Art. 303. 1. Stosunek pracy z osobą powołaną do pełnienia zasadniczej służby wojskowej albo terytorialnej służby wojskowej może być rozwiązany tylko za zgodą pracownika. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się:
1) do umów o pracę zawartych na okres próbny;
2) do umów o pracę zawartych na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy;
3) do stosunku pracy nawiązanego na podstawie powołania;
4) jeżeli pracodawca może rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika;
5) w przypadku otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości pracodawcy. 3. Jeżeli okres dokonanego przez pracodawcę lub przez pracownika wypowiedzenia stosunku pracy upływa po dniu powołania pracownika do służby, o której mowa w ust. 1, wypowiedzenie staje się bezskuteczne. W tym przypadku rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić tylko na żądanie pracownika.