1. Na koncie OIPE może gromadzić oszczędności wyłącznie jeden oszczędzający. 2. Oszczędzający ma prawo do zwolnienia podatkowego na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli gromadzi oszczędności tylko na jednym subkoncie OIPE, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 5 i art. 18.

Art. 3p. Do kontroli, o której mowa w art. 3o ust. 2, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 3q. 1. Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć zakaz albo ograniczenie wprowadzania do obrotu lub dys- trybucji ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego, zwanego dalej „OIPE”, na terytorium Rzeczy- pospolitej Polskiej albo przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE zarejestrowanych w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 63 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2019/1238. 2. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej komunikaty dotyczące decyzji, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 63 ust. 4 rozporządzenia 2019/1238. 3. Komisja cofa, w drodze decyzji, zakaz albo ograniczenie, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy ustąpią przesłanki wymienione w art. 63 ust. 1 rozporządzenia 2019/1238. 4. Komisja może nałożyć zakaz albo ograniczenie, o których mowa w ust. 1, jako działania tymczasowe, o któ- rych mowa w art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2019/1238.

Art. 3r. 1. Komisja może:
1) opublikować oświadczenie, zgodnie z art. 69 rozporządzenia 2019/1238, w którym wskazuje imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę osoby prawnej odpowiedzialnych za naruszenie przepisów tego rozporządzenia oraz charakter ich naruszenia;
2) w drodze decyzji:
a) nakazać osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej zaprzestanie określonego postępowania oraz powstrzymanie się od ponownego podejmowania tego postę- powania,
b) tymczasowo zakazać członkowi organu zarządzającego, nadzorczego lub administracyjnego dostawcy OIPE albo dystrybutora OIPE lub innej osobie fizycznej, których uznano za odpowiedzialnych za naruszenie prze- pisów o OIPE, pełnienia funkcji kierowniczych w tych podmiotach. 2. Komisja stosuje środki, o których mowa w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że:
1) dostawca OIPE albo dystrybutor OIPE:
a) uzyskał rejestrację OIPE na podstawie fałszywych lub wprowadzających w błąd oświadczeń lub w inny spo- sób niezgodny z przepisami art. 6 i art. 7 rozporządzenia 2019/1238,
b) oferuje albo dystrybuuje produkty noszące oznaczenie „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emery- talny” lub „OIPE” bez wymaganej rejestracji;
2) dostawca OIPE nie zaoferował usługi przenoszenia produktu z naruszeniem przepisów art. 18 lub art. 19 rozpo- rządzenia 2019/1238, nie przekazał informacji o tej usłudze wymaganych zgodnie z przepisami art. 20 i art. 21 rozporządzenia 2019/1238 lub nie wykonuje obowiązku określonego w art. 48 ust. 1 rozporządzenia 2019/1238;
3) depozytariusz, o którym mowa w art. 2 pkt 26 rozporządzenia 2019/1238, nie wypełnia obowiązków nadzor- czych zgodnie z przepisami art. 72 i art. 72b ust. 4 ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Art. 3s. 1. Jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, o których mowa w art. 3r ust. 2, Komisja może nałożyć na podmioty wymienione w tym przepisie, w drodze decyzji, karę pieniężną. 2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest nakładana:
1) w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w wysokości do:
a) kwoty 21 731 500 zł, ale do wysokości nie większej niż 10% wszystkich przychodów podmiotu, na który jest nakładana kara pieniężna, a w przypadku zakładu ubezpieczeń – do wysokości 10% składki przypisanej brutto, wykazanych w ostatnim sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, zatwierdzonym przez organ zatwierdzający, albo
b) dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustale- nie;
2) w przypadku osoby fizycznej w wysokości do:
a) kwoty 3 042 410 zł albo
b) dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie. 3. W przypadku gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, jest jednostką dominującą albo jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ustala się na podstawie wszystkich przychodów podmiotu, na który jest nakładana kara pieniężna, a w przypadku zakładu ubezpieczeń – do wysokości 10% składki przypisanej brutto, wyka- zanych w ostatnim rocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez organ zatwierdzający jednostki dominującej.

Art. 3t. 1. Decyzje, o których mowa w art. 3r ust. 1 pkt 2 i art. 3s ust. 1, są natychmiast wykonalne. 2. Decyzje, o których mowa w art. 3r ust. 1 pkt 2 i art. 3s ust. 1, są udostępniane na stronie internetowej Komisji, zgodnie z art. 69 rozporządzenia 2019/1238, przez okres 5 lat, licząc od dnia ich udostępnienia.

Art. 3u. 1. Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytal- nych o cofnięciu zezwolenia na wprowadzanie do obrotu, dystrybucję lub sprzedaż OIPE przez dostawcę OIPE lub dystrybutora OIPE oraz o karach pieniężnych i innych środkach nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z art. 69 ust. 3 lit. c rozporządzenia 2019/1238, w tym o odwołaniach od decyzji w tych sprawach i wynikach ich rozpatrzenia. 2. Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytal- nych raz w roku zbiorczą informację o karach administracyjnych i innych środkach nałożonych zgodnie z art. 67 roz- porządzenia 2019/1238.

Art. 3v. Dostawca OIPE przekazuje Komisji informacje, o których mowa w art. 40 rozporządzenia 2019/1238, w postaci elektronicznej za pomocą systemu teleinformatycznego udostępnionego przez Komisję w formacie danych zgodnym z formatem danych tego systemu teleinformatycznego.”;
3) w art. 19e ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Wpływy z tytułu kar pieniężnych nakładanych przez Komisję na podstawie art. 3c ust. 1 pkt 5, art. 3g ust. 1 pkt 7, art. 3h ust. 2 pkt 2 i art. 3s ust. 1 oraz na podstawie ustaw, o których mowa w art. 1 ust. 2, stanowią środki Funduszu Edukacji Finansowej, o którym mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1809 i 1723). 2. Do należności z tytułu kar pieniężnych nakładanych przez Komisję na podstawie art. 3c ust. 1 pkt 5, art. 3g ust. 1 pkt 7, art. 3h ust. 2 pkt 2 i art. 3s ust. 1 oraz na podstawie ustaw, o których mowa w art. 1 ust. 2, stosuje się od- powiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.”.