Raport cząstkowy zawiera:
1) wskazanie najważniejszych zagrożeń i skutków ich wystąpienia przez stworzenie mapy ryzyka, o której mowa w art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zwanej dalej „mapą ryzyka”, obejmującej wy- szczególnienie rodzajów i charakterystyki zagrożeń:
a) o istotnym wpływie na funkcjonowanie i możliwości rozwoju państwa, w szczególności mogących mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej pozycji oraz potencjału ekonomicznego i obronnego,
b) których skutki mogą:
– godzić w bezpieczeństwo państwa, jego porządek konstytucyjny, w szczególności w suwerenność, niepodleg- łość i nienaruszalność terytorium,
– zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w znacznych rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach,
– oddziaływać, obok Rzeczypospolitej Polskiej, także na inne państwa,
– dotyczyć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jej obywateli, mimo możliwego wystąpienia w innym pań- stwie,
c) występujących w rejonach napięć, konfliktów i kryzysów międzynarodowych, mających wpływ na bezpieczeń- stwo państwa lub których potrzeba monitorowania i eliminacji wynika z podpisanych umów międzynarodowych,
d) o charakterze terrorystycznym mogących doprowadzić do sytuacji kryzysowej, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym,
e) cyberbezpieczeństwa mogących doprowadzić do sytuacji kryzysowej, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym; Dziennik Ustaw –2– Poz. 2344
2) określenie celów strategicznych, w szczególności:
a) wskazanie celów, jakie należy osiągnąć, aby zminimalizować możliwość wystąpienia zagrożenia lub jego skutków,
b) hierarchizację celów według kryterium ważności lub wskazanie celów priorytetowych;
3) wnioski zawierające hierarchicznie uporządkowaną listę przedsięwzięć niezbędnych do osiągnięcia celów strategicz- nych, a szczególnie tych, których realizacja wymaga działań wykraczających poza posiadane kompetencje;
4) wskazanie sił i środków niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych;
5) programowanie zadań w zakresie poprawy bezpieczeństwa państwa przez wskazywanie określonych regionalnych i lokalnych inicjatyw, w szczególności:
a) wyszczególnienie programów krajowych, wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
b) wskazanie realizatorów programów:
– rządowych,
– samorządowych,
– pozarządowych,
c) określenie sposobów finansowania programów,
d) określenie okresów trwania programów;
6) określenie priorytetów w reagowaniu na określone zagrożenia, w tym ich wpływ na:
a) zasady reagowania w przypadkach wystąpienia zagrożenia,
b) hierarchizację działań;
7) inne informacje, które zdaniem wykonawcy mogą być przydatne przy tworzeniu Krajowego Planu Zarządzania Kry- zysowego.