1. Lekarz wypisujący osadzonego, noworodka lub dziecko, którego matką jest osadzona, wystawia na podsta- wie historii choroby kartę informacyjną z leczenia szpitalnego w trzech równobrzmiących egzemplarzach. Karty informa- cyjne z leczenia szpitalnego podpisują lekarz wypisujący i ordynator oddziału, w którym przebywa osadzony, noworodek lub dziecko, którego matką jest osadzona, albo lekarz przez niego upoważniony. Przepisy § 6 pkt 1–3 i 7 lub 8 stosuje się odpowiednio. Dziennik Ustaw –9– Poz. 1659 2. W karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego należy podać:
1) dane identyfikujące osadzonego, noworodka lub dziecko, którego matką jest osadzona, o których mowa odpowied- nio w § 6 pkt 2, 7 lub 8;
2) rozpoznanie choroby w języku polskim oraz numery statystyczne choroby zasadniczej i chorób współistniejących, ustalone według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych;
3) wyniki badań diagnostycznych i konsultacji;
4) opis zastosowanego leczenia, a w przypadku wykonania zabiegu lub operacji – ich datę i rodzaj;
5) zlecenia dotyczące dalszego sposobu leczenia, rehabilitacji, żywienia, pielęgnowania lub trybu życia;
6) orzeczony okres czasowej niezdolności osadzonego do pracy. 3. W przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy, dopuszcza się podanie w karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego rozpoznania w języku łacińskim. 4. Karta informacyjna z leczenia szpitalnego w przypadku zgonu osadzonego, noworodka lub dziecka, którego matką jest osadzona, zawiera dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1–4, w § 18 ust. 1 pkt 1–4 oraz w § 19 ust. 1. 5. Jeden egzemplarz karty informacyjnej z leczenia szpitalnego wydaje się osadzonemu, jego przedstawicielowi ustawowemu albo osobie, o której mowa w § 15 ust. 1 pkt 5. 6. Pozostałe egzemplarze kart informacyjnych z leczenia szpitalnego dołącza się do historii choroby oraz książki zdrowia.