§ 1. Stanowiące przedmiot poręczenia wartości majątkowe lub
zobowiązania ulegają przepadkowi albo ściągnięciu w razie ucieczki lub ukrycia się
oskarżonego. W wypadku utrudniania w inny sposób postępowania karnego można
orzec przepadek lub ściągnięcie tych wartości.
§ 1a. Orzekając w przedmiocie przepadku lub ściągnięcia wartości majątkowych
stanowiących przedmiot poręczenia, sąd może orzec częściowy przepadek lub
ściągnięcie tych wartości, stosując wówczas wobec oskarżonego ponadto inny jeszcze
środek zapobiegawczy, z uwzględnieniem wymogów art. 258 § 4, z wyjątkiem
tymczasowego aresztowania.
§ 2. O treści § 1 oraz art. 269 należy uprzedzić osobę składającą poręczenie
majątkowe.