Ustawa z dnia 2 marca 1923 r. w przed- prawo do tent wdowich i sierocych po osobacht miocie udzieleni& Ministrowi Skarbu upoważnienia wymienionych w ustępie pierwszym niniejszego do regulowania w drodze rozpor ządzell obrotu p:e- artykułu. n ięż nego z kraiami zagranicz'1emi oraz obrotu obcemi Rada Ministrów na wniosek Ministra Pracy walutami (Dz. U. R. P. Nr. 25, poz. 154) w brzmie- i Opieki Społecznej może w drodze rozporządzenia niu, nadanem jej uSlawami z d '1 ia 23 czer wca 1923 r . rozciągnąć moc niniejszej ustawy na obywateli (Dz. U. R. P. Nr 62, poz. 459), z dnia 20 marca polskich, którzy wrócili do Polski po 1 lipca 1926 r. 1924 r. (Dz . . U. R. P . Nr. 29, poz. 285) i z dnia 31 i posiadają inne warunki do otrzymania zasiłków, marca 1925 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 225), ulega przewidziane w niniejszym artykule. nas tępuj ącym zmianom :
1) wart. 1 w wierszu drugim ustępu drugiego flrt. 2. Zasiłek wynosi: słowa: ,,31 marca 1926 r." skre§la się i zastępuje się a) dla osób, które nabyły prawo do renty z ty- słowami: ,,31 marca 1927 r." j tułu ubezpieczenia od wypadków w przemyśle lub
2) w art. 4 skreśla się uzupełniające ten artykuł żegludze (bez względu na to, czy renta przyznana postanowienie, zaw3rte w artykule l punkt 4 ustawy została przez instytucję ubezpieczeń społecznych, z dnia 20 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr. 29, czy też przez władzę lub urząd, przeprowadzający poz. 285). ubezpiecunia od wypadków w swoim własny m Art. 2. Wykonanie niniejszej ustawy powierza zakresie dzi ałania), taką kwotę miesięcznie, jaką się Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Sprawiedli- wynosiłaby ich renta miesięczna w, myśl Ordynacji wości. Ubezpieczeniowej Rzeszy z dnia 19 lipca 1911 r.,

Art. 1. Za cudzoziemca uważany jest każdy, kto gólne uwzględnienie. . nie p!>siada obywatelstwa polskiego. ' Odmowa zezwolenia jest ostateczna.