Art. 40

1. Nadzór nad realizacją zadań związanych z pomocą poszkodowanym sprawuje wojewoda. 2. W uzasadnionych przypadkach, w celu przyspieszenia realizacji wypłaty zasiłku wojewoda może powierzyć to zadanie podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepis art. 47 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio. 3. Wojewoda podpisuje z podmiotem wymienionym w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie umowę, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację zadań. 4. Umowa, o której mowa w ust. 3, określa:
1) cel, na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania;
2) szczegółowy opis zadania, w tym zasady wypłaty pomocy osobom fizycznym poszkodowanym w wyniku powodzi;
3) wysokość udzielonej dotacji i tryb płatności;
4) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego;
5) tryb kontroli wykonywania zadania;
6) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji;
7) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wojewoda niezwłocznie wydaje decyzję w sprawie zwrotu środków budżetu państwa przekazanych jednostce samorządu terytorialnego na wypłaty zasiłku, określając kwotę przypadającą do zwrotu. Kwotę przypadającą do zwrotu pomniejsza się o środki już przekazane na podstawie decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 4.

Art. 40a. 1. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego, wykonywane w związku z przeciwdziałaniem skutkom powodzi, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, są udzielane przez podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz przez podmioty prowadzące apteki ogólnodostępne wpisane do wykazu, zwanego dalej „wykazem”, opracowywanego przez właściwego wojewodę w uzgodnieniu z dyrektorem właściwego miejscowo oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. 2. W wykazie umieszcza się podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz podmioty prowadzące apteki ogólnodostępne, uwzględniając potrzeby wynikające z zabezpieczenia dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, na terenach wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, a także strukturę organizacyjną tych podmiotów, rodzaj wykonywanej działalności leczniczej oraz zasoby kadrowe i sprzętowe. 3. Wykaz podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym w drodze obwieszczenia wojewody oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu, o którym mowa w ust. 1. 4. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego, wykonywane w związku z przeciwdziałaniem skutkom powodzi, udzielone przez podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz podmioty prowadzące apteki ogólnodostępne, są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z budżetu państwa w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków, na podstawie sprawozdań i rachunków składanych do właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. 5. Świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 4, mogą być finansowane w formie opłaty ryczałtowej za utrzymanie stanu gotowości do udzielania tych świadczeń lub ceny odpowiadającej liczbie i rodzajowi świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przyjętym okresie rozliczeniowym. 6. Finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 4, nie może prowadzić do wielokrotnego finansowania tych samych świadczeń z różnych źródeł. 7. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia określi zasady sprawozdawania oraz warunki rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 4. 8. Do sprawozdawania i rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 4, mając na celu zapewnienie rzetelności i gospodarności wydatkowania środków publicznych, w tym utrzymania wydatków w przewidzianych limitach, oraz skuteczności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 40b. 1. W przypadku wystąpienia ograniczenia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, świadczeniodawca posiadający umowę na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, udzielający lub zamierzający udzielać świadczeń na terenie gmin wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w ramach realizacji posiadanej umowy, może dokonać zmiany miejsca lub warunków udzielania świadczeń, w tym dotyczących personelu medycznego realizującego tę umowę, po uzyskaniu zgody Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, na okres nie dłuższy niż wskazany w tych przepisach. 2. Do miejsca i warunków udzielania świadczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.12)) i ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz w szczegółowych warunkach umów określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 159 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 3. Zmiana określonego w umowie, o której mowa w ust. 1, miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej następuje na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 4. Zmiany, o których mowa w ust. 1, nie mogą naruszać wymagań dotyczących kwalifikacji osób wykonujących zawód medyczny określonych w przepisach regulujących wykonywanie tych zawodów lub określających te kwalifikacje.

Art. 40c. 1. W przypadku wystąpienia ograniczenia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej na terenach wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, podmiot wykonujący działalność leczniczą:
1) który nie posiada umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,
2) posiada umowę, o której mowa w pkt 1, w innym rodzaju lub zakresie
– ma prawo do wynagrodzenia za udzielone świadczenia opieki zdrowotnej. 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1:
1) jest wypłacane pod warunkiem uzyskania zgody Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w której został określony rodzaj lub zakres świadczeń i okres jej obowiązywania, nie dłuższy niż okres wskazany w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2;
12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 858, 1222, 1593, 1615 i 1915 oraz z 2025 r. poz. 129, 304, 620, 637, 779, 1083, 1192 i 1211.
2) obejmuje zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej kwocie finansowania danego świadczenia gwarantowanego stosowanej w rozliczeniach między Narodowym Funduszem Zdrowia a świadczeniodawcami z tytułu realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. 3. Świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z budżetu państwa w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. 4. Do zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 40ca. W przypadku przerwy w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej będącej skutkiem powodzi, do której doszło na obszarze wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w okresie wskazanym w tych przepisach, przepisu art. 136c ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie stosuje się.

Art. 40cb. W przypadku przeniesienia pacjenta do objęcia opieką przez innego świadczeniodawcę realizującego umowę zawartą z Narodowym Funduszem Zdrowia będącego skutkiem powodzi, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i przepisów wydanych na podstawie tej ustawy dotyczących skierowań oraz list oczekujących na udzielenie świadczenia nie stosuje się.

Art. 40cc. Gmina poszkodowana w wyniku wystąpienia powodzi, wskazana w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, albo gmina z nią sąsiadująca, może przeznaczyć dochody, o których mowa w art. 93 ust. 3 pkt 1, art. 111, art. 18 lub art. 181 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2023 r. poz. 2151), w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, na zadania związane z przeciwdziałaniem skutkom powodzi negatywnie wpływającym na realizację gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii, o których mowa w art. 41 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w placówkach wsparcia dziennego, o których mowa w art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, i w ośrodkach, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej.

Art. 40d. 1. Świadczeniobiorca, który w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, przerwał leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, z powodu zawieszenia wykonywania działalności leczniczej przez świadczeniodawcę, przed upływem 15. dnia przewidzianego programem pobytu w miejscowości uzdrowiskowej położonej na terenie gmin wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, może kontynuować jego realizację na podstawie dotychczasowego skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, u tego samego świadczeniodawcy w okresie 12 miesięcy po podjęciu przez niego zawieszonej działalności leczniczej, w terminie uzgodnionym ze świadczeniodawcą. 2. Kontynuacja realizacji leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, o której mowa w ust. 1, odbywa się na dotychczasowych warunkach realizacji świadczenia, przy uwzględnieniu liczby dni pobytu wykorzystanych przez świadczeniobiorcę przed przerwaniem jego realizacji i związanych z tym wzajemnych praw i obowiązków świadczeniodawcy i świadczeniobiorcy. 3. Informację o:
1) planowanej kontynuacji przerwanych świadczeń, po dokonaniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1,
2) zrealizowanych świadczeniach, o których mowa w ust. 1
– świadczeniodawca niezwłocznie przekazuje właściwemu oddziałowi wojewódzkiemu Narodowego Funduszu Zdrowia.

Art. 40e. 1. Świadczeniobiorca, który w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, nie rozpoczął leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej w miejscowości uzdrowiskowej położonej na terenie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, z powodu zawieszenia działalności leczniczej przez danego świadczeniodawcę, zgodnie z datą wynikającą ze skierowania potwierdzonego przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, może zrealizować to świadczenie u innego świadczeniodawcy na podstawie tego skierowania, z uwzględnieniem miejsca na liście świadczeniobiorców, o której mowa w tych przepisach. 2. W przypadku skierowań wystawionych w wersji papierowej warunkiem realizacji świadczenia przez świadczeniobiorcę, o którym mowa w ust. 1, jest przekazanie skierowania do właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 6 miesięcy od wynikającej ze skierowania daty rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej.

Art. 40f. 1. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po zasięgnięciu opinii wojewody, może zawrzeć umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej bez przeprowadzania konkursu ofert albo rokowań, o których mowa w art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Informacja o umowach zawartych w tym trybie, zawierająca co najmniej nazwę świadczeniodawcy, wartość zawartej umowy oraz okres jej obowiązywania, jest publikowana przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w Biuletynie Informacji Publicznej w terminie dwóch dni roboczych od zawarcia umowy. 2. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia może zawrzeć umowę, o której mowa w ust. 1, w przypadku wystąpienia ograniczenia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej lub zwiększonych potrzeb zdrowotnych, których nie można było przewidzieć. 3. Świadczeniodawca udzielający świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, może zostać zwolniony przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z obowiązku spełniania wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, jeżeli zapewnia bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. W szczególności dopuszcza się udzielanie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych w pojeździe przeznaczonym do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Art. 40g. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 skierowanie, o którym mowa w art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest wymagane do świadczeń psychologicznych dla dorosłych. Przedstawienie skierowania nie jest wymagane także w przypadku, gdy termin udzielenia świadczenia zostanie wyznaczony po terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.

Art. 40h. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, jednostki budżetowe i jednostki wojskowe, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, mogą wykonywać działalność leczniczą w zakresie czynności ratunkowych, leczenia, ewakuacji medycznej i transportu sanitarnego z wykorzystaniem pojazdów sanitarnych, statków powietrznych, etatowego i tabelarycznego sprzętu i wyposażenia medycznego, medycznych środków materiałowych oraz leków będących na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz ludności cywilnej.

Art. 40i. 1. Na obszarze wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w okresie wskazanym w tych przepisach, podmioty wykonujące działalność leczniczą dotknięte skutkami powodzi mogą nie stosować wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, jeżeli zapewniają bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. 2. Na terenie gmin wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w okresie wskazanym w tych przepisach, dopuszcza się możliwość odstąpienia od przeprowadzania przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej planowych kontroli szpitali w zakresie przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne. 3. Na terenie gmin wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w okresie wskazanym w tych przepisach, dopuszcza się by w lokalu apteki ogólnodostępnej, w której wystąpiły szkody spowodowane powodzią, były świadczone usługi farmaceutyczne, w szczególności w zakresie wydawania lub sporządzania produktów leczniczych lub wydawania innego asortymentu aptecznego, w sytuacji wyłączenia z użytkowania pomieszczeń apteki określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 97 ust. 5 lub art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750, 905 i 924), innych niż izba ekspedycyjna i komora przyjęć, jeżeli we wszystkich niewyłączonych z użytkowania pomieszczeniach zostaną w tym okresie zachowane wymagania sanitarnohigieniczne zgodne z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 95 ust. 4 tej ustawy, a o zamiarze działania apteki ogólnodostępnej w taki sposób zostanie uprzednio powiadomiony – przez podmiot prowadzący tę aptekę – wojewódzki inspektor farmaceutyczny właściwy ze względu na lokalizację danej apteki. 4. Możliwość działania apteki ogólnodostępnej w sposób, o którym mowa w ust. 3, nie obejmuje przypadków, w których magazynowanie, sporządzanie lub przechowywanie produktów leczniczych, lub surowców farmaceutycznych, może następować zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 95 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne wyłącznie w pomieszczeniach, które zostały wyłączone z użytkowania lub z wykorzystaniem wyposażenia apteki ogólnodostępnej znajdującego się w tych pomieszczeniach.

Art. 40j. 1. Podmiot wykonujący działalność leczniczą, o którym mowa w art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, wykonujący działalność leczniczą na terenie gmin wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, może otrzymywać, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, środki publiczne na zadania, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1–3 tej ustawy – niezależnie od zakresu w jakim realizacja tych zadań służy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków pub- licznych. Środki publiczne w formie dotacji celowej na zadania, o których mowa w zdaniu pierwszym, może także przekazać minister właściwy do spraw zdrowia. 2. Do inwestycji, o której mowa w art. 95d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, lub remontu, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, które są finansowane z:
1) dotacji celowej na realizację zadania, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,
2) innego źródła niż wskazane w pkt 1
– nie stosuje się, na warunkach i w okresie wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, warunku uzyskania opinii o celowości inwestycji, w przypadku podmiotu wykonującego działalność leczniczą dotkniętego skutkami powodzi. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, warunkiem uzyskania finansowania z innego źródła, o którym mowa w tym przepisie, jest opinia wojewody właściwego ze względu na miejsce udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Opinia jest wydawana niezwłocznie po otrzymaniu wniosku podmiotu wykonującego działalność leczniczą dotkniętego skutkami powodzi.

Art. 40k. 1. W przypadku wydania przepisów na podstawie art. 1 ust. 2, wojewoda, w porozumieniu z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego działających na obszarze województwa, z wyłączeniem dysponenta lotniczych zespołów ratownictwa medycznego, oraz z dyrektorem oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, może wydać decyzję o konieczności dodatkowego zabezpieczenia wybranych miejsc lub dokonania czynności wykraczających poza zadania określone w wojewódzkim planie działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w drodze decyzji administracyjnej i zawiera informacje dotyczące w szczególności liczby i rodzaju zespołów ratownictwa medycznego koniecznych do uruchomienia. 3. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dodatkowe zadania nałożone na dysponentów zespołów ratownictwa medycznego są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z budżetu państwa w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest wojewoda, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków.

Art. 40l. 1. Do rozliczenia rzeczowych świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych przez apteki, które w okresie sprawozdawczym, którego rozliczenie przypada w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, poniosły szkody spowodowane powodzią, skutkujące utratą danych wynikających z realizacji recept nie stosuje się przepisów art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 907 i 1192). 2. Rozliczenie, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane:
1) pod warunkiem uzyskania zgody Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia; zgoda ta jest wydawana na czas określony;
2) na podstawie danych wynikających z realizacji recept zgromadzonych w systemie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, przekazanych przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia oraz rachunku, o którym mowa w art. 5 pkt 32a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 3. Zakres przekazywanych danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz zasady ich sprawozdawania określi Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia. 4. Do zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 5. W przypadku rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywie- niowego oraz wyrobów medycznych dotyczących nakładania kar umownych za nieprzekazanie uzgodnionego zestawienia zbiorczego recept.

Art. 40m. 1. Właściwy minister może nałożyć na podmiot leczniczy, dla którego jest podmiotem tworzącym, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, obowiązek utworzenia i prowadzenia na terenie dotkniętym skutkami powodzi tymczasowego miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. 2. Podmiot leczniczy, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do udzielania świadczeń ambulatoryjnej pomocy doraźnej osobom znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 91 i 637). 3. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dokonuje zmian w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z podmiotem leczniczym, o którym mowa w ust. 1, w szczególności w zakresie uzupełnienia personelu realizującego świadczenia opieki zdrowotnej oraz warunków ich realizacji. 4. Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane zgodnie z ust. 1–3 są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z budżetu państwa w formie dotacji celowej z części, której dysponentem jest minister, o którym mowa w ust. 1, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków.

Art. 40n. Podmioty lecznicze wykonujące działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne lub w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne, które są położone na terenach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, mogą być – w okresie wskazanym w tych przepisach – zaopatrywane w produkty lecznicze przez inny podmiot leczniczy posiadający aptekę szpitalną, zlokalizowany na terenie tego samego województwa, bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 106 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, oraz bez konieczności spełnienia przez podmiot zaopatrujący warunku określonego w tym przepisie, jeżeli:
1) w momencie wystąpienia powodzi podmiot zaopatrywany posiadał aptekę szpitalną albo dział farmacji szpitalnej, a wskutek powodzi asortyment produktów leczniczych tej apteki albo działu został utracony, uległ zniszczeniu, albo w inny sposób stał się niezdatny do użytku;
2) podmiot zaopatrywany lub podmiot zaopatrujący powiadomią o fakcie zaopatrywania, w terminie 30 dni po zakończeniu okresu wskazanego w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego właściwego ze względu na lokalizację podmiotu zaopatrywanego.

Art. 40o. 1. Dysponent lotniczych zespołów ratownictwa medycznego będący jednostką nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, otrzymuje, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, środki finansowe w formie dotacji podmiotowej w wysokości kosztów za uczestnictwo w działaniach związanych z powodzią. 2. Dysponent, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, środki finansowe w formie dotacji celowej na zakup sprzętu utraconego lub uszkodzonego na skutek działania związanego z powodzią. 3. Dysponent jednostki, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, z wyłączeniem dysponenta lotniczych zespołów ratownictwa medycznego, może otrzymać, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest wojewoda, środki finansowe w formie dotacji celowej na zakup sprzętu utraconego lub uszkodzonego na skutek działania związanego z powodzią. 4. Dysponent jednostki, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia zakończenia działań związanych z powodzią, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia zestawienie kosztów poniesionych na zakup sprzętu w wymiarze rzeczowym i wartościowym. W zestawieniu uwzględnia się kwotę przysługującą z tytułu ubezpieczenia utraconego lub uszkodzonego sprzętu, o którym mowa w ust. 2. 5. Dysponent jednostki, o której mowa w ust. 3, w terminie 30 dni od dnia zakończenia działań związanych z powodzią, przekazuje właściwemu wojewodzie zestawienie kosztów poniesionych na zakup sprzętu w wymiarze rzeczowym i wartościowym. W zestawieniu uwzględnia się kwotę przysługującą z tytułu ubezpieczenia utraconego lub uszkodzonego sprzętu, o którym mowa w ust. 3.

Art. 40p. 1. W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 minister właściwy do spraw zdrowia może, z własnej inicjatywy, wydawać polecenia nakładające zadania na Narodowy Fundusz Zdrowia, organy administracji rządowej działające w województwie, państwowe osoby prawne, organy jednostek samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. 2. Polecenia, o których mowa w ust. 1, są wydawane w związku z koniecznością odtworzenia infrastruktury teleinformatycznej służącej zapewnieniu ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w podmiocie wykonującym działalność leczniczą położonym na terenie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w drodze decyzji administracyjnej i podlegają natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia oraz nie wymagają uzasadnienia. 3. Polecenia, o których mowa w ust. 1, mogą być uchylane lub zmieniane, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, a ich uchylenie lub zmiana nie wymaga zgody stron. 4. Wykonywanie zadań objętych poleceniami, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy zawartej z podmiotem, o którym mowa w ust. 1, przez ministra właściwego do spraw zdrowia i jest finansowane ze środków budżetu państwa, w tym w formie dotacji celowej, z części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. 5. W przypadku niezawarcia umowy, o której mowa w ust. 4, zadania objęte poleceniem są wykonywane na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 2. W takim przypadku decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i jest finansowana ze środków budżetu państwa, w tym w formie dotacji celowej, z części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, w szczególności pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. 6. Polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, a także nie mogą dotyczyć czynności operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-
-śledczych oraz czynności z zakresu ścigania wykroczeń. 7. Polecenia, o których mowa w ust. 1, mogą być wydawane także ustnie, pisemnie w formie adnotacji, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub za pomocą innych środków łączności. Istotne okoliczności takiego załatwienia sprawy utrwalane są w formie protokołu. 8. Zadania nałożone w trybie, o którym mowa w ust. 1, są realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.

Art. 40q. 1. Rada Ministrów może, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, postanowić, w drodze uchwały, o przeznaczeniu środków z Funduszu Medycznego, o którym mowa w ustawie z dnia 7 października 2020 r. o Funduszu Medycznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 889), na realizację zadań, o których mowa w ust. 3c, art. 40a–40g, art. 40j–40m i art. 40p. W uchwale określa się wysokość środków na te zadania oraz okres jej obowiązywania. 2. Podjęcie uchwały, o której mowa w ust. 1, nie wyklucza możliwości finansowania zadań, o których mowa w art. 40a–40g, art. 40j–40m oraz art. 40p, ze środków pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków. 3. Dysponent Funduszu Medycznego może ze środków tego funduszu sfinansować lub dofinansować w formie dotacji celowej realizację zadań, o których mowa w ust. 3c oraz art. 40j, na wniosek podmiotu określonego w ust. 3a złożony na podstawie umowy z tym podmiotem. 3a. Wniosek w sprawie dotacji celowej na realizację zadań, o których mowa w ust. 3c oraz art. 40j, może złożyć:
1) podmiot tworzący podmiot leczniczy dotknięty skutkami powodzi, jeżeli dotacja celowa ma być przeznaczona na usuwanie skutków powodzi, w przypadku gdy tymi skutkami został dotknięty ten podmiot leczniczy, albo
2) podmiot wykonujący działalność leczniczą, jeżeli podmiot ten został dotknięty skutkami powodzi. 3b. W przypadku złożenia dwóch wniosków na ten sam zakres zadań przez podmioty określone w ust. 3a, dysponent Funduszu Medycznego zawiera umowę z podmiotem tworzącym podmiot leczniczy dotknięty skutkami powodzi. 3c. W przypadku, o którym mowa w ust. 3a pkt 1, środki Funduszu Medycznego przeznacza się na realizację inwestycji, w tym budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane obiektu budowlanego, związanej z usuwaniem skutków powodzi, w celu przekazania tej inwestycji w nieodpłatne użytkowanie podmiotowi leczniczemu określonemu w ust. 3a pkt 1, w związku z udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej. 3d. Do udzielenia dotacji celowej jednostce samorządu terytorialnego będącej podmiotem, o którym mowa w ust. 3a pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 3e. Do inwestycji realizowanych w ramach zadań, o których mowa w ust. 3c, nie stosuje się przepisów dotyczących opinii o celowości inwestycji, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. 4. Dysponent Funduszu Medycznego może ze środków tego funduszu przekazać środki w formie dotacji celowej na sfinansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań przez Narodowy Fundusz Zdrowia, o których mowa w art. 40a– 40g, art. 40k–40m oraz art. 40p, na wniosek Narodowego Funduszu Zdrowia. Do przekazania i rozliczenia tych środków stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 40a ust. 9. 5. Do zmian planu finansowego Funduszu Medycznego będących skutkiem realizacji przepisów ust. 1–4, nie stosuje się przepisów art. 29 ust. 12– 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 40r. 1. W okresie występowania skutków powodzi wojewoda może wydać, w drodze decyzji administracyjnej, polecenie dotyczące gospodarowania odpadami powstałymi w wyniku powodzi, jeżeli zbieranie, transport lub przetwarzanie tych odpadów, zgodnie z przepisami o ochronie środowiska, w tym o odpadach, są niemożliwe z przyczyn technicznych lub organizacyjnych. 2. Wojewoda może wydać polecenie, o którym mowa w ust. 1, obowiązujące:
1) organy administracji rządowej działające w województwie,
2) państwowe osoby prawne oraz państwowe jednostki organizacyjne posiadające osobowość prawną,
3) organy jednostek samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,
4) osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz przedsiębiorców
– działające na terenie gmin poszkodowanych w wyniku powodzi lub innych gmin, na terenie których mają być zagospodarowane odpady powstałe w wyniku powodzi. 3. Wojewoda zawiadamia o poleceniu, o którym mowa w ust. 1, przez udostępnienie polecenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu. Dzień, w którym nastąpiło udostępnienie polecenia w Biuletynie Informacji Publicznej, wskazuje się w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło udostępnienie polecenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Obwieszczenie zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej usuwa się po upływie roku od dnia, w którym polecenie stało się prawomocne. 4. Polecenie wydane podmiotom, o którym mowa w ust. 2 pkt 1–3, podlega natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego wydania. Organ administracji publicznej jest związany poleceniem od chwili wydania polecenia. Polecenie nie wymaga uzasadnienia, z zastrzeżeniem ust. 7. 5. Polecenie wydane podmiotowi, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, podlega natychmiastowemu wykonaniu w przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 6. Polecenie nie wymaga uzasadnienia, z zastrzeżeniem ust. 7. 6. Wykonywanie zadań objętych poleceniem wydanym w stosunku do podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 4, następuje w drodze porozumienia na podstawie umowy zawartej z podmiotem przez wojewodę i jest finansowane ze środków budżetu państwa z części budżetowej, której dysponentem jest wojewoda, z wyjątkiem przypadku, gdy polecenie obejmuje wyłącznie zmiany warunków organizacyjnych prowadzenia działalności, które nie wymagają ponoszenia dodatkowych kosztów przez podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 4. 7. Uzasadnienie polecenia wojewoda sporządza na wniosek strony w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. 8. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, może być uchylone lub zmienione w drodze decyzji administracyjnej, z urzędu lub na wniosek strony, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Uchylenie lub zmiana nie wymaga zgody stron. Uchyleniu lub zmianie polecenia nie stoi na przeszkodzie wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne. Do uchylenia lub zmiany polecenia stosuje się przepisy o wydaniu polecenia. 9. Do postępowań administracyjnych w sprawach poleceń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 7a, art. 10 § 1 i 3, art. 81 oraz art. 81a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 10. Prace związane z prowadzeniem przygotowań przez przedsiębiorców do realizacji zadań objętych poleceniami, mające charakter planistyczny, są finansowane ze środków własnych. 11. Polecenie wojewody może w szczególności dotyczyć:
1) składowania lub termicznego przekształcania odpadów bez wszystkich lub określonych wstępnych procesów przetwarzania;
2) przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do innych instalacji niż instalacje komunalne zapewniające przetwarzanie, o którym mowa w art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, z późn. zm.13)). 12. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, określa:
1) podmiot lub podmioty zobowiązane do gospodarowania odpadami;
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania, transportu lub przetwarzania;
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 1597, 1688, 1852 i 2029 oraz z 2024 r. poz. 1834, 1911 i 1914.
3) masę odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych przetwarzaniu, a w przypadku zbierania, największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
4) miejsce, dopuszczoną metodę, w tym rodzaj procesu zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach i warunki unieszkodliwiania, w tym transportowania i magazynowania odpadów przed ich przetworzeniem;
5) opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności objętej poleceniem;
6) opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności objętej poleceniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;
7) obowiązek prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów w postaci papierowej, o ile nie ma możliwości prowadzenia tej ewidencji za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
8) wskazanie warunków zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, wymagających przekroczenia oraz zakresu tego przekroczenia, o ile podmiot, którego dotyczy polecenie, posiada takie zezwolenie albo pozwolenie, albo taką decyzję;
9) środki bezpieczeństwa i ostrożności, które mają zostać zastosowane;
10) okres obowiązywania polecenia. 13. Wydanie polecenia, o którym mowa w ust. 1, jest możliwe, jeżeli podmiot zobowiązany do gospodarowania odpadami posiada stosowne możliwości techniczne i organizacyjne do jego realizacji. 14. Do prowadzenia ewidencji odpadów w przypadku wydania przez wojewodę polecenia, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie ma możliwości prowadzenia tej ewidencji za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, stosuje się odpowiednio art. 67 ust. 7, 9, 12 i 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Podmiot, który nie ma możliwości prowadzenia ewidencji odpadów za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a który dokonał przetworzenia odpadów na podstawie polecenia wojewody, o którym mowa w ust. 1, przekazuje kopię karty ewidencji odpadów właściwemu ze względu na miejsce przetworzenia odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w terminie 14 dni od dnia przetworzenia odpadów. 15. Nadzór nad prawidłowym gospodarowaniem odpadami dokonywanym na podstawie polecenia wojewody, o którym mowa w ust. 1, sprawuje właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska. W celu sprawowania nadzoru wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wykorzystywać dostęp do rejestrowanego obrazu w czasie rzeczywistym, o którym mowa w art. 25 ust. 6g ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. 16. Wojewoda przesyła kopię polecenia, o którym mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w terminie 7 dni od dnia jego wydania. 17. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, może także dotyczyć magazynowania odpadów przez ich wytwórcę.

Art. 40s. 1. W przypadku wystąpienia braku technicznych i organizacyjnych możliwości odbioru, zbierania lub zagospodarowania odpadów komunalnych, zgodnie z przepisami ochrony środowiska, wojewoda może, w drodze zarządzenia, zmienić lub wyłączyć wymagania dotyczące selektywnego zbierania odpadów komunalnych, określone w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r. poz. 733). 2. W zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda może, na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zmienić częstotliwość odbierania odpadów komunalnych oraz sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych, określone w uchwałach rady gminy wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Art. 40t. W okresie do 3 miesięcy po upływie okresu wskazanego w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 organizacje pozarządowe w rozumieniu ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności (Dz. U. z 2020 r. poz. 1645) gromadzące pomoc rzeczową w postaci żywności, w związku z przeciwdziałaniem skutkom powodzi mogą nieodpłatnie przekazać taką żywność, z wyjątkiem łatwo psujących się produktów spożywczych, jednostkom samorządu terytorialnego lub organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w celu jej przekazania potrzebującym.

Art. 40u. 1. Właściciel infrastruktury lub urządzeń służących do świadczenia usług telekomunikacyjnych, dostarczania energii elektrycznej, wody, ciepła, ropy naftowej, paliw lub gazu oraz odprowadzania ścieków, lub jego upoważniony przedstawiciel, którego infrastruktura lub urządzenia są zlokalizowane w gminie wskazanej w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 na terenie nieruchomości, w tym w budynku, należących do osób trzecich lub znajdujących się w posiadaniu osób trzecich, w okresie wskazanym w tych przepisach, może wnioskować do właściwego miejscowo komendanta Policji o asystę funkcjonariusza Policji, w celu umożliwienia wejścia lub wjazdu na teren nieruchomości, w tym do budynku, w celu przeprowadzenia czynności niezbędnych dla ciągłości świadczenia usług, w tym w zakresie prac budowlanych. W przypadku udzielenia asysty funkcjonariusza Policji jest ona udzielana niezwłocznie. 2. Asysta funkcjonariusza Policji może zostać udzielona po przedstawieniu przez właściciela infrastruktury lub urządzeń, o których mowa w ust. 1, lub jego upoważnionego przedstawiciela, właściwemu miejscowo komendantowi Policji dowodów potwierdzających:
1) brak możliwości kontaktu z właścicielem, użytkownikiem wieczystym, użytkownikiem lub zarządcą nieruchomości, w tym budynku;
2) odmowę przez właściciela, użytkownika lub zarządcę nieruchomości wejścia lub wjazdu na teren nieruchomości, w tym budynku;
3) niezbędność zapewnienia funkcjonowania infrastruktury lub urządzeń, o których mowa w ust. 1, w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy, bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służących zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej. 3. Funkcjonariusz Policji asystując przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, zapewnia bezpieczeństwo uczestnikom czynności, mając w szczególności na względzie poszanowanie godności osób biorących udział w tych czynnościach oraz zapewnia zachowanie porządku. 4. Z czynności, o których mowa w ust. 1, jest sporządzany protokół, który zawiera:
1) miejsce i termin przeprowadzenia czynności;
2) uzasadnienie konieczności przeprowadzenia czynności;
3) wskazanie okoliczności udzielenia asysty funkcjonariusza Policji, o których mowa w ust. 2;
4) opis przeprowadzonych czynności. 5. Protokół podpisują właściciel infrastruktury lub urządzeń, o których mowa w ust. 1, lub jego upoważniony przedstawiciel oraz funkcjonariusz Policji. 6. Właściciel infrastruktury lub urządzeń wskazanych w ust. 1, po zakończeniu czynności, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany do:
1) zabezpieczenia nieruchomości, w tym budynku, przed dostępem osób niepowołanych;
2) przekazania właścicielowi, użytkownikowi lub zarządcy nieruchomości, w tym budynku, kopii protokołu, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia jego podpisania;
3) naprawienia szkody, która powstała w związku z przeprowadzonymi czynnościami.

Art. 40w. 1. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe może, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, na wniosek wojewody, udzielać świadczeń rzeczowych polegających na:
1) użyczeniu posiadanych rzeczy ruchomych,
2) nieodpłatnym przekazaniu drewna
– w zakresie, w jakim jest to niezbędne do usuwania skutków powodzi. 2. W terminie 3 dni od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe przekazuje wojewodzie informację o posiadanych rzeczach ruchomych, które mogą zostać użyczone, oraz o ilości drewna możliwego do przekazania, na potrzeby usuwania skutków powodzi. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe aktualizuje na bieżąco informację przekazywaną wojewodzie, w zależności od dostępności posiadanych rzeczy ruchomych i drewna. 3. Wniosek wojewody, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie:
1) objętych informacją, o której mowa w ust. 2:
a) rzeczy ruchomych podlegających użyczeniu,
b) ilości drewna podlegającego nieodpłatnemu przekazaniu;
2) podmiotów, którym, odpowiednio, rzeczy ruchome zostaną użyczone lub drewno nieodpłatnie przekazane. 4. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska miesięczną informację o rodzaju i liczbie użyczonych rzeczy ruchomych oraz o ilości nieodpłatnie przekazanego drewna, objętych wnioskiem wojewody, o którym mowa w ust. 1, do końca miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana ta informacja.

Art. 40x. 1. Drzewo lub krzew, które stwarza zagrożenie złomem lub wywrotem w wyniku wystąpienia powodzi, na obszarze i w terminie wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, może być usunięte przez:
1) jednostki ochrony przeciwpożarowej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, właścicieli urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 i 1172), zarządców dróg, zarządców infrastruktury kolejowej, gminne lub powiatowe jednostki oczyszczania lub inne podmioty działające w tym zakresie na zlecenie gminy lub powiatu;
2) inne podmioty lub osoby, po potwierdzeniu istnienia tego zagrożenia oraz braku rozwiązań alternatywnych przez organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu; potwierdzenia dokonuje się na podstawie dokumentacji fotograficznej i oględzin. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podmioty określone w tych przepisach, w terminie 30 dni od dnia usunięcia drzewa lub krzewu, przekazują do organu właściwego do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu pisemną informację o terminie, miejscu i przyczynie ich usunięcia oraz liczbie drzew lub powierzchni usuniętych krzewów, a także dokumentację fotograficzną przedstawiającą przeznaczone do usunięcia drzewo lub krzew. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu sporządza protokół. W protokole podaje się w szczególności informację o terminie, miejscu i przyczynie zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu oraz liczbie drzew lub powierzchni przeznaczonych do usunięcia krzewów oraz dołącza się dokumentację fotograficzną przedstawiającą przeznaczone do usunięcia drzewo lub krzew. 4. Protokół oraz dokumentację, o których mowa w ust. 2 i 3, organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu przechowuje przez okres 5 lat od końca roku, w którym usunięto drzewo lub krzew.

Art. 40y. 1. Na wniosek warsztatu terapii zajęciowej, który prowadzi działalność na terenie dotkniętym wystąpieniem powodzi, wojewoda, w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, może wydać podmiotowi prowadzącemu warsztat terapii zajęciowej, o którym mowa w art. 10b ust. 1 ustawy o rehabilitacji, polecenie zawieszenia zajęć na czas oznaczony, w związku z usuwaniem skutków powodzi. 2. Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kosztów uczestnictwa w warsztacie terapii zajęciowej nie ulega obniżeniu, w związku z zawieszeniem zajęć, o którym mowa w ust. 1. 3. Na terenie dotkniętym wystąpieniem powodzi ustalenie, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 10b ust. 7 ustawy o rehabilitacji, krótszego niż 35 godzin tygodniowo wymiaru zajęć w warsztacie terapii zajęciowej, z powodu usuwania skutków powodzi, nie zmniejsza wysokości dofinansowania działalności tego warsztatu. 4. Na terenie dotkniętym wystąpieniem powodzi przekroczenie wymiaru dopuszczalnej nieobecności uczestnika warsztatu terapii zajęciowej na zajęciach, z powodu usuwania skutków powodzi, nie może stanowić podstawy do wykreślenia tego uczestnika z listy uczestników warsztatu terapii zajęciowej. Rozdział 3 Pożyczki dla przedsiębiorców