1. Wojewódzki inspektor może odstąpić od wyznaczenia strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa, jeżeli:
1) organizm szkodliwy został wprowadzony na dany obszar:
a) z roślinami, drewnianym materiałem opakowaniowym lub drewnem i istnieją dowody, że rośliny, drewniany ma- teriał opakowaniowy lub drewno, na których stwierdzono jego występowanie, zostały porażone przed wprowa- dzeniem na ten obszar, lub
b) jako odosobniony przypadek, niezależnie od tego, czy jest bezpośrednio związany z rośliną podatną na porażenie, drewnianym materiałem opakowaniowym lub drewnem, oraz nie podejrzewa się, że dojdzie do zadomowienia się organizmu szkodliwego, oraz
2) nie doszło do zadomowienia się organizmu szkodliwego, a biologia organizmu szkodliwego i podjęte działania zwal- czające organizm szkodliwy uniemożliwiają jego rozmnażanie i rozprzestrzenianie się na tym obszarze. 2. W przypadku odstąpienia od wyznaczenia strefy porażenia i strefy bezpieczeństwa wojewódzki inspektor:
1) podejmuje niezwłoczne działania zwalczające organizm szkodliwy i zapobiegające jego rozprzestrzenianiu się, w tym nakazuje zniszczenie porażonych roślin, drewnianego materiału opakowaniowego lub drewna;
2) przeprowadza obserwacje i kontrole występowania organizmu szkodliwego w odległości co najmniej 1 km od miejsca stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego przez okres obejmujący pełen cykl życia organizmu szkodliwego i dodatkowo rok, jednak nie mniej niż 5 kolejnych lat od dnia stwierdzenia wystąpienia organizmu szkodliwego;
3) informuje o zagrożeniach związanych z występowaniem organizmu szkodliwego, biologii, szkodliwości oraz metodach zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania się organizmu szkodliwego, w szczególności na stronie internetowej admi- nistrowanej przez wojewódzki inspektorat ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektoratem”;
4) może podejmować inne niż określone w pkt 1–3 działania niezbędne do zwalczenia i zapobieżenia rozprzestrzenianiu się organizmu szkodliwego, uwzględniając Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych nr 93) i nr 144).
3) Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych, Część 9 – Wytyczne do ustanawiania programów zwalczania agro- faga roślin (International Standards for Phytosanitary Measures, Part 9 – Guidelines for pest eradication programmes, Publication No 9, FAO, Rome) wydany na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485).
4) Międzynarodowy Standard w zakresie Środków Fitosanitarnych, Część 14 – Integrowane metody zarządzania ryzykiem związanym z występowaniem agrofagów roślin w działaniach systemowych (International Standards for Phytosanitary Measures, Part 14 – The use of integrated measures in a systems approach for pest risk management, Publication No 14, FAO, Rome) wydany na podstawie art. X Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485). Dziennik Ustaw –3– Poz. 1986