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych określoną w art. 24 lub art. 184 ustawy wymienionej w art. 37, przysługuje –
w zależności od jej wyboru – emerytura rolnicza ustalona z zaliczeniem wskazanych okresów albo
emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2. Prawo do emerytury rolniczej oraz do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
przysługuje osobie, o której mowa w ust. 1, jeżeli po wyłączeniu okresów wskazanych w tym
przepisie osoba ta spełnia warunki do emerytury rolniczej.