Art. 27. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, który dokonuje następujących nadużyć w komunikacji elektronicznej:
1) generowania sztucznego ruchu,
2) smishingu,
3) CLI spoofingu,
4) nieuprawnionej zmiany informacji adresowej
– podlega karze pieniężnej. 2. Jeżeli czyn będący nadużyciem w komunikacji elektronicznej, o którym mowa w ust. 1, wyczerpuje jednocześnie znamiona przestępstwa, w stosunku do przedsiębiorcy telekomunikacyjnego będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności karnej. 3. Na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w:
1) art. 6,
2) art. 13,
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 04.03.2021, str. 35.
3) art. 14 ust. 2,
4) art. 16,
5) art. 17 ust. 15 lub 16
– może zostać nałożona kara pieniężna, jeżeli przemawia za tym zakres lub charakter naruszenia. 3a. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, podmiot realizujący dodatkowe świadczenie, o którym mowa w art. 346 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej albo usługodawca, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, który nie wypełnia lub nienależycie wypełnia obowiązki wynikające z decyzji, o której mowa w art. 23 ust. 1, podlega karze pieniężnej. 4. Na dostawcę poczty elektronicznej, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 1, może zostać nałożona kara pieniężna, jeżeli przemawia za tym zakres lub charakter naruszenia. 5. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, mogą zostać nałożone także w przypadku, gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, 3 lub 4, zaprzestał naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes UKE uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia. 6. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 3, Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym, w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego lub związku takich przedsiębiorców, karę pieniężną w wysokości do 300 % jego miesięcznego wynagrodzenia, obliczanego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. 7. Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną na kierownika podmiotu publicznego, jeżeli nie został wykonany obowiązek, o którym mowa w art. 24 ust. 2. Kara pieniężna nakładana jest w wysokości do jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w ostatnim komunikacie, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674). 8. Jeżeli przemawia za tym zakres lub charakter naruszenia, Prezes UKE może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną na kierownika podmiotu publicznego, który korzysta z usług wysyłania krótkich wiadomości tekstowych (SMS) integratora usług SMS niewpisanego w wykazie, o którym mowa w art. 14 ust. 1. Kara pieniężna nakładana jest w wysokości do jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w ostatnim komunikacie, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 9. Od decyzji Prezesa UKE w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 10. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.